Nu Zelensky is afgetuigd door Trump en in de steek is gelaten door Starmer, kan hij terugvallen op Europa’s meest vooraanstaande diplomaat, Kaja Kallas. God helpe ons.
De aarde trilt nog na van de team-vernietiging van Volodymir Zelensky door president Trump en vicepresident Vance in het Witte Huis. De ontmoeting tussen Trump en Keir Starmer op 27 februari was gemoedelijker. De Britse premier hield zich stil over Oekraïne en promootte het idee van veelgeprezen handelsbesprekingen met Amerika. Dat was het eerste signaal dat het Verenigd Koninkrijk zich realiseerde wat betreft de ramp van zijn buitenlands beleid in Oekraïne en erkende dat het de handel met Amerika veel harder nodig heeft dan de enorme kosten van het in stand houden van een onwinbare oorlog, schrijft Ian Proud.
Hierdoor ligt het lot van Zelensky in handen van de Europese Unie. En met Kaja Kallas, de huidige Hoge Vertegenwoordiger van de EU voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid, zijn de voortekenen niet veelbelovend.
Het probleem van Kallas is drieledig.
Ten eerste is ze niet diplomatiek.
Als de grootste uitdaging op het gebied van buitenlands beleid op dit moment de oorlog in Oekraïne is, dan maakt haar ingewortelde haat tegen Rusland haar een bijzonder slechte keuze als Europa’s belangrijkste diplomaat.
Haar wereldbeeld is gevormd door haar ervaring als kind van een vrouw die in 1949 naar Siberië werd gedeporteerd en opgroeide in de Sovjet-Unie. Ze bekijkt Rusland door de gebroken lens van het lijden van Estland tijdens de zogenaamde communistische terreur na het einde van de Tweede Wereldoorlog.
Hoe zij de huidige gebeurtenissen in Oekraïne ziet, is gewoon een voortzetting van de folklore van haar leven. Rusland is de gehate vijand en op een gegeven moment zal Rusland terugkeren om Estland opnieuw te veroveren. In haar verklaringen voordat de oorlog in Oekraïne begon, bevestigde Kallas haar standpunt dat Estland het volgende land zou kunnen zijn dat Rusland binnenvalt. Als NAVO-land heb ik nooit enig bewijs gezien dat Rusland een plan heeft om dit te doen.
Kallas heeft opgeroepen tot het inzetten van NAVO-troepen in Oekraïne om de totale nederlaag van Rusland te verzekeren. Ze heeft voorgesteld om Rusland op te delen in een reeks kleinere staten. Ze heeft ooit gesuggereerd dat Oekraïne meer burgerslachtoffers zou moeten maken onder Russische burgers, om het aantal slachtoffers in Oekraïne te compenseren. Zelfs nu president Trump heeft gezegd dat het NAVO-lidmaatschap voor Oekraïne onrealistisch is, blijft ze erop aandringen dat dit op tafel blijft liggen, ondanks dat het al negentien jaar een redline is voor Rusland.
Bijna alles wat ze zegt is geworteld in haar rotsvaste overtuiging dat Rusland verslaan van vitaal belang is om de wereld veiliger te maken.
Natuurlijk zit de wereld vol extremisten. Ze beweert echter dat ze de leidende diplomaat van Europa is. Ze lijkt bijzonder slecht geschikt voor die rol. Maar zal desondanks Zelensky steunen, daar ben ik zeker van.
Wat haar tweede probleem inluidt, het ontbreken van een democratisch mandaat.
Landen die sceptisch staan tegenover het Europese project uiten vaak hun bezorgdheid over het gebrek aan democratische verantwoording van de EU-instellingen.
Niemand heeft voor Kallas gestemd om haar kantoor in Brussel te bezetten. Terwijl Zelensky pas sinds mei 2024 ongekozen is, zal Kallas altijd een ongekozen apparatsjik blijven.
Toen de Europese Unie zich richtte op het creëren van een verenigde economische, sociale en culturele ruimte tussen naties na de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog, vond ze vrede door grenzen open te stellen. Naarmate Europa echter groeide, werd het steeds bureaucratischer. Na de goedkeuring van het Verdrag van Lissabon zette de aanstelling van een Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheid met een nieuw gevormde Europese Dienst voor Extern Optreden deze centraliserende trend voort.
Zonder democratisch mandaat hebben de mensen die de functie van hoge vertegenwoordiger bekleden, geworsteld om relevantie. Buiten het handelsbeleid beheren individuele lidstaten nog steeds hun eigen bilaterale diplomatie. En terwijl de oorlog in Oekraïne een averechtse uitwerking had op Europa door economische achteruitgang en politieke onenigheid, zo hebben de Europese landen hun eigen weg gezocht.
Daardoor zijn ineffectieve figuren als Josep Borrel en ideologen als Kallas niet in staat om de coördinerende rol te spelen waar ze naar verlangen.
In de praktijk is de invloed van Kallas op de acties van de lidstaten dus beperkt, hoewel ze een aanzienlijke macht heeft om schade aan te richten door middel van opruiende publieke verklaringen. Dit is een enorme uitdaging als je te maken hebt met landen als Rusland, waar de leiders de beperkingen van Kallas’ rol volledig begrijpen en haar negeren. In plaats daarvan richt Rusland zijn beïnvloedingsinspanningen op belangrijke EU-lidstaten, vooral in Centraal-Europa.
Ook al kan Kallas oproepen tot voortdurende isolatie van Rusland nu de steun voor Zelensky snel afbrokkelt, ze heeft geen echte macht om dat af te dwingen. Ze heeft geen mandaat.
Hierin ligt haar derde probleem.
Kaja Kallas heeft geen strategie.
Er is een groot risico dat Kallas wordt gezien als een Hoge Vertegenwoordiger voor één onderwerp, omdat haar belangrijkste inspanning lijkt te gaan over de oorlog in Oekraïne.
Ze lijkt er alleen op uit om de decennialange Europese zeitgeist van niet-engagement met Rusland in stand te houden, ongeacht de economische kosten. Maar in dat opzicht brengt ze niet alleen geen nieuwe ideeën op het gebied van buitenlands beleid, haar gebrek aan flexibiliteit zal haar ook wereldvreemd doen lijken in een tijd waarin Europa voor grote economische en politieke uitdagingen staat als gevolg van de oorlog. Toen Kallas in december haar baan kreeg, heeft ze veel warmte gebracht, maar geen licht.
Donald Trump is nu gearriveerd en kondigt een ingrijpende verschuiving in het Amerikaanse beleid aan en zij denkt nog steeds dat de aarde plat is. Ze heeft kritiek geuit op de radicale verschuiving van president Trump in de richting van directe betrokkenheid bij Rusland zonder een overtuigende alternatieve visie te bieden.
Het ‘Rusland zal daarna Europa aanvallen’ blijft het retorische reddingsvlot waar ze zich aan vastklampt terwijl ze wanhopig probeert om de nu gestrande Zelensky te helpen vechten tot de laatste Oekraïner.
Kallas is beslist niet de auteur van het EU-beleid dat expliciet heeft geprobeerd Rusland op het wereldtoneel te isoleren. Maar ze heeft onvermoeibaar gewerkt om het in leven te houden, samen met alle andere stijlfiguren over hoe om te gaan met Rusland en waarom een einde van de oorlog nooit overwogen kan worden.
Natuurlijk was die positie misschien houdbaar toen Joe Biden nog aan de macht was en de VS aantoonbaar fanatieker waren in het doordrukken van een onwinbare oorlog in Europa.
Maar Donald Trump’s vernietigende ontmanteling van Zelensky in het Witte Huis zal het Europese beleids establishment dwingen tot een onmiddellijke afweging over wat te doen voor Oekraïne, en voor Zelensky. Kaja Kallas heeft noch de vaardigheden, noch het mandaat, noch het plan om een geloofwaardige weg voorwaarts uit te stippelen.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
De ergste vijanden van de EU zijn haar eigen russofobe leiders
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Oh, wat kijken de oorlogophitsende poppetjes elkaar toch lief aan. Je zou er haast iets van denken… Oh zo liefjes…
Kaja Kallas aan je zij 😅😂😅😂
Kallas komt uit een hele rijke familie die hoogwaardigheidsbekleders waren in Estland in de Sovjettijd. Ze heeft een rijkeluizeleventje gehad. De rest zijn allemaal verzinsels.
@Kees Ardesh
Dat maakt haar als een verwende elite puppet hoer. Weet ook dat er zuiver eigenbelang bij zit. Schijnt dat haar vent in het geniep gewoon zaken met Rusland doet.
De vuile criminele corrupte domme doos
Dat klopt en dat van haar man natuurlijk ook.
Niet alleen Kallas is ondeskundig en ‘niet’ democratisch gekozen, maar zovelen van de EU, waaronder V.d.Leyen. Dat zou niet het probleem hoeven te zijn, mits dat beiden vreselijk ‘getraumatiseerd’ zijn. Kallas met haar Sovjet verleden en Leyen met haar politieke achtergrond. En wij, Europese burgers, moeten ons ongewild en verplicht onderwerpen aan een politieke wanorde, veroorzaakt door deze twee ‘leiders’, vol haat, afgunst, vernietigingsdrang, onderdrukking, afpersing en noem maar op. HOE LANG MOETEN WIJ DIT NOG TOLEREREN? De enige uitweg lijkt ‘revolutie’. En daar zijn we al hard naar op weg!
Al.