Iedereen die tussen 1952 en 1979 is geboren, behoort tot een generatie die een verandering heeft meegemaakt waar onze ouders niet eens van hadden kunnen dromen. – Cristina Rivera Garza
We waren getuige van een technologische revolutie die de wereld op zijn kop zette – en we stonden er middenin, schrijft Aikos2309.
We zagen hoe de huizen die onze ouders kochten, vandaag de dag 20 tot 30 keer zoveel waard zijn.
Wij waren de laatsten die op straat speelden: knikkeren, trefbal, elastiekje, hinkelen, ‘Simon zegt’, verstoppertje …
En tegelijkertijd de eersten die videogames kenden: Pac-Man, Atari en de eerste consoles.
We luisterden naar muziek op vinylplaten, namen onze favoriete nummers op op cassettes, maakten de opkomst mee van BETA en VHS, de walkman en later de cd.
We werden ‘generatie X’ genoemd, alsof dat een lege plaatshouder was, maar we hebben nooit neergekeken op degenen die niet met computers konden omgaan. Integendeel: we waren de brug tussen twee werelden.
We waren de kinderen van Sesamstraat, Tom & Jerry, The Jetsons, Woody Woodpecker, Candy, Sandy Belle, GI Joe, The Addams Family, The Pink Panther, Road Runner …
En we groeiden op met The Beatles, The Rolling Stones, Led Zeppelin, The Jackson Five, Guns N’ Roses – en in Spaanse en Franse huishoudens met Soda Stereo, Mecano, Hombres G, Los Bukis, Tigres del Norte …
We dronken limonade uit glazen flesjes, gingen boodschappen doen met stoffen tassen en raapten een stuk brood van de grond, bliezen het schoon en aten het later op – met een licht slecht geweten.
Wij zijn een generatie die het heeft overleefd, hoewel onze jeugd vanuit hedendaags perspectief volkomen “onveilig” was:
Auto’s zonder gordels, geen airbags, baby’s zonder kinderzitjes.
Rolschaatsen zonder helm, roestige glijbanen, zware schooltassen zonder wieltjes.
We reden 10 uur in de auto, zonder pauze, zonder klachten.
We aten snoep, cake, ijs – en niemand had het over ‘obesitas’.
We deelden onze drankjes, deelden ons eten, deelden alles – behalve misschien de luizen.
We wachtten bijna op waterpokken om een paar dagen vrij van school te hebben.
Geen smartphones.
Geen internet.
Maar we hadden waterballonnen, fietsen, poppen, cowboys, onze bende … en een fantasie die voldoende was om hele werelden te creëren.
We flirtten met ‘waarheid of durven’ en flesje draaien – face-to-face, niet achter schermen.
We bestonden zonder ons online te moeten bewijzen.
Een roep door het raam, een fluitje – en alle kinderen waren buiten.
We hadden geen ‘labels’ zoals vandaag: niet emo, niet gamer, niet skater.
We waren de blonde, de krullende, de kleine, de sterke … en toch één grote groep.
We leerden verantwoordelijkheid te nemen.
We leerden fouten toe te geven.
We leerden opstaan – keer op keer.
We werden volwassen: vrij, weerbaar, sterk, levendig.
Felicitaties aan onszelf.
Een generatie die twee werelden heeft meegemaakt – en beide heeft overleefd.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Een goede analyse lezend vanachter de computer.
De herinnering aan de kolenkachel in de huiskamer, in de winter het ijs op de binnenkant van de ramen in huis.
De dikke kapokdekens op het bed net als de kruik onder die dekens.
We hadden twee soorten kleding; doordeweekse en zondagse.
Een x in de week in een zinken teil in een koude keuken met verwarmd water van een gasfornuis werkend op mijngas.
Een geiser bestond toen nog niet.
We kenden iedereen in de straat met naam en toenaam.
Dezelfde straat waar de kolenboer, groenteboer, melkboer, en voddenboer ieders met hun paard en wagen doorheen kwamen.
Sommigen willen beweren dat vroeger alles beter was, anderen willen pretenderen dat het nu beter is dan destijds.
Het hangt van de persoonlijke perceptie af hoe men tegen het verleden en de huidige tijd aankijkt.
Een ding zal zeer waarschijnlijk duidelijk worden, dat de generatie X minder moeite zal hebben indien wij met z’n allen terug naar de basis moeten.
Afkicken van luxe en gemak zoals vandaag de dag vanzelfsprekend is geworden, zal voor de generaties na die X generatie behoorlijk moeilijk worden.
Voor de generatie X zal het zoiets zijn als; o ja, net als toen, we hebben er ervaring mee.
Voor de generaties na die X generatie zal het lijken alsof hun wereld vergaat en zullen ze veel dingen moeten gaan leren waarvan de praktische kennis bijna verdwenen is.
Tigron december 18, 2025 Bij 13:55
Even aanvullend: in de winter water bewaren waarmee je de waterpomp weer op gang moest brengen. Die moest je nl ’s avonds leeg laten lopen zodat hij niet zou bevriezen. Gas kenden we nog niet, gekookt werd op het kolen fornuis in de gote (dialect voor keuken). Later kwam Butagas en konden we sneller koken.
In de oven werden ook de appeltjes gedroogd die uit te eigen tuin kwamen Appels en peren werden opgeslagen op de zolder, waar in de winter de sneeuw door de dakpannen kwam.
De was werd in een (geel) geëmailleerd teiltje gedaan. En inderdaad baden ging in de koude keuken in een zinken teil waarin we na elkaar gebruik maakten van hetzelfde badwater. Er was een toilet dat uitkwam in een put die om de zoveel tijd werd geleegd, levensgevaarlijk, maar is altijd goed gegaan.
Maar het verse wittebrood met roomboter en suiker was een enorme traktatie. De smaak van dat brood werd benaderd door het brood van de biologische bakker Eli in de Zadelstraat.
Nostalgisch terugkijkend: die tijd had wel mooie dingen.
Moeder helpen met de was door de wringer halen.
Bij vader achterop op de solex, bij opa op de fiets.
Bij de snoepwinkel met een stuiver in de hand om snoep papier te kopen of duimdrop. De dokter die thuis kwam om de babies te halen. Wat hadden we een mazzel met de mazelen, we werden door moeder en oma verwend. Barend de beer op de zwartwit TV, 3 schoongewassen kinderen in pyama op de bank.
Zelf gebakken kerstkransjes hingen in de boom op zaterdag avond mochten we er eentje uitzoeken… wat een feest.
We liepen naar school met moeder en aten tussen de middag thuis. 4 keer liep moeder heen en weer 4 dagen in de week. Op woensdag middag waren we vrij dan gingen we naar de speeltuin, s’winters schaatsen met ijzers aan je schoenen vastgemaakt. Wat hadden we een plezier.
Tigron, Klien, Karin
ik heb jullie bijdragen omlijst.
Dat deed moeder met onze 1e tekeningen en schrijfsels ook. We vonden ze in een mooi kistje op zolder nadat ze over was gegaan.
Wat een mooie jeugdherinneringen door deze fantastische, zorgzame moeder vol liefde voor haar kroost.
Dank je wel voor jou bijdrage Magdalena 🪷
Beste Magdalena,
Dank voor het compliment
Ikke in de teil in de keuken Vreselijk.
Boterhammen met spek kreeg ik. En zoethout. 1973
Tigron, yo nací en el 53, tu comentario es impecable, bonito, ciertísimo, todo. En mi calle también pasaban el carbonero, el lechero, el trapero…, y las calles olían toda la mañana a cocina de carbón, tanto en Madrid como en cualquier pueblo, por pequeño que fuera. Hay un error involuntario donde dice que una vez por semana dormíamos en una tina de zinc, lo digo porque los que no vivieron aquello no sabrán que lo que quieres decir es que nos bañábamos en una tina de zinc.
Qué tiempos tan bonitos!, vivir era una aventura.
Un saludo.
Carbón, no carbonón.
“Een x in de week in een zinken teil in een koude keuken met verwarmd water”
Ik had pech, ik was de derde, het water was grijs niet meer zo warm.
ik ook. jongste van 3.
Verjaardagsfeestjes waarbij er heel luxe twee flesjes bier beschikbaar waren voor de mannen en een advocaatje voor de vrouwem¿n.
👌🏻
@Tigron
Idd.
Smorgens de kachel aan maken , hout zagen op de keukenstoel.
Bof kan weinig aan je toe voegen.
Back to basic is idd stukken makkelijker.
Ben er een van lichting 53.
De schillenboer, zinken vuilnisbakken.
De as la op de stoep leeggooien tegen gladheid.
Exota in glazen flessen , uitje naar park verschillende smaken.
Later had je raak.
Plaatjes verzamelen , de okkietrooi lezen.
Abbo op de dduck en de pep.
Groeten .
Vroeger was niet alles beter, maar wat er ná de jaren zeventig nog bijgekomen is, had net zo goed (of beter?) achterwege kunnen blijven.
Van ’62, deze.
Het kan geen kwaad om weer een paar stappen terug te zetten in de tijd.
Je hoeft niet als een schaap mee te blijven rennen in alles, wat ze je willen aansmeren onder motto van vooruitgang.
Je kan (niet overal) nog steeds een simpel en stressvrij leven leiden mits je bereid bent de stap te nemen, en de verleidingen enigszins kan weerstaan.
Wat is dit herkenbaar, ik kan me hier helemaal in vinden. In mijn klas van 30 leerlingen was er welgeteld 1 die dik was en dat was omdat hij een of andere ziekte had en we straf kregen als we ‘dikke’ durfden zeggen.
In 1972 had ik mijn rijbewijs en natuurlijk stond ‘Amsterdam’ op het lijstje om te bezoeken. Met drie vrienden tegen 140 kmp/u met mijn Autobianchi Abarth was dat een spelletje (0-100 p/u in 7 sec.). Parkeren op de Dam.
Ik kom uit een gezin van 8 kinderen (tweede oudste) en de straat was onze speelplaats: trefbal, badminton enz. En voor die ene auto per dag die langskwam was dat geen probleem.
En nu? Het verschil is te groot om te beschrijven, omdat er nu enorme verschillen in zitten. Haat en nijd onderling is geen uitzondering, maar regel nu.
1967 hier… de kruik in bed is gebleven voor de koude maanden. waarom? omdat t kan!
Wat vrijwel hetzelfde is gebleven zijn de leugens en halve waarheden die wij geleerd hebben, zowel destijds als nu.
De meesten van ons geloofden dat wij in ’45 zijn bevrijd door de geallieerden.
Dat de VS op de maan zijn geland.
Dat de aanval van Japan op Pearl Harbor een verrassings aanval was.
Dat de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki Japan tot overgave moesten dwingen.
En later:
Vietnam, Korea,Libanon,Joegoslavië,2x Irak,Libië,Afghanistan.
De zure regen, gat in de ozonlaag, opwarming van de aarde, CO2, enz. enz. enz.
En nu; oorlog, want de Russen…..
Man, man, man, ze blijven maar doorgaan met leugens, verdraaiingen en halve waarheden uit eigen belang.
Als je al deze gebeurtenissen goed bekijkt zou het om te lachen zijn als het niet zo onmenselijk treurig zou zijn omdat het zoveel onnoemelijk veel leed gegeven heeft en nog steeds geeft.
De acuerdo en todo!!!!!!!!!
No se puede eliminar ninguna de esas mentiras, porque todas lo son.
Ik ben heel blij met uw reacties, Tigron
Beste magdalena,
Wederom dankjewel voor jouw compliment.
Lees deze horror eens door .
Wat ik gister tegenkwam.
Lopende band lobotomie!!
Fuck zelfs kinderen !!!
Zware medicatie , hielp dit niet dan electroschok.
Godkolere wat heb ik geluk gehad als gassie , heb grove shit meegemaakt, dat is bespaard gebleven.
Vertaal deze link naar nederlands.
https://allthatsinteresting.com/insane-asylums
Selecteer tekst en klik op vertalen. 👍🏻
Opgroeien in de jaren 70.
https://www.youtube.com/watch?v=hpnFMFXF2O0
ja Tigron,
‘De goeie oude tijd, voor mensen en dóór mensen met een eigen mening en eigen wil.)
Gelukkig zien we je zaterdag weer!
https://youtu.be/Kb8emjhZGiY?si=y2bzBdX4I6PyPfo0
(deze waren hun tijd toch echt wel vér voorui!)
Shit Baviaan, ben jij al zó oud?? 🙂
bavianen worden heel oud in gevangenschap
Hmm, in de aap gelogeerd?
Kopt helemaal, terwijl al mijn grootouders beide wereld oorlogen hebben meegemaakt.
En toch is deze generatie keihard voor de killer-shots gevallen…. ze waren sinds de jaren 90 te veel verslaafd geraakt aan reizen, gaan eten, genot en plezier.
Dus, het mag allemaal erg nostalgische klinken wat wij allemaal deden voor de jaren 80, onze leeftijdgenoten zijn wel heel domweg voor de mind control van de overheid gevallen…. Heel, heel dom.
En nu zien we ze sterven: enorm veel kankers (° in jaren 60-70-80), plotse doden (ook ° in jaren 60-70-80 en 90)….
En dat was de generatie die zogezegd ‘perfect’ was opgevoed….
We zijn naar mijn inziens, veel te gehoorzaam moeten worden. En dat heeft zijn weerslag nu.
“En toch is deze generatie keihard voor de killer-shots gevallen”
Snap jij het?
Ik niet.
Dat deze generatie keihard voor de killer-shots gevallen komt dat ze het veel te goed hebben gekregen door vadertje staat, zijn vast gerot en in slaap zijn gesukkeld.
Ze zijn gehersenspoeld door tv,kranten ander volk en de staat.
Als ze ze misschien echt voor langere tijd gereisd zouden hebben,zouden ze veel meer geleerd hebben.
-Je leert jezelf heel goed kennen, goedschiks én kwaadschiks
-Je leert om alleen te zijn, zonder je vertrouwde omgeving om je heen
-Je leert uit je comfort zone te komen
-Je leert dat materiële dingen er helemaal niet toe doen
.Je leert te relativeren: wat is nou écht belangrijk
-Je leert minder gehaast te leven
-Je leert jezelf te zijn
-Je leert je vrij te voelen
-Je leert om te gaan met ongemakkelijke situaties
-Je leert weer geïnspireerd te raken
-Je leert dat je je overal thuis kunt voelen
Je leert dat het leven niet gaat om een flitsende carrière
-Je leert om meer open minded te worden
-Je leert dat je geen excuus nodig hebt om te te kiezen wat je zelf wilt
-Je leert om te gaan met minder luxe.
-Je leert zelfverzekerder te worden
.Je leert dat buiten zijn zoveel fijner is dan TV kijken of urenlang op social media te zitten
-Je leert (weer) te voelen dat je echt lééft
-Je leert je angsten te overwinnen
-En voor Gijp:Je leert dat er in het buitenland ook prima alcohol geschonken wordt.
2 belangrijke woorden, wat weinigen doen.
Je leert.
Kwil niet veel zeggen, maar …. Generatie X (Afgekort: Gen X) is de generatie die is geboren ná de babyboomgeneratie en de in de Angelsaksische wereld onbekende (en daardoor in de grafiek ontbrekende) Lost Generation (1955-1965) en vóór Generatie Y (de Millennials). Deze groep betreft ruwweg de mensen die zijn geboren in de jaren 1965-1980.
De meesten hadden geen doortrek wc, er werd gepoept in een klein houten hokje buiten, in tonnetjes en die tonnetjes werden opgehaald met een oude bedford, dat ding reed volgens mij op gas, de mensen die ze ophaalden hadden minder fraaie bijnamen, de schietert de stront de poeper enz, maar daar trok niemand zich wat van aan.
Yep……die oude kolenvergassers…….ze deden het…….en best!
Grijns……ik kom uit een nest van tien. Een plee boven de sloot werd een plee in de schuur met een beerput. De inhoud ging over de akker, eens in de tien jaar. Zelf geteelde groenten, door onszelf bemest.
Best spul.
Tv bij tante Ploon, met Koko en de Vliegende Knorrepot’, en later Pipo de Clown. Een enkelde zender.
Alles wat gekweekt was ging met de boot naar de veiling, en daarna een borrel in het plaatselijke cafe.
Een zinken emmer met een touw aan de roer-pen aan de achterkant van de roeiboot van Jan Drol……..die zijn eigenste vloekend vooruit probeerde te kloten…….te dronken om te begrijpen wat we flikten.
We hadden niks. We vermaakten ons wel…….en als we ons verveelden, maakten we zelf wel vermaak…….. bouwden vliegers, maakten een zeilboot van de roeiboot. Oma van moederskant woonde in ons huis…….van vaderskant bij ome Henk en tante Ploon. Iedereen zorgde voor elkaar.
De kerk was een absolute uitvreter…….maar daar iets van zeggen maakte je werkloos. De notabelen dito……en die zaten voór in de kerk onaantastbaar te wêze.
Nee…….verwend waren we niet……..maar in tijd van nood schil je aardappelen met een kruiwagen.
Mot je nou nog eens mee komme……
😁
1965 geboren , en als ik de voorgangers lees dan hebben we het makkelijk als zelf redzaamheid ten pas gaat komen.
Ja , de jeugd van na de jaren tachtig zullen het moeilijk krijgen .
Wij kunnen nog putten uit ijssterren aan de binnenkant van het raam , je nam een glas water mee naar bed en als je ervan wilde drinken was het een klomp ijs!
Maar mooie en warme tijden van het hart!
Hier van ‘62. Kan het voorgaande beamen. 17 jaar geleden zijn wij bewust vanuit luxe back to basic gegaan. Vrije keus dus, niet noodgedwongen. 17 jaar later nog steeds gelukkig met de manier waarop we nog steeds leven. Dus een noodpakket hebben we niet nodig. Voor stroomuitval, water en wc-papier tekort zijn we niet bang. We hebben destijds zelf supporting twee weken lang ergens ver in de bossen overleefd. Had langer gekund maar we hadden verplichtingen.
Die X zal wel ergens voor staan. Xpert misschien?
Ben zelf iets ouder, van 1948. Alles kwam aan huis; de kolenboer, de stomerij, de melkboer, de bakker, en de toddenboer die riep; Romeo, oude materialen. Zijn vrouw liep ook mee vooraan de kar. En niet te vergeten de mosterdman met zijn tonnetje mosterd. Supermarkten bestonden nog niet. Moeder ging naar de markt, alsmede naar de slager, kruidenier, drogist, drankenwinkel en het stoffenwinkeltje. Mijn vader kocht in 1953 een Opel Olympia 1600. Een van de eersten met een kopklepmotor. Veel automerken hadden nog een motor met zijkleppen. Topsnelheid was 115 Km per uur. Moet je nu de auto’s met 1600 motor eens zien; topsnelheid 200 km per uur. Of anders de 1600 cc van Verstappen met 900 a 1000 pk; 365 km per uur. We hadden begin jaren 50 geen TV. TV kijken deed ik (met wat jeugd uit de buurt) bij tante Hannie in de Heile Schoorstraat. We kregen daar ook thee met een koekje. TV programma’s met presentatrice Hannie Lips (ook tante Hannie genaamd) die kruiselings met twee handen ons dag zwaaide. We keken o.a. naar Dappere Dodo en Pipo de clown. Voor de wijkagent had iedereen diep ontzag. Je paste er wel voor om brutaal tegen hem te zijn, want dan werd je opgehaald mee naar het bureau. Sommigen kregen een tik met de gummiknuppel. Vandaag de dag trekken ze hem van zijn fiets (in achterbuurten) en krijgt hij slaag van tuig. Men heeft geen ontzag meer voor politieagenten. Tijdens demonstraties worden ze met stenen bekogeld en worden hun auto’s in de fik gestoken.
Wat nu gerealiseerd is dacht mijn grootmoeder in de vijftiger jaren, nl dat de presentator zomaar in de kamer kon kijken. En als de TV aanging, antwoordde ze vriendelijk met: Goedenavond meneer. Maar geloof maar niet dat ze op het kamergemak zou gaan met de TV aan.
Overigens de dominee uit dat dorp had ook TV voor zijn ziekelijke vrouw, maar dat vond de gemeente niet kunnen. Dus hij moest maar naar een andere plaats beroepen worden.
Inmiddels weten we wat er allemaal op TV wordt vertoond en kijk ik al lang niet meer.
Maar wat een ontzettend leuk item is dit geworden door de herkenbaarheid van de ervaringen van de reageerders.
Was weer even nostalgisch genieten. Dank jullie wel daarvoor!
Ja Klien,
We mogen dankbaar zijn dat wij allen nog een onbezorgde jeugd gekend hebben waarbij ‘goedbedoelde bemoeizucht’ vakkundig genegeerd kon worden.
Dát heeft ons gemaakt tot wie we zijn en daar hebben we het tijdens de meetings al vaak over gehad.
De 2 verloren generaties die nu op straat lopen hebben, op enkele zeldzame uitzonderingen na, totaal geen benul van wat hun onthouden bleef en ontnomen is. Hebben wel alles aan boord wat een gemiddelde werkgever niet kan gebruiken:
– geen creativiteit
– geen eigen mening
– geen eigen wil
– geen representiviteit
– geen uitgesproken gemotiveerde lichaamstaal
– geen daadkracht
– geen ‘ballen’
– geen geduld
– geen ruggegraat
– geen ervaring
– accepteren geen ‘nee’
– kunnen niet met teleurstellingen omgaan
– moeten overal voor ‘beloond’ worden
– geen doorzettingsvermogen
– geen nieuwsgierigheid
– geen interesse
– geen creatievermogen
– geen doel voor ogen
– geen leergierigheid
– geen improvisatievermogen
– denken in moeilijkheden in plaats van mogelijkheden
– geen fatsoen in hun flikker
– geen respect naar ouderen
– geen respect voor hun ouders
– beperkte interessespanne
– beperkte activiteitenspanne
Shit, de lijst wordt al gauw erg lang zo…..
Ik vergelijk ze daarom eigenlijk liever met huisdieren.
Één ding is doorgaans wél overbemeten aanwezig: Aangeleerde hulpeloosheid.
Dat is een een belediging voor de huisdieren.
Die hebben wel veel van de bovengenoemde eigenschappen.
Inderdaad een lange lijst. Maar misschien kan oploskoffie voor hen een handje helpen om de lijst in te korten? 🙂
Een goed voorbeeld doet goed volgen. Dus wie weet wat dat nog gaat bewerkstelligen.
Het belangrijkste verschil was dat de communicatie verliep door bij elkaar te zijn! Hooguit het antwoordapparaat bij de vaste telefoon zat er later tussen.
Mijn huis zat altijd vol met vrienden en vriendinnen van mijn kinderen. Er werd in mijn huis volop gekletst, gelachen, muziek gedraaid, met een groep werd o.a monopoly gespeeld aan de grote eettafel waarbij er altijd wel iemand was die vals speelde ( ha,ha ). Het was altijd heel gezellig met al die jongelui in mijn huis.
Ook in mijn eigen jeugd heb ik veel lol gehad met vrienden en vriendinnen. Ik weet nog bij de opkomst van de Rolling Stones mijn ouders mij verboden om een plaat van hen te kopen. Is later wel bijgedraaid, want al mijn vrienden hadden inmiddels wel een plaat van de Stones.
Je kreeg brieven van je vriendje en stuurde brieven terug. Persoonlijke post was altijd een bijzonder moment.
Enfin, ik kan zo nog wel even doorgaan.
Communicatie verloopt nu via een appje, zelfs bellen vinden vele jongeren nu moeilijk.
Jongeren zitten nu vastgeroest aan hun mobiel, zijn overwegend futloos en te lui om een stap teveel te zetten.
De jeugd vanaf generatie Z heb ik helaas grotendeels afgeschreven. 😢
Mooi om dit van je te lezen Fleur. Voor mij heel herkenbaar.