De wereldwijde afkeer van de vermeende strijd tegen klimaatverandering is begonnen

Het Internationaal Energieagentschap (IEA) heeft zijn eerdere uitspraken herzien en nieuwe prognoses gepresenteerd over de structuur van de mondiale energiesector tot het midden van deze eeuw. Van de tot nu toe geëiste “groene” energietransitie is nu geen sprake meer, maar dat hoor je niet in de westerse media.

Ik heb er vaak op gewezen dat de bewering van Europese politici en media dat er wereldwijd overeenstemming bestaat over het feit dat klimaatverandering door de mens wordt veroorzaakt en dat deze kan worden bestreden door een vermindering van de CO2-uitstoot, onjuist is. Wie de vakdiscussies over dit onderwerp buiten het Westen volgt, ziet automatisch dat deze vermeende eensgezindheid van de wereldwijde wetenschap simpelweg niet bestaat, schrijft Thomas Röper.

Dat het klimaat verandert, staat buiten kijf, maar dat dit te wijten zou zijn aan de door de mens veroorzaakte CO2-uitstoot is een in vakkringen meer dan omstreden stelling, ook al beweren de westerse media onvermoeibaar het tegendeel. Ook dat klimaatverandering kan worden bestreden door een vermindering van de CO2-uitstoot is een stelling die internationaal niet wordt gedeeld. Buiten het Westen wordt eerder nagedacht over hoe men zich kan aanpassen aan de klimaatveranderingen, die nu eenmaal altijd hebben plaatsgevonden.

Slechts één voorbeeld: wie naar Moskou komt, zal merken dat daar bijna uitsluitend elektrische bussen rijden. Dat heeft echter niets te maken met de strijd tegen klimaatverandering, maar was een maatregel van het stadsbestuur van Moskou om de vroeger alomtegenwoordige smog in de stad te bestrijden. De bussen worden aangedreven door elektriciteit die wordt opgewekt in elektriciteitscentrales buiten Moskou, waardoor de uitstoot niet geconcentreerd in het stadsgebied terechtkomt, maar over het omliggende gebied wordt verspreid. Dit heeft, uiteraard in combinatie met andere maatregelen, ertoe bijgedragen dat smog in Moskou vandaag de dag geen probleem meer is.

Nu heeft het Internationaal Energieagentschap (IEA) zijn eerdere uitspraken herzien en nieuwe prognoses gepresenteerd over de structuur van de mondiale energiesector tot het midden van deze eeuw. Een deskundige van het Russische persbureau TASS heeft hierover bericht en zijn artikel klinkt heel anders dan alles wat je in de Duitse media over dit onderwerp kunt lezen. Daarom heb ik het vertaald om te laten zien hoe het onderwerp CO2 en klimaatverandering buiten de westerse media-bubbel wordt behandeld.

Begin van de vertaling:

De vlucht voor “groene” illusies: de rouwdienst voor fossiele brandstoffen kwam te vroeg

Aleksej Turbin over hoe het gedrag van de mondiale energiesector en de druk van Trump de lobbyisten voor een CO2-vrije toekomst tot nuchterheid brengen.

Het Internationaal Energieagentschap (IEA) heeft zijn eerdere uitspraken herzien en nieuwe prognoses gepresenteerd over de structuur van de mondiale energiesector tot het midden van de eeuw. Terwijl het agentschap vorig jaar nog zei dat het verbruik van fossiele brandstoffen – kolen, olie en gas – tegen het einde van dit decennium zijn hoogtepunt zou bereiken, is dat moment nu verschoven naar na 2050.

Het CO2-tijdperk: de rouwdienst kwam te vroeg

Methodologisch hangt dit samen met het feit dat het agentschap in zijn jaarverslag World Energy Outlook 2025 (WEO-2025) voor het eerst sinds 2019 weer het “scenario van het huidige beleid” heeft gepubliceerd. Daarin wordt de mogelijke ontwikkeling van het energieverbruik uitsluitend voorspeld op basis van reeds officieel van kracht geworden wetten, voorschriften en planningsbeslissingen.

Zo voorspelde het IEA (dat onder auspiciën van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, OESO, werkt) in zijn rapport WEO-2024 van vorig jaar dat de olieproductie aan het einde van de jaren 2020 een niveau van 101,7 miljoen vaten per dag zou bereiken en daarmee haar hoogtepunt zou bereiken. In principe kwam deze voorspelling overeen met de traditionele verhalen van talrijke lobbyisten en begunstigden van de “groene transitie”. Zij schreven zonder bewijs de systematische vermindering van de antropogene voetafdruk, d.w.z. de vermindering van de uitstoot door het gebruik van fossiele brandstoffen, de functie toe om de opwarming van de aarde te vertragen.

Maar nu, 12 maanden later, op 12 november, wordt in een van de scenario’s van het agentschap expliciet vermeld dat de vraag naar fossiele brandstoffen tot 2050 zal blijven stijgen. En de overige scenario’s spreken deze berekening niet echt tegen.

De experts van de OPEC waren het snel eens met deze conclusie van het IEA, wat echter niet verwonderlijk is. In zijn commentaar stelde het kartel moreel vast: vroeger had het IEA verklaard dat olie, gas en steenkool tot het verleden behoorden, maar dergelijke gewaagde beweringen botsten met de realiteit. Ter bevestiging van deze (voor de olieproducenten verheugende) conclusie citeren de vertegenwoordigers van de OPEC de verklaring van de WEO-2025, volgens welke olie in deze periode met een productie van ongeveer 119 miljoen vaten per dag de belangrijkste energiebron zal blijven. Dat komt sterk overeen met de inschatting van de OPEC zelf, want volgens berekeningen van de organisatie zal de wereldwijde vraag naar ruwe olie in 2050 122,9 miljoen vaten per dag bedragen.

In het persbericht van het kartel over WEO-2025 wordt vastgesteld dat “de waarnemers van de sector zich te lang hebben geconcentreerd op piekwaarden, of het nu gaat om piekwaarden van de vraag of van het aanbod, wat een kwalitatief hoogwaardige analyse, de ontwikkeling van een juist beleid en het creëren van een gunstig investeringsklimaat in de weg heeft gestaan”. En een vrij categorische conclusie: “Dit ‘peakisme’ is niets meer dan een modewoord dat als basis voor de analyse van de toekomst van de energiesector geen enkele waarde heeft.”

Prognoses zijn geen dogma’s, maar een manier om geld te verdienen

Maar wat moest er met het IEA gebeuren om het agentschap een einde te laten maken aan zijn eigen monotone liedje?

In de eerste plaats gaat het om veel geld. Om precies te zijn, om het gevaar dat de geldstroom wordt beperkt.

Volgens berichten in de media oefent de regering van de Amerikaanse president Donald Trump steeds meer druk uit op het IEA om zijn steun voor de “groene transitie” en het lobbywerk voor hernieuwbare energieën op te geven. Om precies te zijn: zodat het terugkeert naar “normale en objectieve” prognoses van de energievraag, die in de uitspraken van hoge Amerikaanse vertegenwoordigers al gewoonlijk worden afgewisseld met de oproep “boren en boren”. Voor het internationale agentschap is het verlies van de gunst van Washington een strategische bedreiging, omdat de VS met een aandeel van 14 procent in haar budget van 40 miljoen dollar haar grootste geldschieter is.

Zo noemde de Amerikaanse minister van Energie Chris Wright de eerdere prognoses van het IEA, volgens welke de vraag naar olie binnen tien jaar zijn hoogtepunt zou bereiken, ronduit “volstrekte onzin”. In dit verband verklaarde Wright tegenover het persbureau Bloomberg: “We zullen tussen twee opties kiezen: ofwel een hervorming van het IEA, ofwel een uittreding daaruit. Wat mij persoonlijk betreft, ben ik met beide handen voor een hervorming van het IEA.“

Dat betekent dat de regering-Trump, in haar streven naar ‘traditionele’ energie (wat verklaarbaar is vanuit utilitaire overwegingen), ook de ”personeelskwestie” wil oplossen. Sinds de zomer wordt er gespeculeerd over het ontslag van de adjunct-directeur van het IEA, de Amerikaanse diplomate Mary Burce Worlik, die een fervent voorstander is van de “groene transitie”.

We mogen ook niet vergeten dat een van de eerste stappen van Trump na zijn terugkeer in het Witte Huis de terugtrekking van de VS uit het klimaatakkoord van Parijs was. Hij had dat al tijdens zijn eerste ambtstermijn gedaan, maar de regering van Joe Biden had de deelname van Washington aan het akkoord weer hervat. Nu heeft Trump ook andere wetten ingetrokken die de versnelde ontwikkeling van alternatieve energiebronnen in de VS hadden bevorderd. Een voorbeeld hiervan is de Inflation Reduction Act (IRA) uit 2022. Volgens deze wet zou 369 miljard dollar worden uitgetrokken voor de bevordering van de invoering van “schone energiebronnen” en elektrische auto’s, maar Trump heeft deze wet nu ingetrokken.

Trump beloofde ook de bouw van windturbines te stoppen, omdat ze lelijk en gevaarlijk voor vogels zouden zijn. Hij heeft het decreet van Biden ingetrokken, dat voorzag in een aandeel van 50 procent elektrische auto’s in de verkoop van nieuwe voertuigen in de VS tegen 2030. Bovendien zijn in het eerste kwartaal van 2025 in de VS “groene” projecten ter waarde van ongeveer 8 miljard dollar geschrapt. Onder andere de geplande lithiumbatterijfabrieken in Arizona en Georgia, met een totale waarde van 2,8 miljard dollar, zullen niet worden gebouwd.

De volgzame IEA heeft al minstens twee keer gereageerd op deze ommezwaai in het energiebeleid van Washington. De eerste keer publiceerde zij – onder druk van het Witte Huis – opnieuw het meest conservatieve scenario, dat niet bijdraagt aan de ‘groene’ hype. De tweede keer classificeerde zij de VS in dit scenario als buitenstaander op het gebied van de elektrificatie van het autoverkeer (overigens samen met India, de op twee na grootste energieverbruiker ter wereld, terwijl de VS een van de grootste energiemarkten ter wereld is en na China het op een na hoogste elektriciteitsverbruik heeft). In het kader van deze prognose schatte het IEA het aandeel van elektrische voertuigen in de wereldwijde autoverkoop voor 2035 op ongeveer 40 procent.

Uw woord, giganten van de industrie en de regering

Terwijl de publieke dialoog tussen de IEA en de OPEC (dus tussen vertegenwoordigers van consumenten en producenten) wordt gekenmerkt door polemische uitspraken, vult met name de inschatting van het concern BP (“British Petroleum”) het beeld aan. Volgens zijn eind september gepubliceerde prognose zal de vraag naar olie tot 2050 slechts licht dalen, maar een belangrijke rol blijven spelen in het mondiale energiesysteem.

Voorzichtiger in hun prognose met betrekking tot de stabiliteit van de vraag naar fossiele brandstoffen tot het midden van de eeuw waren de auteurs van de nieuwe versie van de Russische energiestrategie voor de periode tot 2050, die in april 2025 door de regering werd aangenomen. Als belangrijke externe uitdagingen voor de binnenlandse energiesector noemden de auteurs “de stijging van de vraag naar traditionele energiebronnen (aardolie, aardolieproducten, aardgas, steenkool) tot ten minste 2035”.

Op conceptueel niveau zijn de auteurs van de jaarlijkse energieprognose van het Amerikaanse Energy Information Administration (EIA) het eens met de berekeningen van het Russische ministerie van Energie, de OPEC en het conservatieve scenario van het IEA. “De VS zullen tot 2050 in alle scenario’s voor de ontwikkeling van de wereldeconomie een netto-exporteur van olie en gas blijven”, stellen de Amerikaanse experts. Dat betekent dat de EIA voorspelt dat de huidige productiehoeveelheden van olie en gas in het land op peil zullen blijven, wat indirect maar overtuigend bevestigt dat de wereldwijde vraag naar fossiele grondstoffen tot halverwege deze eeuw zal aanhouden.

Geel licht op weg naar de “groene transitie”

De zich aftekenende consensus over de verlenging van het CO2-tijdperk tot na 2050 gaat gepaard met een andere belangrijke verandering: de voor onbepaalde tijd uitgestelde massale omschakeling naar duurzame energiebronnen. Veel grote bedrijven heroverwegen hun decarbonisatiedoelstellingen en voeren daarvoor verschillende economische, technologische en politieke redenen aan.

Michael Wirth, hoofd van het Chevron-concern, stelt: “We streven naar een vermindering van de CO2-uitstoot, maar het doel van CO2-neutraliteit tegen 2050 is misschien te ambitieus gezien de huidige technologieën en economische omstandigheden. We hebben ons voor de komende decennia realistischere doelen gesteld, waaronder de uitbreiding van technologieën voor CO2-energie.”

Patrick Pouyanné, directeur van Total Energies, is het met hem eens: “We hebben ons ertoe verbonden onze uitstoot te verminderen, maar we kunnen niet garanderen dat we in 2050 emissievrij zullen zijn.”

Dit jaar heeft BP zijn doelstelling om de olie- en gasproductie tegen 2030 met 25 procent te verminderen, opgegeven omdat de winsten uit “groene” projecten zijn gedaald, terwijl de winsten uit CO2-projecten zijn gestegen.

Tegelijkertijd bekritiseerde Akio Toyoda, directeur van Toyota Motors, het vooruitzicht van een algemene overstap naar batterij-aangedreven elektrische auto’s en verklaarde dat de schade die hybride voertuigen aan het milieu toebrengen, rekening houdend met alle productie- en exploitatiefasen, slechts een derde bedraagt van die van “pure” elektrische auto’s. Volgens zijn prognose zal het marktaandeel van elektrische auto’s, ongeacht de technologische ontwikkeling, nooit meer dan een derde bedragen.

Igor Setschin, de baas van Rosneft, was een soortgelijke mening toegedaan. Hij is ervan overtuigd dat het brede gebruik van duurzame energiebronnen gebaseerd moet zijn op bestaande, beproefde traditionele bronnen, omdat het anders de mondiale energiezekerheid zou ondermijnen. “Historisch gezien heeft de overgang naar nieuwe brandstofsoorten nooit geleid tot een volledige afkeer van bestaande energiebronnen. Integendeel, het heeft geleid tot meer concurrentie tussen de brandstoffen, gebaseerd op het principe van maximale efficiëntie”, verklaarde hij.

De leiders van de reële economie en de grote ondernemingen voorspellen dus voor de toekomst van de energiesector geen totale overwinning van de “groene agenda”, maar een “hybride oplossing” voor de langere termijn. Deze oplossing zal duurzame energiebronnen naast traditionele energiebronnen gebruiken in een glijdende verhouding die wordt bepaald door nationale en regionale bijzonderheden.

Een andere reden voor de afwijzing van een radicale decarbonisatie is de druk van investeerders. Bedrijven die zich inzetten voor een versnelde overgang naar duurzame energie, worden vaak geconfronteerd met ontevredenheid van aandeelhouders die geïnteresseerd zijn in een snel rendement op hun investering en kostenminimalisatie. In dit verband is het gele licht dat onder druk van de VS en de energiemarkt van het IEA op weg naar de “groene transitie” oplicht, ook een duidelijk signaal aan de beheerders van het kapitaal om hun huidige bedrijfsplannen te heroverwegen en meer te investeren in olie- en gasprojecten over de hele wereld.

Groen gemengd met bruin geeft kaki

De EU blijft de belangrijkste broedplaats voor “klimaatfanaten” en een obstakel voor de implementatie van een rationele aanpak. Maar de gevolgen van de “groene” avontuurlijkheid wegen steeds zwaarder op de enthousiastelingen. In heel Europa worden de ‘groene’ partijen van de politieke avant-garde tot outsiders bij verkiezingen, terwijl de conservatieven, die kritiek hebben op de zelfmoordachtige ecologische dwangmaatregelen en de versnelde decarbonisatie, zoals het afstappen van kolencentrales en kerncentrales in Duitsland, politieke punten scoren.

Veel deskundigen beschouwen de trouw aan de steeds zwaarder wordende ‘groene koers’ zelfs als een poging van Europa om tegen de achtergrond van de toenemende deïndustrialisering zijn concurrentievermogen als mondiaal technologiecentrum te behouden. Maar ook in deze ‘groene’ consensus van de Oude Wereld ontstaan ernstige scheuren.

Zo weigerden Griekenland en Cyprus in oktober in de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) een ontwerp te steunen voor het inzamelen van middelen van scheepseigenaren voor de bestrijding van broeikasgasemissies, waardoor zij in strijd handelden met het beginsel van solidariteit bij de stemming in de EU en de goedkeuring van de “strategie om netto nuluitstoot te bereiken” verhinderden. Nu onderzoekt de Europese Commissie mogelijkheden om de ongehoorzamen te straffen (bijvoorbeeld door de goedkeuring voor staatssteunprogramma’s voor hun zeevloot in te trekken). Overigens heeft Trump de demarche van Athene en Nicosia feitelijk gesteund en gedreigd met sancties tegen landen die de belasting op klimaatvervuiling door de scheepvaart hebben gesteund.

Hoe dan ook, de “groene illusies” worden steeds duurder voor de EU, en Brussel moest zijn “strijd tegen het klimaat” van de eerste naar de derde plaats op de officiële prioriteitenlijst verplaatsen, en daarmee ook het bedrag van de toegewezen middelen. In het jaarverslag van de Europese Commissie over de toestand van de EU in 2025 moesten “groene” projecten wijken voor “initiatieven op het gebied van defensie en digitalisering”.

Waarom “defensie” is ook duidelijk. In Europa heeft de aanstaande ineenstorting van het “Oekraïne-project” zelfmoordachtige ideeën aangewakkerd over een versnelde voorbereiding op een oorlog met Rusland. De wortels van deze revanchistische uitspraken liggen onder meer in de teleurstelling over het “groene project”, dat zijn doel om Europa in de 21e eeuw tot “wereldleider” op het gebied van “groene” technieken en technologieën te maken, niet heeft bereikt.

En inderdaad: tegen de achtergrond van de duidelijke industriële neergang van de Oude Wereld en de ontevredenheid van het bedrijfsleven en de bevolking over de wereldwijd hoogste elektriciteitsprijzen, floreren alleen nog maar de wapenbedrijven. Dus moet men zijn weddenschappen verleggen van het huidige naar dit absoluut niet “groene” paard.

Einde van de vertaling

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Nieuwe EU-klimaatdoelstellingen: een afgezwakte dosis gif

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: