Druk van de Russen op Vladimir Poetin om te escaleren?

In mijn laatste gesprek met Judge Andrew Napolitano in zijn programma Judging Freedom afgelopen donderdag, gaf ik een onvoorbereid antwoord op zijn vraag of de Russische samenleving Vladimir Poetin onder druk zet om wreder, dramatischer en effectiever te reageren op provocaties van het Westen, met als meest recente voorbeeld de invasie van Oekraïense troepen in de RF-provincie Koersk.

De uitzending is gekomen en gegaan, maar terwijl ik de laatste, 18 augustus show van Zondagavond met Vladimir Solovyov doornam voordat de presentator op zomervakantie ging, hoorde ik een zeer gezaghebbend antwoord op de vraag van Judge Napolitano uit, laten we zeggen, “de mond van het paard,” schrijft Gilbert Doctorow.

https://smotrim.ru/video/2851978

Solovyov staat aan de top van de Russische journalistiek en heeft nauwe banden met het Kremlin. In de loop der tijd heeft hij verschillende lange interviews gehouden met president Poetin. Daarom kan wat hij in de uitzending zei over Poetins besluitvormingsprocessen in tijden van crisis, zoals in de nasleep van de Oekraïense inval in de Koersk-provincie, als zeer goed geïnformeerd worden beschouwd.

Solovyov zei: “Onze opperbevelhebber geeft niet toe aan druk van buitenaf of aan zijn eigen emoties.” Solovjov houdt vol dat Poetins beslissingen op een absoluut rationele manier worden genomen. Je zou kunnen zeggen op een autocratische manier, als we de oorspronkelijke betekenis van dat woord gebruiken om zelfredzaam en onafhankelijk te zijn.

Politieke talkshows verouderen over het algemeen niet goed, omdat de aannames van de dag berusten op steeds veranderende omstandigheden. Tot mijn verrassing vond ik de editie van 18 augustus van Zondagavond met Vladimir Solovjov echter zeer nuttig om in het reine te komen met een aantal andere kwesties rond de invasie van Koersk en de Russische reactie die zich in de zes dagen sinds de uitzending hebben ontwikkeld.

Ik zal deze observaties eerst uiteenzetten en dan kort bespreken hoe en waarom de Solovjov show verschilt van de andere gezaghebbende praatshow van de staatstelevisie, The Great Game, die ik de afgelopen weken heb gebruikt als mijn belangrijkste bron van informatie over de babbelende klasse van Rusland, die geconcentreerd is in de hoofdstad en die de binnenlandse politieke druk uitoefent op het beleid van het Kremlin.

Een van de meest waardevolle inzichten die ik vond in de typisch lange inleidende opmerkingen van gastheer Vladimir Solovjov voordat hij de microfoon aan zijn gasten gaf, was een direct antwoord op de vraag die verschillende interviewers mij de afgelopen week hebben gesteld: namelijk wat de doelen waren van de Oekraïense inval in, en later invasie van de provincie Koersk.

Ik heb deze vraag beantwoord door te zeggen dat de verhalen over de doelstellingen van Kiev voortdurend veranderen als je de woorden van president Zelensky als inhoudelijk beschouwt. We hebben laatst gehoord dat ze wat grondgebied van de RF wilden veroveren dat gebruikt zou kunnen worden om de Russen te dwingen wat van het Oekraïense land terug te geven dat ze sinds het begin van de Speciale Militaire Operatie hebben bezet. Het doel zou dus zijn geweest om vredesbesprekingen op een ‘eerlijke basis’ voor te bereiden.

Solovyov presenteerde echter een ander verhaal, dat hij zeker had gekregen van hoge functionarissen in het Russische leger met wie hij in nauw contact staat. Hij zei dat het belangrijkste doel van de invallers was om de kerncentrale in Koersk in te nemen, die misschien 70 km van de grens ligt.

Als de Oekraïners in die missie waren geslaagd, zouden ze inderdaad hun algemene kansen hebben verbeterd om de Russen aan de vredestafel te krijgen op voorwaarden die voor hen gunstiger zijn. En deze logica van hun missie wordt bevestigd door de grote concentratie van de modernste NAVO-tanks (Britse Challenger 2) en ander zwaar materieel dat geschikt is voor een onweerstaanbare snede door de Russische verdediging naar hun doelwit. Dat materieel was zeker niet bijeengebracht om het dunbevolkte boerenland in te nemen en te behouden dat het overheersende karakter vormt van de 1000 vierkante kilometer langs de grens tussen Koersk en Oekraïne die de Kievse troepen sinds de eerste dagen van de inval hebben bezet.

De Russen, die overrompeld werden, spanden zich inderdaad in om hun overweldigende luchtoverwicht en artillerie plus dronetroepen in te zetten om de Oekraïners in hun spoor te stoppen voordat ze meer dan 15 km landinwaarts in Koersk van de internationale grens kwamen. Ze hebben, naar verluidt, alle NAVO-apparatuur die door de indringers werd gebruikt volledig vernietigd, zodat de overlevenden, dat wil zeggen de 7.000 van de aanvankelijke 12.000 die nog steeds ademen, verspreid zijn in kleine groepen die te voet opereren en wachten op hun vernietiging of kans om zich over te geven, die zeker in de komende dagen zullen komen. Hun vluchtroutes naar het westen, over de grens, zijn door de Russen afgesloten.

Door de evacuatie van de gehele burgerbevolking heeft Rusland van het gehele grondgebied van de Oekraïense bezetting een vrije vuurzone gemaakt, waardoor de troepen van Kiev geen beschutting meer hebben in de woonhuizen die ze kunnen vinden in het gebied waar de Russen oprukken langs de hoofdlijn van de confrontatie in Donetsk.

Net als de troepen van Napoleon die Moskou innamen in 1812, zijn de Oekraïners in Koersk verworden van elitebrigades tot gewapende plunderaars die huizen binnendringen om te stelen en burgers die zo dom waren om geen gehoor te geven aan de evacuatiebevelen van Moskou, met machinegeweren doodschieten. Dat weten we uit de getuigenissen van sommige evacués voor oorlogsverslaggevers van de Russische televisie. Natuurlijk kwam niet iedereen op tijd weg en we hoorden vandaag over een hoogzwangere Russische vrouw die moedwillig door de indringers werd vermoord in het ziekenhuis waar ze verbleef.

Russische militaire woordvoerders hebben ons verteld dat de Oekraïense troepen in Koersk de afgelopen week ongeveer 2000 slachtoffers hebben gemaakt. Dat is een groot deel van het contingent dat in Koersk vecht. Maar het is een klein deel van de totale Oekraïense verliezen op het slagveld in de afgelopen 7 dagen, die volgens dezelfde Russische woordvoerders 16.000 bedragen. Zestienduizend! Dit zeer hoge aantal is het directe gevolg van verliezen op de hoofdlijn van de confrontatie, in Donetsk, en in het bijzonder rond de stad Pokrovsk, verliezen die juist opliepen omdat de meest capabele Oekraïense verdedigers daar naar Koersk werden verscheept en hun plaats werd ingenomen door nieuwe dienstplichtigen, van wie velen van de straten van Kiev en elders werden gesleurd en zeer weinig training kregen voordat ze hun geweren kregen overhandigd en aan het front werden afgeleverd.

Tot slot moet ik iets zeggen over het lot van de overlevende buitenlandse troepen die nu in Koersk zijn, mochten ze levend worden gevangen door de Russen. Zoals enkele van mijn collega’s in recente interviews hebben gezegd, zullen deze ‘huurlingen’ niet op dezelfde manier worden behandeld als Oekraïense krijgsgevangenen. Ze zullen niet worden geruild tegen Russische soldaten die door de Oekraïners worden vastgehouden. Volgens het internationaal recht genieten ze niet dezelfde bescherming als reguliere troepen. Sommige van mijn collega’s hebben gezegd dat deze huurlingen door de Russen zullen worden geëxecuteerd. Op dit moment is dat niet waar. Rusland heeft nog steeds een officieel moratorium op de doodstraf. Er wordt momenteel echter in de Doema een wetsvoorstel besproken dat de bescherming van dit moratorium voor gevangen buitenlandse strijders zou opheffen.

Er zijn belangrijke verschillen tussen de talkshows van Ruslands topjournalist Vladimir Solovjov en de talkshow van Doemalid Vjatsjeslav Nikonov (Het Grote Spel).

Ik heb al een tijdje niet meer naar Solovjov geluisterd omdat hij een agressieve nationalist is, omdat hij er te veel plezier in schept om ersatz-Duits te spreken alsof elke Duitse politicus een beoefenaar is van Hitlers histrionica, omdat hij zijn panelleden vaak intimideert en sommigen als boksbal gebruikt, en omdat hij ze te vaak onderbreekt en van het onderwerp afbrengt.

In zijn voordeel is echter dat sommige van zijn gasten alleen in zijn show te zien zijn. Ik denk aan voorzitters en vicevoorzitters van belangrijke Doema-commissies zoals Financiën, Belastingen en Defensie. Hij presenteert ook Doema-leden van de Communistische Partij, van de Liberaal-Democraten en onafhankelijken, wat een grote service is voor diegenen onder ons die geïnteresseerd zijn in de rol die wordt gegeven aan de Doema-‘fracties’ buiten de regerende Verenigd Rusland-partij. En hij heeft zeer hoog aangeschreven militairen, gepensioneerde kolonels die ook prominent aanwezig zijn in de Doema. In deze laatste categorie noem ik Andrei Gurulyov, wiens standpunten ik af en toe op deze pagina’s heb geciteerd.

Nikonov is daarentegen een echte gentlemen. Hij onderbreekt zijn gasten nooit. Hij brengt nooit extravagante standpunten naar voren of leest zijn publiek de les. Dat wil niet zeggen dat hij zijn publiek geen duidelijk gearticuleerde standpunten voorlegt over belangrijke onderwerpen van de dag, vaak op een dromerige manier. Ik denk bijvoorbeeld aan zijn opmerkingen na de presentatie op het scherm van de laatste capriolen op de Democratische Nationale Conventie. Hij wees uitvoerig op de procedures waarmee Kamela Harris tot kandidaat van de partij werd gezalfd zonder ooit een voorverkiezing of ook maar één afgevaardigde te hebben gewonnen. Hij schrok er niet voor terug om te zeggen dat dit een flagrante schending was van alle democratische principes. Hij liet een aantal punten uit haar radicale economische programma zien, zoals maatregelen tegen prijsopdrijving. En hij concludeerde dat het Kremlin Kamala Harris zeker bevoordeelt bij de verkiezingen omdat zij en haar beleid de voorbarige neergang van Amerika als economische en militaire wereldmacht zullen voortzetten en versnellen.

De panelleden in The Great Game zijn meestal medewerkers van denktanks, deskundigen en vertegenwoordigers van maatschappelijke NGO’s, geen politici. Dat gezegd hebbende, veel van de woordvoerders van de denktanks en academici zijn precies dezelfde mensen die regelmatig verschijnen in de shows van Vladimir Solovyov. Dat is in overeenstemming met de traditie van Russische politieke talkshows waarvan ik in 2016 getuige was toen ik een gast was in verschillende van die shows. Er waren altijd van die ‘experts’ die hun hele dagen van de ene televisiestudio naar de andere leken te gaan om deel te nemen aan de discussies over actuele gebeurtenissen.

Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Amerikaans Roulette – Europa’s doodswens

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: