Trump en Netanyahu: Twee gekken die voor God spelen

Hier is Donald Trumps paasboodschap aan de wereld:

Donald Trump en zijn partner in oorlogsmisdaden, Benjamin Netanyahu, voeren gezamenlijk een moorddadige agressieoorlog tegen Iran, een natie van 90 miljoen mensen. Ze zijn in de greep van drie elkaar versterkende pathologieën. De eerste is persoonlijkheid: beiden zijn kwaadaardige narcisten. De tweede is de arrogantie van de macht: mannen die de macht bezitten om nucleaire vernietiging te bevelen en daardoor geen enkele terughoudendheid voelen. De derde, en gevaarlijkste van allemaal, is religieuze waanvoorstelling: twee mannen die geloven, en dagelijks door hun omgeving wordt verteld, dat zij messiassen zijn die Gods werk doen. Elke pathologie versterkt de andere, zodat ze samen de wereld in ongekend gevaar brengen, schrijft Jeffrey D. Sachs.

Het resultaat is een verheerlijking van geweld die sinds de nazileiders niet meer is voorgekomen. De vraag is of de weinige volwassenen in de wereld – verantwoordelijke nationale leiders die zich blijven inzetten voor het internationaal recht en bereid zijn dat te zeggen – hen in toom kunnen houden. Het zal niet gemakkelijk zijn, maar ze moeten het proberen.

Laten we beginnen met de onderliggende psychische stoornis. Kwaadaardig narcisme is een klinische term, geen belediging. De sociaalpsycholoog Erich Fromm bedacht de term in 1964 om Adolf Hitler te beschrijven, als een samensmelting van pathologische grootheidswaanzin, psychopathie, paranoia en antisociale persoonlijkheidskenmerken tot één enkele karakterstructuur. De kwaadaardige narcist is niet louter ijdel. Hij is structureel niet in staat tot oprechte empathie, constitutioneel immuun voor schuldgevoelens en gedreven door de paranoïde overtuiging dat hij omringd wordt door vijanden die vernietigd moeten worden. Al in 2017 waarschuwden psycholoog John Garnter en vele andere professionals voor het kwaadaardige narcisme van Trump.

Wanneer macht geen grenzen kent, is het geweten de enige resterende interne rem. En de psychopaat heeft geen geweten.

Verschillende gerespecteerde psychologen en psychiaters hebben Trump beoordeeld op psychopathie met behulp van de gestandaardiseerde Hare-schaal en kwamen uit op scores die ruim boven de diagnostische drempel liggen. Zie bijvoorbeeld hier. Psychopathie kan het best worden gekarakteriseerd als een gebrek aan geweten of medeleven met andere mensen.

Zowel Trump als Netanyahu passen precies in dit profiel. Trumps psychopathie kwam volledig tot uiting toen Amerikaanse troepen een civiele brug in Teheran vernietigden, die geen militaire betekenis had, waarbij ten minste acht burgers omkwamen en 95 of meer gewond raakten. Trump rouwde niet. Hij gloorde en beloofde meer vernietiging. Netanyahu’s Pesach-toespraak bevatte eveneens geen enkel woord voor de doden. Geen pauze. Geen schaduw van twijfel. Alleen de triomfantelijke opsomming van vijanden die hij heeft vernietigd.

Paranoia is de drijvende kracht achter de dreiging die Trump en Netanyahu hebben gecreëerd. Trumps eigen directeur van de Nationale Inlichtingendienst, Tulsi Gabbard, verklaarde schriftelijk dat het nucleaire programma van Iran “vernietigd” was en dat de inlichtingendiensten “nog steeds van mening zijn dat Iran geen kernwapen bouwt.” Het IAEA verklaarde ronduit dat er geen bewijs was voor een bom. Trumps eigen antiterrorismefunctionaris nam uit protest ontslag en schreef dat “we deze oorlog zijn begonnen onder druk van Israël en zijn machtige Amerikaanse lobby.” De paranoïde heeft geen echte dreiging nodig. Hij verzint er een als het moet, om zijn gevoelens van overdreven angst te voeden.

Het machiavellisme werkt zonder schaamte. Trump vertelde de wereld dat diplomatie altijd zijn “eerste voorkeur” had, terwijl hij in één adem opschepte over het verscheuren van het nucleaire akkoord met Iran: “Ik voelde me zo vereerd om dat te doen. Ik was zo trots om dat te doen.” Hij vernietigde het diplomatieke kader met zijn eigen handen en gaf vervolgens Iran de schuld van de ravage. Vervolgens gaf hij terloops toe dat de oorlog geen zelfverdedigingsreden heeft: “We hoeven daar niet te zijn. We hebben hun olie niet nodig. We hebben niets nodig van wat zij hebben. Maar we zijn daar om onze bondgenoten te helpen.” Volgens het VN-Handvest is zelfverdediging de enige wettelijke basis voor het gebruik van geweld. Trump heeft toegegeven dat een dergelijke basis niet bestaat.

Er is een specifieke vervorming die macht bij bepaalde persoonlijkheden teweegbrengt, en die is vooral acuut wanneer de macht in kwestie onbegrensd is of lijkt te zijn. Met de beschikking over kernwapenarsenalen ervaren Trump en Netanyahu de wereld niet zoals anderen dat doen. De beschikbaarheid van kernwapens is voor deze kwaadaardige narcisten geen last van verantwoordelijkheid, maar een verlengstuk van hun grandioze zelf: ik kan alles. Ik kan alles met de grond gelijk maken. Kijk maar. Er zal geen zelfbeheersing zijn bij Netanyahu en Trump wat betreft deze waanzinnige grootheidswaanzin.

Trump en Netanyahu ervaren de wereld niet zoals anderen dat doen.

Trump heeft dit gevoel van straffeloosheid volledig geïnternaliseerd. Op 1 april stond hij voor de camera’s en beloofde hij Iran te bombarderen “terug naar het stenen tijdperk, waar ze thuishoren.” De uitdrukking “waar ze thuishoren” is het oordeel van een man die zich goddelijk gerechtigd voelt om de waarde van 90 miljoen mensen te beoordelen en hen zonder aarzeling te ontmenselijken. Hij heeft herhaaldelijk gedreigd de civiele elektriciteitsinfrastructuur van Iran te vernietigen – een oorlogsmisdaad volgens het oorlogsrecht, openlijk aangekondigd als onderhandelingspositie, voor een wereldwijd publiek dat grotendeels van zender veranderde.

Netanyahu staat aan het hoofd van een staat met naar schatting 200 kernkoppen, heeft het Non-proliferatieverdrag nooit ondertekend en opereert zonder enig internationaal inspectieregime. Hij heeft gezien hoe Trump de Amerikaanse militaire macht met ongebreidelde agressie hanteert en is het ermee eens dat er geen consequenties zijn. De tweede waanzin voedt de derde: wanneer macht geen grenzen kent, is het geweten de enige resterende interne rem. En de psychopaat heeft geen geweten.

Het gebrek aan geweten is de gevaarlijkste pathologie van de drie, omdat het de laatste mogelijke interne rem wegneemt. De strateeg die een onrechtvaardige oorlog voert, kan uiteindelijk berekenen dat de kosten de baten overstijgen en stoppen. De kwaadaardige narcist die oorlog voert voor zijn ego kan uiteindelijk de eisen van het ego uitputten en stoppen. De psychopaat escaleert omdat er geen grenzen zijn.

En, geloof het of niet, het wordt nog erger. Zowel Trump als Netanyahu zijn zelfbenoemde messiassen. Ze zijn zelfbenoemde vertegenwoordigers van God. Voor hen zou het stoppen van de oorlog tegen Iran betekenen dat God ongelijk had. En de zelfbenoemde messias kan ook geen ongelijk hebben, omdat de messias en God in de grandioze psyche in feite hetzelfde zijn geworden.

Zowel Trump als Netanyahu hebben deze messiaanse identiteit expliciet opgeëist. Trump heeft zichzelf “de uitverkorene” genoemd. Met betrekking tot de moordaanslag op Trump in 2024 verklaarde hij: “Ik voelde toen en geloof nu nog sterker dat mijn leven om een reden werd gered. Ik werd door God gered om Amerika weer groot te maken.” Netanyahu riep in zijn toespraak aan de vooravond van Pesach niet alleen God aan. Hij eigende zich Gods rol in het Exodusverhaal toe – door tien “verwezenlijkingen” op te sommen van wat hij de “Oorlog van de Verlossing” noemt en elk daarvan een plaag te noemen. De moord op ayatollah Khamenei noemde hij de “Plaag van de Eerstgeborenen.” Vervolgens waarschuwde hij de wereld:

Na de tien plagen van Egypte herinner ik u eraan dat de farao nog steeds probeerde het volk van Israël kwaad te doen, en we weten allemaal hoe dat afliep.

In het boek Exodus is dat einde de verdrinking van het hele leger van de farao. Netanyahu dreigde met de vernietiging van Iran, op televisie, in de taal van de heilige geschriften.

Elk van deze mannen wordt omringd door een hof van vleiers en fanatici wier functie het is om de waan in stand te houden en te voorkomen dat de realiteit hun bewustzijn binnendringt.

Het hof van Trump: Hegseth, Huckabee en de christelijke nationalisten

Pete Hegseth, de minister van Defensie, heeft het Pentagon veranderd in een theater van heilige oorlog. Hij pronkt met een Jeruzalemkruis-tatoeage op zijn borst en de woorden “Deus Vult”, “God wil het”, de strijdkreet van de middeleeuwse kruistochten, op zijn arm. Hij organiseert maandelijks christelijke erediensten in het auditorium van het Pentagon. Hij heeft het Amerikaanse volk gevraagd om “elke dag, op knieën” te bidden voor militaire overwinning in het Midden-Oosten “in de naam van Jezus Christus”. Tijdens een van deze diensten bad hij hardop dat Amerikaanse troepen het volgende zouden doen:

Tijdens een persconferentie over de oorlog met Iran zei Hegseth dat de Verenigde Staten “onderhandelen met bommen.” Hij beschreef de Iraanse leiders als “religieuze fanatici” die nucleaire capaciteit nastreven voor “een of andere religieuze Armageddon”, terwijl hij maandelijkse gebedsdiensten leidt in het Pentagon en verklaart dat “de voorzienigheid van onze almachtige God daar is om die troepen te beschermen.” Hij lijkt zich niet bewust te zijn van de spiegel die hij voorhoudt. Een minister van Defensie die bidt om “overweldigend geweld” in de naam van Jezus, terwijl hij zijn vijanden religieuze fanatici noemt, heeft het woord “projectie” gedefinieerd.

Mike Huckabee, de Amerikaanse ambassadeur in Israël, levert de theologische architectuur. Huckabee, een baptistenpredikant en fervent christelijk zionist, gelooft dat het conflict tussen Israël en Iran de vervulling is van bijbelse profetieën – een noodzakelijke stap op weg naar de Opname en de wederkomst van Christus. Hij stuurde Trump een bericht – dat Trump vervolgens op sociale media plaatste – waarin hij het moment vergeleek met Truman in 1945 en het droppen van atoombommen op Japan, en waarin hij Trump aanspoorde te luisteren naar “ZIJN stem”, waarmee hij God bedoelde.

In een interview werd Huckabee gevraagd naar de bijbelse landtoewijzing die zich uitstrekt van de Nijl tot de Eufraat – en Libanon, Syrië, Jordanië en delen van Saoedi-Arabië en Irak omvat – en of Israël er een goddelijk recht op had. Zijn antwoord was duidelijk: “Het zou prima zijn als ze het allemaal zouden innemen.”

De extreemrechtse Israëlische minister van Financiën Smotrich plaatste op sociale media: “I ♥ Huckabee.” De christelijk-zionistische predikant John Hagee, wiens organisatie Christians United for Israel een belangrijke drijvende kracht is geweest achter de steun van Amerikaanse evangelisten voor de oorlogen van Israël, keek naar de oorlog met Iran en zei simpelweg: “Profetisch gezien zitten we precies op schema.” Franklin Graham, tijdens een Witte Huis paasgebedsdienst, voedde Trumps messiaanse waanideeën: “Vandaag willen de Iraniërs, het goddeloze regime van deze regering, elke Jood doden en hen vernietigen met een atoomvuur. Maar U hebt president Trump opgewekt. U hebt hem opgewekt voor een tijd als deze. En Vader, wij bidden dat U hem de overwinning zult geven.”

Netanyahu’s hofhouding: Ben-Gvir, Smotrich en de messiaanse kolonisten

Aan Israëlische zijde bestaat de inner circle uit twee figuren wier radicalisme zo extreem is dat ze als politieke paria’s werden beschouwd, totdat Netanyahu hun stemmen gebruikte om aan de macht te blijven. Itamar Ben-Gvir, de minister van Nationale Veiligheid, is een bewonderaar van de overleden rabbijn Meir Kahane, wiens Kach-partij als terroristische organisatie werd aangemerkt. Bezalel Smotrich, de minister van Financiën, ontleent zijn ideologie aan rabbijn Zvi Yehuda Kook, die leerde dat de militaire overwinning van Israël in 1967 door God was opgelegd en dat de kolonisatie van Palestijns gebied de wil van God is. Samen bezitten zij 20 zetels in de 67 zetels tellende coalitie van Netanyahu. Zij adviseren de premier niet alleen, maar delen ook zijn messiaanse overtuigingen en visie.

Ben-Gvir heeft zijn controle over de Israëlische politie gebruikt om paramilitaire kolonisten in staat te stellen op te treden tegen Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever. Hij heeft onderhandelingen over een staakt-het-vuren consequent geblokkeerd en heeft openlijk de eer opgeëist voor het vertragen ervan. Hij drong aan op Joodse rituele rechten op de Tempelberg, in weerwil van een status quo die al decennia lang in stand werd gehouden, een stap waarvan Israëlische veiligheidsfunctionarissen waarschuwden dat deze direct tot bloedvergieten zou leiden. In augustus 2023 verklaarde hij: “Mijn recht, en het recht van mijn vrouw en mijn kinderen om zich te verplaatsen op de wegen in Judea en Samaria, is belangrijker dan het recht op vrij verkeer voor Arabieren.” Het Verenigd Koninkrijk, Canada, Australië, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, Slovenië, Nederland en Spanje hebben hem allemaal sancties opgelegd wegens het aanzetten tot geweld, maar de Verenigde Staten, onder leiding van Marco Rubio, verdedigden Ben-Gvir en bekritiseerden die sancties.

Smotrich is de meer methodische van de twee: minder theatraal en gevaarlijker. Hij heeft het civiele bestuur van de Westelijke Jordaanoever systematisch overgeheveld van het Israëlische leger naar zijn eigen ministerie, waarbij hij honderden miljoenen sjekels naar de infrastructuur van de kolonisten heeft gesluisd, terwijl de begrotingen van de Palestijnse Autoriteit opzettelijk worden afgeknepen. Hij heeft zijn ambt opgedragen “een operationeel plan voor het uitoefenen van soevereiniteit” over de Westelijke Jordaanoever op te stellen. Tijdens de oorlog met Iran riep hij Israël op om Zuid-Libanon tot aan de Litani-rivier te annexeren, waarbij hij verklaarde dat de oorlog “moet eindigen met een geheel andere realiteit”. Smotrichs ideologie is gebaseerd op Kooks leer dat de nederzettingenpolitiek niet politiek maar heilig is – een goddelijke verplichting die moet worden volbracht, ongeacht het internationaal recht, de rechten van de Palestijnen of de mening van de wereld. De grenzen van 1967 zijn in deze theologie geen tijdelijke militaire realiteit. Ze zijn Gods onafgemaakte werk.

De volwassenen van de wereld moeten proberen deze waanzin te stoppen.

Ben-Gvir en Smotrich waren niets meer dan marginale extremisten voordat Netanyahu hen legitimeerde door hen in de regering en zijn inner circle op te nemen. Hij gaf hen macht over de Israëlische samenleving, en zij gaven hem de religieus-nationalistische slagkracht om zijn oorlogen een goddelijke missie te noemen.

In dit landschap van heilige oorlog heeft één stem gesproken met wereldreddende genade en helderheid. Paus Leo XIV heeft consequent opgeroepen tot een einde aan het geweld. Tijdens een Witte Donderdag-mis in Rome sprak hij over de arrogantie van de macht:

Op Palmzondag was de paus opnieuw direct, toen hij zei dat Jezus “niet luistert naar de gebeden van degenen die oorlog voeren, maar ze afwijst.” Hegseth volgde dit op met het houden van nog een eredienst in het Pentagon, waar hij opnieuw bad om “overweldigend geweld” in de naam van Christus.

Professor John Mearsheimer heeft precies verklaard dat de misdaden die nu door Trump en Netanyahu worden begaan, dezelfde misdaden zijn waarvoor de nazi-leiding in Neurenberg werd opgehangen: agressieve oorlog, annexatie van buitenlands grondgebied, het opzettelijk aanvallen van civiele infrastructuur en collectieve bestraffing. Dit is geen retorische overdrijving. Dit zijn juridische categorieën. Het Tribunaal van Neurenberg noemde de misdaad van agressie de “grootste internationale misdaad” – degene die “het geaccumuleerde kwaad van het geheel in zich draagt” – omdat het de misdaad is die alle andere misdaden mogelijk maakt. Deze mannen hebben dit publiekelijk bekend in toespraken die door internationale omroepen werden uitgezonden.

De institutionele mechanismen die bestaan om precies dit soort catastrofes te voorkomen, waaronder de VN-Veiligheidsraad, het Internationaal Strafhof, het non-proliferatieregime en het oorlogsrecht, worden actief ondermijnd door de Verenigde Staten.

En toch moeten de volwassenen van de wereld proberen deze waanzin te stoppen. De multilaterale inspanning in Islamabad, waarbij de ministers van Buitenlandse Zaken van Pakistan, Turkije, Egypte en Saoedi-Arabië samenwerken in het kader van het vijfpuntenvredesinitiatief van China en Pakistan, is een belangrijk begin. Hieraan moeten zich met volle kracht aansluiten de BRICS-landen, de Algemene Vergadering van de VN en elke staat die wil leven in een wereld die wordt geregeerd door regels in plaats van door de waanideeën van twee kwaadaardige narcisten.

Wanneer gestoorde leiders goddelijke rampen aanroepen als politiek instrument, zijn het niet alleen hun vijanden die worden verteerd. We zullen allemaal het slachtoffer worden van Netanyahu’s plagen en Trumps bombardementen op Iran die het land terugbrengen naar het stenen tijdperk, tenzij andere leiders grenzen stellen aan deze twee gekken.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De Vierde Omwenteling: Chaos, ineenstorting en de versnelde agenda van de elite

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: