Foto Credit: Report24.news

Terwijl het EU-parlement zo kort voor de Europese verkiezingen nog debatteert over migratie en klimaatbescherming, speelt er achter de schermen een heel ander probleem: machtsmisbruik, pesten, psychologische intimidatie, seksuele intimidatie en zelfs regelrecht geweld. En dat allemaal binnen onze eigen organisatie! Maar (bijna) niemand bericht erover! EU-werknemers klagen zelfs over een “jacht op vers vlees” – vrouwen waarschuwen elkaar voor bepaalde EP-leden. Het EU-parlement als pervers gekkenhuis. Een onderwerp dat niemand echt kan gebruiken zo vlak voor de belangrijke Europese verkiezingen! Hier is de hele, schokkende waarheid … schrijft Report24.

Door Guido Grandt (gugramediaverlag)

Sophie L. (naam veranderd) is jong, begin 20 en stagiaire bij een (niet nader genoemde) fractie in het EU-parlement in Brussel. Medio 2023 wordt ze op een feestje met Europarlementariërs, assistenten en adviseurs het slachtoffer van een geval van aanranding dat later bekend wordt. De vermeende dader: de assistent van een Duitse Europarlementariër die haar na het feest op de meest intieme plaatsen betastte en haar ook onder haar T-shirt probeerde te grijpen …

Sophie L. is een voorbeeld van vele andere seksuele aanrandingen en andere overtredingen in het EU-parlement en andere EU-instellingen. En de dader is een van de vele ongeremde leden van het Europees Parlement die op strooptocht zijn. Hoewel er statistieken lijken te zijn voor alles in het “Parlement” – zijn er geen voor deze overtredingen en misdaden. Dezelfde namen, waarvan sommige prominent, worden achter gesloten deuren steeds weer genoemd. Assistenten, waarnemers en werknemersvertegenwoordigers spreken al lange tijd over een cultuur van intimidatie, seksueel misbruik en machtsmisbruik. En van straffeloosheid voor de daders, meestal politici.

In maart 2024 publiceerde het MeToo EP-initiatief een enquête waaraan meer dan 1100 werknemers deelnamen. Twee derde van hen was vrouw. De schokkende resultaten: 50 procent had te maken gehad met treiteren, ongeveer 15 procent met seksuele intimidatie en bijna 7 procent zelfs met fysiek geweld. De plaats van het misdrijf: hun werkplek in het EU-parlement – precies de plek waar wetten worden gemaakt voor heel Europa die alle burgers moeten beschermen tegen geweld op het werk en seksueel geweld.

Het Duitse tijdschrift Stern deed wekenlang onderzoek in het EU-parlement en andere EU-instellingen en vond verschillende gevallen van seksueel geweld en intimidatie, maar ook psychologische intimidatie. Onder meer staat er: “Het gaat over prominente christendemocraten die ordners gooien en in het rond schreeuwen, het gaat over parlementaire medewerkers die jonge vrouwen lastigvallen tijdens vergaderingen en hen later in het geheim genomen foto’s van de vrouwen sturen. En over hoge ambtenaren wiens veroordeling voor verkrachting in de doofpot wordt gestopt. Sommige incidenten zijn al in de pers geweest, maar vele zijn nog niet openbaar gemaakt.”

Ook mannelijke werknemers zijn volgens het rapport het slachtoffer van terreur, ernstige pesterijen en seksueel geweld op werkplekken in de EU. Maar het zijn vooral jonge vrouwen voor wie bijvoorbeeld het Europees Parlement een “Huis van angst” is geworden. Voor sommigen van hen begint het al zodra ze een lift instappen. En het is precies deze angst en bezorgdheid die overheerst bij de getroffenen. “Er zijn hier parlementsleden waarbij we elkaar waarschuwen: als je een rok draagt, ga daar dan niet naar binnen,” zegt de assistente van een Duits parlementslid. En een andere jonge medewerker voegt eraan toe: “De getroffenen zijn bang om hun baan te verliezen omdat Europarlementariërs hun invloed kunnen gebruiken om hun carrière kapot te maken.”

EU-parlement geeft indirect misstand toe

Het angst- en intimidatiekartel in het EU-parlement, zodra werk en privé met vloeiende grenzen worden vermengd, werkt blijkbaar uitstekend. Want zelfs als werknemers aangifte doen van mishandeling of een klacht indienen, worden de beschuldigingen vaak niet onderzocht, laat staan bestraft. Ze hebben vaak geen andere keuze dan ontslag te nemen. De beschermende cocon van mandaat en macht die parlementariërs omringt, lijkt onverwoestbaar. En nog iets: een ander voorbeeld van democratisch tekort maakt duidelijk wat EU-functionarissen echt denken van hun “ondergeschikten”: op de plaats waar elk jaar honderden richtlijnen, besluiten en verordeningen worden gemaakt, is geen nationale arbeidswetgeving van toepassing. Alleen het zogenaamde “personeelsstatuut” is van toepassing, wat niets anders betekent dan dat de EU-instellingen niet alleen hun eigen regels opstellen, maar ze ook zelf uitvoeren en zelfs controleren. Een cynische toejuiching van de democratie! Uiteindelijk, als de ene EU-commissaris of parlementariër, “broeders in de geest” zogezegd, de andere controleert, dan kun je niet veel verwachten op het gebied van opheldering, maar eerder “een oogje dichtknijpen.”

Maar wat zegt het EU-parlement zelf over de aantijgingen? Een woordvoerster wijst alles van de hand en verliest zich in allures zoals “respect voor menselijke waardigheid en gelijkheid” zijn pijlers van het Huis, en: “Het Parlement hanteert een nultolerantie voor intimidatie en andere vormen van ongepast gedrag.” Dit zou worden weerspiegeld in het Reglement en de Gedragscode van het Huis, die alle parlementsleden zouden moeten ondertekenen.

In deze gedragscode staat (nadruk toegevoegd door de auteur):

(1) Bij de uitoefening van hun ambt gedragen de leden van het Europees Parlement zich ten opzichte van alle personen die in het Europees Parlement werkzaam zijn waardig, hoffelijk en respectvol en zonder vooroordelen of discriminatie.

(2) Bij de vervulling van hun taken gedragen de leden zich op professionele wijze en onthouden zij zich in het bijzonder van vernederende, kwetsende, beledigende of discriminerende opmerkingen en andere handelingen die onethisch, vernederend of onwettig zijn in hun contacten met het personeel.

(3) De leden zetten door hun handelingen de personeelsleden er niet toe aan of moedigen hen niet aan om de toepasselijke wetgeving, het Reglement van het Parlement of deze code te overtreden, te omzeilen of te negeren en tolereren evenmin dergelijk gedrag van personeelsleden die onder hun verantwoordelijkheid vallen.

(4) Teneinde de doeltreffende werking van het Europees Parlement te waarborgen, trachten de leden er in alle discretie voor te zorgen dat meningsverschillen of conflicten waarbij personeelsleden onder hun verantwoordelijkheid betrokken zijn, snel, billijk en doeltreffend worden opgelost.

(5) Waar nodig werken de leden onmiddellijk en volledig mee aan de procedures voor het omgaan met conflictsituaties of (psychologische of seksuele) intimidatie, met inbegrip van het onmiddellijk reageren op beschuldigingen van intimidatie. De leden moeten deelnemen aan specifieke opleidingen die voor hen worden georganiseerd over het voorkomen van conflicten en pesterijen op het werk en over goed gedrag op kantoor.

(6) De leden ondertekenen een verklaring waarin zij bevestigen dat zij zich aan deze Code zullen houden. Alle verklaringen, al dan niet ondertekend, worden gepubliceerd op de website van het Parlement.

(7) Leden die de verklaring over deze Code niet hebben ondertekend, kunnen niet worden verkozen voor een functie in het Parlement of een van zijn organen, noch worden benoemd tot rapporteur of deelnemen aan een officiële delegatie of interinstitutionele onderhandelingen.

De woordvoerster van het EU-parlement wijst er ook op dat het Parlement in 2023 zijn procedures heeft verbeterd om intimidatie beter te voorkomen. Er is bijvoorbeeld een bemiddelingsdienst opgezet om EP-leden en hun medewerkers te helpen “moeilijke werkrelaties op te lossen.”

  Pfizer leverde gebrekkige mRNA-vaccins aan de Europese Unie en het Europees Geneesmiddelenbureau stopt de fraude in de doofpot

Er is zelfs een persbericht van 10 juli 2017 met de veelzeggende titel: “Parlement verscherpt beleid tegen intimidatie.” Daarin staat onder andere dat werkplekken “veilig en waardig” moeten zijn en dat de “verbetering en bevordering van anti-intimidatiemaatregelen in het Parlement” prioriteit heeft. Dit is een openlijke erkenning dat een dergelijk probleem echt bestaat, ongeacht de excuses die de EU-woordvoerder geeft! Bovendien: papier is geduldig, zoals het gezegde luidt, maar wat als parlementariërs zich niet aan dit alles houden omdat ze weten dat ze uit hoofde van hun ambt worden beschermd? Het gezegde luidt dan ook: “De ene kraai pikt de andere zijn oog niet uit!”.

Uitgerekend de Groenen

Wie had dat gedacht – zelfs de parlementaire fractie van de Groenen, die altijd en ogenschijnlijk zo gericht is op “menselijke waarden”, zit nu letterlijk tot over haar oren in interne klachten! Er zijn minstens vijf klachtenprocedures. De 30-jarige groene politicus Malte Gallée springt er waarschijnlijk het meest uit. Toegegeven, niet alleen vanwege zijn extravaganties, bijvoorbeeld wanneer hij op zijn glimmende zilveren hoge hakken het rookterras op de zevende verdieping van het Brusselse parlement dwarrelt, langs de kantoren van de AfD, of wanneer hij als een kleuter op een scooter door de parlementaire gangen stuift.

De ooit gevierde jongste Duitse Europarlementariër in het EU-parlement, die bijna constant naar de macht zweefde, viel letterlijk van zijn hoogtepunt toen hij werd geconfronteerd met MeToo-beschuldigingen van slachtoffers. Ongeveer een dozijn vrouwelijke werknemers en stagiaires beschuldigden de nu voormalige Groene Europarlementariër van seksuele intimidatie. De Icarus-parlementariër wuifde dit echter weg door cryptisch te verklaren dat dit “in zijn wereld” niet gebeurde. Vervolgens nam hij ontslag.

Malte Gallée is niet de enige Groene die inmiddels onder vuur ligt. Ook topkandidaat Terry Reintke heeft blijkbaar met hem samengewerkt. Ze zou de relevante informatie maandenlang hebben genegeerd. Uitgerekend zij bedacht in 2017 de hashtag #MeTooEU! Bovendien was Reintke een van de eerste vrouwen in het EU-parlement die openlijk sprak over haar eigen ervaringen. In een interview op de radio Deutschlandfunk zei ze het volgende over intimidatie: “Deze zwijgcultuur moet worden doorbroken.”

Haar acties, of beter gezegd “non-acties”, in de Gallée-affaire hebben de slachtoffers echter in de steek gelaten. Ondanks de beschuldigingen zou de parlementaire fractie van de EU en de Groenen geen serieuze maatregelen hebben genomen om de slachtoffers te beschermen. Bovendien zouden ze door de fractie onder druk zijn gezet om geen commentaar te geven op de beschuldigingen. Zelfs hun eigen mensen keerden zich tegen de leiding van de fractie, bijvoorbeeld in een open brief waarin stond: “De leiding van onze fractie verklaart en belooft een pionier te zijn op het gebied van bescherming tegen intimidatie. Keer op keer hebben we gehoord dat de strijd tegen intimidatie binnen en buiten onze groep een absolute prioriteit is, terwijl de realiteit ons laat zien dat de leiding niets deed toen slachtoffers om hulp vroegen.

De beschuldigingen van intimidatie – en nog ontstellender – de klaarblijkelijke doofpotaffaire is niet alleen onwenselijk, het is schokkend.” De reactie hierop was echter veel beschamender en onthullender: Terry Reintke wees een uitnodiging van de pers af met het argument dat ze “niet kon komen” omdat ze “volledig betrokken was bij de verkiezingscampagne” en de “voorbereidingen voor onderhandelingen over de volgende zittingsperiode.” Het was pas na deze faux pas dat de parlementaire fractie zich blijkbaar inspande om de interne klachten en schendingen aan te pakken. Dit omvatte onder andere het opzetten van een eigen “task force” en het uitvoeren van een “externe evaluatie,” aldus de rapporten.

Stalking en intimidatie

Voormalig personeelslid Jeanne Ponté is ook tekenend voor de interne verrotting van het EU-parlement. Ze is betrokken bij de strijd tegen seksueel geweld en intimidatie in Brussel. Volgens haar eigen verklaringen werd ze ooit lastiggevallen door een oude vertrouwelinge van de toenmalige Duitse bondskanselier Angela Merkel. Het voormalig CDU-parlementslid is nu gepensioneerd en wordt waarschijnlijk nog steeds goed betaald. De vrouwen waren ook voor hem gewaarschuwd, want hij nam zelfs foto’s onder hun rokken als ze een trap opliepen. Anderen kregen er een kick van om haar stiekem te fotograferen en haar de foto’s te mailen, haar als het ware te stalken.

In 2018 richtte Jeanne Ponté samen met andere vrouwelijke collega’s de groep MeToo EP op, die sindsdien alle vormen van misbruik, machtsongelijkheid, geweld en pesterijen op de werkplek aan de kaak stelt. Deze kwesties worden maar al te vaak onder het tapijt geveegd. Ponté & Co. pleiten voor een verplichte anti-intimidatietraining in het Europees Parlement, een nieuwe samenstelling van de parlementaire adviescommissies voor intimidatieklachten om deze eerlijker, transparanter en meer gedepolitiseerd te maken, en een externe en vooral neutrale bemiddelaar. Hetzelfde geldt voor de bescherming van klokkenluiders, d.w.z. klokkenluiders van dergelijk wangedrag, om mogelijke “vergelding” te voorkomen. Daarnaast preventie en bewustmaking, met inbegrip van een “nultolerantiebeleid” ten aanzien van intimidatie en externe audits van alle bestaande structuren om dit in het Europees Parlement te voorkomen.

Dat zoiets zelfs nodig is in het “Hogerhuis van de Europese democratie” is triest en beschamend genoeg!

De daders beschermen zichzelf

De daders, d.w.z. de “problematische ambtenaren”, hebben natuurlijk weinig te vrezen. Ze worden zelden gestraft, eerder “weg gepromoveerd.” In plaats daarvan lijken Straatsburg en Brussel hun eigen partij- en politieke regels toe te passen.

Volgens mediaberichten eindigen intimidatieprocedures meestal met het terugtrekken van de slachtoffers. Dat komt omdat niet alleen de daders zich tegen hen keren, maar ook de administratie, die er vaak voor terugschrikt om op zijn minst toe te geven dat er tekortkomingen zijn in het personeelsbeleid. Hetzelfde geldt waarschijnlijk ook voor andere EU-instellingen, zoals de EU-Commissie, die uiteindelijk de “Europese regering” is die geacht wordt toe te zien op de naleving van de Europese wetten. Zoals bekend vallen hier ook wetten onder om de eigen werknemers te beschermen.

  EU verkiezingen

Verkrachting op “kosten” van belastingbetalers

Margus Rahuoja was de Estse directeur van het directoraat-generaal Mobiliteit en Transport. Hij werd beschuldigd van verkrachting van een 26-jarige Franse vrouw, van wie hij de baas was, op een bedrijfsfeest ter ere van de geboorte van zijn dochter in 2015. Natuurlijk ontkende hij de beschuldigingen. Toch kwam er een rechtszaak met een definitieve uitspraak in 2022. Rahuoja bleef echter zeven jaar lang (van 2015 tot 2022) zijn salaris ontvangen, dat 15.000 euro per maand bedroeg. In totaal ongeveer 1,5 miljoen euro uit de portemonnee van de Europese belastingbetaler.

Toch ontkent de EU-Commissie ook dat seksuele intimidatie niet voldoende bestraft wordt en dat slachtoffers niet genoeg hulp krijgen. In plaats daarvan verwijst ze opnieuw naar nieuwe procedures en contactpunten.

Wanneer vrouwelijke politici “handtastelijk” worden

Het zijn echter niet alleen mannen die zich schuldig maken aan aanranding en intimidatie, maar ook vrouwen. In dit verband moet het voorbeeld worden genoemd van de opdringerige Karolin Braunsberger-Reinhold, een CDU-parlementslid uit Saksen-Anhalt. Tijdens een excursie in haar kiesdistrict en een daaropvolgende wandeling over de “wijnmijl”, viel ze twee ondergeschikten seksueel lastig in een dronken toestand waarin ze niet meer naar buiten kon. Een man en een vrouw. Ze zou haar assistent hebben verteld dat ze biseksueel was en “seks wilde.” Ze gebruikte ook woorden als “f …”. Later betastte ze haar medewerkster op de borst.

Dat staat tenminste in het 25 pagina’s tellende interne eindrapport van de EU-commissie voor intimidatieklachten, dat BILD op 3 maart 2023 citeerde. Karolin Braunsberger-Reinhold werd echter niet gestraft, zoals ze brutaalweg beweerde. De EU-commissie had bepaald dat “per saldo geen sancties” gerechtvaardigd waren tegen haar als lid van het Europees Parlement en als individu. Toen BILD het hoofd van het EU-parlement, Roberta Metsola, met de gebeurtenissen confronteerde, weigerde ze commentaar te geven. Zo werkt dat in het “Hogerhuis”.

Meer ongelooflijke gevallen uit het Europese “seks- en geweldsparlement

– Karen Melchior van Renew in Denemarken zou bekend staan om het tiranniseren van werknemers.

– Het rechtse parlementslid Peter Lundgren uit Zweden werd in zijn thuisland veroordeeld omdat hij in het Zweedse parlement met beide handen de borsten van een vrouwelijke partijgenote had vastgepakt.

– De Griekse linkse Europarlementariër Alexis Gergoulis moest zich verantwoorden voor het verkrachten van een medewerkster van de EU-Commissie.

– De liberale Monica Semedo zou psychologisch geweld hebben gebruikt tegen haar assistenten. Op een gegeven moment werd de Luxemburgse zelfs 15 dagen uitgesloten van het Parlement. En een tweede keer werd haar dagvergoeding van 348 euro voor tien dagen gekort, hoewel ze alle aantijgingen ontkende.

Bovendien bleek uit een recent onderzoek van het onderzoeksplatform Follow the Money dat één op de vier Parlementsleden al een overtreding of misdrijf heeft begaan. Om precies te zijn: van de 704 Parlementsleden zijn er 163 betrokken geweest bij corruptie, fraude en verduistering, of intimidatie en seksueel geweld.

Deze feiten alleen al zijn zeer onthullend.

“Hij masturbeerde achter het bureau” – Onvatbare casuïstiek over EP-leden

Hieronder staan enkele voorbeelden van intimidatie en seksueel en fysiek geweld door Parlementsleden (mannen en vrouwen) zoals gepubliceerd op de MeToo EP blog (geanonimiseerd) (nadruk toegevoegd door de auteur).

– Ik ben pas 23 jaar oud en heb dus nog een lange carrière voor me. In de laatste maanden van mijn opleiding kwam ik echter in een aantal ongemakkelijke situaties terecht. Ik was wat aan het drinken met collega’s van mijn afdeling en plotseling kwam een mannelijke collega van in de vijftig naar me toe en vroeg me wat ik van plan was na mijn opleiding te gaan doen. Ik had hem tijdens mijn stage nauwelijks gesproken, dus we hadden geen hechte band.

Hij begon me te vertellen dat als ik in het Europees Parlement wilde blijven, ik “alle mannen moest benaderen, zoals hij, en mijn ‘geweldige vaardigheden’ moest gebruiken die ik als jonge en mooie vrouw heb.” Op dat moment wist ik niet hoe ik moest reageren. Als ik er nu aan terugdenk, zou ik echt willen dat ik iets had gezegd. Vervolgens vertelde hij me dat ik naar de kantoren van oudere mannen moest gaan om te zeggen dat ik een contract wilde en dat ik bereid was om “alles” te doen om het te krijgen. Hij zei dat ik de mannen moest vertellen dat ik lesbisch was, en hij citeerde: “want dat windt ons nog meer op.” Ik walgde enorm. Het was de eerste keer dat me zoiets was overkomen. Natuurlijk stelde hij ook voor om bepaalde directeuren van bepaalde directoraten-generaal van het Europees Parlement aan te spreken. Hij zei me dat als ik intelligent was, ik zijn advies zou opvolgen.

– Een voormalig mannelijk lid van het Europees Parlement, die nu vrij succesvol is als counsellor in Spanje, vond het gepast om me constant berichten te sturen via een LGBTQI+ dating app. Soms nodigde hij me zelfs uit als hij weer in Madrid was.
In zijn bericht schreef hij: “Waarom kom je niet bij me eten? Ik neem je mee naar iets leuks. Gewoon een paar drankjes …” Hij stond erop, hoewel ik duidelijk maakte dat ik geen interesse had. Na dit alles kon ik nauwelijks geloven dat dit een bekend lid van het Europees Parlement was. Dus zei ik hem dat ik naar zijn kantoor zou gaan om te kijken of hij het echt was en hem te vertellen dat zijn gedrag ongepast was.
Ik klopte op de deur en hij zei dat ik binnen moest komen. En op dat moment zat hij achter zijn bureau te masturberen. Ik stond voor de deur, bevroren en geschokt. Hij probeerde dichterbij te komen, nog steeds met een zichtbare erectie in zijn broek, en omhelsde me toen. Ik was verstijfd; ik wist niet wat ik moest doen. Walgend zei ik gewoon dat ik weg moest gaan. Ik wil echt dat deze man, die zogenaamd hetero en getrouwd is, stopt met het lastigvallen van jonge mannen en misbruik maakt van zijn positie.

– Van 1994 tot 1999 was ik assistent in het Europees Parlement. Op een dag waren een aantal Duitse CDU-afgevaardigden in het Maxburg-restaurant. Toen ik naar beneden ging om naar het toilet te gaan, kwam er een mannelijke Europarlementariër die me een ongewenste kus op mijn mond gaf. Ik was totaal geschokt.

  De echte reden achter het streven van de EU om een embargo op Russische olie in te stellen

– Op een dag stond ik met een collega bij de ingang van de kantine in mijn gebouw. Het was 12.00 uur en er was nog niemand. Mijn collega en ik waren aan het kletsen voordat we de kantine binnengingen. Een man kwam op me af en duwde me fysiek opzij om bij de afvalbak in het vak te komen en zijn kauwgom erin te gooien. Ik vroeg hem waarom hij het nodig vond om me te duwen. Toen viel hij me verbaal aan en zei dat ik niet wist hoe ik me als een dame moest gedragen, dat ik gewoon een slet was. Ik was geschokt en vroeg hem wat voor taal hij gebruikte. Hij antwoordde: “Je hebt me goed gehoord. Twee weken lang durfde ik niet in mijn kantine in het SQM-gebouw te eten. En pas een maand later kreeg ik eindelijk een afspraak met de psycholoog van de EP Medische Dienst. De man is er nog steeds en staart me soms agressief aan. Ik weet niet eens zeker of dat intimidatie is of niet, maar ik vind het storend dat hij me nog steeds aankijkt en zijn hoofd schudt alsof ik een stuk stront ben dat in de vuilnisbak gegooid kan worden.

– Tijdens mijn eerste week als stagiair in het Europees Parlement werd ik gewaarschuwd dat een bepaald lid van het Europees Parlement (aka leider van een religieuze organisatie) een ‘aanrander’ was en dat ik moest proberen om niet alleen met hem te zijn. Enige tijd later stond ik in de lift met een andere stagiair in mijn moedertaal te praten. Plotseling kwam de Europarlementariër voor wie ik gewaarschuwd was de lift binnen. Hij keek me aan en wilde weten wie ik was, voor wie ik werkte en maakte andere avances naar me. Voordat ik de lift kon verlaten, omhelsde hij me zonder mijn toestemming te vragen. Later werd hij ontslagen uit zijn kerk wegens herhaaldelijk seksueel ongepast gedrag.

– Een paar maanden geleden zaten mijn collega’s en ik wat te drinken op kantoor. Na een paar drankjes begon mijn collega flirterige opmerkingen te maken. In eerste instantie merkte ik er niet veel van. Maar toen de avond overging in de nacht en ik nog een paar drankjes op had, begon hij om me heen te dansen. Hij probeerde me zelfs te aan te randen en was duidelijk opgewonden. Ik voelde me erg ongemakkelijk en moest hem wegduwen. Hij begreep het nog steeds niet, dus ik moest mezelf verdedigen en probeerde hem weg te duwen. Uiteindelijk liep hij weg. De volgende dag deed hij alsof er niets gebeurd was. Die ontmoeting liet me achter met een diep gevoel van onbehagen en die gevoelens achtervolgen me nog steeds.

– Op een dag zat ik aan mijn bureau toen er een pen onder mijn bureau viel. Net toen ik onder mijn bureau bukte om hem op te rapen, kwam een lid van het Europees Parlement van mijn eigen delegatie binnen en zei: “Ga je nu al onder het bureau? Dat is snel!”

– Ik was op missie in het buitenland en vergezelde een officiële EP-delegatie.

Ik gaf op dat moment borstvoeding, wat soms tot vervelende situaties leidt, zoals melkvlekken. Ik was na die dag op weg terug naar mijn officiële hotelkamer en zat alleen vast in de lift met een lid van het Europees Parlement.

Hij kwam naar me toe, raakte mijn borst aan en vroeg of hij “aan mijn tieten mocht zuigen.” Ik was doodsbang, liep naar buiten en ontving tijdens mijn dienst nog meer onzedelijke berichten. Ik ben nooit meer alleen met de lift gegaan, heb drie keer gecontroleerd of mijn deur op slot zat en ben de rest van de dag bij mijn collega’s gebleven. Ik ging terug en heb de informatie nooit aan iemand verteld uit angst mijn contract te verliezen. Dat was een paar jaar geleden. Dat lid van het Europees Parlement is nog steeds in functie.

– Een lid van het Europees Parlement vertelde me eens dat hij graag Oost-Europese vrouwen wilde inhuren omdat hij geloofde dat ze alles zouden doen om “westerse paspoorten” te krijgen. Hij zei verder dat hij met deze redenering kon begrijpen waarom ik was aangenomen door mijn MEP. Toen hij met mij alleen was, bleef hij benadrukken dat, ondanks zijn hoge leeftijd, ik er zeker van kon zijn dat zijn seksleven “sappig” was. Een andere keer vroeg hij me naar mijn plannen voor de kerstvakantie. Ik antwoordde dat ik van plan was om met Kerstmis mijn familie te bezoeken. Hij lachte me uit en zei dat ik dom moest zijn omdat ik blijkbaar niet in staat was om “een man te vinden die een kerstvakantie aan zee voor me zou kopen.” Hij wees me er eens op dat ik “frigide” was in vergelijking met andere vrouwelijke collega’s die “wel hoge hakken konden dragen” en dat ik mezelf daarom in een nadelige positie had geplaatst. helaas kon ik niet om hem heen en moest ik bijna elke dag contact met hem hebben om mijn werk gedaan te krijgen.

Zet je kruisje op de juiste plaats bij de Europese verkiezingen

Het criminele en perverse gedrag van sommige europarlementariërs die met Europees belastinggeld worden gefinancierd, is echt ongelooflijk. Zowel mannen als vrouwen. Zonder schaamte, zonder grenzen, maar met zwijgverbod en intimidatie, als een maffia-achtige omerta, goed beseffend dat hen niets – of niet veel – kan overkomen.

Uiteindelijk zijn de EU-instellingen, vooral het EU-Parlement en de EU-Commissie, al gedeeltelijk ontaard in een pervers gekkenhuis en bordeel, waarin wetteloosheid de boventoon lijkt te voeren, ondanks schijnbare pogingen om de gecreëerde regels na te leven.

Dit alles moet in gedachten worden gehouden wanneer op 9 juni 2024 een nieuwe samenstelling van het Europees Parlement wordt gekozen.


https://frontnieuws.backme.org/


Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De Eurofiles: De EU als de zieke man van Europa



Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

Vorig artikelVon der Leyen zweert EU op ‘pro-Oekraïne’ pad te leiden
Volgend artikelHoe ‘Israël’ het noorden heeft verloren
Frontnieuws
Mijn lichaam is geen eigendom van de staat. Ik heb de uitsluitende en exclusieve autonomie over mijn lichaam en geen enkele politicus, ambtenaar of arts heeft het wettelijke of morele recht om mij te dwingen een niet-gelicentieerd, experimenteel vaccin of enige andere medische behandeling of procedure te ondergaan zonder mijn specifieke en geïnformeerde toestemming. De beslissing is aan mij en aan mij alleen en ik zal mij niet onderwerpen aan chantage door de overheid of emotionele manipulatie door de media, zogenaamde celebrity influencers of politici.

13 REACTIES

  1. Allemaal Zwakkelingen, zowel de één als de ander..als je uw beroep bovensteld als Uw eer ben je de Facto medeplichtig, een mep of een knie is veel krachtiger..én eervol maar als je uw geld vóór uw eer stelt ben je in mijn ogen niet meer waard dan uw belager… tenslotte u was Verwittigd Nietwaar ???.. 💰💰 uw Bmw of uw eer.. daarom ben je een gevangene van uw beroep… misschien eens geld voor vragen..véél geld..ze zullen U dan wel met rust laten..die Monster’s..

    • Het slachtoffer is NOOIT de schuldige! Als je een gezin te onderhouden hebt kun je niet zomaar stoppen met werken, je ontvangt dan ook geen uitkering. Om te voorkomen dat je kinderen dakloos worden doen vaders en moeders veel, maar dat betekent niet dat het hun eigen schuld is dat ze misbruikt worden. Te makkelijk om dat te beweren als buitenstaander.

      • Beste Anton, zelf heb ik ook moeten kiezen, en het was erger vanaf mijn jeugd… alleen tegen zoveel onrecht, maar als je toegeeft winnen de Criminele organisaties…en dan ben je als ik nu ben 74 én een fiere sterke Puur Bloed 🩸🩸💪 en ik kan gerust slapen…. vanaf Dag 1… dus Neen ik heb geen medelijden… eerst was het nog erger maar ik, zoals alle anderen weten wat en waar ze aan toe zijn, uzelf niet te moeten verwijten is het STERKSTE van je hele leven én van diegenen waar je verantwoordelijk voor bent..de rest kan Vierkant mijn kloten k…. uzelf inbegrepen…

  2. Wat een kansloze mannetjes, het zijn al van die slapjanussen en dan ook nog zo misdragen. Aan de publieke schandpaal moeten ze gehangen worden, schoon schip maken!

  3. Waar blijven de bekende talkshow om deze misstanden uit te venten.
    Oohh het gaat over radicaal links , de globalisten en de EU despoten.
    Zal behalve op een blog nergens anders worden besproken.

  4. Je kan ander werk zoeken maar dat lost het probleem niet op. Nieman durft deze gasten aan te pakken en daarom lost dit probleem nooit op/

  5. Die omdat ze met zichzelf slecht in elkaar zitten en menen dat bij anderen te moeten neerleggen en daar regels aan te moeten koppelen voor hun eigen onrechtmatig gedrag is de omgekeerde wereld.

    U kunt zich bevrijden als u het probeert, niet door actie te ondernemen, maar alleen door vrij te willen zijn. Neem u voor om niet meer te dienen, en u bent onmiddellijk bevrijd.

    Deze indoctrinatie van de mensen is al eeuwen aan de gang en is thans in de staat van perfectionisme aangekomen. Het taalgebruik van de onderworpene om zijn levensomstandigheden te rechtvaardigen en in stand te houden.

    De echte oorlog zal toch echt in onze hersenen moeten worden uitgevochten.
    U bent niet alleen. Een schrale troost, maar meer is er voorlopig niet.
    https://herstelderepubliek.wordpress.com/2024/06/10/slavespeak-slavenpraat/

    How To Unlock Your Body’s “Inner Pharmacy”.
    Allow the healing to occur naturally as you release any belief in separation is surrender in being as you let go beliefs of others.
    The real self doesn’t get this if you deniel itself and walk away.
    https://youtu.be/XA3q7AXuMfs?si=7ryCucaknI6HwgwX

  6. “En dat allemaal binnen onze eigen organisatie! Maar (bijna) niemand bericht erover! EU-werknemers klagen zelfs over een “jacht op vers vlees” – vrouwen waarschuwen elkaar voor bepaalde EP-leden. Het EU-parlement als pervers gekkenhuis.”

    Juist en niet anders, definitie van krankzinnigheid: Op dezelfde partijen stemmen in de hoop dat er dan iets veranderd wahahahahaha.

    • Nee. Absoluut niet. Ik geef mijn stem niet meer weg. En zeker niet aan die bende zwijnen, die zo weggelopen zijn uit Orwell’s Animal Farm.

      Dat daar een bende volgevreten pooiers zit is mij glashelder…….al jaren…….en de fatsoenlijke enkeling verzuipt in die borrelende strontput.

      En dan nu dat triomferende zootje gecontroleerde oppositie daar met zeven zetels?
      Je houd je hart vast.

  7. Met dank aan Frontnieuws, voor dit ontluisterend relaas. Maar zo werkt het in alle parlementen, broedplaatsen voor narcisten en psychopaten, vooral in het groen liberale rode spectrum. Vergeten we niet de D666 schandalen in het NL parlement. Was D666 Pechthold ook niet zo’n predator, die zijn minnares tot abortus dwong ? Vrouwen die in een politieke omgeving willen werken kunnen weten waar ze aan beginnen, ondanks de waarschuwingen die ze ongetwijfeld hebben gekregen al of niet binnen de eigen familie of vriendenkring. Overal waar vrouwen in afhankelijkheid situaties verkeren, loert het gevaar. En dat wordt steeds erger, naarmate het Christendom achter de horizon verdwijnt. Zij beschermt de vrouw en leert mannen hun vrouw op een voetstuk te plaatsen, te beschermen, en te onderhouden voor het leven.

    De politieke wereld is een slangenkuil en de militaire wereld of de luchtvaart/scheepvaart wereld, is niet anders. Dit startte indertijd, met de overheid campagne uit liberaal / socialistische hoek om vrouwen uit hun natuurlijke en beschermende gezin omgeving te trekken, met de slogan, “een slimme meid is op haar toekomst voorbereid”.

    Herinner me nog een serieuze CDA fractie leider, die jaren terug, uitgelachen werd, ook door zijn eigen fractie, toen hij in het parlement een pleidooi voerde voor het gezin. Dat was de tijd toen vele parlementariërs van de “verkeerde kant” waren. Sindsdien is de links liberale libertaire D666 geest niet meer verdwenen. De toon was gezet. Pro gezin belasting wetgeving, was al afgeschaft. Nu zijn vrouwen verplicht om te werken omdat één kostwinner inkomen niet meer toereikend is om de krankzinnige huur te kunnen betalen. Op alle fronten is het gezin doelwit geworden, ter vernietiging. Vrouwen zijn als eerste slachtoffer, zoals in de communistische wereld van Stalin, of de Romeins / Griekse wereld van de oudheid.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in