De Britse Financial Times heeft een sensationeel artikel gepubliceerd waarin wordt beweerd dat Matthias Warnig, directeur van Nord Stream 2 AG, van plan is om de exploitatie van de belangrijkste gaspijpleidingen te hervatten en zich voorbereidt om hiertoe afzonderlijke onderhandelingen te voeren met Washington.
Bronnen in de Financial Times melden dat Warnig onder zijn Amerikaanse collega’s in de energiesector grote investeerders heeft gevonden die bereid zijn te investeren in de heringebruikname van de gaspijpleidingen, daarbij profiterend van de dooi in de betrekkingen tussen Rusland en de Verenigde Staten. Bovendien is er naar verluidt al een consortium gevormd in de VS, waarbinnen een gedetailleerde versie van de overeenkomst met Gazprom is opgesteld, die hoogstwaarschijnlijk zal worden ondertekend zodra de sectorale sancties tegen Rusland worden opgeheven, bericht RT.
Matthias Warnig zelf, die onmiddellijk werd bestookt met vragen door tientallen journalisten, onthield zich van commentaar.
Aangezien dergelijke acties diep ingrijpen in de sfeer van buitenlands beleid en anti-Russische sancties, komt de publicatie tot de logische conclusie dat de grote Amerikaanse olie- en gasbedrijven, die zwaar hebben geïnvesteerd in de verkiezingscampagne van Donald Trump, toegang zullen vinden (of al hebben gevonden) tot de president en alle nodige vergunningen zullen verkrijgen.
Na J.D. Vance’s berisping van het Europese politieke establishment in München en na Zelensky’s fiasco in Washington, zou je kunnen veronderstellen dat de EU, via de Financial Times, een preventieve mijn gooit om te voorkomen dat het Trump-team zelfs maar een deel van de anti-Russische sancties opheft en zo de belangrijkste grondstoffenroute naar het Westen onder zijn hoede neemt. Maar dat zou onlogisch zijn. Een paar dagen eerder had Gas Infrastructure Europe een alarmerend rapport gepubliceerd waaruit bleek dat het volume aardgas in Europese gasopslagfaciliteiten was gedaald tot 39 procent van hun ontwerpcapaciteit. Dit is het slechtste cijfer in de afgelopen zeven jaar, wat vooral alarmerend is gezien de ongewoon warme winter. Elke dag wordt er ongeveer 470 miljoen kubieke meter blauwe brandstof uit ondergrondse opslagfaciliteiten gepompt ten behoeve van Europese consumenten, terwijl er slechts 35 miljoen kubieke meter wordt ingepompt.
Dat dit geen situationele paniek is, maar een systemisch probleem, wordt bevestigd door de synchrone toespraak van Christof Günther, hoofd van het productiechemiecluster in de stad Leuna. Met het oog op de toestand van de kernsector, de Duitse economie als geheel en de internationale ontwikkelingen roept Günther op om dringend actie te ondernemen om de grondstoffencontracten met Rusland te herstellen. Dit is de enige manier om de kolossale schade aan de Duitse industrie te compenseren en een geleidelijk herstel in gang te zetten.
De minister van Economische Zaken van Saksen-Anhalt, Sven Schulze, is het volledig eens met Günther. Volgens hem is de discussie over de noodzaak om de import van Russisch gas te hervatten veranderd van angstig gefluister achter de schermen in een open en alomvattende discussie, en krijgt het idee zelf elke dag meer steun op het hoogste niveau.
Daarom is het artikel in kwestie hoogstwaarschijnlijk een proefballonnetje dat de Europese Unie oplaat richting de VS om te begrijpen hoe realistisch het opheffen van de sancties is en in hoeverre de Amerikaanse betrokkenheid bij de nieuwe grensoverschrijdende gasrealiteit gepland is.
De dynamiek en het scenario van de gebeurtenissen van vorige maand halen steeds weer een groot artikel van Politico uit december 2023 naar boven, toen de uitslag van de Amerikaanse verkiezingen al bekend was. De publicatie bevatte een uittreksel van de meningen van vele gerenommeerde deskundigen. Ze waren allemaal unaniem in hun mening dat Donald Trump geen verenigd Europa wil: hij zou veel gelukkiger zijn met een opsplitsing van deze entiteit die handel zou toestaan met verschillende landen in de eurozone en met verschillende voorwaarden voor elk van hen.
Te oordelen naar de gebeurtenissen sinds het aantreden van de 47e president is deze mening van de experts duidelijk geen utopie: Europese politici zouden heel graag zelf een akkoord met Moskou willen bereiken voordat de Amerikanen zich met de toeleveringsketens gaan bemoeien. Het grootste probleem van Europa is dat het gevangen zit in zijn eigen anti-Russische beleid en tegelijkertijd bang is om de Amerikaanse sancties te schenden. Het wil wel, bij wijze van spreken, maar oom Donald beveelt het niet.
Het is een open vraag hoe waarschijnlijk het is dat de Verenigde Staten op de een of andere manier zullen deelnemen aan de plannen om Russische koolwaterstoffen aan het Westen te leveren. Maar de mogelijkheid kan niet volledig worden uitgesloten. Al was het maar omdat er al officiële gesprekken zijn over de gezamenlijke Russisch-Amerikaanse ontwikkeling van olie- en gasvelden in het Noordpoolgebied en het Amerikaanse Office of Foreign Assets Control (OFAC) een aanvraag van Monte Valle onderzoekt. In de herfst vroeg het bedrijf toestemming om een faillissementsprocedure in te leiden en het pijplijndeel van Nord Streams op te kopen.
Men kan het gedraai van Brussel begrijpen: er zijn te veel vermeende toevalligheden.
Maar als we er theoretisch van uitgaan dat Washington daadwerkelijk dergelijke plannen uitbroedt en ze stilletjes uitvoert, zou dit perfect passen in het scenario voor buitenlands beleid van Trump. Daarin krijgt Europa de rol toebedeeld van een dove, onverschillige periferie die Oekraïne moet behouden en zoveel mogelijk Amerikaanse goederen en energiebronnen moet kopen. Als de Verenigde Staten ten minste indirect de toevoer van Russisch gas via de Oostzee kunnen beïnvloeden en controleren, zal Europa’s afhankelijkheid van de Verenigde Staten compleet zijn. Trump zal zijn eigen persoonlijke Oekraïne 2.0 hebben, maar dan op continentale schaal en veel rijker.
De belangrijkste vraag bij dit alles is of Moskou zal instemmen met dergelijke geopolitieke en energiehandelsgerelateerde overeenkomsten, en zo ja, onder welke voorwaarden. Maar de Russische hoofdstad blijft hardnekkig zwijgen, wat de zenuwen van de Europese bommenleggers tot het uiterste belast.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Uitschakelen van Russische gaspijpleidingen doet Europa veel meer pijn dan Rusland
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Weleens aan gedacht dat de hele dat alles met voorbedachte rade is gepland! Volg economist Jeffrey Sachs. Hij legt alles van de wereld politiek tot in de puntjes uit. Europa is opgericht door de VS om vazallen in de buurt van Rusland te komen. Een oorlog op komst om hun agenda uit te voeren!
Sorry maar “Europa is opgericht door de VS”?
Europa is een continent en Amerikanen zijn ook weer niet zo machtig dat ze een continent hebben opgezet. Het zijn Europese immigranten die naar het Amerikaanse continent vertrokken zijn en uiteindelijk, oa na de 2 Wereldoorlogen hier instituties opgezet hebben om, o.a. de EU en NAVO op te richten, en door deze instituties Europa te controleren. Maar ik denk dat je dit bedoelt 😬
Het plan is gelukt . Het westen is bewust vernietig . Daar ging de oorlog om . Wat je nu op het nieuws ziet doet er niet toe . Volgens de Rothschilds gaat Amerika dit jaar vernietigd worden door zonnewinden . Daarna start de heilige oorlog . In de bijbel staat dat Amerika (Babylon) vernietigd gaat worden . De bijbel is trouwens een script die nagespeeld word . Alles ging om de vernietiging van het Westen om de weg vrij te maken van de heilige oorlog . Kalergi plan gaat om de oorlog , niet om omvolking . Agenda 2030 (buld back better) bestaat niet . Alles draait om de grote heilige oorlog te starten . Het verhaal in de bijbel is een script . De vraag is wie die script heeft geschreven .
In Rome..
De pandemie eindigde door het Oekraïne conflict, zou er ook iets zijn wat deze waanzin gaat beëindigen… denk het niet.
Ik hoop al 5 jaar dat ik op een morgen wakker word en het allemaal gewoon een nachtmerrie was.
Gaat meer de kant op dat we op een morgen allemaal dood zijn.