Hormuz-deal mislukt te midden van Amerikaanse leugens en het hardnekkige standpunt van Iraanse hardliners

Reuters meldt dat Iran deze VHF-boodschap uitzendt: ‘Aandacht alle schepen, vanwege het falen van de Amerikaanse regering om haar verplichtingen in de onderhandelingen na te komen, verklaart Iran de Straat van Hormuz opnieuw volledig gesloten. Geen enkel schip, van welk type of nationaliteit dan ook, mag door de Straat van Hormuz varen.’

BREAKING: Het hoofd van de Nationale Veiligheidscommissie van het Iraanse parlement brengt een verklaring uit over de beweringen van president Trump van vrijdag:

“Het leveren van uranium aan Amerika, de volledige heropening van de Straat van Hormuz, voortzetting van de Amerikaanse maritieme belegering van Iran en nulverrijking zijn slechts een deel van Trumps leugens en verzinsels van april,” zegt hij.

1- De president van de Verenigde Staten deed in één uur zeven beweringen, en alle zeven waren onjuist.
2- Ze hebben de oorlog niet gewonnen met deze leugens, en ze zullen zeker ook niets bereiken in de onderhandelingen.
3- Met de voortzetting van de blokkade zal de Straat van Hormuz niet open blijven.
4- Doorgang door de Straat van Hormuz zal plaatsvinden via de ‘aangewezen route’ en met ‘Iraanse toestemming’.
5- Of de zeestraat open of gesloten is en welke regels daarvoor gelden, zal worden bepaald door de situatie ter plaatse, niet door socialmedia

Slechte en onvolledige tweet van Araghchi en onjuiste onduidelijkheid over de heropening van de Straat van Hormuz De minister van Buitenlandse Zaken van ons land schreef enkele minuten geleden in een tweet dat, na het staakt-het-vuren in Libanon, de Straat van Hormuz volledig open zal zijn voor de doorvaart van commerciële schepen voor de resterende duur van de wapenstilstand.

Deze tweet van Araghchi, die zonder de nodige en voldoende uitleg werd gepubliceerd, creëerde diverse onduidelijkheden over de voorwaarden, details en mechanismen van de doorvaart, en leidde tot veel kritiek.

Hoewel er verschillende voorwaarden voor deze kwestie zijn overwogen, is een van de belangrijkste daarvan het volledige toezicht van de Iraanse strijdkrachten op de doorvaart van schepen, en deze doorvaart zal als nietig worden beschouwd in het geval van voortzetting van de beweerde zeeblokkade.

Het publiceren van deze tweet, zonder enige mondelinge toelichting of op zijn minst voldoende schriftelijke uitleg, getuigt van een totaal gebrek aan tact in de communicatie. Het is duidelijk dat het ministerie van Buitenlandse Zaken zelf dit soort communicatie moet heroverwegen, of dat het secretariaat van de Hoge Nationale Veiligheidsraad zijn plicht moet vervullen.

En terwijl het binnen zijn eigen domein voor de juiste kennisgevingen zorgt, moet het een meer samenhangend en beter mechanisme creëren voor kennisgevingen van bepaalde instellingen, waaronder het ministerie van Buitenlandse Zaken, en daar controle op uitoefenen. De tweets die ambtenaren publiceren – zelfs als ze die in het Engels schrijven – worden niet alleen door buitenlandse ambtenaren gezien!

Ook de grote natie Iran houdt de situatie volledig in de gaten, in overeenstemming met haar revolutionaire plicht. Elke poging om angst of wanhoop te zaaien onder deze door God geïnspireerde natie vormt politieke ongehoorzaamheid en een verstoring van de nationale eenheid.

David Miller @Tracking_Power
Het is meer dan een communicatiekloof. Zoals ik al eerder heb gezegd, voert Araghchi vanaf het begin van het proces een parallel beleid om een akkoord erdoor te drukken dat de Amerikanen schikt, terwijl hij de werkelijke voorwaarden verbergt voor de NSC en de Beit.

Dat is wat hij deed met de Tien

Babak Vahdad @BabakVahdad
Het is geen geheim dat Araghchi en zijn team vanaf het allereerste begin van het Islamabad-proces flexibeler en meer open voor dialoog leken dan de hardliners van de IRGC.

– Maar dit lijkt minder op een echte beleidsbreuk en meer op een communicatiekloof en een gebrek aan interne coördinatie.

De VS en Israël begonnen de oorlog in de hoop dat het doden van Iraanse topfunctionarissen – te beginnen met Mojtaba’s vader, Ali Khamenei – de voorwaarden zou scheppen voor een regimewisseling of op zijn minst de opkomst van leiders die meer bereid zijn zich te schikken naar de belangen van Amerika en Israël. In een toespraak tot de natie, een maand na het uitbreken van de oorlog, noemde president Trump het nieuwe leiderschap “redelijker”.

In plaats daarvan wordt de leegte opgevuld door radicale nieuwe leiders die weinig interesse hebben getoond in politieke compromissen in binnen- of buitenland.

“De oorlog heeft het regime veranderd – en niet op een goede manier,” zei Danny Citrinowicz, die voorheen aan het hoofd stond van de Iran-afdeling van de Israëlische militaire inlichtingendienst. “We hebben een realiteit gecreëerd die erger is dan waar Iraniërs vóór de oorlog mee te maken hadden.”

Het nieuwe leiderschap heeft zich veerkrachtig en aanpassingsvermogen getoond en is uit de eerste vijf weken van de oorlog gekomen met een intact commando- en controlesysteem. Hun harde aanpak blijkt duidelijk uit hun benoemingen. Onder hen bevindt zich de nieuwe Iraanse chef nationale veiligheid, Mohammad Bagher Zolghadr, een voormalig commandant van de Revolutionaire Garde met een gewelddadig verleden.

“De extremere groep binnen de IRGC neemt de leiding”, aldus Saeid Golkar, een expert op het gebied van de Iraanse veiligheidsdiensten aan de Universiteit van Tennessee in Chattanooga. “Dat maakt een verlenging van het conflict waarschijnlijker.

De schattingen van de Amerikaanse inlichtingendiensten en het leger lopen uiteen, maar meerdere functionarissen zeiden dat Iran ongeveer 40 procent van zijn vooroorlogse dronearsenaal heeft. Die drones zijn een krachtig afschrikmiddel gebleken. Hoewel ze gemakkelijk kunnen worden neergehaald door Amerikaanse oorlogsschepen, hebben commerciële tankers weinig verdedigingsmogelijkheden.

Iran beschikt ook over ruime voorraden raketten en raketlanceerders. Op het moment van het staakt-het-vuren had Iran toegang tot ongeveer de helft van zijn raketlanceerders. In de dagen daarna groef het ongeveer 100 systemen op die begraven waren in grotten en bunkers, waardoor de voorraad lanceerders weer steeg tot ongeveer 60 procent van het niveau van vóór de oorlog.

Iran is ook bezig zijn raketvoorraad op te graven, die op vergelijkbare wijze begraven ligt onder puin van Amerikaanse aanvallen op bunkers en depots. Wanneer dat werk voltooid is, zou Iran volgens sommige Amerikaanse schattingen weer tot wel 70 procent van zijn vooroorlogse arsenaal kunnen terugkrijgen.

Dankzij planning vóór de oorlog was het Iraanse leger in staat om de impact van Amerikaanse en Israëlische aanvallen op zijn wapenarsenaal en leiderschap te beperken, volgens beoordelingen van westerse militaire inlichtingendiensten — die ook zeggen dat het land het vermogen behoudt om te reageren als het staakt-het-vuren mislukt.

In plaats daarvan zorgden plannen die Iran had opgesteld om hoge militaire leiders te vervangen in het geval ze zouden worden gedood, ervoor dat het land de verstoring van zijn commandostructuren tot een minimum kon beperken toen deze in de eerste dagen van de oorlog het doelwit waren, aldus de bronnen.

Het lijkt er ook op dat Iran over solide reserves aan langeafstandsraketten beschikt, volgens beoordelingen van Europese en Golfstatenfunctionarissen. Het heeft nog steeds duizenden drones in zijn arsenaal, voegden de bronnen toe.

Iran heeft zijn raketlanceerinrichtingen en drone-infrastructuur verspreid over het hele land en verplaatst lanceerinrichtingen ook naar verschillende locaties, waardoor het voor de VS moeilijker wordt om ze snel uit te schakelen.

Het is officieel:

We zijn nu getuige van de grootste verstoring van de energievoorziening in de moderne geschiedenis.

Sinds het begin van de oorlog met Iran op 28 februari is meer dan 500 miljoen vaten ruwe olie en condensaat uit de wereldmarkt gehaald.

Met andere woorden, de wereldwijde voorraad heeft nu ~50 miljard dollar aan ruwe-olieproductie verloren sinds de oorlog met Iran bijna 50 dagen geleden begon.

Dit is dezelfde hoeveelheid brandstof die nodig is om de internationale scheepvaartindustrie vier maanden lang draaiende te houden.

De wereld heeft nog nooit zoiets gezien.

Met een verlies van ~10 miljoen vaten per dag is dit drie keer zo veel als het dagelijkse verlies tijdens het Arabische embargo van 1973. De kosten voor het omleiden van tankers en de verzekeringspremies voor de scheepvaart zijn nog niet volledig doorberekend in de CPI, maar dat zal wel gebeuren. Het risico op stagflatie is hier de echte macro-economische zorg.

De verwachte verlaging van de kredietwaardigheid zou, volgens bronnen die bekend zijn met de zaak, de grootste economie van Europa op de rand van een vierde opeenvolgend jaar van feitelijke stagnatie brengen, aangezien stijgende energieprijzen een rem zetten op een door schulden gefinancierde uitgavenimpuls van €1 biljoen.

De onderhandelingen tussen de VS en Iran zijn mislukt nadat ze in een impasse waren geraakt. In Teheran gaan geruchten dat de IRGC en het leger in hoogste staat van paraatheid verkeren, in afwachting van een mogelijke grondinvasie.

Ghalibaf van Iran: We zijn militair niet sterker dan Amerika. Het is duidelijk dat zij meer geld, materieel en middelen hebben, en omdat zij wereldwijd zoveel agressie hebben gepleegd, hebben zij ook meer ervaring dan wij. Het zionistische regime, dat in de regio de dienaar en agent van Amerika is, beschikt eveneens over grote macht. Wij vochten een asymmetrische oorlog op een zodanige wijze dat wij, met ons eigen plan en onze paraatheid, de vijand hebben teruggedrongen. De vijand had geld en middelen, maar handelde niet correct in zijn planning. Ze maken fouten in strategische beslissingen. Ze hebben het mis over ons volk, net zoals ze het mis hebben in hun militaire planning. De Amerikaanse regering beweert dat “America First” belangrijk voor haar is, maar in de praktijk heeft ze laten zien dat Israël voor haar op de eerste plaats komt, omdat ze beslissingen neemt op basis van valse informatie uit Israël.