Toen de Amerikaanse marine, in samenwerking met Qatar en Oman, dinsdagavond probeerde een konvooi van vier schepen via de wateren van Oman door de Straat van Hormuz te loodsen — in plaats van via de officieel door Iran goedgekeurde route — had Trump zich wellicht voorgesteld (of was hem verteld) dat Iran, gezien de grootschalige begrafenis van de overleden Opperste Leider Ali Khamenei die op dat moment plaatsvond, niet zou reageren terwijl de Amerikaanse marine probeerde een Amerikaanse doorgang te forceren. Trump heeft de Iraanse sneer echter verkeerd geïnterpreteerd — Hormuz is hun ‘atoomwapen’. Iran zal dit niet opgeven.
Trump houdt vol — in duidelijke tegenspraak met de voorwaarden die zijn vastgelegd in paragraaf vijf van het memorandum van overeenstemming — dat Iran geen recht heeft om zich te bemoeien met schepen die de Straat van Hormuz proberen te passeren. Iran handelt niettemin binnen de voorwaarden van het overeengekomen de-escalatiekader en heeft herhaaldelijk gewaarschuwd dat het elk vaartuig zou aanvallen dat het Iraanse controlemechanisme omzeilt, schrijft Alastair Crooke.
Iran reageerde direct op Trumps uitdaging van de Iraanse controle over de Straat door twee schepen met raketten te raken en een derde met een bewapende drone. Een vierde tanker van Qatar, geladen met vloeibaar aardgas, werd in brand gestoken, waardoor de bemanning gedwongen werd het getroffen schip te verlaten.
Deze Iraanse tegenmaatregelen zetten Trump ertoe aan Amerikaanse luchtaanvallen te bevelen op Iraanse doelen; opnieuw sancties op te leggen aan de olie-export van de Islamitische Republiek; en het memorandum van overeenstemming (MoU) dat hij had ondertekend met wat hij het “Iraanse uitschot” noemde, in te trekken — waarmee het staakt-het-vuren ten einde kwam. “We hebben ze gisteravond hard geraakt”, zei Trump tijdens de NAVO-top in Ankara. “We zullen ze vanavond waarschijnlijk weer hard raken”.
Trump heeft Iran woensdagavond inderdaad opnieuw aangevallen – ook al had Iran geen ander schip aangevallen dat de Iraanse corridor probeerde te omzeilen. Als reactie daarop lanceerde Iran ballistische raketten en drones op Amerikaanse bases in Koeweit, Bahrein, de VAE en de luchtmachtbasis Muwaffaq Al-Salti in Jordanië.
Vicepresident Vance zegt tegen Iran: “Als jullie proberen de Straat van Hormuz af te sluiten, zal het Amerikaanse leger reageren. Zo simpel is het” – dat wil zeggen: Iran houdt de Straat volledig open voor iedereen, of de VS zullen het land blijven aanvallen, zoals het dinsdagavond deed.
Iran houdt vol dat het de VS zijn die het memorandum van overeenstemming hebben geschonden en (via de woordvoerder van de parlementaire commissie voor nationale veiligheid van Iran) waarschuwt dat verdere aanvallen van de VS op Iran zullen worden beantwoord met een alomvattend, groots verrassingsoffensief van Iran — en mogelijk ook met andere maatregelen, zoals een Iraanse terugtrekking uit het NPV, een wijziging van de nucleaire doctrine van het land en het afsluiten van de Straat van Bab al-Mandab naast de Straat van Hormuz.
Vicepresident Vance zegt dus dat als Iran de Straat van Hormuz beperkt (d.w.z. openhoudt voor schepen van bevriende staten), de VS zullen escaleren. En Iran reageert op deze dreiging door te waarschuwen dat het militair zal escaleren — twee aanvallen voor elke Amerikaanse aanval — en dat het mogelijk ook zijn toevlucht zal nemen tot nieuwe oorlogsdoctrines.
In wezen is Trump in een escalatieval terechtgekomen, blijkbaar deels uit ergernis over zijn instortende peilingen in eigen land. Hij heeft zichzelf echter rechtstreeks in deze situatie gebracht door tijdens de ‘voorbereidingen’ voor de begrafenis van Khamenei “aardig te doen” in een poging een “snelle overwinning” te behalen.
Hoe lang zal deze escalatie duren? Het zal zeker niet leiden tot de openstelling van de Straat van Hormuz, noch tot een terugkeer naar de status quo ante van vóór de oorlog. Zolang Iran zijn vermogen behoudt om controle uit te oefenen over Hormuz, is er geen reden om aan te nemen dat de situatie weer zal worden zoals hij was.
Integendeel, en waarschijnlijker is dat de crisis het uitbreken van de dreigende wereldwijde economische crisis zal versnellen, die zou kunnen voortduren totdat de economische pijn acuut wordt, naarmate de voorraden zure ruwe olie verder slinken — en naarmate de gevolgen voor de reële economie in het Westen zichtbaar worden.
Nu het tekort aan munitie en de terugtrekking van luchtmachtmiddelen uit het Midden-Oosten al zijn ingezet, ontbreekt het Trump waarschijnlijk aan de middelen om volledig over te gaan tot ‘Iran Oorlog 3.0’.
Het tijdschema voor deze nieuwe ronde van laagintensieve vergeldingsacties wordt daarom waarschijnlijk bepaald door de voorraden van de raffinaderijen in de VS; maar ook door de omvang van de schade die Trump thuis ondervindt in de context van zijn tanende politieke vooruitzichten, en door zijn afkeer van elke vorm van persoonlijke vernedering.
Waar is het allemaal misgegaan? Mogelijk ligt de kern van de zaak in het moment waarop de nieuwe Opperste Leider van Iran, Sayyed Mojtaba, verklaarde dat hij een andere mening had over het memorandum van overeenstemming (MoU) dan het onderhandelingsteam, maar ermee had ingestemd om ermee door te gaan nadat hij van de Iraanse president de verzekering had gekregen dat deze de overkoepelende principes van Iran met betrekking tot de betrekkingen met de VS zou waarborgen en in acht zou nemen.
De verklaring van de Opperste Leider Mojtaba Khamenei maakte zowel de VS als de Iraanse onderhandelaars duidelijk dat de goedkeuring van het memorandum van overeenstemming door Iran geen blanco mandaat was, maar juist nauw verbonden was met de tien principes die oorspronkelijk door de nieuwe Opperste Leider waren geformuleerd.
Op een gegeven moment leek het Iraanse leiderschap tot de conclusie te komen dat Iran door de VS werd bespeeld; dat het memorandum van overeenstemming een misleiding was —
“en dat de gehele reeks gebeurtenissen sinds de aankondiging van het memorandum een Amerikaanse strategie weerspiegelde, gebaseerd op de opvatting dat [de VS en Israël] in de vorige ronde van de oorlog tegen Iran er niet in waren geslaagd hun doelstellingen te bereiken – waardoor een stopzetting van de confrontatie, zij het tijdelijk, noodzakelijk was om zich te hergroeperen en zich ‘grondiger’ voor te bereiden op een nieuwe ronde wanneer de juiste omstandigheden zich zouden voordoen”.
Dit leidde tot de Iraanse heroverweging dat de Hormuz- en Libanon-componenten de cruciale hefboom vormden om een nieuwe oorlog aan te gaan, nu het Westen de druk opvoert als een afwachtingsstrategie — terwijl de VS en Israël zich voorbereiden op de volgende oorlogsronde. De tussentijdse Amerikaanse strategie houdt geen verandering in van de Amerikaans-Israëlische doelstellingen, maar is veeleer een aanpassing van hun operationele mechanismen om ruimte te bieden voor bepaalde compromissen die Washington noodzakelijk acht (d.w.z. nauwer samenwerken met Turkije en via Erdogan contact leggen met Jolani in Syrië) om de kaarten in Libanon opnieuw te schudden, en vervolgens te “beoordelen hoe de kaarten liggen”, zoals Vance uiteenzette.
Het is niet zeker of dit nieuwe Amerikaanse beleid zal werken. De wereld verandert snel. De verwachte triomf van Israël in het Midden-Oosten is op een mislukking uitgelopen. Trumps list met het memorandum van overeenstemming om de Straat van Hormuz te openen, zal waarschijnlijk ook mislukken.
De daarmee samenhangende oorlog tegen Rusland en de belegering van China haken en steken eveneens – en ook Israëls (tot nu toe onbetwistbare) greep op de VS staat ter discussie. Een vooraanstaande Amerikaanse democraat, Rahm Emanuel, en mogelijke Democratische presidentskandidaat voor 2028, sprak gisteren in Israël; hij waarschuwde in niet mis te verstane bewoordingen dat Israël “de steun van de wereld heeft verloren, een ‘regionale paria’ is geworden, [en dat zijn] alliantie met de VS ‘op een kruispunt’ staat”.
En tot slot is er nu een ‘black swan’ te zien die in steeds zonniger wordende wateren zwemt — Eric Katz schrijft in Notus dat “een conceptrapport binnen het Amerikaanse ministerie van Financiën waarschuwt voor de risico’s van de markt voor kunstmatige intelligentie, waarbij belangrijke aspecten ervan worden vergeleken met de dot.com-zeepbel die de Amerikaanse economie op zijn kop zette toen deze begin jaren 2000 barstte”.
Analisten van het ministerie van Financiën schreven —
“Ervaren analisten van het ministerie van Financiën hebben vastgesteld dat AI-bedrijven dieper in de Amerikaanse economie zijn ingebed dan hun dot.com-voorgangers en een aanzienlijk risico vormen voor het hele systeem als de financiële omstandigheden veranderen, productiviteitsdoelen niet worden gehaald of diverse knelpunten de groei belemmeren”.
“Een neergang op de AI-markt zou schokgolven door het gehele economische ecosysteem sturen”.
Een marktdaling in de VS – verergerd door een energiecrisis – zou wel eens rampzalig kunnen zijn voor Trumps hoop op de tussentijdse verkiezingen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Voor Trump gelden geen wetten of overeenkomsten. Dat heeft hijzelf uitgeroepen.
Voor zio usa is het erop of eronder. De strategische brandstofreserves worden kleiner en kleiner. En als die te klein worden…, dan stort de usa economie in elkaar. Dus hij moet van zijn broodheren doorgaan tot het gaatje.
En dat geldt niet alleen voor usa, maar ook voor Europa, waar de betweters in Brussel nu voor de gasvoorziening bijna geheel aan de tiet van usa hangen. En wat wil een yank…, juist dollars verdienen en nog meer dollars. Dat wordt een nog hogere lng prijs voor Europa en haar burgers in de komende winter. “ Goed” gedaan Brussel door per 010127 volledig te stoppen met de levering van Russisch gas. De burger in de kou en de EU poppetjes in de warme knusse EU gebouwen. En zeker in de 7 hoogste etages.
Wat een puur wanbeleid!!