De Iraniërs hebben onomstotelijk bewezen dat ze in staat zijn om hypersonische raketten met grote granaatkoppen met hoge precisie af te vuren. En hoewel het nog maar de vraag is hoeveel van deze topraketten ze werkelijk in hun bezit hebben en hoe snel ze deze kunnen produceren, is het duidelijk dat Iran een belangrijke strategische overwinning heeft behaald die een sterk afschrikkend effect heeft. Met elke maand die voorbijgaat, zullen de Iraniërs sterker worden – en zullen de Israëli’s steeds wanhopiger worden om iets te ondernemen. Ik betwijfel of vrede sluiten op hun agenda staat. – Will Schryver, militair analist, Substack
Als Iran een kernwapen had gehad, zou Israël nooit zijn aanval op 13 juni hebben uitgevoerd. Dat is het enige onweerlegbare feit dat de Iraanse besluitvorming in de toekomst moet leiden. Kernwapens staan gelijk aan veiligheid. Zo simpel is het, schrijft Mike Whitney.
De Iraanse leiders zijn nog steeds om religieuze redenen tegen de ontwikkeling van kernwapens. Zij vinden dat wapens die onvermijdelijk miljoenen onschuldige mensen doden, moreel niet te rechtvaardigen zijn. Maar dat is niet de juiste manier om tegen deze kwestie aan te kijken. Iran heeft kernwapens nodig om levens te redden, niet om ze te beëindigen. Iran wil zijn grenzen niet uitbreiden of andere landen binnenvallen, maar de veiligheid van zijn bevolking en het voortbestaan van zijn beschaving waarborgen. Met dat in gedachten heeft het een arsenaal nodig dat buitenlandse agressors afschrikt die hun toegang tot kernwapens gebruiken om hun eigen buitenlandse beleidsdoelstellingen te bereiken.
Israël kan alleen worden afgeschrikt door superieure vuurkracht, dat moet inmiddels wel duidelijk zijn. Als Israël had geweten dat Iran over een voorraad kernwapens beschikte, zou het nooit zijn operatie hebben uitgevoerd waarbij talrijke wetenschappers, militaire leiders en politici werden vermoord. Door geen kernwapens te ontwikkelen, heeft Iran de agressie van Israël uitgelokt. De Iraanse leiders moeten de verantwoordelijkheid voor die mislukking op zich nemen. Als zij anders hadden gehandeld en de wapens hadden ontwikkeld die nodig zijn voor de verdediging van het land, zou er geen 12-daagse oorlog zijn geweest. De vermeende kwetsbaarheid van Iran heeft het avonturisme van Israël aangewakkerd. Dit staat in een artikel van Reuters van woensdag:
Netanyahu wil meer geweld gebruiken, aldus een bron die bekend is met het denken van de Israëlische leider, om Teheran tot het uiterste te dwingen, desnoods tot het instorten van de regering… Netanyahu wil niets minder dan het Libië-model voor Iran, aldus de bron. Dat betekent dat Iran zijn nucleaire en raketfaciliteiten onder streng toezicht volledig moet ontmantelen en moet afzien van uraniumverrijking op zijn grondgebied, zelfs voor civiele doeleinden.
Israël streeft niet naar diplomatie, maar naar regimeverandering, aldus westerse en regionale functionarissen. En Netanyahu weet dat hij op zijn minst groen licht van het Witte Huis nodig heeft – zo niet directe steun – om verdere operaties uit te voeren als Teheran weigert zijn nucleaire ambities op te geven, aldus deze functionarissen…
Voor Israël is de terugvaloptie duidelijk, aldus de persoon die bekend is met Netanyahu’s denkwijze: een beleid van voortdurende inperking door middel van periodieke aanvallen om een heropleving van het nucleaire programma te voorkomen. In de nasleep van zijn luchtoorlog tegen Iran heeft Israël zich opnieuw geprofileerd als de onbetwiste militaire macht in de regio, meer dan ooit bereid om geweld te gebruiken en beter in staat om dat met precisie en relatieve straffeloosheid te doen….
Netanyahu ziet een vluchtige strategische kans, die versnelling vereist, niet aarzeling, aldus de bron die dicht bij hem staat. Volgens zijn berekening is het nu het moment om harder toe te slaan, voordat Iran weer op krachten komt, aldus de bron. US, Israel diverge on how to pursue Iran endgame after strikes, diplomats say, Reuters
Iran vormt het laatste obstakel voor de zionistische droom van een Groot-Israël dat zich uitstrekt over het Midden-Oosten, met Jeruzalem als hoofdstad. Netanyahu zal zich niet laten afschrikken van zijn levenslange ambitie om Iran te verslaan en het grondstofrijke land onder zijn controle te brengen.
Het huidige staakt-het-vuren is een tijdelijke onderbreking van de vijandelijkheden die Israël gebruikt om zijn verdediging weer op te bouwen en zich voor te bereiden op de volgende fase van de oorlog. Zoals u kunt zien in het bovenstaande fragment, zijn Netanyahu en zijn oorlogskabinet nog steeds gefocust op het ontwapenen van Iran, het omverwerpen van de regering en het vernietigen van het land, net zoals ze dat hebben gedaan in Irak, Syrië en Libië. Dit is in feite de reden waarom Bibi deze week naar Washington DC is gereisd, om Trump op de hoogte te brengen van de wijzigingen in zijn strategie en om “groen licht van het Witte Huis te vragen voor verdere operaties als Teheran weigert zijn nucleaire ambities op te geven.” Israël wil Iran kunnen bombarderen wanneer het dat wil (zoals het doet in Libanon en Syrië) en wil ervoor zorgen dat Trump “het rugdekking geeft.”. Bibi gelooft dat als hij Teheran met meer luchtaanvallen provoceert, Iran Israël zal overspoelen met ballistische raketten, waardoor Uncle Sam gedwongen zal worden om te hulp te schieten. Dit is de operationele strategie van Israël: de VS ertoe brengen de oorlog van Israël te voeren.
Wat het artikel niet vermeldt, is dat Israël Iran niet in een nieuwe slachtpartij zal betrekken, tenzij het er zeker van is dat het vermogen van Iran om terug te slaan is ingeperkt. Netanyahu heeft herhaaldelijk gezegd dat hij niet “in een uitputtingsslag met Iran” zal gaan. Daarvoor is Iran te goed bewapend. We moeten dus aannemen dat Bibi van plan is de inzet te verhogen door Trump tot oorlog aan te zetten of door laag-opbrengende nucleaire bunkerbommen in te zetten om Iran tot onderwerping te dwingen. Hoe dan ook, ronde 2 van het conflict zal veel destructiever en dodelijker zijn dan ronde 1. Dit is van Ali Fazli, adjunct-assistent-coördinator van de Revolutionaire Garde van Iran:
We hebben jarenlang gewacht op de aanval van de vijand en we waren voorbereid om ons te verdedigen. De “Sejil”-raket kwam voor de vijand onverwacht. We hebben in de recente oorlog slechts 25% van onze raketcapaciteit gebruikt. We zijn vandaag in de beste conditie sinds 45 jaar. We zijn voorbereid op een langdurige verdediging. We beschikken over kennis op het gebied van kernwapens, maar onze ideologische principes staan ons niet toe deze te gebruiken. Beslissingen van de strijdkrachten worden niet in een opwelling genomen, we zijn bezig met het opstellen van onze dossiers en plannen. De zionistische entiteit richtte haar aanvallen op de laatste dag van de oorlog op veiligheidscentra. We hebben nog geen enkele raketstad opengesteld.@ME_Observer_
Conclusie: Iran heeft zijn beste en krachtigste ballistische raketten nog niet ingezet. Het wacht geduldig op de volgende aanval van Israël, waarna het zijn volledige arsenaal aan hypermoderne hypersonische raketten zal inzetten. We moeten niet verwachten dat deze confrontatie een geleidelijke tit-for-tat-strijd zal worden, waarbij beide partijen elkaar als boksers in een bokswedstrijd beurtelings klappen uitdelen. We zullen waarschijnlijk zwermen ballistische raketten door de nachtelijke hemel zien scheren en alle soorten militaire en civiele infrastructuur vernietigen, waaronder ontziltingsinstallaties, oliedepots, waterkrachtcentrales, ammoniakopslagtanks, diepwaterhavens, internationale luchthavens en misschien zelfs Dimona.
De schade zou zo groot en ernstig kunnen zijn dat Israël niet langer als “functionerende, moderne staat” kan voortbestaan. Het voortbestaan van Israël is volledig afhankelijk van de steun van de VS.
Het verbaast ons dat de media zo weinig aandacht hebben besteed aan de geavanceerde ballistische raketten van Iran. Het waren immers deze projectielen die Israël dwongen een staakt-het-vuren te eisen, dus je zou denken dat ze iets meer belangstelling zouden trekken dan nu het geval is. Zoals we al eerder hebben gezegd, is Iran een ballistische rakettengrootmacht die ongetwijfeld zou zegevieren in een conventionele oorlog met Israël. Om een idee te krijgen van de technologische vooruitgang die Iran de afgelopen jaren heeft geboekt, heb ik een aantal links naar YouTube-presentaties geplaatst die een indruk geven van de indrukwekkende capaciteiten van Teheran. (Er zijn nog veel meer van dit soort video’s.)
Iran Uses Its Most Powerful Weapon Sejjil – Iran’s Unstoppable Missile, You Tube
How Iran Penetrated Israel’s Air Defence; Fattah Hypersonic Missile #iran #israel, You Tube
Hoe Iran het IJzeren Koepel van Israël doorbreekt | Oorlog tussen Iran en Israël | Firstpost Unpacked | N18G, YouTube
Het is vermeldenswaard dat nieuwe technologie in het verleden vaak een doorslaggevende rol heeft gespeeld bij het winnen van oorlogen. Van de uitvinding van buskruit tot de ontwikkeling van machinegeweren en tanks (Eerste Wereldoorlog), tot radar en moderne vliegtuigen (Tweede Wereldoorlog) en de ontwikkeling van de eerste kernwapens: technologische innovatie heeft een grote rol gespeeld bij het bepalen van de uitkomst van oorlogen. Diezelfde regel zal hier zeker ook gelden. Iran heeft een beslissende voorsprong op het gebied van ballistische raket- en dronetechnologie en zal deze gebruiken om de regionale machtsverhoudingen in zijn voordeel te doen doorslaan. Het nadeel hiervan is dat de kans groter wordt dat Israël ‘nucleair’ gaat als het erop lijkt dat het verslagen zal worden. Natuurlijk heeft Netanyahu deze mogelijkheid misschien al overwogen en zijn gedachten hierover (in het geheim) aan de president voorgelegd, waarbij hij Trump heeft voorgesteld ‘het voortouw te nemen’ en preventief Iran namens Israël met kernwapens aan te vallen. Lees dit fragment uit het laatste artikel van Philip Giraldi:
Ik heb mijn eigen theorie over waarom Netanyahu in Washington zal zijn… Zie je, Bibi wil de Israëlische hegemonie vestigen “van de rivieren tot de zee,” dat wil zeggen van de Eufraat, Litani en Nijl en langs de hele kustlijn van de Middellandse Zee. Dat vereist een regimewisseling in Iran, waardoor dat land als tegenstander wordt uitgeschakeld, maar de recente korte oorlog tegen de Iraniërs heeft duidelijk gemaakt dat Israël dit niet alleen kan, tenzij het kernwapens inzet, wat mogelijk fatale schade zou toebrengen aan het vermogen van Tel Aviv om met de rest van de wereld om te gaan en gemakkelijk het feitelijke einde van de Joodse staat zou kunnen betekenen. Dus moet hij een goedgelovige Donald Trump overtuigen om het voor hem te doen en is hij bereid om uitbundig te liegen over de dreiging die Iran vormt om dat voor elkaar te krijgen. Benjamin Netanyahu Is Coming to Town Again, The Unz Review
Wij zijn het eens met Giraldi, sterker nog, wij denken dat dit de reden is waarom Bibi vandaag in Washington is: om de Verenigde Staten in een oorlog met Iran te slepen.
Kan oorlog worden voorkomen? Kan de vrede in het Midden-Oosten worden hersteld? Kan Israël worden gedwongen zich in te houden en binnen zijn grenzen te blijven?
Ja, ja en ja. Maar we moeten een aantal achterhaalde ideeën over non-proliferatie ter discussie stellen die ons beletten oplossingen te zoeken die meer kans van slagen hebben. De belangrijkste van deze misplaatste ideeën is dat “Iran geen kernwapens mag hebben.”
Dit idee is gebaseerd op de overtuiging dat Iran, zodra het een bom heeft gebouwd, door zal gaan en Israël zal vernietigen. Maar, zoals we zullen aantonen, niets is minder waar. Laten we even stilstaan bij de analyse van de geopolitieke analist die John Mearsheimer “de belangrijkste theoreticus op het gebied van internationale betrekkingen van de afgelopen 50 jaar” noemde. Dat is veel lof, maar welverdiend voor de auteur van het tot nadenken stemmende commentaar Why Iran Should Get The Bomb in Foreign Affairs uit 2012. Waltz stelt dat een Iran met kernwapens het Midden-Oosten zou kunnen stabiliseren door het regionale nucleaire monopolie van Israël te doorbreken. Hier is Waltz:
De meeste Amerikaanse, Europese en Israëlische commentatoren en beleidsmakers waarschuwen dat een Iran met kernwapens het slechtst mogelijke resultaat zou zijn van de huidige impasse. In feite zou het waarschijnlijk het best mogelijke resultaat zijn: het resultaat dat de stabiliteit in het Midden-Oosten het meest waarschijnlijk zou herstellen…
“De geschiedenis leert dat wanneer landen de bom verwerven, ze zich steeds kwetsbaarder voelen en zich er scherp van bewust worden dat hun kernwapens hen tot een potentieel doelwit maken in de ogen van de grootmachten. Dit besef weerhoudt kernstaten van gedurfde en agressieve acties…
In geen enkele andere regio ter wereld bestaat een alleenstaande, ongecontroleerde kernmacht. Het is het kernarsenaal van Israël, en niet de wens van Iran om er een te hebben, dat het meest heeft bijgedragen aan de huidige crisis. Macht vraagt immers om evenwicht…Why Iran Should Get The Bomb, Kenneth N. Waltz, Foreign Affairs (citaten uit Grok)
Waltz vervolgt dat het nucleaire monopolie van Israël de instabiliteit heeft vergroot doordat het Israël in staat stelt zijn regionale rivalen straffeloos aan te vallen, waardoor zijn vijanden gedwongen worden middelen te ontwikkelen om zich te verdedigen. Daarom “kunnen de huidige spanningen het best worden gezien niet als de eerste fase van een relatief recente Iraanse nucleaire crisis, maar als de laatste fase van een decennialange nucleaire crisis in het Midden-Oosten die pas zal eindigen wanneer het militaire evenwicht is hersteld”.
Waltz zegt ook dat een Iran met kernwapens de afschrikkende werking zou versterken en daarmee een confrontatie met Israël zou voorkomen. Hij stelt op overtuigende wijze dat “er nog nooit een volledige oorlog is geweest tussen twee kernwapenstaten. Kortom, een nucleair Iran zou leiden tot een stabieler en vreedzamer Midden-Oosten, waarmee een einde zou komen aan deze gruwelijke periode van zionistische expansie en bloedbad.
Hier is een korte clip van John Mearsheimer waarin hij zegt: “Ik denk dat het geen twijfel lijdt dat een Iran met kernwapens stabiliteit in de regio zou brengen, omdat kernwapens wapens van vrede zijn, wapens van afschrikking… En als Iran een nucleaire afschrikking zou hebben, zouden de Verenigde Staten of Israël nooit dreigen Iran aan te vallen, net zoals de VS in 2003 Irak niet zouden zijn binnengevallen als Saddam kernwapens had gehad. En als Libië in 2011 kernwapens had gehad, zouden de VS geen oorlog tegen Libië zijn begonnen. Als je een Midden-Oosten zou hebben waar naast Israël ook andere landen kernwapens zouden hebben, zou je een vreedzamer Midden-Oosten hebben. PBS News Hour, YouTube, begint bij 48 seconden
Tot slot – zoals het artikel van Reuters suggereert – is Israël al bezig met het plannen van de volgende fase van zijn bloedige aanval op Iran. Er zijn geen aanwijzingen dat de dreiging van de voorraad ballistische raketten van Iran het voornemen van Israël ook maar enigszins heeft getemperd. Netanyahu en zijn trawanten zijn even vastbesloten als altijd om de vijandelijkheden te hervatten en Iran zoveel mogelijk dood en verderf te brengen. Er is maar één ding dat Bibi’s plan om Iran aan te vallen kan dwarsbomen: een kernwapen.
Iran moet snel handelen nu het nog kan.
Opmerking – Scott Ritter zegt dat Iran nog maar enkele dagen verwijderd is van een kernwapen. Intel Roundtable, Scott Ritter, YouTube; 14:30 min
Ritter zegt ook dat Iran nog maar enkele weken verwijderd is van een bom, Consortium News
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Een ander probleem is blootgelegd: Het Westen beheert de gezaghebbende controlecommissies die hen toegang geven tot domeinen en data die kunnen misbruikt worden. 1) De zogezegde gasaanvallen in Syrië die niet hebben plaats gevonden zijn opeens “bewezen” zo goochelt het in Nederland gevestigde internationaal controlemechanisme. 2) de commedia del arte waarmee zelfs hoog gewaardeerde respectable instellingen hun uitspraken over MH17 hebben gebeiteld. 3) waarom lopen Britten en Amerikanen in Iran rond te neuzen onder de vlag van het Internationaal Atoomenergieagentschap? 4) het internationaal betalingssysteem Swift en het beheer van de duizenden miljarden internationale tegoeden in België.
Aan al die dingen moet iets grondig veranderen want ze worden gecontroleerd door sujetten als Macron, Rutte, Netanjaou …
Een ander probleem is blootgelegd: Het Westen beheert de gezaghebbende controlecommissies die hen toegang geven tot domeinen en data die kunnen misbruikt worden. 1) De zogezegde gasaanvallen in Syrië die niet hebben plaats gevonden zijn opeens “bewezen” zo goochelt het in Nederland gevestigde internationaal controlemechanisme. 2) de commedia del arte waarmee zelfs hoog gewaardeerde respectable instellingen hun uitspraken over MH17 hebben gebeiteld. 3) waarom lopen Britten en Amerikanen in Iran rond te neuzen onder de vlag van het Internationaal Atoomenergieagentschap? 4) het internationaal betalingssysteem Swift en het beheer van de duizenden miljarden internationale tegoeden in België.
Aan al die dingen moet iets grondig veranderen want ze worden gecontroleerd door sujetten als Macron, Rutte, Netanyahu …
Als nu de meest deskundige deskundigen beginnen beweren en misschien ook wel bewijzen dat voor Netanyahu de enige ontsnappingsroute de atoombom is…….
Daarbij is het voor de US en de Westerse Duistere Machten de perfecte afleiding om alle opkomende openbaring van corruptie en politiek onrecht tot en met wereldwijde genocide en bevolkingsreductie te verhinderen……..
Ergens ondergronds gaan schuilen zal niet lukken.,….. en heeft geen zin !
Ver weg in de derde wereld ergens een plekje zoeken en iets deugdelijks doen misschien. (ik wilde schrijven: iets “menselijks” doen, ik durf dat woord eigenlijk niet meer te gebruiken !)
Gelukkig weten de “experts” net zoveel als wij…
Kernwapens zijn het ultieme schild. Dat is de harde realiteit van de internationale politiek. Geen enkel land met kernwapens wordt militair aangevallen door een ander kernwapenland. Niet omdat er vrede is, maar omdat de prijs van een aanval eenvoudigweg te hoog is: wederzijdse vernietiging. Dát is de kracht van nucleaire afschrikking.
De hypocrisie binnen het huidige systeem is overduidelijk. De US, UK, Frankrijk, China en Rusland behouden massale kernwapenarsenalen, maar eisen dat andere landen zich onthouden van dezelfde ‘bescherming’. Ze dulden dat bevriende staten zoals Israël, India en Pakistan buiten het Non-proliferatieverdrag (NPT) om kernwapens bezitten, terwijl landen als Iran of Noord-Korea worden gestraft, bedreigd of geïsoleerd zodra ze zelfs maar de mogelijkheid van een kernwapen ontwikkelen.
Deze dubbele moraal is niet gebaseerd op recht, maar op macht. Het Westen eist een monopolie op nucleaire afschrikking en bepaalt wie zichzelf mag verdedigen. Dat is geen vredesstrategie, het is geopolitieke machtsprojectie vermomd als moraal.
Als kernwapens werkelijk onacceptabel zijn, dan moeten álle landen ontwapenen, ook de grote mogendheden. Maar zolang dat niet gebeurt, is het volkomen begrijpelijk dat landen buiten het machtige kernwapenkartel zich afvragen: waarom zouden wij ongewapend blijven in een wereld waar alleen de sterkste zich alles kunnen permitteren?
Veiligheid is geen privilege. En zolang kernwapens de ultieme garantie tegen oorlog blijven, is het niet eerlijk en niet realistisch om te verwachten dat alleen sommige landen daar aanspraak op mogen maken.
Overigens: Israël heeft het Non-proliferatieverdrag (NPT) nooit ondertekend en weigert inspecties zonder gevolgen. Iran daarentegen is wél lid, laat inspecties toe, maar wordt voortdurend onder druk gezet. In zo’n ongelijk systeem zou ik het verdrag opzeggen en mijn eigen kernwapen ontwikkelen uit recht op zelfverdediging, niet uit agressie.