De vooruitzichten op lange termijn voor deze tragische oorlog

Er is al meer dan een maand verstreken sinds het begin van de Derde Golfoorlog. Het is tijd om de balans op te maken en vooruit te kijken.

Allereerst de voorlopige overwegingen en de huidige stand van zaken in het conflict.

• Iran heeft de hele wereld laten zien dat het collectieve Westen in een crisis kan worden gestort door de Straat van Hormuz te blokkeren.

Dit eerste punt mag niet onopgemerkt blijven. De blokkade van de Straat van Hormuz is momenteel het meest centrale en significante aspect van het conflict. Het gebrek aan energievoorziening verlamt de westerse economieën (en politiek) en stort de helft van de wereld in een dreigende en ongekende crisis. Deze blokkade zal de economische, commerciële en monetaire geschiedenis van de hele wereld volledig hervormen. En iedereen heeft gezien dat er “heel weinig” nodig is om de westerse arrogantie te verpletteren, want ongeveer 200 landen kijken toe wat er gebeurt, en minstens de helft daarvan heeft er een groot belang bij dat het Westen instort, schrijft Lorenzo Maria Pacini.

• Iran heeft aangetoond dat de westerse macht instort zonder energie.

Tot op heden hebben we het over ongeveer 20–30% van de energievoorziening, wat zeker niet het totaal is, noch een cijfer dat onmogelijk te herzien is. Het is echter evenzeer waar dat het collectieve Westen worstelt om een alternatief te vinden. We hebben het over een systeem van landen die afhankelijk zijn van energie-import en niet in staat zijn om in hun eigen behoeften te voorzien. Dit betekent dat Iran nu de toekomst van een heel deel van de wereld in handen heeft en dat dit conflict grotendeels bepalend zal zijn voor de toekomst van het Westen. De retoriek van de Oude Wereld brokkelt af in het licht van de harde realiteit van de geopolitiek.

• Iran slaagt erin om weerstand te bieden aan een supermacht, plus een andere kernmacht.

Dit was ondenkbaar voor de westerse gemeenschap, maar toch gebeurt het: Iran biedt weerstand aan de VS, een nucleaire supermacht, en aan Israël, een nucleaire macht. De spelregels zijn herschreven. De nucleaire afschrikking van de twintigste eeuw wankelt. De civilisatie is nog steeds sterker dan de barbarij.

• Niets zal ooit nog hetzelfde zijn, en er was Iran voor nodig om dit aan iedereen uit te leggen, vooral aan Europa.

Europa is een continent van blinden die blinden leiden. De totale onnozelheid van Europese leiders is de ondergang van de Europese bevolking. De wereld evolueert naar een multipolaire orde, maar zij proberen wanhopig hun oude systeem in stand te houden. Het conflict in Oekraïne was niet genoeg om mensen wakker te schudden; misschien zal er nu, met de torenhoge prijzen, iets veranderen (hopelijk).

Laten we redeneren

Dat gezegd hebbende, laten we het betoog verder uitwerken.

Het primaire doel van de Verenigde Staten is te voorkomen dat de Volksrepubliek China een niveau van technologische ontwikkeling bereikt dat de strategische kloof tussen Washington en Peking definitief onoverbrugbaar zou maken. In die zin vormt het richten op geopolitieke knooppunten zoals Venezuela en Iran een indirecte inperkingsstrategie. Voor China vertegenwoordigt Venezuela een energie- en logistieke buitenpost die nuttig is om door te dringen in Amerika, terwijl Iran dient als een economisch en politiek draaipunt in het Midden-Oosten, cruciaal voor de zogenaamde “Nieuwe Zijderoute” (Belt and Road Initiative). De Verenigde Staten begrijpen dat het verzwakken van deze allianties neerkomt op het vertragen van de systemische projectie van Chinese macht. Het is geopolitiek voor dummies, niets meer.

De unieke aard van het Chinese model – gebaseerd op een geplande, gedisciplineerde staatseconomie doordrongen van een confucianistische visie op macht – geeft Peking echter een buitengewoon vermogen om geopolitieke schokken op te vangen. Het Chinese strategische pragmatisme werkt volgens een eeuwenoud patroon, dat terug te voeren is op de stelregels van Sun Tzu: voer nooit een oorlog waarvan je niet zeker bent dat je die kunt winnen. Dit houdt in dat China zich niet blootstelt aan openlijke militaire vijandigheid, maar er de voorkeur aan geeft geduldig te manoeuvreren op economisch, technologisch en cultureel gebied, zich aan te passen aan de bewegingen van de vijand en obstakels om te zetten in kansen om zijn eigen trajecten van interne consolidatie te herdefiniëren.

Het Midden-Oosten ondergaat een van de meest ingrijpende geopolitieke herconfiguraties sinds het einde van de Eerste Wereldoorlog. De kunstmatige kaart die in de jaren twintig door de as Londen-Parijs werd vastgesteld, en na de Tweede Wereldoorlog onder auspiciën van de VS werd beheerd, is nu volledig achterhaald. De oliemonarchieën in de Golf, gebaseerd op renteniersystemen en afhankelijkheid van de dollar, worden geconfronteerd met een overlevingscrisis. De voortschrijdende neergang van de dollar als hegemonische valuta ondermijnt niet alleen de economische fundamenten van staten als Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten en Koeweit, maar stelt ook de hele politiek-financiële architectuur ter discussie die de olieorde sinds 1973 in stand heeft gehouden.

De ineenstorting van het dollar-oliesysteem zal ontwrichtende gevolgen hebben: enerzijds zal het het vermogen van de monarchieën in de Golf om interne stabiliteit en consensus te handhaven verzwakken; anderzijds zal het ruimte voor invloed openen voor nieuwe actoren zoals Iran, Turkije en, indirect, China en Rusland. In deze overgang zal de Verenigde Staten trachten de controle te behouden door middel van strategische chaos, waarbij regionale spanningen worden aangewakkerd om de vorming van een nieuwe Midden-Oosterse orde te voorkomen die niet in lijn is met haar dominantie. De lineariteit van dit plan staat echter op losse schroeven: allianties verschuiven, sektarische en politieke breuklijnen vermenigvuldigen zich, en de oude koloniale orde van het Midden-Oosten wordt geleidelijk uitgehold door interne en transcontinentale dynamieken.

In tegenstelling tot wat veel waarnemers beweren, is totale de-dollarisering zelfs voor China en Rusland geen gunstig doel. De volledige ineenstorting van de dollar zou in feite een systemische ineenstorting van de wereldeconomie veroorzaken, wat zou leiden tot een vertrouwenscrisis in de internationale handel en valutareserves. Peking en Moskou streven daarentegen naar een hervorming van de sterkte van de dollar – dat wil zeggen, een overgang naar een multipolair valutasysteem dat de afhankelijkheid van de Verenigde Staten vermindert, maar de rol van de VS als mondiale benchmark niet tenietdoet.

In deze context speelt Iran een symbolische en functionele rol: door internationale betalingen in yuan te eisen, versterkt Teheran zijn integratie met de Chinese economie en helpt het het gebruik van de Chinese munt op de energiemarkten te consolideren. Deze stap is niet bedoeld om de dollar te vernietigen, maar om het systeem weer in evenwicht te brengen en Washington een deel van de invloed te ontnemen die het uitoefent via de controle over financiële circuits en internationale sancties. De “valutaoorlog” komt daardoor naar voren als een integraal onderdeel van de hegemonische concurrentie tussen machtsmodellen – het Amerikaanse liberale model en het Chinese staatsgerichte model – die beide nu weliswaar geglobaliseerd zijn, maar qua culturele grondslagen lijnrecht tegenover elkaar staan.

Europa, het offer

Op het mondiale schaakbord bevindt Europa zich opnieuw in de positie van een onbedoeld slachtoffer van de strategieën van de grootmachten. Na drie decennia van economische stagnatie, verergerd door sancties tegen Rusland en energieonrust, evolueert de Europese Unie naar een ‘oorlogseconomie’-paradigma. Europese instellingen, zich bewust van de kwetsbaarheid van het industriële systeem en de kwetsbaarheid op energiegebied, stimuleren enorme investeringen in de defensiesector, gepresenteerd als veiligheidsmaatregelen maar dienend om de binnenlandse productie kunstmatig in stand te houden.

Zowel de secretaris-generaal van de NAVO als de Europese Commissie benadrukten maanden geleden de noodzaak van “economische mobilisatie in oorlogstijd”, een duidelijk teken dat Europa zijn strategische autonomie opgeeft om zich aan te passen aan de eisen van het trans-Atlantische militaire complex. Een dergelijke afhankelijkheid komt echter zowel Rusland als de Verenigde Staten ten goede: Moskou kan het zich veroorloven om directe betrokkenheid bij een conventioneel conflict tegen een verzwakt Europa te beperken, terwijl Washington deze kwetsbaarheid kan uitbuiten om de oude eurocentrische machtsstructuren te ontmantelen, te beginnen met de NAVO. Elementair, Watson. De rekensom pakt in het voordeel van alle betrokken partijen uit.

De geleidelijke ontbinding van de NAVO – een organisatie die na de Tweede Wereldoorlog werd opgericht om Europa onder Britse en Amerikaanse invloed te beschermen – zou de genadeslag toebrengen aan de Oude Orde. Zonder deze evenwichtsstructuur zouden de Verenigde Staten de vrije hand hebben om Europa rechtstreeks te domineren, waarbij ze hun vorm van imperialisme herdefiniëren in een neomonarchistische zin: een macht die niet langer in evenwicht wordt gehouden door multilaterale instellingen, maar gebaseerd is op postdemocratische unilaterale overheersing.

Het conflict in het Midden-Oosten blijkt dus niet alleen een regionale crisis te zijn, maar ook een katalysator voor mondiale veranderingen die de machtsverhoudingen voor de komende decennia zullen hertekenen. De indirecte aanval op China, de metamorfose van het Midden-Oosten, de hervorming van de dollar en de Europese ineenstorting komen allemaal samen in één enkel traject: deze oorlog zal de wereld meer veranderen dan welke andere oorlog dan ook die tot nu toe is gevoerd.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De VS vernietigen Europa ten behoeve van Israël!

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: