Reflecties over verkiezingen

U bent dus burger van een westers land. Gefeliciteerd, want uw land is een democratie en u geniet als burger een hele reeks rechten. Niet alleen die van het VN-handvest voor de rechten van de mens, maar ook die welke zijn vastgelegd in de grondwet van uw land. U bent burger van een democratie, wat betekent dat alle beslissingen die van invloed zijn op uw leven worden genomen op basis van een meerderheid van stemmen! Dit betekent dat beslissingen alleen worden genomen als meer dan de helft van de stemmen voor is.

Maar wacht eens even, zijn het niet de afgevaardigden in gekozen organen die dat stemmen doen? Natuurlijk kunt u uw stem uitbrengen op die afgevaardigden in lokale en nationale verkiezingen. De kans is echter groot dat u het gevoel heeft dat er iets niet klopt en dat u eigenlijk weinig of niets te zeggen heeft over al die beslissingen die door gekozen organen worden genomen, schrijft Hans Vogel.

Heeft u ooit gestemd voor beleid ter bestrijding van antropogene “opwarming van de aarde”? Heeft u uw regering toestemming gegeven om een proxyoorlog tegen Rusland te voeren? Hebt u het besluit van uw regering gesteund om te stoppen met het kopen van Russische olie en gas, met als gevolg dat uw energierekening torenhoog is geworden? Hebt u uw regering toestemming gegeven om miljoenen mensen uit Afrika en het Midden-Oosten te importeren? Heeft u ooit ingestemd met het geven van gratis uitkeringen en gratis huisvesting aan die mensen? Heeft u ingestemd met de radicale veranderingen in het onderwijs, met als gevolg dat uw kinderen en kleinkinderen op jonge leeftijd worden gehersenspoeld en geseksualiseerd? Heeft u ooit ingestemd met de invoering van de euro? Was u voorstander van de goedkeuring van de EU-grondwet door uw land, waardoor de nationale soevereiniteit werd afgeschaft? Heeft u ingestemd met de verkoop van staatsbedrijven en vervoersdiensten aan meedogenloze buitenlandse investeerders?

Al deze beslissingen zijn genomen door uw gekozen vertegenwoordigers en afgevaardigden, en het is de vraag of deze beslissingen wel gunstig zijn voor u en uw gezin.

Er kan maar één conclusie worden getrokken: democratie is een verdomde schijnvertoning! Uw regering is ook voorstander van de “Great Reset” die door het World Economic Forum is aangekondigd, met de bewering dat “u niets zult bezitten en gelukkig zult zijn!” Echt?

Hoe lang is dat al zo? Hadden uw ouders en grootouders dezelfde observaties? Ik durf te wedden van wel. Hoe zit het dan met die prachtige democratie?

Wat is het nut van stemmen? Zoals Mark Twain naar verluidt opmerkte: “Als stemmen enig verschil zou maken, zouden ze ons dat niet laten doen.”

In wezen heeft stemmen weinig te maken met “democratie”. Het is eerder een burgerlijke ceremonie ter ere van de band tussen burgers en de staat, waarbij de burgers hun loyaliteit aan het systeem tonen. Niets meer en niets minder.

Na de Franse Revolutie hebben we een enorme groei gezien van het ius soli, oftewel de wet die het burgerschap verleent aan iedereen die op het grondgebied van de natiestaat is geboren, in tegenstelling tot het ius sanguinis (in verschillende vormen), de wet die bepaalt dat alleen kinderen van etnisch autochtone ouders burger kunnen worden – en zelfs dan moesten de ouders doorgaans zelf ook burger zijn. Dit was niet vanzelfsprekend, aangezien het burgerschap historisch gezien alleen werd verleend aan geselecteerde individuen of aan personen met een erkende status.

In het oude Athene was driekwart van de inwoners slaaf. De overige vijfentwintig procent was verdeeld over burgers en vrije niet-burgers (bijvoorbeeld metici). Het is duidelijk dat burgers een kleine elite vormden binnen de oude samenlevingen. Alleen mannelijke burgers hadden stemrecht, omdat staatszaken te belangrijk werden geacht om aan iemand anders dan de meest capabele leden van de samenleving te worden overgelaten. Om deze eenvoudige, pragmatische reden functioneerde de democratie effectief: het hele electoraat paste op de Pnyx om met de hand te stemmen. Vergelijk dit met de omstandigheden na de wijdverbreide invoering van het ius soli: in landen als Nederland kan iedereen die aankomt en een “status” verwerft, zelfs op de eerste dag van zijn nieuw verleende burgerschap, stemmen bij nationale verkiezingen. De natie van bloed is gereduceerd tot een administratieve entiteit die het lidmaatschap verleent zonder banden met erfgoed of traditie.

Iedereen die 18 jaar of ouder is, zelfs mensen met een verstandelijke beperking kan stemmen. Er worden geen politieke kennisvereisten opgelegd, geen test om te controleren of de burger zijn of haar huiswerk heeft gedaan om een weloverwogen stem uit te brengen, en zelfs geen basistest voor intelligentie. Terwijl burgers van Rome of Athene deze status kregen op basis van verdienste, afkomst of familiepositie, hebben de moderne ius soli-voorwaarden het burgerschap van zijn historische betekenis ontdaan en het gereduceerd tot wat de Codex Justinianus nooit heeft bedoeld: een staat waar we nu louter ‘shitizens’ hebben, een zuchtende massa eendimensionale wezens die onophoudelijk schreeuwen om ‘vrijheid’ om hun rechten uit te oefenen. Dit zijn rechten om te eten, te drinken, scheepsladingen goedkope, wegwerpbare Chinese rommel te kopen en ongeremd te copuleren. Hun stem roept Bacchus op en houdt de overvloed in stand, niet om de natie tot grootheid voor het geheel te verheffen. De massa’s zijn doorgedrongen tot plaatsen waar ze niets te zoeken hebben. Helaas zal geen enkele partij ooit campagne voeren met een programma waarin de massa wordt veroordeeld, om voor de hand liggende redenen. Uit pure neiging stemt de massamens alleen op basis van onmiddellijke behoeften, en er zal geen oplossing van hem komen. Alleen leiders van mythische grootsheid geven vorm aan het lot van een natie. En dus zal, zoals Oswald Spengler voorspelde, een Caesar uit de chaos opstaan om de natie te smeden op het aambeeld van zijn ijzeren wil.

In tegenstelling tot de VS, met zijn tweepartijenstelsel, beschikken alle lidstaten van de huidige Europese Unie over een hele reeks politieke partijen die het hele politieke spectrum bestrijken. In Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, België, Nederland, Portugal, Spanje, Tsjechië en elders zijn er “rechtse” partijen of zelfs “extreemrechtse” partijen. Het zijn de traditionele media en regeringsfunctionarissen die deze partijen deze bijnamen hebben gegeven, waardoor de meeste mensen niet zien dat deze labels niet meer zijn dan dat: labels. In de eerste plaats is de traditionele links-rechts-dichotomie na de val van de Berlijnse Muur zinloos geworden en zou deze niet meer moeten worden gebruikt.

Niettemin genieten sommige van die ‘rechtse’ partijen brede steun van het publiek, omdat zij de enige partijen zijn die daadwerkelijk bepaalde kwesties aanpakken of zelfs maar durven aan te kaarten die de meeste mensen dringend opgelost willen zien. Geen van deze partijen durft echter een echte of radicale oplossing voor te stellen, maar kiest ervoor om slechts een klein deel van de meest urgente problemen aan te pakken.

Bovendien aarzelen Europese regimes niet om iedereen die zij als een reëel gevaar voor het systeem beschouwen te liquideren. Het feit dat de leiders van de meeste van die “rechtse” partijen nog in leven zijn, bewijst dat deze partijen geen bedreiging vormen en allemaal deel uitmaken van de gevestigde politieke structuur.

Voor het geval er nog iemand is die denkt dat zijn stem ertoe doet, of dat er misschien een partij is die echt een verschil kan maken, is het raadzaam om zich goed te informeren over Forum voor Democratie (FvD), dat wordt beschouwd als een betrouwbaar rechts alternatief in het verder corrupte politieke landschap van Nederland.

Met de parlementsverkiezingen op 29 oktober in het vooruitzicht, volgt hier speciaal voor de weinigen die nog vertrouwen hebben in die partij: een overlijdensbericht voor Forum voor Democratie.

In december 2017, kort nadat Forum voor Democratie (FvD), dat zich vastklampte aan de toenmalige impuls van Alt-Right en zich de toen hippe maniertjes eigen maakte, zijn ambitieuze debuut had gemaakt op het miniatuurpodium van de Nederlandse parlementaire politiek, waarschuwde Alexander Wolfheze de leiding van de partij. In “Dutch Democracy: a Warning from History”, gepubliceerd in het webmagazine Geopolitika van de Eurasianist Movement, waarschuwde hij voor de vele obstakels waarmee de zelfbenoemde ringdragers van de FVD te maken zouden krijgen tijdens hun zelfverklaarde anti-globalistische kruistocht: hij waarschuwde dat de kans om de hinderlijke “dode moerassen” van het Nederlandse politieke landschap te doorkruisen en de giftige “spinnenpassen” te passeren naar het Hart van de Duisternis minimaal was.

In plaats van gehoor te geven aan deze ontnuchterende maar goedbedoelde waarschuwingen, deed de leiding van de FvD wat te verwachten was: ze concentreerden zich narcistisch op hun eigen imago en bankafschriften, ze surften triomfantelijk op de hoge maar oppervlakkige golf die was gecreëerd door hun welgestelde sponsors en goed afgestemde marketingmanagers, en gingen verder met het leven van het moment. De vruchten van de overwinning bestonden natuurlijk niet alleen uit de carpe diem-accessoires van modieuze outfits, modieuze vrouwen en modieuze vakanties, maar ook uit de attributen van een stabiel leven, zoals de aankoop van onroerend goed op toplocaties, goed geplande beleggingsportefeuilles en diversificatie van netwerken voor slechte tijden – uiteraard allemaal betaald uit nooit in twijfel getrokken belastingbudgetten en gerechtvaardigd door nooit in twijfel getrokken verkiezingsmandaten.

In de nasleep van de parlementsverkiezingen van maart 2017 werden de zelfbenoemde politieke dissidenten en “vrijheidsstrijders” van gisteren in een oogwenk en zonder met hun ogen te knipperen omgevormd tot de homines novi en nouveaux riches van vandaag. Zoals te verwachten was, werd het voetvolk van gisteren – de echte patriotten, dissidenten en activisten, wier activisme, steun en stemmen de partijleiding aan de macht hadden geholpen – in de steek gelaten zodra de nieuw geridderde chevaliers konden weggalopperen naar de groenere weiden van het gevestigde leven: compromitterende contacten, informele netwerken en gevaarlijke ideeën werden allemaal met evenveel enthousiasme achtergelaten. Bij het versnellen van deze gemakkelijke afstand werd een enthousiaste helpende hand geboden door de gevestigde media. In november 2017 werd het Studiegenootschap Erkenbrand, de enige substantiële Alt-Right-denktank en talentenpool in Nederland en het metapolitieke bewustzijn van FvD, chirurgisch verwijderd uit het publieke debat door een combinatie van journalistieke doxxing en infiltratie door onbekende bronnen (het werd vervolgens gekaapt door veelzeggend anonieme en gemakkelijk te framen “extremisten”). Ook de Nederlandse kiezers, d.w.z. dat deel van het Nederlandse denkende publiek dat zijn vertrouwen had gesteld in de FvD om de belangrijkste grieven van het volk tegen de heersende vijandige elite, waaronder door globalisten gecreëerde open grenzen, door globalisten uitgebuite financiële kapitalisme en door globalisten gesponsorde woke-ideologie, substantieel te verwoorden en aan te pakken, bleven echter in de kou staan.

Natuurlijk duiden nationale tv-talkshows, Michelin-sterren diners en vakanties op Santorini (deze troeven zijn nog niet volledig uitgeput door massale verzadiging) niet op echte bezorgdheid over het lot van degenen die buiten de veilige zone van de liberale levensstijl in de voorsteden leven: net als voorheen werd het “betreurenswaardige” deel van de autochtone Nederlandse bevolking aan zijn lot overgelaten en moest het zich zien te redden met de dagelijkse realiteit van het globalistische-neoliberale business as usual, d.w.z. de standaard westerse gang van zaken van massale immigratie, interetnisch geweld, anarcho-tirannieke anti-wetgeving, onbetaalbare huisvesting, inflatie van voedselprijzen, verwatering van de arbeidsmarkt, antinatalistische belastingen, woke-onderwijs, LGBTQ-propaganda en Kafkaëske bureaucratie.

In de zomer van 2020 gaf Wolfheze een korte beoordeling van de deelname van de FvD aan de parlementaire politiek in de voorgaande drie jaar, waarbij hij wees op de Trojaanse paard-rol die de partij speelde ten opzichte van de echte Nederlandse nationalistische beweging, zowel in termen van ideeën (het promoten van de feelgood-verdoving van het Australische immigratiemodel van civiel nationalisme en het Thatcher-achtig liberalisme boven de nuchtere remedies van authentiek etnisch nationalisme en authentiek economisch nationalisme) als middelen (het aantrekken van getalenteerde mensen en het monopoliseren van media-aandacht). In het najaar van 2020, in de aanloop naar de Nederlandse parlementsverkiezingen van 2021, volgde Wolfheze deze beoordeling op met een update over de zich ontwikkelende infiltratie- en sabotagecrisis binnen FvD, waarbij de extreem liberale vleugel – uiteindelijk zonder succes – probeerde de gematigde nationalistische vleugel uit te schakelen.

Blijkbaar oordeelden de machthebbers, met de eerste nationale verkiezingen halverwege de Grote Reset in zicht, dat FvD, hoe ineffectief en vastgelopen het ook was geworden, nog steeds een te grote risicofactor in de publieke sfeer vormde: de partij werd onderworpen aan een totale aanval door de mainstream media (“onthullingen” van politiek incorrecte uitspraken die blijkbaar in besloten sociale-mediagroepen waren gedaan), gevolgd door een goed voorbereide partijsplitsing (waarbij de afvalligen hun weg vonden naar de regimetrouwe partij JA21). De aanvankelijke risicobeoordeling van het regime bleek juist te zijn: in de maanden daarna was de overgebleven kern van de FvD de enige politieke groep die geloofwaardige en aanhoudende oppositie bood tegen de Covid-vaccinatiecampagne. Per saldo zal dit waarschijnlijk de enige historisch belangrijke prestatie van de FvD blijken te zijn: zij nam publiekelijk stelling tegen de vervolging van “vaccin”-dissidenten en de globalistische-corporate kaping van het volksgezondheidssysteem.

Zo had de FvD in 2021 had de FvD de parlementaire politiek met een zekere mate van eer en prestatie kunnen verlaten – zoals het had moeten doen in het besef dat de afglijding van het westerse politieke leven naar een volwaardig techno-totalitarisme het point-of-no-return had gepasseerd tijdens de “tien maanden die de wereld op zijn kop zetten” tussen de Covid-coup van maart 2020 en de Biden-coup van januari 2021. In plaats daarvan kozen de leiders ervoor om op hun lauweren te rusten en zo lang mogelijk vast te houden aan hun lucratieve baantjes. Gemarginaliseerd in het publieke debat, belachelijk gemaakt in de mainstream media, losgekoppeld van de kinetische realiteit en geconfronteerd met de duidelijk zichtbare doodlopende weg van hun politieke hoop, bleven ze zich vastklampen aan hun vervagende roem en nietige privileges, als een acteur die zijn hoogtepunt al lang voorbij is, weigert de realiteit onder ogen te zien en met geweld van het podium moet worden gehaald.

Zelfs als we geen rekening houden met de framing door de media en de manipulatie van de verkiezingen, waren de resultaten van de parlementsverkiezingen van november 2023 voorspelbaar: de FvD daalde van 8 naar 3 zetels in de 150 zetels tellende volksvertegenwoordiging, waarmee de partij werd gereduceerd tot de typisch Nederlandse status van een demografische partij, d.w.z. een partij die zich richt op een relatief stabiele maar sociaaleconomisch exclusieve demografische niche. Net zoals de “conservatief-christelijke” SGP zich richt op autochtone boeren en winkeliers in de Nederlandse Bible Belt en de “progressief-islamitische” DENK zich richt op statusbewuste ontevreden immigranten in de Nederlandse binnensteden, richt de klassiek liberale FvD zich nu op hoogopgeleide maar door het systeem benadeelde 30-plussers uit de voorsteden. De aanvankelijke opwindende mix van champagne-nationalisme (nationalistische dog-whistling voor zover dat verenigbaar is met financieel comfort) en een ‘rebellerende’ levensstijl (LARP-dissidentie voor zover dat verenigbaar is met sociale status) van de FvD is dan ook voorspelbaar geëindigd in een sombere kater van alledaagse ‘loyale oppositie’-signalen en comfortabele zitplaatsen in de gravy train. In feite is de FvD gecoöpteerd door hetzelfde systeem waartegen zij zich ooit verzette: het Nederlandse volk zal haar nooit meer het voorlopige mandaat toevertrouwen dat haar in 2017 werd verleend. Wat betreft haar personeelskeuzes, mediaberichten en financiële praktijken heeft de FvD zich nu aangesloten bij de mainstream politiek, namelijk de politiek van kleingeestig carrièremaken, nepotisme in de grijze zone, laffe dubbelzinnige uitspraken en nauwelijks verhulde corruptie.

In theorie had FvD kunnen kiezen voor een laatste poging om zijn reputatie en levensvatbaarheid te redden door eindelijk de “nationalistische” belofte in te lossen waarvan het de afgelopen acht jaar heeft geprofiteerd, om zichzelf opnieuw uit te vinden als een echt avant-gardistisch politiek platform. Het had het alt-right-verhaal kunnen inlossen dat het zonder aarzelen heeft verkocht om zijn achtjarige uitgavenorgie te financieren. Het had zich kunnen verzoenen met de echte rechtse achterban die het tevergeefs had verraden om mainstream acceptatie te verkrijgen. In de praktijk heeft een dergelijke mogelijkheid echter nooit bestaan: vanaf het begin was de FvD een onherstelbaar “liberale” en daarom hopeloos slappe partij, zoals nu getrouw weerspiegeld wordt in haar eindtoestand van sluipende oppervlakkigheid. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de FvD in september 2025 aankondigde dat haar hoogste parlementaire en kandidaatposities zijn overgedragen van koning Thierry I, na zijn achtjarige Arthur LARP, aan koningin Lidewij Guinevère, een lichtgewicht systeemcreatuur en femocraat. Met het oog op de komende parlementsverkiezingen, die worden gehouden in een steeds meer Orwelliaanse setting van wanhopig globalistisch totalitarisme, is het niet meer dan logisch dat de FvD haar verdere onderwerping aan politieke correctheid wil signaleren: zo kan zij misschien haar marginale maar lucratieve parlementaire aanwezigheid behouden. Misschien kan het, door de juiste geluiden te laten horen, zelfs groeien en profiteren van de onrust bij andere mainstream partijen. Misschien kan het, door de laatste restjes van zijn ondeugende verleden af te schudden, zelfs een grote mainstream partij worden – nog een pezzonovante. Maar niets zal iets veranderen aan de realiteit dat de FvD voor het Nederlandse volk nu is ontmaskerd als wat het vanaf het begin is geweest: een nep-nationalistische afleiding. In de afgelopen jaren van de Great Reset zijn veel maskers gevallen en zijn veel mythes ontkracht: daaronder vallen nu onmiskenbaar ook die welke de FvD afschilderden als een ridder van de Ronde Tafel – het slimme zetje om “Guinevère” op te richten laat weinig aan de verbeelding over. Vanaf het allereerste begin was het hele FvD-project echter een overduidelijke schijnvertoning voor wie ogen had om te zien en oren om te horen. Nomen est omen: forum betekent “marktplaats” en democratie betekent “heerschappij van het gewone volk”. In het geval van de FvD dekt de titel de inhoud nauwkeurig: mercenair liberalisme en populistisch anti-meritocratie, voorbestemd om het algemeen belang winstgevend te vervreemden en zich te schikken naar de globalistische bezettingsregering die Nederland regeert.

In termen van realpolitik is de enige echte prestatie waar de FvD trots op kan zijn, dat zij erin geslaagd is de Nederlandse real-nationalistische beweging te vernietigen door haar de openbare ruimte, de aandacht van de mainstream media, menselijke energie en jaren kostbare tijd te ontnemen. Maar wat je zaait, zal je oogsten – nu slapen ze zij aan zij. Requiescant In Pace, rust in vrede!

Het feit dat de FvD überhaupt mag deelnemen aan de komende verkiezingen in Nederland, de thuisbasis van NAVO-secretaris-generaal en hermafrodiet-in-chief Mark Rutte en een hoeksteen van het EU-bouwwerk, is een indicatie dat de partij is goedgekeurd en stevig is geïntegreerd in het corrupte politieke landschap. In Duitsland staat de AfD op het punt verboden te worden, omdat zij een bedreiging vormt voor het systeem. In sommige gebieden (zoals Saksen) is bijna de hele bevolking voorstander van de AfD en in de deelstaat Noordrijn-Westfalen heeft de AfD de steun van een groot deel van de genaturaliseerde Turkse immigranten. Dit vormt een ernstige bedreiging voor het verdeel-en-heersbeleid van de elite. Hoewel de FvD ook een aanzienlijk aantal jonge, hoogopgeleide leden met een immigrantenachtergrond telt, wat de Nederlandse regering zorgen baart, heeft dit nog niet geleid tot een grootschalige poging om de partij te verbieden. In Frankrijk, waar president “Micron” (zoals hij door de Russische vicepresident Medvedev wordt genoemd) zich wanhopig aan de macht vastklampt, is oppositieleider Marine Le Pen op basis van valse beschuldigingen haar kiesrecht ontnomen.

In 2024 heeft het Roemeense Constitutionele Hof op instigatie van de EU de uitslag van de eerste ronde van de presidentsverkiezingen, die door Călin Georgescu was gewonnen, ongeldig verklaard en hem volledig uitgesloten van deelname. Naar verluidt vanwege “Russische inmenging”, maar in feite omdat Georgescu niet in de smaak viel bij de eurocraten in Brussel. Onlangs werd ook de stemming in Moldavië, een kandidaat voor het EU-lidmaatschap en strategisch gelegen tussen Roemenië en Oekraïne (en met veel Russisch sprekende burgers), gemanipuleerd op bevel van de EU.

Partijen en politici die niet worden verboden, tegengewerkt of vermoord (zoals Pim Fortuyn, Jörg Haider en anderen), krijgen dus per definitie groen licht van de EU-commissarissen in Brussel. Wie een echte patriot is en van zijn eigen land houdt, zou daarom moeten afzien van stemmen, want door te stemmen steunt hij alleen maar de dictatuur van een meedogenloze elite.

Tot nu toe heeft de Italiaanse historicus Antonio Annino de beste definitie gegeven van wat verkiezingen werkelijk zijn. Ze hebben weinig te maken met democratie of met burgers die aangeven welke partijen en personen zij als hun leiders zouden willen. Verkiezingen zijn slechts een burgerlijke ceremonie ter ere van de band tussen de elites en het volk waarover zij heersen.

Niets meer en niets minder.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Het FvD: een Paard van Troje

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: