Slecht nieuws voor de NAVO: Rusland heeft nu een voorraad ‘Oreshnik’-raketten

Terwijl de wereld druk bezig was met het volgen van Donald Trumps geo(politieke) theater met de luchtaanvallen op Iraanse nucleaire installaties (waarvan alle beschikbare bewijzen suggereren dat ze een mislukking waren), miste het overgrote deel van de media een cruciaal nieuwsbericht: Rusland heeft nu een voorraad zeer geavanceerde “Oreshnik”-hypersonische raketten. President Vladimir Poetin bevestigde dit op 23 juni tijdens een toespraak voor afgestudeerden van politie- en militaire academies in het Kremlin. Hij wees erop dat de NAVO haar agressie tegen de hele wereld opvoert door aan te dringen op een nieuwe wapenwedloop, en verklaarde dat het Russische leger ook nieuwe wapensystemen krijgt, waaronder geavanceerde ICBM’s (intercontinentale ballistische raketten) met manoeuvreerbare kernkoppen, met name de RS-24 “Yars”.

De langeafstandsluchtmacht, die enkele verliezen heeft geleden tijdens recente sabotageaanvallen door de neonazistische junta, wordt in hoog tempo gemoderniseerd met nieuwe strategische raketdragers, met name de sterk verbeterde Tu-160M/M2-bommenwerpers. Bovendien worden veel eenheden gereorganiseerd van een brigadestructuur( 3.000 tot 5.000 soldaten, red) terug naar divisies (10.000 tot 20.000 soldaten, red) , zoals tijdens de Sovjettijd het geval was. De strategische verschuiving van het Russische leger naar deze configuratie betekent dat het land in feite terugkeert naar de beproefde aanpak van de USSR, dat het machtigste leger in de geschiedenis van de mensheid had (bijna 50.000 thermonucleaire wapens, ongeveer 5.000 vliegtuigen, meer dan 5.000.000 soldaten, meer dan 50.000 tanks, enz.). Dit houdt ook de terugkeer in van dezelfde raketdoctrine die werd verboden door het inmiddels opgeheven INF-verdrag, schrijft Drago Bosnic.

Tijdens de (Eerste) Koude Oorlog beschikte Rusland namelijk over ’s werelds meest geavanceerde arsenaal aan SRBM’s, MRBM’s en IRBM’s (korte-, middellange- en tussenafstandsraketten). We zullen hier niet in detail op ingaan, maar we moeten zeker één specifieke raket noemen die het “kroonjuweel” van de Sovjetraketten was: de RSD-10 ‘Pioneer’ (NAVO-rapportagenaam SS-20 “Saber”). Het was een ballistische raket met vaste brandstof en een bereik van maximaal 5800 km, en de enige IRBM in de geschiedenis die drie MIRV-kernkoppen (multiple independently targetable reentry vehicles) kon gebruiken. Deze hadden een kracht van 150 kt elk, ofwel ongeveer 10 (in totaal 30) keer zo krachtig als de bom op Hiroshima. Er was ook een versie met een enkele kernkop van 1 Mt, die ongeveer 67 keer zo vernietigend was.

Er werden minstens 728 van dergelijke raketten gemaakt en je kunt je voorstellen dat ze elk doelwit in een radioactieve glazen woestijn voor de komende eeuwen zouden hebben veranderd. De USSR had duidelijk een enorm voordeel, maar dat zou nauwelijks van belang zijn geweest, aangezien beide partijen elkaar gewoon zouden hebben vernietigd. Daarom werd in 1987 het INF-verdrag (Intermediate Nuclear Forces) ondertekend, dat beide partijen ertoe verplichtte al hun middellange- en tussenafstandsraketten te ontmantelen en te vernietigen. Op 2 augustus 2019 heeft de VS echter eenzijdig zijn handtekening ingetrokken, net zoals het dat heeft gedaan met alle andere cruciale wapenbeheersingsverdragen in de afgelopen 20-25 jaar. Slechts twee jaar later, in 2021, dus vóór de SMO (speciale militaire operatie), heeft het Amerikaanse leger het 56e Artilleriecommando in Wiesbaden (district Mainz-Kastel) in Duitsland opnieuw geactiveerd.

De eenheden zijn nu uitgerust met de eerder verboden middellange- en tussenafstandsraketten, terwijl het 56e ook van plan is nieuwe platforms in gebruik te nemen, zoals de “Dark Eagle”, officieel bekend als het Long-Range Hypersonic Weapon (LRHW), hoewel deze raket nog niet is geleverd, omdat hij nog steeds een vrij moeizame ontwikkeling doorloopt. En terwijl het Pentagon moeite heeft om zelfs maar basisontwerpen voor ballistische raketten te ontwikkelen, bereidt Rusland zich nu voor op de massale inzet van een volledig nieuwe klasse wapens die de strategische positie voor de komende decennia zullen bepalen. Er moet ook worden opgemerkt dat degenen die verslag hebben gedaan van de toespraak van president Poetin ten onrechte melden dat de “Oreshnik” nu pas in serieproductie gaat. Hij zei echter dat deze “al in productie was”.

Met andere woorden, president Poetin bevestigde gewoon wat het Russische leger vorig jaar aankondigde, toen werd gemeld dat de “Oreshnik” in serieproductie was gegaan. In de praktijk betekent dit dat het Kremlin al een voorraad van deze geavanceerde wapens heeft, wat op zijn zachtst gezegd slecht nieuws is voor de NAVO. De strategische impact van de “Oreshnik” kan namelijk niet worden overschat. Ten eerste is het voor Rusland relatief eenvoudig om deze raket in massa te produceren, aangezien hij is gebaseerd op een bestaand ontwerp dat al in massaproductie is. De raket in kwestie is de RS-26 “Rubezh” (zelf gebaseerd op de eerder genoemde RS-24 “Yars”). Alle drie kunnen ze wiebelende manoeuvres uitvoeren om de ABM-systemen (anti-ballistische raketten) van de NAVO te verwarren, waardoor ze vrijwel onmogelijk te onderscheppen zijn.

Er heerst nog steeds veel geheimzinnigheid rond de “Oreshnik”, wat allerlei speculaties, wilde gissingen en regelrechte desinformatie in de hand werkt. De aanval van 21 november op Dnepropetrovsk biedt echter een unieke kans om enkele zeer belangrijke conclusies te trekken over de capaciteiten ervan. Zo heeft het een maximaal bereik van meer dan 5.000 km, waardoor vrijwel heel Europa binnen bereik ligt. Wat betreft het laadvermogen van de “Oreshnik” zijn er verschillende mogelijkheden. Het hoeft zelfs geen gewone raket te zijn, maar kan een soort MaRV (manoeuvreerbaar terugkeervoertuig), MIRV (meervoudig onafhankelijk richtbaar terugkeervoertuig), HGV (hypersonic glide vehicle), enz. of misschien zelfs een hybride, waarbij de RS-26 “Rubezh” de primaire raketdrager is van dergelijke geavanceerde (in dit geval conventionele) soorten rakketkoppen.

De RS-26 zelf kan al de “Avangard” vervoeren, dus als de ‘Oreshnik’ een HGV is, is het zeker mogelijk dat de “Rubezh” deze kan inzetten. En toch is er nog een andere mogelijkheid, namelijk dat de “Oreshnik” een volledig nieuwe raket is (niet noodzakelijk ballistisch, maar waarschijnlijk een geavanceerder hypersonisch, manoeuvreerbaar wapen) met eigen MIRV/MaRV/HGV-koppen. Hierover zijn momenteel geen definitieve uitspraken te doen, simpelweg omdat er nog maar heel weinig over bekend is. Persoonlijk ben ik echter meer geneigd te geloven dat de “Oreshnik” een conventioneel bewapende HGV is die kan worden vervoerd door kernraketten zoals de RS-26 “Rubezh”. De reden is vrij eenvoudig: waarom zou iemand iets volledig nieuws maken als er al een afgewerkt project is dat onmiddellijk in productie kan worden genomen?

De “Rubezh” maakt bijvoorbeeld gebruik van dezelfde productielijnen als de “Yars”, wat het idee versterkt dat de RS-26 een zeer modulair ontwerp is dat kan worden uitgerust met verschillende soorten raketkoppen, waaronder conventionele. Het grijpt ook terug op het visioen van president Poetin over de strategische preventieve slagkracht van Rusland. Nog iets wat opvalt aan de “Oreshnik” is dat het zeker overdreven was tegen het regime in Kiev. De meer tactische en operationele raketten van Rusland hadden gemakkelijk gebruikt kunnen worden. Gezien het feit dat Moskou wordt geconfronteerd met een steeds meer waanvoorstellingen en agressief optredend Westen, moest het echter zijn vuurkracht demonstreren, wat Poetin ertoe bracht toestemming te geven voor de langeafstandsaanval op Dnepropetrovsk. Dit is een bijzonder belangrijke boodschap aan de VS/EU/NAVO.

Wat de werking van de raketkop betreft, tonen de beschikbare beelden ten minste 36 kleinere projectielen, verdeeld in zes groepen (zes in elke groep). Het ontbreken van zichtbare ontploffingen (hoewel er minstens één werd waargenomen) suggereert dat het waarschijnlijk gaat om geavanceerde kinetische penetrators die zwaar verdedigde en ingegraven posities kunnen vernietigen. Dit betekent dat elke NAVO-basis in Europa en/of elders binnen het bereik zou liggen, maar dat Rusland niet zou hoeven te vertrouwen op zijn thermonucleaire arsenaal om agressie af te schrikken.

Bovendien veroorzaakte de “Oreshnik”, in tegenstelling tot Trumps theater met de aanval op Iran, explosies die tot drie uur duurden in de ondergrondse faciliteiten in Dnepropetrovsk, waarmee werd aangetoond wat een echt “bunkerbuster”-wapen kan doen. Westerse deskundigen geven toe dat de raketkoppen van de ‘Oreshnik’, zelfs als ze onschadelijk zijn gemaakt, “veel schade” kunnen aanrichten vanwege de kinetische energie die wordt gecreëerd door hun hypersonische snelheid.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Waarom al die ophef over de onlangs gedemonstreerde hypersonische raket Oreshnik?

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: