Een jaar van tenenkrommend geslijm is voor niets geweest. Ze noemden hem daddy. Ze zaten rond zijn bureau in de Oval Office en maakten aantekeningen. Ze volgden zijn instructies om hun defensie-uitgaven te verhogen tot 5% van hun economische output. Ze steunden hem ten aanzien van China, ook al is dat niet in hun beste economische belang. Ursula von der Leyen reisde zelfs helemaal naar het Trump Turnberry Hotel in Schotland om een handelsdeal te sluiten die hij dicteerde — de slechtste handelsdeal die de EU ooit heeft gesloten. Europa is overgereguleerd, overbelast en onderverdedigd. Wat kunnen ze nog meer doen? Een conflict aangaan met hun beschermheer? Ze kozen ervoor om te slijmen bij Donald Trump.
En toch, ondanks de inspanningen van de EU, kleineert Trump hen nog steeds, beledigt hij hen en bedreigt hij hen. Meest recent dreigde hij de invoertarieven op Europese auto’s te verhogen van 15% naar 25%. De meeste daarvan zijn Duitse auto’s. Hij is teleurgesteld in Keir Starmer en Giorgia Meloni. Maar hij heeft vooral een hekel aan de Duitsers. Het lijkt persoonlijk, schrijft Wolfgang Munchau.
Ik weet niet precies waarom dat zo is. Misschien heeft hij Angela Merkel niet vergeven dat zij hem tijdens zijn eerste termijn probeerde tegen te spreken. Misschien probeert hij afstand te nemen van zijn Duitse afkomst. Of misschien is het gewoon Friedrich Merz. Merz is de gespleten tong van de Europese politiek. Ik zou hem ook niet vertrouwen.
Na een jaar waarin Merz fungeerde als de belangrijkste Trump-bezweerder, keerde de Duitse bondskanselier zich vorige week plotseling tegen hem. Hij zei dat Iran de VS had vernederd en dat de VS zonder strategie de oorlog was ingegaan. Inhoudelijk had Merz natuurlijk gelijk. Ik zeg zelf altijd hetzelfde — samen met vrijwel iedere andere commentator. Maar Merz is ook het regeringshoofd van het grootste land van West-Europa. Hij spreekt ook namens een groot deel van de EU en de NAVO.
Het is moeilijk te begrijpen waarom hij zich zo uitsprak. Mijn vermoeden is dat Merz de situatie simpelweg verkeerd heeft ingeschat, niet voor het eerst. Hij maakte zijn opmerkingen tijdens een bezoek aan een klas schoolkinderen in zijn idyllische Westfaalse kiesdistrict, ver weg van de echte wereld — ergens waar hij zich veilig voelde.
Helaas voor Merz luisterde Trump mee en sloeg onmiddellijk terug. Het zijn niet Trumps tweets waar ik me zorgen over maak. Die lees ik al lang niet meer. Wat ik wel serieus neem, zijn zijn daden. Het Amerikaanse ministerie van Oorlog, zoals het nu heet, kondigde een vermindering aan van 5.000 troepen in Duitsland — waarbij Trump nog meer dreigde.
Wat ik ook serieus neem, is zijn dreiging om een invoertarief van 25% op Europese auto’s op te leggen. Het Amerikaanse Hooggerechtshof oordeelde eerder dit jaar dat Trumps “Liberation Day”-tarieven geen solide juridische basis hadden. Maar dit is in de EU breed en onterecht verkeerd geïnterpreteerd: het betekent niet dat hij de tarieven niet kan opleggen; hij moet alleen een andere juridische basis vinden. En voor auto’s heeft hij die. Auto’s vallen, net als staal en aluminium, onder Sectie 232 van de Trade Expansion Act van 1962 — een bepaling inzake nationale veiligheid. Als de handelsdeal tussen de VS en de EU mislukt, treedt het tarief van 25% op auto’s automatisch in werking. In feite zou het werkelijke tarief zelfs 27,5% zijn vanwege een bestaand en volledig legaal tarief. En gezien hoe slecht het momenteel gaat met de Duitse auto-industrie — met winsten van Porsche die al met 98% zijn ingestort — zou een tarief van 27,5% een grote ramp zijn.
Merz was de politieke drijvende kracht achter die Turnberry-handelsdeal van afgelopen augustus: die waarbij Ursula von der Leyen ermee instemde dat de EU al haar invoertarieven tegenover de VS zou schrappen, terwijl Amerika een tarief van 15% op alle goederen uit de EU beloofde — inclusief auto’s. Voor de EU als geheel was dit een slechte deal. Maar het was de best mogelijke deal voor de Duitse auto-industrie.
Trump heeft zijn laatste tariefverhoging verdedigd met het argument dat de EU zich niet aan haar deel van de overeenkomst hield. Dat is niet helemaal waar, maar het Europees Parlement schoot wel in eigen doel toen het de ratificatie van de Turnberry-deal uitstelde na de uitspraak van het Amerikaanse Hooggerechtshof. Die vertraging gaf Trump het excuus dat hij nodig had om te beweren dat de EU haar beloften niet was nagekomen. Op vergelijkbare wijze, toen Europese leiders verklaarden dat Iran “niet onze oorlog” is, kon Trump zeggen: “de NAVO was er niet voor ons”. De opmerking van Merz over Trumps vernedering is nog dommer. Trump reageerde dat Merz “meer tijd moest besteden aan het beëindigen van de oorlog in Rusland/Oekraïne” en zich moest richten op zijn “gebroken land”. Trump heeft objectief gezien op al deze punten gelijk. De Duitsers zijn niet betrokken bij vredesinspanningen rond Rusland/Oekraïne. En de meeste Duitsers zouden het ermee eens zijn dat hun land kapot is. Het is ook een objectief feit dat de NAVO er duidelijk niet was voor Trump toen hij erom vroeg. Het is tenslotte “niet onze oorlog”.
Hier zien we de dwaasheid van wat we Europese diplomatie moeten noemen in al haar absurditeit. Europa blijft de president provoceren — en is toch afhankelijk van zijn land. Europeanen hebben, ondanks alle onzin over strategische autonomie, consequent nagelaten de stappen te nemen die nodig zijn om Europa veilig te maken zonder hulp van de VS. Het grootste struikelblok is het gebrek aan overeenstemming tussen Frankrijk en Duitsland over de toekomst van de Europese defensie. Frankrijk ziet zichzelf als de leidende partner; de Duitsers niet. Ook ontbreekt leiderschap vanuit Italië, Spanje of Polen. Binnenlands beleid is het enige wat hen interesseert. En wanneer er iets gebeurt dat hun gebrek aan voorbereiding en kwetsbaarheid blootlegt, grijpen ze naar het spel van schuld geven. Ze geven Vladimir Poetin de schuld. Ze geven Viktor Orbán de schuld. Nu geven ze Trump de schuld.
Als Europa werkelijk serieus was over het loskoppelen van de VS, zou het eurosceptici zoals Orbán buitenspel zetten, een coalitie van bereidwilligen vormen en een meerjarenplan opstellen zoals het dat in de jaren negentig voor de euro deed. In fase nul zou men de route uitstippelen. In fase één zou men de militaire inkoop bundelen. In fase twee zou men meerderheidsbesluitvorming invoeren in de raad voor buitenlandse zaken. En in fase drie zou men beginnen met het samenvoegen van legers en het kiezen of benoemen van een Europese opperbevelhebber. Zoals het nu staat, slaagt Europa er niet eens in om fase nul te halen. Zet deze onbekwame alliantie eens af tegen wat er in Amerika gebeurt. Hoewel ik het ermee eens ben dat Trump zonder strategie Iran is binnengegaan, heeft hij geen probleem met collectieve actie. Hij kan vertrouwen op een formidabel militair apparaat. De Europeanen hebben geen gezamenlijke strategie en ook niet de capaciteiten.
Er is absoluut geen reden waarom Trump zich iets zou moeten aantrekken van Europese economische belangen. Economisch gezien hebben Europeanen de capaciteit om voor zichzelf te zorgen. Maar ze kiezen ervoor dat niet te doen. En de oorlog zal Europa hard treffen — het VK en Duitsland zullen de zwaarste gevolgen ondervinden, met meerdere decimalen minder economische groei. De autotarieven zullen een extra klap zijn voor de Duitse economie, goed voor naar schatting 0,3 procentpunt minder groei. En noch het VK noch Duitsland is bereid structurele hervormingen door te voeren om hun desastreuze economische situatie te verzachten.
De Europeanen verkeren in een gevaarlijke ontkenning: ze worstelen om hun eigen machteloosheid te erkennen. En toch was Europa nog niet zo lang geleden het centrum van het politieke universum, de bakermat van democratie en westerse cultuur. Vandaag de dag is de EU echter de gênante oom van de westerse alliantie: altijd aanwezig, te veel drinkend, te veel pratend, iedereen vertellend wat te doen, en nooit, maar dan ook nooit, een rondje gevend.
Nu heeft Trump hun bluf doorzien. Geen wonder dat ze hem haten.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
NAVO-scheur verdiept zich nu Trump troepen terugtrekking uit Duitsland meldt
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ach, teveel nagedacht. Het is gewoon een spel onder één hoedje, een één tweetje. Het is gecreëerde chaos. Er moet toch iets gebeuren om de digitale Staten van Europa in te richten
Het is zo, denk ik. Altijd spelen ze samen en dan is het makkelijk winnen, namelijk altijd. Maar ze willen hun agenda doorduwen en dat moet schijnbaar ingekleed worden.
Stukken tekst zoals boven lijken mij dan ook de agenda te steunen door een brei van nutteloze details op de lezers te werpen. Als het maar over details gaat, maar nooit in de diepte. De diepte is dat men bezig is een wereldregering in te stellen die tot doel heeft de mens voor eens en altijd onder het juk te brengen, lijkt het. En alles dat in de weg staat wordt opgeruimd. Ik zou willen dat de stukken een beetje diepgang zouden krijgen. Dit blijft kleuteren.
Kan niet anders dan ermee eens zijn. De diepte is het nooit, wel de kruimels
De schrijver pleit voor meer EU
Terwijl juist de EU de reden is dat het zo slecht gaat in Europa.
Tenminste voor de burgers, de systeemprofiteurs redden zich nog redelijk door het
uitbuiten van de burgers.
Maar dat gaat ook veranderen als de dollar valt.
https://eindhoven.sp.nl/nieuws/boekbespreking-als-de-dollar-valt-van-willem-middelkoop
https://www.globalinfo.nl/recensies-enzo/recensie-als-de-dollar-valt/
Het verschil tussen EU en Europa blijft moeilijk.
En nu kan gesteld worden dat je als land alleen niks voorstelt.
Maar dan hoef je je tenminste niet zo enorm voor te laten liegen en naar de pijpen
te dansen van van der leyen en co, die zichzelf inflatie corrigerende loonsverhogingen geven
terwijl ze zelf de inflatie veroorzaken.
En dan ben je nog de baas over je eigen grondwet.
En je eigen grenzen.
De Eurofielen hebben het helemaal verkloot.
Door zich aan elkaar vast te klampen verzuipen ze allemaal samen.
In wat voor denkwereld leef jij? Er zijn eigenlijk nog nooit landen geweest die (op de achtergrond)
met andere landen samenwerkten.
Vertel eens…in welk land zou jij willen wonen?
ga spelen, clown.
@Servator,
Jvdw heeft het niet begrepen wat je schrijft.
Hij denkt dat je met eurofielen de Europesche landen bedoelt, maar ik weet dat je de bende in brussel bedoelt, tenminste dat is mijn idee.
living in N Z. or Australia they have their problems but very small in comparison to idiotic rules in Europe.
De deepstate in de USA zijn USA joden
De deepstate in Europa zijn de Europese joden
Het joodse geloof wurgt als een anaconda het christelijke geloof
En alle domme domme domme christenen trappen erin
Donald Trump doet het voorlopig heel goed.
Hij probeert de Europese joodse deepstate ten val te brengen
Europese Unie staat er nú politiek helemaal alleen voor.
USA en Israël zijn politiek geen vrienden meer.
Joden hebben onderling ook ruzie:
De USA joodse zionisten hebben alles op Groot Israël gezet
De Europese (Ashkenazi) joden hebben alles op Groot Oekraïne gezet, het vroegere land van de Chazaren
City of London en Vaticaan is voor Europa + Groot Oekraïne en maken het samen met Iran het Israël en USA zo moeilijk mogelijk.
Ofwel een machtsstrijd hoog in de (Ashkenazi) Joodse bankensector + Vaticaan (joden runnen al 2.000 jaar Het Vaticaan)
Teveel drinkend idd, arrogant, geen enkele zelfreflectie, en oliedom want zijn niet in staat diplomatie te plegen. Een gevaarlijke zeer gevaarlijke mix die Europa naar de ondergang gaat helpen.
Trump’s America is the same. all politicians in the western world are brainless satanic idiots.
Natuurlijk haat Trump de ongekozen EU leiders, de meeste EU burgers ook, en hij ziet net als wij dat de EU alle EU landen en hun burgers ten gronde richten door ongebreidelde import van cultuurverrijkers.
Daarbij is Trump niet vergeten hoe ze hem bij zijn eerste termijn als President behandelden.