Voor Merz is Oekraïne belangrijker dan Duitsland, en hij kondigt verdere sociale bezuinigingen aan

De nieuwjaarsrede van bondskanselier Merz heeft heel duidelijk laten zien waar zijn prioriteiten liggen. In zijn toespraak heeft hij expliciet gezegd dat Oekraïne voor hem belangrijker is dan Duitsland, en hij heeft verdere sociale bezuinigingen aangekondigd om Oekraïne te financieren. Bovendien heeft hij tegelijkertijd cadeautjes aan de grote bedrijven beloofd en de zorgen van de mensen in Duitsland over de hoge criminaliteit weggewuifd.

In elk ander land ter wereld zou zo’n nieuwjaarsrede van de regeringsleider een regelrecht schandaal zijn, maar in Duitsland lijkt men eraan gewend te zijn geraakt en zich erbij neer te leggen dat Duitse regeringen zich totaal niets aantrekken van hun eigen land en hun eigen bevolking. Laten we eens kijken naar wat Merz heeft gezegd en wat die mooie woorden eigenlijk betekenen, want je kunt Merz niet verwijten dat hij de Duitsers niet heeft verteld wat hij van plan is, schrijft Thomas Röper.

“Grote politieke beslissingen”

Terugkijkend op 2025 zei Merz:

Wat Merz hier verzwijgt, is dat hij de mensen in Duitsland tijdens de verkiezingscampagne heeft voorgelogen toen hij hen begrotingsdiscipline beloofde, want al een dag na de verkiezingen kwam Merz op deze belofte terug en liet hij in de oude Bondsdag stemmen voor opheffing van de schuldrem, omdat daar in de nieuw gekozen Bondsdag geen meerderheid meer voor zou zijn geweest.

In plaats van de beloofde begrotingsdiscipline door te voeren, heeft Merz daarmee de grootste nieuwe schuldenlast in de Duitse geschiedenis in gang gezet, met als resultaat een schuld van ongeveer 100 procent van het bbp aan het einde van zijn ambtstermijn, waarbij de nieuwe schulden de federale begroting dan met minstens 30 miljard euro per jaar extra zullen belasten.

De regering-Merz leidt Duitsland “met daadkracht en kompas” doelbewust naar een schuldenval, die de komende jaren verdere bezuinigingen op de sociale zekerheid noodzakelijk zal maken, omdat de extra 30 miljard euro aan rente en aflossingen, die vanaf 2029 jaarlijks verschuldigd zijn, op de een of andere manier moeten worden betaald. En de afgelopen decennia hebben aangetoond dat Duitse regeringen dergelijke bezuinigingen altijd doorvoeren op sociaal gebied, waardoor de verarming in Duitsland wordt versterkt.

Merz is daar zelfs trots op, want zijn verkiezingsbeloften dat hij van plan is de begroting te consolideren en de nieuwe schulden onder controle te krijgen, beschrijft hij aan het einde van zijn toespraak in deze mooie woorden:

De vraag blijft waarom hij geen “financiële mogelijkheden heeft gecreëerd” om de Duitse sociale staat in stand te houden. Maar die wil hij afbreken, wat hij ook openlijk zegt, zoals we zo dadelijk zullen zien.

Anti-Russische propaganda

Natuurlijk zoekt Merz iemand die hij de schuld kan geven van de komende ellende, en natuurlijk is die schuldige Rusland:

Dat is per definitie oorlogspropaganda, want zelfs de meest anti-Russische propagandisten in Europa kunnen niet dagelijks verslag doen van vermeende Russische sabotage, spionage en cyberaanvallen.

Daar komt nog bij dat er tot op heden geen enkel geval is waarin daadwerkelijk Russische betrokkenheid kon worden aangetoond bij de wandaden die Rusland in Duitsland en Europa zou hebben begaan. Rusland was niet betrokken bij enig incident met beschadigde onderzeese kabels in de Oostzee, en de drone-incidenten waarover recentelijk werd bericht, bleken dronevluchten van Europese hobbypiloten of zelfs nepnieuws te zijn.

Met andere woorden: Merz liegt hier schaamteloos tegen de Duitsers door Rusland te beschuldigen van een plan dat “gericht is tegen heel Europa”, en Merz onderbouwt deze leugen met de leugen van “sabotage, spionage en cyberaanvallen” vanuit Rusland tegen Duitsland en Europa, waarvoor geen enkel bewijs bestaat.

Anderen de schuld geven van eigen fouten

Als Merz het over de economie heeft, liegt hij niet minder brutaal, want hij zegt:

Wat Merz hier verzwijgt, is dat het Westen is begonnen met de “terugkeer naar protectionisme”, bijvoorbeeld door de VS en de EU die Chinese producten met strafheffingen hebben belast en zelfs een echte handelsoorlog tegen China zijn begonnen. Of door het Westen willekeurig sancties op te leggen aan allerlei landen.

Merz mag deze maatregelen dan goed vinden, maar hij kan niet ontkennen dat het het Westen was dat begon met de “terugkeer naar protectionisme”. In plaats daarvan doet Merz alsof anderen hieraan – en daarmee aan de neergang van de Europese economie – schuldig zijn.

De bijl zetten aan de restanten van de verzorgingsstaat

Je kunt Merz verwijten wat je wilt, maar niemand in Duitsland kan beweren dat Merz zijn voornemen om de verzorgingsstaat definitief te vernietigen verzwegen heeft, want hij heeft dat duidelijk aangekondigd:

Het klinkt geweldig om een “nieuw evenwicht in onze socialezekerheidsstelsels” te willen creëren, nietwaar?

Maar Merz bedoelt hiermee natuurlijk verdere pensioenverlagingen, waaraan zijn regering werkt, een verdere afbraak van het gezondheidszorgstelsel met nieuwe eigen bijdragen voor doktersbezoeken en medicijnen, en in het algemeen verdere afbraak van de sociale zekerheid.

Dat de regering dit rechtvaardigt met krappe kasmiddelen, zou bij de mensen in Duitsland tot een storm van protest moeten leiden, want terwijl Merz de afbraak van de Duitse verzorgingsstaat rechtvaardigt met geldgebrek, wil hij elk jaar tientallen miljarden uitgeven aan Oekraïne. Naast de bijna tien miljard die Duitsland sowieso al jaarlijks aan Oekraïne wil betalen, komt daar nog het Duitse aandeel in de EU-steun bij en vooral in de geplande lening van 90 miljard voor Kiev.

Met andere woorden: voor Oekraïne en voor bewapening worden onbeperkt schulden aangegaan, maar voor de mensen in Duitsland is er niet eens genoeg geld om de verzorgingsstaat op het huidige, toch al sterk teruggeschroefde niveau te handhaven.

Heeft Duitsland vertrouwen gewonnen?

Het wordt grappig als Merz op het buitenlands beleid komt en zegt:

Heeft iemand iets gemerkt van wat deze “Nationale Veiligheidsraad”, die Merz heeft opgericht, heeft bereikt?

Hoe dan ook, het grappige is dat Merz beweert dat zijn regering “nieuw vertrouwen in de wereld heeft gewonnen”, want dat is onverslaanbaar absurd. Noch Duitsland, noch de EU hebben enige rol gespeeld bij het beëindigen van de oorlog in Gaza, maar hebben de Israëlische regering juist gesteund in haar genocide, terwijl de hele niet-westerse wereld kritiek had op deze genocide en de westerse steun aan Israël.

Het klopt dat de Duitse regering “nauw samenwerkt” met haar “partners en bondgenoten over de hele wereld” – dat wil zeggen de pro-westerse staten – maar wie zijn vandaag de dag de grote internationale spelers op economisch en politiek gebied? Dat zijn China, India, Brazilië, enzovoort. Kan iemand mij een onderwerp noemen waarop Duitsland nauw zou samenwerken met deze landen of zelfs “nieuw vertrouwen zou hebben gewonnen”?

In Brazilië heeft Merz zelfs het tegenovergestelde bereikt toen hij de locatie van een internationale topontmoeting beledigde, wat in Brazilië voor grote krantenkoppen zorgde, die niet bepaald klonken alsof Duitsland dankzij Merz “nieuw vertrouwen in de wereld had gewonnen”.

Wat veiligheid voor Merz betekent

Ook deze uitspraak van Merz was veelzeggend:

Duitsland met zijn explosief stijgende criminaliteit als “veilig land” bestempelen, klinkt voor de meeste Duitsers waarschijnlijk als een schande, als je bedenkt dat inmiddels meer dan de helft van de mensen in Duitsland bang is om ’s nachts met het openbaar vervoer te reizen.

Maar dat interesseert Merz niet, voor hem is veiligheid het beschermen van Duitsland tegen een Russische aanval die alleen in zijn fantasie bestaat. Zijn beleid heeft echter het tegenovergestelde effect van veiligheid voor Duitsland en zijn voortdurende pogingen tot escalatie, zoals recentelijk de mislukte poging om de in Europa geblokkeerde Russische tegoeden te stelen, brengen Duitsland en Europa dichter bij een oorlog, wat per definitie het tegenovergestelde is van veiligheid.

Duitsland als leidende macht van de EU?

Ik moest lachen om deze uitspraak van Merz:

Merz leeft blijkbaar in een droomwereld, want de zojuist genoemde mislukte poging om Russisch geld te stelen heeft de EU zo diep verdeeld als zij waarschijnlijk nog nooit in haar geschiedenis is geweest. De poging van Merz om de EU-lidstaten samen met de Europese Commissie zoiets op te leggen, heeft de EU ernstige schade berokkend, want eigenlijk was de EU vanuit het oogpunt van de kleine en middelgrote EU-lidstaten bedoeld om te voorkomen dat “de groten” in Europa “de kleinen” zouden domineren en hen hun beleid zouden opleggen.

Maar Merz heeft precies dat geprobeerd, wat in de eigenlijk op consensus gebaseerde EU zeer grote schade heeft aangericht. De omvang van de schade is nog niet te overzien en moet nog blijken.

Tegen deze achtergrond is de uitspraak van Merz dat Duitsland ervoor zal zorgen dat de EU “weer sterker naar elkaar toe groeit” voor het Duitse publiek slechts een nieuwe leugen van Merz, maar in veel andere EU-lidstaten moet dat na het geschil over de Russische vermogensbestanddelen bijna als een dreigement hebben geklonken.

Merz en BlackRock

Dat Merz zichzelf niet als vertegenwoordiger van de Duitsers, maar als vertegenwoordiger van de concerns ziet, bleek uit deze passage:

Het probleem van de Duitse economie zijn niet de hoge belastingen, want veel Duitse bedrijven lijden verliezen en staan op het punt van faillissement. Wie verliezen lijdt, betaalt sowieso geen belasting, dus een belastingverlaging helpt hen niet.

De belastingverlaging helpt juist de concerns die toch al recordwinsten maken, dus in de eerste plaats de wapenindustrie. Die betaalt nu namelijk minder belasting over haar recordwinsten. Dat BlackRock, de voormalige werkgever van Merz, zeer actief in wapens heeft geïnvesteerd en daardoor veel profiteert van de belastingverlagingen die Merz heeft doorgevoerd, is zeker slechts een dom toeval.

Ook de door Merz genoemde verlichting van de energieprijzen is een grap, en wel een heel slechte, want eerst hebben Duitse regeringen de energieprijzen opgedreven door de waanzinnige energietransitie en het afzien van goedkoop Russisch gas, en vervolgens wil Merz de bedrijven ontlasten door hun elektriciteitsrekening te subsidiëren met belastinggeld.

De waanzin waar Merz zichzelf in zijn nieuwjaarsrede voor prijst, heeft zelfs een naam: “industriële elektriciteitsprijs”, waarover ik enkele maanden geleden uitgebreid heb bericht.

Trots op sociale afbraak

Hoe trots Merz is op zijn afbraak van de verzorgingsstaat, wordt aan het einde van zijn toespraak nog eens duidelijk, wanneer hij op dit onderwerp terugkomt:

Merz belooft de Duitsers dus openlijk verdere bezuinigingen op de sociale zekerheid voor 2026.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De Duitse bondskanselier Merz heeft honderden strafrechtelijke klachten ingediend wegens beledigingen door burgers

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: