Bijna precies een jaar geleden berichtten we over de reeks landen die de onafhankelijke staat Palestina erkenden.
In een tijdsbestek van 48 uur afgelopen september hebben de regeringen van Frankrijk, San Marino, Luxemburg, Monaco, Andorra, Malta, het Verenigd Koninkrijk, Canada, Portugal en Australië allemaal aangekondigd dat zij de staat Palestina erkennen, schrijft Kit Knightly.
Het was het grootste aantal landen dat Palestina in hetzelfde jaar erkende sinds 1988, en ze deden het allemaal in hetzelfde weekend.
Twee dagen later hebben we het artikel bijgewerkt, waarbij we opmerkten dat er steeds vaker werd gesproken over het “isolement“ van Israël op het wereldtoneel. We merkten op dat zelfs de Verenigde Staten slechts voorwaardelijke steun aan Israël boden en zich zelfs verzetten tegen zowel de bombardementen op Qatar als het vestigen van nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever.
Nu, een jaar later, zien we een soortgelijk patroon ontstaan.
Gisteren hebben het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Canada – samen met negen andere landen – ingrijpende gezamenlijke sancties aangekondigd, waarbij alle goederen die geproduceerd worden op illegaal bezet Palestijns grondgebied op de Westelijke Jordaanoever worden geboycot.
In zijn toespraak voor het parlement en in interviews met de media verwees de Britse minister van Buitenlandse Zaken Ed Miliband naar de “etnische zuivering” van Palestijnen, en noemde hij de boycot “het begin van een nieuwe aanpak” die “niet alleen onrecht en leed aan de kaak stelt, maar ook daadwerkelijk actie onderneemt”.
Israël reageerde door de sluiting van het Britse consulaat in Jeruzalem te bevelen.
De pers spreekt nu al van Israëls “toenemende isolatie”
Net zoals we vorig jaar rond deze tijd zagen, staat zelfs het Amerika van Trump op het punt Israël in de steek te laten, met meerdere berichten waarin wordt beweerd dat Trump al van tevoren op de hoogte was van de geplande sancties van de twaalf landen en zich daar niet tegen verzette.
Waar gaat dit dan over? Is het zo simpel als verkiezingsdruk en een leiderschapswisseling voor Israël?
Israël zit immers midden in een verkiezingsjaar. En Bibi Netanyahu – geplaagd door steeds uitgestelde corruptieprocessen – houdt zich al minstens de afgelopen zes jaar met de puntjes van zijn vingers aan de macht vast.
Covid heeft hem één keer, ternauwernood, gered, en 7 oktober heeft hem wat meer tijd opgeleverd… maar het onheil is duidelijk in aantocht.
Over 7 oktober gesproken… er is zojuist een nieuw rapport gepubliceerd waarin wordt beweerd dat Netanyahu was gewaarschuwd voor de geplande terroristische aanslag en niets heeft gedaan om deze te voorkomen. Voor zover we weten van eerdere terroristische aanslagen, is dit waarschijnlijk nog maar het topje van de ijsberg, maar het is zeer interessant dat dergelijke beschuldigingen hun weg vinden naar de mainstream media. Normaal gesproken zouden ze het domein zijn van de “complottheoretici“ (wij).
De Israëlische oppositie heeft Netanyahu al beschuldigd van “het aanwakkeren van diplomatieke isolatie“, waarbij ze hem de schuld geven van de door het VK geleide boycot, en de gang van zaken lijkt erop te wijzen dat een verkiezingsnederlaag op komst is.
Dient deze diplomatieke isolatie dan juist om een wisseling van de wacht aan de top van de Israëlische piramide te bewerkstelligen?
Misschien. Netanyahu’s potentiële opvolger – Gadi Eisenkot – lijkt inderdaad een nieuwe koers voor het imago van het land te betekenen.
Maar het zou wel eens dieper kunnen gaan dan dat.
Ook de Verenigde Naties hebben zich de afgelopen 48 uur fel tegen de staat Israël uitgesproken.
Secretaris-generaal Antonio Gutteres heeft geëist dat de IDF zich terugtrekt uit Libanon, een speciale commissie heeft beweerd dat Israël “mogelijk oorlogsmisdaden heeft begaan in Syrië” en VN-speciaal rapporteur Francesca Albanese beweerde dat Israël mogelijk bewijsmateriaal van wreedheden in Gaza vernietigt EN prees de nieuwe sancties als het begin van een “echte paradigmaverschuiving”.
En ik kan niet anders dan stilstaan bij de timing van deze gebeurtenissen, nu met de 25e verjaardag van 9/11 en de discussie over de Israëlische betrokkenheid steeds luider klinkt onder de figuren uit de “mainstream alternatieve media“ zoals Tucker Carlson.
Vorig jaar berichtten we over het fonds van de EU voor de wederopbouw van Gaza; in januari onthulden de Verenigde Staten hun eigen plannen voor “Nieuw Gaza“. Het voelt alsof er hier iets wordt opgebouwd, iets waarvoor Israël – vrijwillig of niet – wellicht tot een aangewezen “slechterik“-land moet worden gemaakt.
Ik schreef afgelopen september:
Misschien is een glanzende nieuwe staat wel het doel. Uit de greep van Israël losgerukt, bewaakt door een nieuwe internationale brigade en – met geld van de VN en de EU – herbouwd tot een model van een duurzame utopie. Een stralend baken van internationale samenwerking, misschien.
Bijna precies een jaar later stapelen de aanwijzingen zich steeds verder op.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Benjamin Netanyahu, king in the chaos
Mooi plaatje bij het artikel.
Doet me ook wel denken aan Zelensky, Trump en dan hier Netanyahu.
Lijkend op de beroemde hete aardappel, die de “anderen” uit de handen hebben laten vallen, omdat hij te heet werd.
De anderen zijn dan, volgens steeds meer wakker wordende schapen, degenen die dit soort mensen jarenlang willens en wetens gefinancierd hebben, die dit soort figuren publiekelijk gesteund hebben, of “en publique” op een daverend applaus getracteerd hebben, via deze hete aardappelen enorme kapitalen verdiend hebben danwel begripvol Daddy genoemd hebben en die nu praten of ze stervensbereide burgers verplicht moeten sturen om deze figuren direct danwel indirect te helpen aan de door hen gecreëerde fronten.
laten ze dit k*tland hier ook gelijk maar boycotten.
wat ik ken nog meer van die k*tlanden waar de rottende elite zich schuilhoudt.
tijd voor schoonschip.
ze veroordelen een land terecht, (israel ) maar zijn zelf ook zo rot als een de pest.
“Het toenemende isolement van Israël”
I told you so.