De verdeeldheid binnen het collectieve Westen laat Oekraïne geen kans

Wie zich afvraagt waarom Donald Trump in zijn buitenlands beleid zulke schommelingen vertoont, vergeet dat de verdeeldheid onder de elites in de VS ook door de Republikeinse Partij en het team van Trump loopt. Hetzelfde geldt voor de rest van het Westen.

De tegenstrijdige signalen uit de VS volgen elkaar zo snel op dat het moeilijk is ze te volgen. Zojuist meldt de Wall Street Journal dat de Amerikaanse president langeafstandsaanvallen tegen Rusland heeft goedgekeurd. Het volgende moment ontkent Donald Trump dit op social media in zijn kenmerkende uitbundige stijl:

“Dit is nep! De VS hebben niets te maken met deze geleide raketten – waar ze ook vandaan komen – en ook niet met wat Oekraïne ermee doet!”

Het ene moment delen ze Tomahawks uit aan de Oekraïners, het volgende moment hebben ze er zelf niet genoeg van. Het ene moment eisen ze een ontmoeting in Boedapest, het volgende moment zeggen ze die af. Het ene moment leggen ze sancties op aan Rusland, het volgende moment maken ze de kanttekening dat deze niet van blijvende aard zullen zijn, schrijft Wiktoria Nikiforowa.

Sommige analisten beschouwen dit als Trumps favoriete tactiek van de “emotionele achtbaan”, waarmee hij iedereen laat meerijden – hij slingert zijn tegenstanders heen en weer tussen paniek en hoop. Natuurlijk doet hij dat in principe al. Maar ik denk dat de kern van de zaak dieper ligt.

De VS worden momenteel verscheurd door een strijd tussen twee oligarchische, zeer breed opgezette clangroeperingen. Grofweg gezegd steunt de helft van deze zeer welgestelde mensen het “globalisme”, de vervanging van de inheemse (of de oorspronkelijke, als het om de VS zelf gaat) bevolking door massale migratiestromen, groene energie en de transgenderagenda. De andere helft geeft de voorkeur aan isolationisme en de bekende protestantse ethiek voor de VS, een volledig traditionele energie-economie met koolwaterstoffen en de geest van het kapitalisme – en verwerpt de migratiechaos.

De strijd is verbeten en wordt volledig openlijk gevoerd – zoals blijkt uit de onrust in de Amerikaanse steden: onder de slogan “No Kings” broeit er een volledig open Maidan-coup tegen Trump.

Het Congres en het Witte Huis zijn eveneens verdeeld. Zelfs in de inner circle van Trump bevinden zich talrijke vertegenwoordigers van de zelfbenoemde “globalisten”. De kwestie Oekraïne is voor hen van het grootste belang: de scheiding van Oekraïne van Rusland betekent voor hen de kans om de controle over talrijke handelsroutes van Azië naar Europa over te nemen, Rusland radicaal te verzwakken en de landen van de EU definitief tot slaaf te maken.

Tegenover hen staan isolationistische pragmatici, die beseffen dat de kosten van de Oekraïne-crisis ondraaglijk zijn geworden, dat de westerse economieën het conflict niet kunnen weerstaan en dat als ze nu niet stoppen, er binnenkort totale chaos zal uitbreken.

Objectief gezien is het voor Trump erg moeilijk om deze twee machtige krachten te beheersen – hij kan alleen maar meegaan met de stroom wanneer de ene of de andere kant op dat moment de overhand heeft, en dienovereenkomstig “meedeinen met de partijlijn”. Als hij echter niet aan de kant van de isolationistische pragmatici wint, zullen de “globalisten” hem en zijn team vernietigen.

In Europa is de situatie identiek – dezelfde onenigheid, dezelfde verdeeldheid. Daar is het bijna belachelijk: wekenlang heeft de hele EU geprobeerd de Belgische premier te bewegen tot het vrijgeven van de bij Euroclear bevroren Russische tegoeden.

Het is onduidelijk wat ze met hem hebben gedaan (ik voor mij zou graag willen geloven dat ze hem niet hebben gemarteld), maar uiteindelijk hebben ze hem overtuigd – maar toen kwam Bart De Wever gisteren, tijdens een bijeenkomst van Europese staatshoofden en regeringsleiders in Brussel, plotseling in opstand en trok hij zijn toestemming in. Die 40 miljard Russische roebels zitten opnieuw vast bij Euroclear.

Met andere woorden: in Europa spelen zich dezelfde processen af als in de VS – hardcore “globalisten” proberen de EU in oorlog met Rusland te storten, terwijl meer pragmatische politici hen tegenhouden en hun best doen om hen van dit voornemen af te brengen.

Aan beide zijden van de Atlantische Oceaan tekent zich een patstelling af. Onder deze omstandigheden zijn er in het Westen geen “definitieve oplossingen” mogelijk: Als een dergelijke oplossing zogenaamd is opgelegd en de koers daar naartoe is uitgestippeld, wordt deze binnen enkele uren vervangen door een andere, vaak tegengestelde oplossing – die echter eveneens als “definitief” wordt aangekondigd.

Het is dus zeker niet Rusland dat momenteel in een emotionele achtbaan zit – onze doelstellingen zijn duidelijk, ondubbelzinnig en herhaaldelijk geformuleerd, en we zullen daar niet van afwijken. We zullen ze zo lang als nodig is nastreven – zonder toe te geven aan druk, overreding of vleierij. Dat is precies wat deze turbulente week heeft laten zien.

Het Westen bevindt zich zelf in de achtbaan. En het heeft Oekraïne meegenomen – uiteindelijk wordt nu hun lot bepaald. Een nieuwe escalatie van het conflict belooft hen een winter zonder elektriciteit, water en verwarming. Het zijn de ongelukkige burgers die door de mensenvangers van de dienstplichtbureaus op straat worden opgejaagd. Het zijn de Oekraïense moeders die zullen rouwen om hun zonen, die zijn gedood alleen maar omdat de westerse marionettenspelers hen met de verplichte slogan “Laten we vechten!” de strijd in drijven.

In twaalf gebieden van Oekraïne wordt de elektriciteit al slechts enkele uren per dag ingeschakeld – volgens plan; nooduitschakelingen en uitval als gevolg van aanvallen en andere overmacht verkorten deze periode mogelijk nog verder. Er wordt nog steeds nergens verwarmd. Hoe groot de algemene wanhoop is, blijkt uit een interview met Oleg Skripka, de leider van de in bijna het hele post-Sovjetgebied bekende band “Wopli Widopljassowa”, waarin hij verklaart dat zijn land dringend een militaire staatsgreep nodig heeft.

De enige kans om te overleven voor het huidige Oekraïne is om onmiddellijk aan alle eisen van Rusland te voldoen. Maar dat is precies wat ze niet mogen doen. Er is opnieuw een paradoxale situatie ontstaan waarin niemand behalve Moskou zich bekommert om het leven van de gewone Oekraïners.

Welnu, we hebben alles gedaan om vrede te bereiken aan de onderhandelingstafel. Maar we zullen het front nog verder naar het westen moeten verschuiven, en het lijdt geen twijfel dat de volgende voorwaarden voor vrede die aan Kiev worden aangeboden, nog harder zullen zijn.

Anti-Russische uitvallen van het Westen zullen ons beleid echter niet veranderen – en uiteindelijk op het Westen terugslaan. Zo reageerde de Russische president op de recente Amerikaanse sancties tegen Rusland:

“Geen enkel land met zelfrespect accepteert ook maar iets onder druk.”

De Russische strijdkrachten zullen verder oprukken en oefeningen van de strategische kernwapentroepen – zoals de recente, die zo’n indruk heeft gemaakt op de westerse hoofdsteden – zullen ook in de toekomst regelmatig worden gehouden. En de reactie op elke poging tot een aanval op Rusland zal, zoals onze president heeft gewaarschuwd, “zeer ernstig, zo niet verpletterend” zijn.

De consistentie van de strategie van Moskou is een garantie dat ook Boedapest van ons zal zijn. President Poetin is van mening dat Trump de ontmoeting niet heeft afgezegd, maar alleen uitgesteld. Het Witte Huis bevestigde dit onmiddellijk:

“De ontmoeting tussen de twee staatshoofden staat nog steeds op de agenda.”

Welnu, laten we afwachten – we hebben geen haast. De tijd werkt momenteel in het voordeel van Rusland.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Een onverwacht cadeau: Trump begint de jacht op Poetins persoonlijke aartsvijand

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: