Waarom kunnen westerse leiders niet accepteren dat ze in Oekraïne hebben gefaald?

Sinds het begin van de oorlog hebben stemmen in de alternatieve media gezegd dat Oekraïne een oorlog tegen Rusland niet kan winnen. John Mearsheimer zegt dit zelfs al sinds 2014.

Vier jaar na het uitbreken van deze verwoestende oorlog voelen die stemmen zich tegelijkertijd gerechtvaardigd en ongehoord. Oekraïne is aan het verliezen, maar westerse leiders in Europa lijken vastbesloten om de strijd voort te zetten, schrijft Ian Proud.

Niets illustreert dit beter dan de belachelijke opmerking van Kaja Kallas op 10 februari dat Rusland moet instemmen met voorwaarden om de oorlog te beëindigen, waaronder toekomstige beperkingen op de omvang van het Russische leger.

Opmerkingen als deze suggereren dat westerse figuren als Kallas nog steeds geloven in het vooruitzicht van een strategische overwinning op Rusland, zodat Rusland als verslagen partij genoegen zou moeten nemen met vrede. Of ze zijn in ontkenning en/of liegen tegen hun burgers. Ik zou zeggen dat het een combinatie is van het tweede en het derde.

Als ik zeg verliezen, bedoel ik niet verliezen in de enge militaire zin. De territoriale winst van Rusland tijdens de winterperiode was traag en marginaal. Westerse commentatoren wijzen hier vaak op als een teken dat Rusland, gezien zijn groottevoordeel, in feite de oorlog aan het verliezen is, omdat het Oekraïne al lang geleden zou hebben verslagen als het echt zo machtig was.

Op het eerste gezicht is het misschien gemakkelijk te begrijpen waarom sommige Europese burgers deze lijn accepteren, niet in het minst omdat ze er voortdurend mee worden gebombardeerd door de westerse mainstream media.

Tegelijkertijd zijn de meeste mensen het er echter ook over eens dat drone-oorlogsvoering snelle territoriale winst duur heeft gemaakt in termen van verloren manschappen en materieel. Er zijn veel aanwijzingen dat Rusland sinds de tweede helft van 2023, na de mislukte zomeroffensief van Oekraïne, heeft aangevallen met kleine eenheden om posities te infiltreren en te omsingelen.

Na zware verliezen te hebben geleden aan het begin van de oorlog door het gebruik van tactieken die twintig jaar geleden misschien nog conventioneel waren, moesten de Russische strijdkrachten zich aanpassen en dat hebben ze snel gedaan. Ook het Russische militair-industriële complex is sneller overgestapt op de productie van nieuwere soorten goedkope, eenvoudig te bouwen militaire technologie, zoals drones en glijbommen, samen met standaardmunitie die westerse leveranciers qua schaal niet kunnen evenaren.

En ondanks de regelmatige propaganda over Russische militaire verliezen van tienduizenden per maand, suggereren de gegevens van de periodieke uitwisseling van lichamen tussen beide partijen dat Oekraïne veel meer manschappen heeft verloren in de strijd dan Rusland. En dan bedoel ik in een verhouding van veel meer dan tien tegen één.

Sommige westerse experts beweren dat Rusland oprukt en daarom zijn doden verzamelt terwijl het verder trekt. Maar diezelfde experts zijn ook degenen die beweren dat Rusland nauwelijks vooruitgang boekt. In een andere adem hoor je ze misschien ook beweren dat Rusland op elk moment Estland kan binnenvallen.

Natuurlijk werkt de propagandaoorlog in beide richtingen, vanuit de westerse media en natuurlijk ook vanuit Rusland. Ik ben van mening dat de discussie over de microscopische dagelijkse verschuivingen in de controle langs de contactlijn een enorme afleiding is.

De realiteit van wie deze oorlog wint of niet wint, heeft in ieder geval niets te maken met een langzaam veranderende frontlinie. Oorlogen worden gewonnen door economieën, niet door legers.

Die westerse experts die je ook vertellen dat Rusland morgen zonder geld zal zitten – wat echt niet het geval is – hebben het nooit over het feit dat Oekraïne functioneel failliet is en volledig afhankelijk is van financiële giften die de EU zelf moet lenen om te kunnen verstrekken. Oorlog voeren voor Oekraïne is een lucratieve piramidespel geworden, waarbij Zelensky mensen als Von der Leyen belooft dat het een veilige investering is die uiteindelijk rendement zal opleveren, tot de dag dat de oorlog eindigt en EU-burgers zich zullen afvragen waar al hun belastinggeld is gebleven.

De schuld van Rusland bedraagt 16% van het bbp, de reserves meer dan 730 miljard dollar en het jaarlijkse handelsoverschot is nog steeds gezond, ook al is het het afgelopen jaar kleiner geworden.

Rusland kan het zich veroorloven om de strijd nog veel langer voort te zetten.

Oekraïne kan dat niet.

En Europa kan dat niet.

En dat is het punt.

De Europeanen weten dat ze zich de oorlog niet kunnen veroorloven. Oekraïne kan zich de oorlog absoluut niet veroorloven, ook al is Zelensky blij dat het geld blijft binnenstromen. Poetin weet dat de Europeanen en Oekraïne zich de oorlog niet kunnen veroorloven. In deze omstandigheden kan Rusland erop aandringen dat Oekraïne zich eenzijdig terugtrekt uit het resterende deel van Donetsk zonder daarvoor te hoeven vechten, op basis van het feit dat het alternatief simpelweg is om door te gaan met vechten.

Hij kan het zich veroorloven om een langdurige uitputtingsslag langs de frontlinie te voeren, waardoor het aantal Russische slachtoffers tot een minimum wordt beperkt en de uitgaven van Oekraïne aan wapens, die door Europa moeten worden betaald, tot een maximum worden opgevoerd.

Die voortdurende financiële uitputting door de oorlog zaait steeds meer politieke onenigheid in heel Europa, van Duitsland tot Frankrijk, Groot-Brittannië en natuurlijk Midden-Europa.

Poetin krijgt twee voordelen voor de prijs van één. Europa brengt zichzelf economische schade toe en raakt tegelijkertijd in een politieke crisis.

Daarom kunnen westerse leiders niet toegeven dat ze de oorlog hebben verloren, omdat ze hun kiezers vanaf het begin hebben verteld dat Oekraïne zeker zou winnen.

De Europese leiders verschuilen zich voor de politieke afrekening die hen te wachten staat, wanneer hun kiezers zich realiseren dat ze zijn voorgelogen.

Wie wil er nog stemmen op Merz, Macron, Tusk, Starmer en al die andere onbeduidende staatslieden als duidelijk wordt dat ze de Europese bevolking keihard hebben genaaid voor een stomme proxy-oorlog in Oekraïne die niet te winnen was?

Wat gaat Kaja Kallas dan nog doen voor werk als iedereen in Europa kan zien dat ze een gevaarlijke oorlogszuchtige is die absoluut niets om de juiste redenen heeft gedaan en in alles heeft gefaald?

Zelensky vraagt zich af waar hij naartoe kan vluchten als zijn tijd gekomen is, waarschijnlijk naar Miami.

Dus als je elke dag naar het front kijkt, moet je even afstand nemen van het scherm.

Als de oorlog voorbij is, zal Poetin weer contact zoeken met Europa, maar dan vanuit een positie van macht, niet van zwakte.

Dat is de echte strijd die hier gaande is.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Oorlogssimulatie van Russische invasie van NAVO-lidstaat concludeert dat Moskou ‘de meeste van zijn doelen binnen enkele dagen zou bereiken’ zonder dat Amerika te hulp zou schieten

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: