Meent Trump het serieus met wat velen beschouwen als dreigende luchtaanvallen op Iran? Vanuit het perspectief van zijn regering bereikt de campagne tegen Iran het beoogde resultaat: chaos zaaien die het regime destabiliseert, terwijl het internet wordt overspoeld met vervalste video’s die wreedheden van Iraanse veiligheidstroepen laten zien. Dit wil niet zeggen dat het regime geen demonstranten doodt – dat doet het wel. Maar het produceren van nepnieuws via clips op social media kan het tegenovergestelde effect hebben: Teheran zou de desinformatiecampagne van de CIA/Mossad kunnen gebruiken als dekmantel en de “mist van oorlog” kunnen gebruiken om zijn harde optreden te intensiveren met nog meer slachtoffers, met het argument dat het weinig te verliezen heeft.
De westerse media maken natuurlijk geen melding van de aanzienlijke binnenlandse steun die het Iraanse regime nog steeds geniet in zijn verzet tegen Israël en Amerika. Grote media negeerden de recente pro-regeringsdemonstraties waarbij meer dan een miljoen mensen de straat op gingen. Iraniërs zijn slim; zelfs degenen die ontevreden zijn over hun regering zien het spel dat Israël en de VS spelen en trappen daar niet in, schrijft
Martin Jay.
Trump gebruikt deze periode om met Teheran te onderhandelen, maar het is vermeldenswaard dat de VS voor een echte bombardementencampagne minstens één – idealiter twee – vliegdekschepen in de regio nodig zou hebben. Momenteel zijn er geen in de regio, noch zijn er vliegdekschepen bekend die op weg zijn naar de Perzische Golf, ondanks het centrale belang van het gebied voor de strategie van Trump.
Professor John Mearsheimer, een van de scherpste stemmen op het gebied van buitenlands beleid, betwijfelt of Trump de moed heeft om een grootschalige aanval met Amerikaanse troepen te lanceren, en wel om drie belangrijke redenen.
“Ik denk dat wat [Trump] zal afschrikken, het feit is dat de Iraniërs de Straat van Hormuz zouden kunnen sluiten”, zei hij onlangs. “Ten tweede hebben de Israëli’s en Amerikanen niet de capaciteit om te voorkomen dat Iraanse ballistische raketten Israël bestoken. En ten derde – en dat is heel belangrijk – met welk doel doen we dit? Wat gaan we bereiken? Als we militair geweld gebruiken, wat is dan het happy end voor ons? Het antwoord is: er is geen happy end voor ons.”
Opvallend is dat de professor de belangen van Israël niet verwart met die van Amerika. Voor Israël zou het omverwerpen van het Iraanse regime de grootste overwinning zijn sinds de Jom Kipoeroorlog van 1973. Voor Amerika zijn de voordelen van het dienen van de Israëlische belangen in die mate veel minder duidelijk – het zou een klein land ongekende macht in het Midden-Oosten geven, wat onvermijdelijk meer problemen voor het Westen zou veroorzaken. Zou Israël dan doorgaan met het annexeren van delen van Libanon, Irak of Jordanië? De toenemende spanningen met machtige Arabische staten als Saoedi-Arabië wijzen erop dat de regio een breekpunt zou kunnen bereiken. Daarom hebben het koninkrijk en andere landen Trump al gesmeekt om Iran niet aan te vallen – de gevolgen zijn buiten zijn bereik.
Trump heeft echter zijn zinnen gezet op een nieuw regime – of een regime dat gedwongen wordt zijn eisen te accepteren – dat westerse investeringsmogelijkheden en olieovereenkomsten zou kunnen bieden. Zijn publieke retoriek over mensenrechten en moorden is absurd onoprecht; het kan hem niets schelen. Het is slechts een handig voorwendsel om een toekomstige aanval aan een goedgelovig publiek te verkopen.
Een aanval is waarschijnlijk omdat er geen realistisch compromis is dat Teheran zou accepteren. Iran heeft Trumps eis om zijn nucleaire programma en uraniumverrijking af te bouwen al afgewezen. Wat zou zijn team nog meer kunnen vragen? Om te stoppen met de verkoop van olie aan China? Dat is even onrealistisch en zou het regime alleen maar zwak doen lijken te midden van binnenlandse onrust. Een mogelijk compromis zou een verandering in de regering en een verwatering van de bevoegdheden van de Opperste Leider kunnen zijn – een verschuiving die veel Iraniërs zouden kunnen steunen als dat een meer pragmatische, minder corrupte regering zou betekenen. Een moderne, westers georiënteerde regering die de dreigingen aan het adres van Israël afzwakt in ruil voor sanctieverlichting zou een win-winsituatie zijn voor Trump en Iran – maar niet voor Israël.
Een dergelijke uitkomst is echter onwaarschijnlijk. Wat vrijwel zeker lijkt, is dat Trump in een hoek zal worden gedreven die hij zelf heeft gecreëerd en dat hij, om zijn gezicht niet te verliezen, aanvallen op de militaire infrastructuur van Iran zal goedkeuren. De gevolgen zullen onmiddellijk merkbaar zijn – en hij, noch zijn adviseurs hebben deze goed in context geplaatst. Iran zal zijn fout van 12 juni vorig jaar niet herhalen door Turkije en de GCC-landen buiten het conflict te houden; in plaats daarvan zal het binnen 48 uur de Israëlische militaire infrastructuur vernietigen. Trump begrijpt niet dat dit een valstrik is: hij zal in een oorlog met Iran worden meegesleept omdat er niets meer overblijft van de Israëlische luchtmacht of grondfaciliteiten. Hij gaat er misschien vanuit dat zelfs als Iran de Straat van Hormuz blokkeert, de Amerikaanse strijdkrachten deze binnen enkele uren kunnen vrijmaken. Hij heeft misschien gelijk, maar tegen welke prijs?
De echte zwakte van Amerika is zijn politieke kwetsbaarheid voor slachtoffers. In 1993 was het enige wat Bill Clinton nodig had om zich terug te trekken uit Somalië het beeld van een dode Amerikaanse soldaat die door de straten van Mogadishu werd gesleept, op de cover van Newsweek. Hoeveel dode Amerikanen zijn er nodig voordat Trump zich terugtrekt uit een oorlog met Iran? Misschien heeft hij geen vliegdekschip naar de regio gestuurd omdat hij weet dat dit vanaf dag één een belangrijk doelwit zou zijn – net zoals hij al Amerikaanse troepen uit Qatar heeft geëvacueerd.
Wat Trump ook van plan is, het lijkt geen door de VS geleide operatie te zijn – een naïeve en ondoordachte veronderstelling dat de Amerikaanse strijdkrachten gespaard zouden blijven bij een vergeldingsactie van Iran. Zelfs als Teheran directe aanvallen op Amerikaanse doelen zou vermijden, zouden de regionale en mondiale gevolgen catastrofaal zijn, waardoor Trumps nalatenschap als de eerste Amerikaanse president die door zijn eigen dwaasheid en ijdelheid een wereldoorlog heeft ontketend, zou worden gecementeerd. Elke Israëlische regering smeekt een nieuwe Amerikaanse president om Iran aan te vallen. Elke Amerikaanse president heeft zich daartegen verzet – en terecht. Zal Trump in de val trappen?
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
John Mearsheimer: Amerikaanse interventies zijn een recept voor rampen!
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
USS Abraham Lincoln is leaving the China Sea and sailing towards Iran.
Klinkt als een deal! Of hebben ze voor de rest geen wekende vloot meer!
Ik hoor ook al iets dat de VS van plan zijn om de basis in die landen te sluiten, niet omdat de VS failliet zijn hoor!
Wat zou dat een zegen zijn zeg. Poeh, opgerot hier! 😮💨
Vlucht maar Trumpie met je staart tussen je benen. oorlog voeren kun je wel hè, vluchten kan je ook he lafbekken, vraag het de Vietnamezen en Afghanen maar. Die oranje god – voor sommigen – wordt inmiddels ook overal uitgelachen en weggehoond.
Zilver 250 vannacht of is het nog te vroeg Patriot? Komt er nog een offensief van de bankjes en miljard en Overheidsgeld. Ach printen kost niks, maar dat kunnen de Chinezen ook en die kopen alles op.net zolang tot de kk.uizen in Londen en de VS leeg zijn. 🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳
De Chinezen zijn slimmer en kopen véééél zilver op …terwijl zij hun dollars afstoten …
Rusland heeft onlangs 5 miljoen ounces zilver opgekocht …
India bezit 25 miljoen kg. zilver …terwijl onze banken begin jaren ’70 hun zilver verkochten want het was praktisch niets waard …
@Chris, moge er ‘Hazelaars’ op dat soort schepen ‘groeien’
Goud is de veilige haven. Zilver is vraag en aanod.
Zilver is strategisch en kan worden geconfisceerd …
eigenlijk hopelijk verliezen de US én het Jodendom..de, of, een Oorlog…dus ja alleen een Oorlog kan de rest van de wereld redden het komt er toch van..dat is Onontkomelijk..wapens of economie..zo kan het totaal Niet blijven duren..
China en Rusland gaan dit keer wel helpen
Het lijkt erop dat de VS óf de wereldhegemonie moet opgeven – Rusland en China hebben met de verzwakking van de dollar de tijd aan hun kant – óf Iran moet uitlokken tot een totale aanval op Israel – de burgerbevolking van Israël wordt dan geofferd op het altaar van VS-hegemonie. Dat is eerder gebeurd. Als Iran Israel platgooit, dan zou het gevaar der raketten grotendeels wijken en het regime alsnog kunnen worden overwonnen. Een grote oorlog in het Midden Oosten en de val van Iran zouden rampzalig zijn voor China – de grote concurrent. Dit is precies het scenario van Daniel 11:39-45. De ‘Koning van het Noorden’ = Iran. de ‘Koning van het Zuiden’ = Egypte, dat de Sinai de laatste jaren inderdaad heeft volgezet met tanks en luchtverdediging.