Overal breekt vrede uit, behalve in het Witte Huis

Het duurde minder dan 24 uur nadat de stembureaus waren gesloten voordat de vicepresident van de Verenigde Staten zei wat de president niet wilde zeggen. “De reden dat we verloren hebben, is de oorlog”, schreef JD Vance woensdag op X. Donald Trump vertelde ondertussen aan Fox News dat hij de zware nederlaag van dinsdag niet beschouwde als “een klap voor mij” en feliciteerde de Democraten omdat ze “goed werk” hadden geleverd. Genadig in zijn nederlaag en onverstoorbaar in zijn ontkenning.

Terwijl Washington ruziet over wie de tussentijdse verkiezingen heeft verloren, doen Moskou en Teheran iets interessanters. Ze praten met elkaar, uitvoerig en op het hoogste niveau. En Israël staat mogelijk op het punt van regering te veranderen. Leg deze drie verhalen naast elkaar en je kunt de contouren zien van wat er gaat komen, schrijft Larry Johnson.

Vance begrijpt de stemming

Vance gaf niet alleen de oorlog de schuld. Hij bracht ook een advies over van opiniepeiler Rich Baris, die hij “een van de slimste mensen die ik ken in de politiek” noemde. Om de Trump-kiezers terug te winnen die dinsdag op de Democraten stemden, moet de partij vier dingen doen:

1. De oorlog in Iran beëindigen.

2. Zich richten op de kosten van levensonderhoud en de inflatie.

3. “America First” weer vooropstellen, in de oorspronkelijke betekenis, niet de versie die gepaard gaat met vliegdekschepen.

4. “Onze relatie met Israël veranderen.”

De eerste drie punten zijn het verkiezingsprogramma van 2024, retour afzender. Het vierde punt zal in Washington voor grote opschudding zorgen. Een zittende Republikeinse vicepresident heeft zojuist publiekelijk gezegd dat de relatie van de partij met Israël een politieke last is. Dat is niet iets wat Republikeinse vicepresidenten doorgaans hardop zeggen.

Vance maakte ook een opmerking die een einde zou moeten maken aan de gebruikelijke excuses na verkiezingen. Het probleem was volgens hem niet dat Republikeinen thuisbleven. Het was dat een groot aantal Trump-kiezers uit 2024 naar de stembus ging en op de Democraten stemde. Die mensen waren niet vergeten te stemmen. Ze waren van gedachten veranderd en hadden de partij verteld waarom. Fox News meldt dat Vance nu achter de schermen juist deze kiezers probeert te winnen met het oog op 2028, onder de vlag van een “nieuw rechts” dat een einde wil aan buitenlandse oorlogen, goedkopere boodschappen en een gesloten grens. Noem het de Republikeinse Partij in ballingschap, die wacht tot haar eigen partij weer thuiskomt.

Ondertussen in Moskou

Kijk nu eens naar het oosten. Eerder deze week sprak Vladimir Poetin 85 minuten telefonisch met Mohsen Rezaei, de secretaris van de Opperste Nationale Veiligheidsraad van Iran. Staatshoofden besteden doorgaans niet zoveel tijd aan een telefoongesprek met de nationale veiligheidsadviseur van een ander land. De officiële verklaringen waren de gebruikelijke diplomatieke brij: “regionale en internationale ontwikkelingen”, met de nadruk op West-Azië, en voortzetting van de strategische samenwerking volgens de “routekaart” die door de leiders van beide landen was overeengekomen.

Vervolgens verscheen Rezaei donderdag in Moskou om Poetin persoonlijk te ontmoeten. Hij bracht een boodschap mee van de hoogste leider van Iran, Mojtaba Khamenei, die volgens Rezaei wilde dat deze “zo snel mogelijk” werd overgebracht. Je stuurt je hoogste veiligheidsfunctionaris niet enkele dagen na een telefoongesprek van 85 minuten naar het Kremlin om beleefdheden uit te wisselen.

Volgens Iraanse verslagen van de ontmoeting bespraken ze de regionale veiligheidsregelingen na de oorlog en de steun van Rusland voor het beëindigen van het conflict. Volgens Rezaei zei Poetin dat hij “alle mogelijke hulp zou bieden om de oorlog te beëindigen” en veroordeelde hij de bombardementen op de Iraanse nucleaire installaties. Beide partijen bereikten ook een principeakkoord over de aanleg van gaspijpleidingen van Rusland naar Iran. Dat zou het binnenlandse gastekort van Iran verlichten en het land in staat stellen Russisch gas door te verkopen aan zijn buurlanden. De aanleg van pijpleidingen duurt jaren. Niemand plant zoiets voor een land waarvan men verwacht dat het voor onbepaalde tijd in oorlog zal blijven.

Er is iets groots in beweging

Leg de puzzelstukjes bij elkaar. In september verscheen Rezaei op Al Jazeera en zette hij de voorwaarden van Iran voor het beëindigen van de oorlog uiteen, die via Qatarese bemiddelaars aan Washington waren overgebracht. Iran wil dat de oorlog op alle fronten wordt beëindigd, ook in Libanon. Het wil dat zijn bevroren tegoeden worden vrijgegeven, de zeeblokkade wordt opgeheven en er een einde komt aan Amerikaanse aanvallen op Iraans grondgebied en Amerikaanse inmenging in de Iraanse politiek. Zes weken later voert de man die deze voorwaarden heeft opgesteld een lang telefoongesprek met Poetin en vliegt vervolgens naar Moskou met een persoonlijke boodschap van de hoogste leider die geen uitstel duldt.

Mijn ervaring leert dat deze opeenvolging maar één ding betekent. Iran bereidt zich voor op onderhandelingen en wil Rusland aan tafel hebben, of op zijn minst achter zijn stoel. Moskou heeft alle reden om daaraan mee te werken. Poetin krijgt de kans om vredestichter te spelen in een oorlog die Washington is begonnen. Hij krijgt ook de kans om een pijpleiding en een transportcorridor veilig te stellen die Iran voor een generatie aan Rusland zullen verbinden. Ook de timing is geen toeval. Teheran heeft zojuist gezien hoe Amerikaanse kiezers de oorlog bij de stembus hebben afgewezen. Het heeft nu een gesprekspartner in het Witte Huis die zich er sinds kort van bewust is dat de oorlog hem het Congres kost.

Iran smeekt niet op zijn knieën om vrede. Rezaei zei deze week dat de westerse reacties op de eisen van Teheran “niet bevredigend waren geweest”. Maar de diplomatieke contacten vertellen je meer dan de retoriek. Wanneer het hoofd van de veiligheidsdienst van een land dat in oorlog is zoveel tijd doorbrengt met de Russische president, praat hij niet over het weer. Hij bespreekt de voorwaarden voor de volgende fase.

En nu Jeruzalem

Het derde nieuwsfeit is misschien wel het belangrijkste. Uit Israël komen berichten dat Gadi Eisenkot mogelijk over voldoende zetels beschikt om Benjamin Netanyahu te vervangen. Bij de verkiezingen van 27 oktober won het blok van Netanyahu 53 zetels, minder dan de 61 die nodig zijn om te regeren. Het oppositieblok won er 48 en de door Arabieren geleide partijen 19. Naftali Bennett, Yair Lapid, Avigdor Liberman en Yair Golan zijn overeengekomen Eisenkot bij president Herzog aan te bevelen. Haaretz meldde donderdag dat Eisenkot inmiddels een parlementaire meerderheid heeft veiliggesteld, waardoor hij de beste kansen heeft om een regering te vormen.

In de Israëlische coalitiepolitiek is niets definitief totdat het definitief is. De meerderheid van Eisenkot is op zijn minst afhankelijk van gedoogsteun van de Arabische partijen, en Liberman wil niets met hen te maken hebben. Netanyahu, die nog nooit een nederlaag heeft meegemaakt die hij bereid was te accepteren, roept nu al dat er fraude is gepleegd en belt met de parlementsleden van Eisenkot. Degene die Herzog aanwijst, krijgt 28 dagen om een regering te vormen, met een mogelijke verlenging van 14 dagen.

Maar bedenk eens wat een regering-Eisenkot voor de oorlog zou betekenen. Netanyahu heeft dit jaar aangedrongen op een regimewisseling in Teheran en in Washington gelobbyd voor meer aanvallen. Eisenkot, een voormalig stafchef van het leger, voerde campagne met economische druk, beperkte militaire acties en “meer diplomatie naast eventuele militaire stappen”. Hij vertelde de Wall Street Journal dat hij militaire acties alleen zou steunen tegen “directe en onmiddellijke bedreigingen voor Israël”. Hij wil ook dat Israël voor zijn veiligheidsplanning minder afhankelijk wordt van de Verenigde Staten.

Dat is het onderdeel dat deze column met elkaar verbindt. De luidste stem die Trump aanspoorde om de aanvallen op Iran te hervatten, was die van Netanyahu. Haal hem weg uit het kantoor van de premier en de druk op het Witte Huis om “de klus af te maken” neemt sterk af. Dit gebeurt precies op het moment dat Vance de Republikeinen oproept hun relatie met Israël te veranderen. Washington zou wel eens kunnen ontdekken dat Israël als eerste de relatie verandert.

Twee uitwegen

Hier zit de ironie. De eerste eis van Vance, het beëindigen van de oorlog in Iran, zou wel eens door Vladimir Poetin en Mohsen Rezaei kunnen worden vervuld voordat de Republikeinse Partij eraan toekomt. Als er een akkoord tot stand komt met Moskou als vroedvrouw, kan Trump de vrede opeisen en kan Vance zeggen dat hij het had voorspeld. Iedereen wint, behalve misschien de mensen in Washington die nog steeds doelwittenlijsten opstellen.

Het alternatief is datgene waarover de oorlogspartij blijft fluisteren: nog een reeks aanvallen om “de klus af te maken”. Daarmee zou tegen de kiezers die zojuist het Republikeinse Congres hebben ontslagen, worden gezegd dat niemand naar hen luisterde. Het zou Teheran en Moskou ook duidelijk maken dat de enige onderhandelingen die Washington serieus neemt, met bommen worden gevoerd.

Trump heeft nu een keuze die hij maandag nog niet had. Hij kan de verkiezingsuitslagen en de diplomatieke voortekenen interpreteren en de uitweg nemen. Of hij kan blijven volhouden dat de tussentijdse verkiezingen geen klap voor hem waren. De kiezers hebben hun antwoord al gegeven. Vance heeft het in vier punten opgeschreven. Poetin en Rezaei lijken het verdrag op te stellen. En Israël heeft misschien binnenkort een premier die niet lobbyt om het te verscheuren.

Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Trump dreigt “naar Israël te verhuizen” als Amerikaanse kiezers zijn presidentschap met “Israël First” afwijzen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: