De zomer waarin de vrede stierf

Het doel van dit artikel is om de belangrijkste trends die ik momenteel waarneem onder de aandacht te brengen – ze zijn bedoeld om tot nadenken aan te zetten. Vergeef me alstublieft dat ik een beetje een monster heb gecreëerd, gezien de enorme verscheidenheid aan aspecten die moeten worden geëvalueerd.

Naast talrijke conflicten in Afrika woeden er momenteel twee grote conflicten – één in Europa en één in het Midden-Oosten. Beide zijn gedurende decennia zorgvuldig gepland. Het westerse narratief vertoont barsten bij de meer kritische mensen in het Westen, wat ertoe leidt dat de westerse propaganda steeds agressiever wordt in een poging de publieke opinie nog één keer te keren, schrijft Peter Hanseler.

Een voorbeeld van hoe propaganda in bijvoorbeeld Duitsland erin is geslaagd mensen volledig te verdoven, is een bericht in de krant “Bild“ van 13 juli met de titel “Poetin raakt zonder benzine – Russen betalen bijna 4 euro voor een liter benzine.“

En dit ondanks het feit dat de werkelijke prijzen duidelijk zichtbaar zijn op de afbeelding: bijvoorbeeld 73,11 roebel (0,82 EUR). Op 29 juli bedroeg de gemiddelde prijs voor benzine met octaangehalte 95 in Rusland 71,83 roebel (0,79 EUR).

Aan de andere kant worden belangrijke nieuwsberichten achtergehouden, zoals het opleggen van sancties door China aan 14 Europese bedrijven (onder andere Lafert S.p.A., Rheinmetall AG, Tatra Trucks, Vigo Photonics, Cavok UAS, Antraco Chemie-Handelsgesellschaft en Sindlhauser Materials). Dit zijn defensiebedrijven of toeleveranciers voor de defensiesector. Dit nieuws is veelzeggend en zal de militaire opbouw van Duitsland ernstig belemmeren.

Deze twee totaal verschillende voorbeelden illustreren de aard van de westerse media: ze wekken bij hun publiek de indruk dat het in het Westen “goed gaat“ en dat de vijanden op instorten staan. Dit heeft een effect: als je met mensen in Europa praat, lijken de zomerse hitte en het WK voetbal de belangrijkste dingen in het leven te zijn. Al decennia vraag ik me af hoe het mogelijk was dat de getroffen bevolkingsgroepen de dreigende catastrofes van 1914 en 1939 niet opmerkten; de huidige gebeurtenissen geven me een blik op de geschiedenis met een helderheid die ik nog nooit eerder heb gezien. De media dienen ertoe mensen “te vermaken”, meer niet. De pikzwarte wolken die zich boven Europa samenpakken, zijn echter zeer reëel, en de destabilisatie is duidelijk zichtbaar.

Destabiliserende factoren

De desintegratie van de wereld als gevolg van vele invloeden

De catastrofe waarmee we momenteel worden geconfronteerd, is het resultaat van talrijke factoren en invloeden die maar heel weinig mensen herkennen voor wat ze zijn: katalysatoren voor de desintegratie van de wereld zoals we die tot nu toe hebben gekend. Al enige tijd verspreidt zich onder analisten een gevoel van overweldiging. Ik voel het elke dag, omdat de destabiliserende factoren talrijk zijn en op elkaar inwerken.

Bovendien brengen westerse partijen begrijpelijkerwijs alleen die factoren ter sprake en benadrukken ze die factoren die hun positie sterker doen lijken. Bovendien werken ze elkaar tegen, wat betekent dat ze in een machtsstrijd steeds meer tegenover elkaar komen te staan. Vergeef mij dan ook alstublieft dat ik niet alle – en zelfs niet alle belangrijke – factoren en invloeden kan behandelen en beschrijven.

De Donald Trump-factor

De wereldkampioen in het verdraaien van de werkelijkheid is blijkbaar Donald Trump, die deze strategie al heeft gebruikt om verschillende faillissementen ten koste van zijn investeerders, de onrust tijdens zijn eerste ambtstermijn en het Epstein-schandaal te overleven. In zijn huidige ambtstermijn voert hij een verwoestend economisch beleid met als enig doel de rijkste 1% van de bevolking nog rijker te maken. Daartoe heeft hij talrijke oorlogen aangesticht. Dat weerhoudt hem er echter niet van om zich voor te doen als vredestichter en vriend van de wereld.

Het zou echter een vergissing zijn om alle heersende chaos uitsluitend aan Trump toe te schrijven. Integendeel, na Joe Biden had hij een historische kans om veel zaken recht te zetten en de druk op de geopolitieke snelkookpan enigszins te verlichten. Hij heeft deze kans verspeeld omdat hij geloofde dat hij door chaos te creëren het tij opnieuw ten gunste van de VS als hegemon kon keren. Bovendien hebben Amerikaanse presidenten weinig invloed op het buitenlands beleid van de VS. We hebben dit feit bij verschillende gelegenheden beschreven, onder meer onder verwijzing naar Noam Chomsky, meest recentelijk in “Oorlog zonder vrede – De Amerikaanse strategie heeft weinig met Trump te maken”, in de paragraaf “Amerikaanse presidenten als figuranten – Trump is geen uitzondering.” Uiteindelijk is Trump niets meer dan een marionet. En als zodanig is hij, gezien zijn karakter en zijn vele lijken in de kast, gemakkelijk te sturen en te kneden. Zijn tegenhangers in Europa zijn in dit opzicht niet anders.

De diplomatieke factor

In juni 2025 schreef ik het artikel “Diplomatie op haar sterfbed – Van vredespresident tot oorlogszuchtige”. Wat ik ruim een jaar geleden vreesde, is uitgekomen. Ondertussen hebben de VS voor de derde keer Iran aangevallen – in juni 2025 en in februari 2026, gezamenlijk met Israël tijdens pauzes in de diplomatieke onderhandelingen – een schending van de diplomatieke conventies met onvoorspelbare gevolgen – en nu voor de derde keer deze zomer. Let wel, dit gebeurde na de ondertekening van een MOU – een Memorandum of Understanding – dat als kader voor vrede had moeten dienen; zie ook “Iran verslaat de VS – Overpeinzingen“. Israël, als drijvende kracht naast de VS, zal pas weer diplomatieke waarde krijgen als het in zijn huidige vorm ophoudt te bestaan; over deze genocidale psychopaten valt niets meer te zeggen.

Bovendien lijken de VS niet de minste interesse te hebben in het bereiken van een akkoord tussen Rusland en Europa. Nadat het er in augustus 2025 op leek dat Trump en Poetin in Anchorage een “geest“ – een basisovereenstemming tussen de partijen – hadden bereikt, doet Trump nu alles wat in zijn macht ligt om een directe oorlog tegen Rusland aan te wakkeren. Zijn steun aan Oekraïne, waaronder het verstrekken van satellietgegevens om aanvallen op burgerdoelen diep in Rusland mogelijk te maken, is niet langer heimelijk maar openlijk.

Europa bestaat van zijn kant uit een dictatuur die wordt geleid door twee blondines in Brussel die een pathologische haat tegen Rusland koesteren en openlijk de genocide door Israël steunen; een Hitler in zakformaat in Berlijn die Duitsland wil herbewapenen, ook al is slechts 0,17% van de ondervraagde bevolking bereid om militaire dienst te verrichten; een mishandelde echtgenoot met een ‘Groot-Imperium’-complex à la de Fransen; en de City of London, die al eeuwenlang droomt van de ondergang van Rusland.

De diplomatieke kanalen lijken te zijn uitgeput. Zelfs de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov, een van de meest bekwame diplomaten die de wereld ooit heeft voortgebracht, ziet momenteel geen mogelijkheid voor een vruchtbare dialoog.

Dit betekent dat de diplomatie in de Golfregio en in Europa niet langer op haar sterfbed ligt, maar stilletjes is heengegaan.

De financiële markten factor

Ik moet toegeven dat ik – tot nu toe – ongelijk heb gehad over de ineenstorting van de financiële markten.

Mijn timing is verschrikkelijk, maar dat betekent niet dat de situatie niet met de dag gevaarlijker wordt. De aandelenmarkten worden nu gedreven door slechts een handvol aandelen. Alleen al de vijf grootste Amerikaanse technologiebedrijven hebben een gezamenlijke marktkapitalisatie van 17,6 biljoen Amerikaanse dollar, wat meer is dan het gezamenlijke bbp van Japan, India, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, en Italië (17,1 biljoen Amerikaanse dollar) samen. Het is waanzin. De wereldwijde schuld bedroeg in 2008 164 biljoen Amerikaanse dollar en werd aangewezen als de hoofdoorzaak van de financiële crisis. Er werden pogingen ondernomen om dit probleem aan te pakken, maar zonder veel succes: vandaag de dag bedraagt de schuld 363 biljoen Amerikaanse dollar, wat betekent dat deze is verdubbeld in plaats van gehalveerd. Marktwaarderingen – voor aandelen, obligaties en grondstoffen – zijn immers gebaseerd op de veronderstelling dat er vrede heerst; een blik op de wereld suggereert iets anders. In de hele geschiedenis van de financiële markten is er nog nooit zoveel gebakken lucht in het systeem geweest – een systeem dat wordt aangedreven door hebzucht en de domheid die daarmee gepaard gaat. Een voorbeeld dat illustreert hoe ver marktwaarderingen afwijken van de werkelijkheid, zijn de gepubliceerde termijnprijzen in de oliesector. De werkelijke prijzen die op de spotmarkt moeten worden betaald, liggen tussen de 20% en 30% hoger dan de genoteerde prijzen doen vermoeden. Trump, die het memorandum van overeenstemming in Versailles ondertekende, wees hier zelf zelfs op en zei: “[…] Over ongeveer vier weken raken onze reserves op”, om deze overeenkomst vervolgens enkele weken later te schenden en Iran opnieuw aan te vallen. Het is nu alweer een paar dagen rustig; de Amerikanen hebben de aanvallen opnieuw opgeschort, wederom uit angst voor een olieschok.

Stanley Druckenmiller zei al in 2018 dat de verwachte ineenstorting catastrofaler zou zijn dan die van 2008. De situatie in de Straat van Hormuz – nu nog verergerd door de afsluiting van Bab al-Mandab, wat –nomen est omen– in het Arabisch “Poort van Tranen“ betekent – zou dus de aanleiding kunnen zijn voor de volgende financiële crisis.

De oorlogsmisdaden en genocide factor

Oorlogsmisdaden hebben altijd bestaan – net als daden van genocide. Wat de huidige situatie onderscheidt van die uit het verleden, is het feit dat oorlogsmisdaden en genocide in het volle zicht van het publiek worden gepleegd, in de doofpot worden gestopt en daardoor stilzwijgend worden geaccepteerd en gesteund – zowel door politici als door de mainstream media. Als Zwitsers staatsburger ruim ik mijn eigen achtertuin op en heb ik bij verschillende gelegenheden aangetoond dat het weekblad “Weltwoche“ in Zwitserland op de eerste plaats staat als het gaat om het promoten van genocide. Deze volstrekt onkritische pro-Israëlische houding heeft het tijdschrift veel abonnees gekost. Met de huidige focus op Rusland, met talrijke interviews, probeert het deze verliezen goed te maken.

In tegenstelling tot 1945 zullen de getroffenen – en ook het grote publiek – niet kunnen beweren dat ze er niets van wisten. Hier is een website die gewijd is aan het documenteren van de genocide in Gaza aan de hand van beelden. Iedereen die beweert dat de genocide niet plaatsvindt, zou er eens een kijkje moeten nemen: https://archivegenocide.com/; slapeloze nachten zijn gegarandeerd.

Natuurlijk beweert het Westen dat de Russen en Iraniërs oorlogsmisdaden hebben begaan. Boersja was niet het enige propagandamiddel van het Westen.

De timing van de gebeurtenissen in Boetsje suggereert echter dat deze misdaden niet door de Russen zijn begaan. Scott Ritter heeft verschillende artikelen over dit onderwerp gepubliceerd: “De waarheid over Boetsja is bekend, maar misschien te ongemakkelijk om ontdekt te worden”; “Twitter-oorlogen – Mijn persoonlijke ervaring met de voortdurende aanval van Twitter op de vrijheid van meningsuiting”; “Boetsja, opnieuw bekeken”.

Een andere propagandablunder in dit verband was de beschieting van een openbaar plein in het centrum van Kramatorsk, dat op dat moment onder Oekraïense controle stond. De verantwoordelijkheid van Oekraïne voor de aanval werd onomstotelijk bewezen door het serienummer van de gebruikte raket.

De oorlogsmisdaden van het Westen zijn ontelbaar: Gaza, Libanon, de Westelijke Jordaanoever (genocide); Iran, Koersk en talloze burgerdoelen in Rusland. De lijst is eindeloos. Bovendien wordt elke Russische dode in de westerse media gevierd – zelfs de dood van kinderen, vrouwen en ouderen.

Hoe reageren mensen op deze onbeschrijfelijke houding van politici en de media? Ze kijken de andere kant op – hoogstwaarschijnlijk om hun eigen innerlijke rust niet te verstoren. Dit is een fenomeen dat 90 jaar geleden al in Duitsland kon worden waargenomen. Smartphones zijn echter overal beschikbaar, dus deze misdaden worden nauwgezet gedocumenteerd. De dag zal komen waarop mensen in het Westen met de vraag zullen worden geconfronteerd: Waarom hebben jullie gezwegen – net zoals jullie dat toen deden? Dit zal catastrofale gevolgen hebben voor de getroffen samenlevingen, die zich allemaal in het Westen bevinden.

Is de Derde Wereldoorlog al begonnen?

Hieronder zal ik een overzicht geven van het verloop van de oorlog wereldwijd.

Als men de partijen op basis van feiten en objectief beoordeelt, zijn er volgens de Ukraine Support Tracker 41 landen die in oorlog zijn met Rusland of die de strijd tegen Rusland op verschillende manieren ondersteunen, waaronder Zwitserland. Partijen die betrokken zijn bij de oorlog tegen Rusland zijn onder andere: Oekraïne (als platform), het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Frankrijk, Italië, Polen, België, Bulgarije, Denemarken, Finland, Zweden, Kroatië, Luxemburg, Malta, Nederland, Portugal, Slowakije, Tsjechië, Slovenië, Hongarije, Cyprus, Litouwen, Estland, Letland en de VS.

In het Midden-Oosten zijn de volgende 11 landen bij de oorlog betrokken: Israël, de VS, Iran, de Verenigde Arabische Emiraten, Koeweit, Syrië, Qatar, Oman, Saoedi-Arabië en Jemen.

Er wordt momenteel oorlog gevoerd in de volgende Afrikaanse landen: Soedan, Zuid-Soedan, de Democratische Republiek Congo, Somalië, Ethiopië, Mali, Burkina Faso, Niger, Nigeria, Kameroen, Mozambique, de Centraal-Afrikaanse Republiek en Libië – in totaal 13 landen.

Er zijn landen op vier continenten bij betrokken: 64 landen uit Europa, Noord- en Zuid-Amerika, Azië en Afrika. De hierboven genoemde landen moeten echter slechts als een ruwe indicatie worden beschouwd om de omvang van het probleem te illustreren.

Het valt niet uit te sluiten dat ook Midden- en Zuid-Amerika hierin betrokken raken. Enerzijds spreekt de VS over de strijd tegen drugskartels op Mexicaans grondgebied; anderzijds verklaarde de Braziliaanse president enkele dagen geleden dat hij een Amerikaanse invasie van zijn land als een mogelijkheid beschouwt; daar komen nog Trumps plannen bij om Cuba te bezetten.

Ter vergelijking: eind 1944 waren tussen de 45 en 50 landen betrokken bij de Tweede Wereldoorlog; in de laatste dagen van de oorlog steeg dat aantal tot 61 landen.

Ik ben me ervan bewust dat deze lijst onnauwkeurigheden bevat en dat de betrokkenheid van bepaalde landen ter discussie staat. Toch kan men gerust stellen dat de Derde Wereldoorlog een realiteit is, als men de deelnemende landen als maatstaf neemt.

Wat zelfs voor het ongetrainde oog duidelijk is, is dat NAVO-lidstaten bij vrijwel alle genoemde conflicten betrokken zijn. Zou het kunnen dat de overgrote meerderheid – misschien zelfs alle – van deze conflicten zonder het westerse hegemoniebeleid helemaal niet zou bestaan? Gevolg: de conflicten worden tot het bittere einde uitgevochten

Geen onderhandelingen meer

In mijn laatste artikel citeerde ik uitspraken van president Poetin en minister van Buitenlandse Zaken Lavrov: in tegenstelling tot de Amerikanen en Europeanen spelen de Russen niet met woorden. Als zij zeggen dat het vertrouwen voorgoed verdwenen is, dan is het ook verdwenen. Na de 2+4-overeenkomst, Minsk 1 en 2, Istanboel 2022 en het Anchorage-formaat beseffen de Russen dat het een volstrekte verspilling van tijd zou zijn om eenzijdig een contractuele oplossing voor te bereiden. De Russische leiders zullen uiteraard blijven praten met de andere partijen, maar dit zal niet meer zijn dan een diplomatieke beleefdheid.

Vooral de Duitsers liggen de Russen “na aan het hart“. De vorige keer kostte de Duitse waanzin de Sovjets 27 miljoen levens – waarvan ruim 50% burgers waren – die als vee werden afgeslacht, terwijl de Duitsers via het Algemeen Plan Oost “schoon schip wilden maken“ voor de Ariërs. René Zittlau heeft in “De manifestatie van een politieke en intellectueel-morele achteruitgang“ met feiten aangetoond dat Friedrich Merz op het gebied van communicatie en herbewapening in niets onderdoet voor Adolf Hitler. De bedoelingen van de twee russofobe, door haat vervulde blondines in Brussel – begiftigd met dictatoriale macht – zijn overduidelijk, niet alleen tegen Rusland maar ook tegen hun eigen volk.

De situatie is precies hetzelfde met Iran, dat door de VS en Israël als een agressor wordt behandeld. We bevinden ons nu in de derde oorlog, stuk voor stuk aangesticht door Trump en Netanyahu. De vraag of Trump door Netanyahu wordt gecontroleerd of dat de VS Israël controleert, is een puur academische, Amerikaanse kwestie. Feit is dat deze twee landen sinds 2023 gezamenlijk genocide hebben gepleegd in Gaza en Syrië, Libanon en Iran driemaal hebben aangevallen. De laatste aanval, in strijd met het memorandum van overeenstemming, heeft de Iraniërs duidelijk gemaakt dat onderhandelingen zinloos zijn, omdat elke overeenkomst door de VS zal worden geschonden.

Oekraïne

Escalatie van de oorlog in Oekraïne

Aangezien er geen akkoord kan worden bereikt en Rusland na vele oorlogen in de loop van de eeuwen eindelijk een duurzame oplossing voor het probleem aan zijn westelijke grens zal bewerkstelligen, kunnen we verwachten dat Rusland zijn militaire controle niet zal beperken tot de vier regio’s die, samen met de Krim, al tot Rusland behoren. Ik verwacht dat de Russische leiders heel of een groot deel van het Russischsprekende Oekraïne zullen innemen en vervolgens de bevolking zelf zullen laten beslissen.

Dat betekent echter niet noodzakelijkerwijs dat de bevolking in al deze Russischsprekende regio’s deel wil uitmaken van Rusland. De tijd zal het leren.

Het is heel goed mogelijk dat in dit scenario Polen, Roemenië en Hongarije hun vroegere grondgebieden zullen terugvorderen. Al deze territoriale beslissingen zullen zeker niet worden genomen zonder betrokkenheid van Rusland.

Ik heb de onderstaande kaart gemaakt op basis van de huidige taalkundige situatie. Het is een sterk vereenvoudigde weergave van de nationaliteiten in Oekraïne.

De volgende kaart, die de etnische samenstelling van het Oostenrijks-Hongaarse Rijk vóór 1918 toont, illustreert deze complexiteit. Het geel gekleurde gebied op de kaart van het Oostenrijks-Hongaarse Rijk komt grofweg overeen met het westelijke deel van het huidige Oekraïne. Het Oostenrijks-Hongaarse Rijk stortte in, voornamelijk als gevolg van etnische problemen die onbeheersbaar waren geworden. Dit geeft aan dat een oplossing voor duurzame vrede in de toekomst alleen kan worden bereikt door rekening te houden met etnische kwesties.

Een complete verandering in de manier van oorlogvoeren

Oekraïne is na Rusland het op één na grootste land van Europa, meer dan twee keer zo groot als Duitsland. De dagen dat enorme tankkolommen 30 kilometer of meer per dag oprukten, zijn definitief voorbij. Net zoals de militaire technologie tijdens de laatste twee grote oorlogen een complete revolutie onderging, zijn we nu getuige van een totale heroriëntatie. Ik ben geen militair expert, maar ik volg dagelijks de verslagen vanaf het front en zie dat de Russische troepen, ondanks hun grote overwicht, slechts kleine eenheden kunnen inzetten, waardoor de opmars traag maar gestaag verloopt. Bovendien staan de Russen nu voor de laatste grote vestingwerken (Kramatorsk, Slavyansk). Daarachter lijken er geen grote obstakels meer te zijn op de weg naar Kiev, maar het terrein is volkomen vlak en biedt geen dekking aan beide partijen. Het is moeilijk te zeggen hoe lang deze oorlog nog zal duren, maar hij zou jaren kunnen voortduren.

De “deskundigen“ in het Westen lijken ofwel overrompeld te zijn door de nieuwe realiteit van de oorlogsvoering, ofwel liegen ze tegen hun publiek wanneer ze het tempo van de huidige landoorlog interpreteren als een zwakte van de Russische strijdkrachten.

Wie denkt dat de Russen uiteindelijk het uithoudingsvermogen missen om hun oorlogsdoelen te bereiken, zou de geschiedenisboeken eens moeten raadplegen. Bij het uitbreken van de oorlog in 1941 bevond de Sovjet-Unie zich in een veel zwakkere positie dan Rusland in 2022, maar toch stond het in 1945 in Berlijn, ondanks astronomische verliezen. De Russische leiding heeft tot nu toe een militaire strategie gevolgd die erop gericht is de verliezen aan Russische zijde tot een minimum te beperken, wat heeft geresulteerd in een verliesverhouding tussen Rusland en Oekraïne van maximaal ongeveer 1:10.

“Een gedurfdere aanpak”

In een toespraak voor de Doema op 27 juli 2026 liet president Poetin doorschemeren dat de aanpak van het Russische leger in Oekraïne assertiever zou worden. Hij koos zijn woorden zorgvuldig en kreeg luid applaus voor de suggestie:

Zijn woorden worden uitgebreid besproken en geïnterpreteerd in de Russische media; het publiek lijkt deze aanpak goed te keuren.

Een legerleider wordt vervangen door een psychopaat – die doet denken aan Himmler

Zelensky heeft legerleider Sirsky ontslagen en op 21 juli 2026 Mykhailo Drapatyi benoemd tot de nieuwe legerleider. In lijn met de toon van het Oekraïense leiderschap deed Drapatyi de volgende uitspraken over Rusland:

Dit zijn nazi-uitspraken zonder weerga, en de geschiedenis herhaalt zich opnieuw: onmiddellijk na de mislukte moordaanslag van 20 juli 1944 ontsloeg Hitler generaal Friedrich Fromm en benoemde hij Himmler tot opperbevelhebber van het reserveleger (Ersatzheer). Hierdoor kreeg Himmler de controle over de militaire opleiding, de reservetroepen en zo’n twee miljoen soldaten binnen Duitsland. Later, rond 25 januari 1945, benoemde Hitler Himmler tot commandant van het nieuw opgerichte Legergroep Vistula, dat tot taak had de Sovjetopmars naar Berlijn tot stilstand te brengen. Himmler had vrijwel geen ervaring met het aanvoeren van conventionele legers en werd op 20 maart 1945 vervangen door generaal Gotthard Heinrici.

Himmler was een schoolvoorbeeld van een genocidale psychopaat en faalde in zijn rol als legercommandant. De geschiedenis lijkt zich nu te herhalen in Oekraïne, wat suggereert dat het westerse narratief samen met het Oekraïense front aan het afbrokkelen is. De wisseling in het legerleiderschap is een duidelijke aanwijzing voor de uitzichtloze militaire situatie waarin Oekraïne zich bevindt – net zoals destijds het geval was.

Europese aanvallen diep in Rusland

De Europese aanvallen diep in Rusland gaan door. De Russische regering bestempelt deze terecht als terroristische aanslagen, die weliswaar burgerslachtoffers maken, maar weinig invloed hebben op de opmars van de Russische troepen in Oekraïne. President Poetin heeft tot nu toe afgezien van een militaire reactie tegen Europa, hoewel hij daar alle reden toe zou hebben. Ik heb dit aan de orde gesteld in mijn laatste artikel, “Europa balanceert op de rand van de afgrond“ Sindsdien heb ik geen verandering in het beleid van president Poetin waargenomen. In een van zijn recente optredens bij Judge Napolitano riep Gilbert Doctorow op tot een Russische aanval op Europa, met het argument dat Rusland anders de oorlog zou verliezen. Doctorow geeft geen enkele rechtvaardiging voor de vraag waarom Rusland in een dergelijk scenario de oorlog zou verliezen. De openlijke oorlogsvoering van Europa tegen Rusland – die in strijd is met elk beginsel van het internationaal recht – is erop gericht Rusland tot een aanval te provoceren, net zoals dat in 2014 en 2022 gebeurde. President Poetin is niet in zo’n list getrapt – althans, nog niet. Doctorow ziet dit ofwel niet in, ofwel speelt hij een onwaardig spel.

Oorlog met Iran

Naast Rusland is Iran het land dat door het Westen het meest wordt onderschat. Met hun hypersonische raketten zijn de Perzen superieur aan de Israëli’s en Amerikanen, niet alleen op het gebied van militaire technologie maar ook wat betreft mentale weerbaarheid. Het Amerikaanse volk is verdeeld, en de meerderheid staat niet achter een oorlog tegen Iran. Uit diverse peilingen blijkt dat een duidelijke meerderheid van de Amerikanen de oorlog niet steunt. Recente landelijke peilingen wijzen erop dat slechts ongeveer een derde van de bevolking achter Amerikaanse militaire actie staat, terwijl ongeveer de helft tot tweederde ertegen is (bronnen: Washington Post, Silver Bulletin, Barron’s); volgens de gouden standaard onder de Amerikaanse opiniepeilers, Gallup, steunt slechts 34% van de Amerikaanse bevolking militaire actie tegen Iran. Deze peiling dateert van 15 juni, en ik neem aan dat de steun na de schending van het memorandum van overeenstemming en de verslechtering van de situatie in de energiesector – hogere benzine- en dieselprijzen in de VS – nog verder is gedaald.

De Iraniërs zijn eensgezind; dat het volk achter de regering staat, bleek al duidelijk uit het feit dat meer dan 15 miljoen mensen – sommige bronnen noemen zelfs een aantal van wel 40 miljoen – de begrafenisceremonies bijwoonden voor de vermoorde voormalige leider Khamenei. De westerse propaganda waarin wordt beweerd dat de steun voor de regering zwak is, is in duigen gevallen. Na Trumps schending van het memorandum van overeenstemming zijn de Iraniërs momenteel niet bereid om te onderhandelen. En waarom zouden ze dat ook doen, met een gesprekspartner die zich niet aan afspraken houdt?

De Amerikanen staan voor een enorm dilemma. Volgens Larry Johnson raken de Amerikanen niet alleen door hun luchtverdedigingsraketten heen, maar ook door hun offensieve munitie. Bovendien is de situatie op het gebied van olie en gas verder verslechterd door de blokkade van Bab al-Mandab door de Houthi’s. Een grondinvasie door de VS is niets anders dan de loze retoriek van Trump en zou uitlopen op een bloedbad voor de Amerikanen. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom de Amerikanen hun aanvallen op Iran de afgelopen dagen hebben gestaakt. De Saoedi’s hebben enkele dagen geleden een nieuwe oorlog met de Houthi’s uitgelokt, en na de blokkade van Bab al-Mandab wordt nu de olie-infrastructuur van de oliegigant aangevallen.

Ook bij hun derde poging – na die van juni 2025 en februari 2026 – zijn de Amerikanen op geen enkele manier geslaagd; ze hebben de oorlog verloren en het prestige van ’s werelds sterkste leger is verdwenen. Bovendien hebben ze de wereld laten zien dat ze als onderhandelings- en verdragspartners waardeloos zijn. Dit zal kolossale, langdurige gevolgen hebben voor de VS.

Er is reden om te vrezen dat de VS, Europa en Afrika te maken zullen krijgen met catastrofale energiecrises, en dat we uiterlijk volgend jaar hongersnoden in Afrika moeten verwachten. Bovendien zal de halfgeleiderindustrie eronder lijden. Naast de vele doden in Afrika zal de inflatie in het Westen hoog oplopen – dankzij de VS.

Gevolgen op de lange termijn

Militaire gevolgen

Rusland zal geen andere keuze hebben dan het grootste deel van Oekraïne te bezetten om het probleem aan zijn westelijke grens definitief op te lossen. Niemand weet hoe lang dit zal duren. Europa en de Verenigde Staten zullen alles in het werk stellen om dit te voorkomen, en het valt nog te bezien of en wanneer president Poetin tot de conclusie zal komen dat hij zijn doel alleen kan bereiken door de NAVO-landen zelf aan te vallen. Gezien de nieuwe realiteit op het slagveld, dat wordt gedomineerd door drones, is het redelijk om aan te nemen dat het tempo van de Russische opmars alleen maar zal versnellen zodra de Oekraïense strijdkrachten instorten. Ik sluit op dit moment de inzet van officiële Europese troepen op Oekraïens grondgebied uit.

Er zal geen vrede komen in het Midden-Oosten zolang niet aan de eisen van Iran wordt voldaan. Maar Israël zal zich hiertegen verzetten. Het is denkbaar dat de staat Israël daardoor in zijn huidige vorm niet zal overleven, omdat Israël in zijn huidige vorm niet in staat is tot vrede. Het is ook denkbaar dat veel landen bilaterale overeenkomsten zullen sluiten met Iran en de Houthi’s om hun catastrofale energiecrisis te verlichten.

De Amerikanen en de Israëli’s zijn er dus in geslaagd om van Iran de grootste geopolitieke macht in het Midden-Oosten te maken.

Economische gevolgen

Het is slechts een kwestie van tijd voordat de westerse financiële markten instorten; de extra druk vanuit het Midden-Oosten zou daar heel goed de aanleiding voor kunnen zijn. Het kan vijf, tien of meer jaar duren voordat de stabiliteit terugkeert. Dit komt doordat westerse centrale banken ongetwijfeld hun toevlucht zullen nemen tot hun “wondermiddel“ en geld zullen blijven drukken totdat de fiatvaluta’s volledig instorten. De geschiedenis leert dat dergelijke economische catastrofes leiden tot militaire agressie. Aangezien we vandaag de dag al met recht van een wereldoorlog kunnen spreken, kunnen we alleen maar gissen naar wat er zal gebeuren: misschien het uiteenvallen van de EU en een oorlog binnen Europa, of een burgeroorlog in de VS? — Alles is mogelijk.

Het is belangrijk te beseffen dat deze oorlogen, die voorlopig tegen Rusland en Iran zijn gericht, uiteindelijk op China zullen zijn gericht. De militaire conflicten in Afrika zijn niets meer dan gevechten tussen de voormalige koloniale mogendheden – die dit rijke continent al eeuwenlang uitbuiten – en de Chinezen, die al decennia lang in Afrika investeren. De Chinezen zijn zich hiervan bewust en bereiden zich al decennia lang militair voor.

Er zullen tribunalen voor oorlogsmisdaden worden ingesteld

De oorlog zal eindigen, en de misdadigers zullen niet zegevieren. De mensheid zal zegevieren, en dat is een goede zaak. Na de Tweede Wereldoorlog werden er diverse tribunalen voor oorlogsmisdaden gehouden, waarvan het bekendste plaatsvond in Neurenberg. Dit was niets meer dan een publiciteitsstunt, bedoeld om de onderdrukte volkeren te laten geloven dat de schuldigen voor het gerecht werden gebracht. Een handjevol belandde aan de galg; de meesten kwamen er ongestraft vanaf. Zie mijn artikel uit november 2023, “De onbestrafte misdaden van de Holocaust“.

Donald Trump heeft bijvoorbeeld enkele dagen geleden laten zien dat hij zich terdege bewust is van zijn oorlogsmisdaden. Toen een verslaggever van de New York Times hem vroeg: “U heeft het over het opblazen van civiele energiecentrales en bruggen. Een groot deel van de beschaafde wereld zou dat als een oorlogsmisdaad beschouwen. U ook?”, antwoordde Trump dat hij geen commentaar op de zaak zou geven.

Zijn instinct – of misschien zijn advocaten en adviseurs – lijkt zich mentaal voor te bereiden op moeilijke tijden die in het verschiet liggen.

Het aantal en de ernst van de huidige oorlogsmisdaden en genocides zijn eveneens uniek in de menselijke geschiedenis, omdat de bewijslast overweldigend zal zijn. Er zijn miljoenen video’s en foto’s die door miljoenen mensen met hun smartphones zijn opgenomen en online zijn geplaatst – het internet vergeet nooit iets.

Ik neem aan dat er in de toekomst op allerlei locaties oorlogstribunalen zullen worden gehouden – waarschijnlijk op de plaatsen van de misdaden zelf: Gaza, de Westelijke Jordaanoever, Libanon, Teheran, Moskou, Kiev, Koersk, enzovoort. Professor Mearsheimer zei een paar dagen geleden dat zowel Netanyahu als Trump aan de galg zouden hangen als hun gedrag zou worden beoordeeld volgens de Neurenbergse Principes. De dames en heren van de westerse media zouden maar beter snel vluchtplannen gaan maken. Zelfs in Neurenberg werden zij niet gespaard.

Conclusie

De wereldoorlog is aangebroken, de economische ineenstorting komt eraan en de mensheid staat een lange en gruwelijke periode van lijden te wachten.

---

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

---

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Europa balanceert op de rand van de afgrond

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: