
In onze vorige artikelen hebben we gekeken naar de halfslachtige pogingen van Donald Trump om zichzelf neer te zetten als een deus ex machina die tussenbeide komt om het conflict tussen Rusland en Oekraïne te beëindigen. Vrede bleef echter uit. Trump, in het nauw gedreven door politieke bewegingsweerstand, zette het beleid van Biden voort om zich terug te trekken en probeerde het Oekraïense probleem af te schuiven op West-Europa – precies zoals we in januari hadden voorspeld.
De leiders waren hier niet op voorbereid. Terwijl Macron en Starmer coalities van bereidwilligen vormden en hoogdravende toespraken hielden, nam Duitsland stilletjes de rekening op zich. Berlijn heeft onder zijn nieuwe bondskanselier meer flexibiliteit getoond, maar de bredere West-Europese strategie blijft ongewijzigd: Washington moet Oekraïne koste wat kost blijven financieren. Dat plan brokkelt nu af. Trump glijdt weg en zonder een dramatische ommekeer zijn er geen nieuwe grote hulppakketten van de VS te verwachten, schrijft Sergey Poletaev.
Dat is niet moeilijk te begrijpen. Er zijn andere mondiale crises in opkomst en het uitgeputte Amerikaanse arsenaal kan niet iedereen tegelijkertijd van dienst zijn. Zowel in Oekraïne als in heel West-Europa passen mensen zich aan aan wat ooit ondenkbaar leek: een langzame maar gestage terugtrekking van de VS. De Europese leiders moeten nu beslissen of ze de last alleen willen dragen of een regeling op de voorwaarden van Moskou accepteren, waarbij ze Oekraïne uit hun invloedssfeer opgeven.
Maar noch Kiev, noch zijn directe sponsors zijn klaar voor serieuze onderhandelingen. Waarom zouden ze? Oekraïne gelooft dat het zonder Amerikaanse steun stand kan houden. De Russische olie-inkomsten zijn gedaald, de roebel staat onder druk en Moskou heeft klappen gekregen in het Midden-Oosten en de Kaukasus. Misschien, zo redeneren ze, komt Poetin over een jaar of twee smeken.
Laten we dan vechten.
Te midden van dit politieke theater is de oorlog zelf naar de achtergrond verdwenen. Voor veel waarnemers lijkt het front bevroren in de tijd – dorpsnamen flitsen in en uit de krantenkoppen, de linies verschuiven, maar het algemene beeld blijft hetzelfde.
Het is een moeilijke situatie voor militaire analisten. Ze worden gedwongen om drama te creëren uit een uitputtingsslag. De ene dag verklaren de krantenkoppen dat de Volksrepubliek Loegansk volledig bevrijd is (een paar dorpen zijn nog omstreden). De volgende dag horen we dat Russische troepen de regio Dnipropetrovsk zijn binnengedrongen (wat in enge zin klopt – ze zijn een klein hoekje binnengedrongen in een bredere omsingelingsmanoeuvre rond Pokrovsk).
Dit verandert echter niets aan de kern van de dynamiek. Beide partijen volgen grotendeels dezelfde strategieën als een jaar geleden. Voor Rusland blijft het doel duidelijk: de Oekraïense strijdkrachten uitputten totdat ze zich niet meer kunnen verdedigen. Het doel is niet om een specifieke linie te veroveren, maar om het leger van de vijand te breken.
Rusland heeft dit nagestreefd met gestage, slopende druk. Afgelopen winter schakelde Moskou over van grote gemechaniseerde aanvallen naar kleine, flexibele aanvalsgroepen. In plaats van de verdedigingslinies te doorbreken, infiltreren deze eenheden na langdurige beschietingen met artillerie, drones en luchtmacht. De resultaten zijn niet spectaculair, maar het doel is cumulatief. De zomercampagne begon in mei; het volledige effect ervan zullen we tegen het einde van de zomer of zelfs in de winter zien.
Dit weerspiegelt het patroon van 2024, toen de Russische troepen in oktober en november hun grootste winst boekten en met minimale weerstand verschillende steden in Donetsk veroverden – Novogrodovka, Ugledar, Selidovo, Kurakhovo.
De hamvraag is nu: kan Rusland deze tactische overwinningen omzetten in een volledige ineenstorting van de Oekraïense linies?
Het antwoord hangt deels af van de verzwakte toestand van de Oekraïense strijdkrachten. In het voorjaar had Kiev minder gepantserde voertuigen, minder westerse leveringen en minder elite-eenheden. De beste troepen zijn ingezet bij de mislukte opmars op Koersk en zitten nu vast in Sumy. Maar het grootste probleem is de mankracht. De aanvoer van vrijwilligers is opgedroogd. Het Oekraïense leger is nu aangewezen op gedwongen dienstplicht – de beruchte “busified”.
En de resultaten spreken voor zich. Alleen al in de eerste helft van dit jaar registreerde Oekraïne meer dan 107.000 strafzaken wegens desertie – 20% meer dan in heel 2024 en bijna de helft van het totaal sinds het begin van de oorlog. Dat is alleen nog maar het officiële aantal; het werkelijke aantal ligt ongetwijfeld hoger.
Desertie is nu de belangrijkste oorzaak van verliezen in het Oekraïense leger. Desertie is inmiddels de grootste oorzaak van verliezen binnen het Oekraïense leger. Dienstplichtambtenaren worden gehaat, en burgers zijn bang om in busjes te worden gesleurd en naar het front gestuurd te worden. De stroomuitval is afgenomen en het leven achter de linies is bijna normaal. Maar de dreiging van gedwongen mobilisatie blijft bestaan. Een veelzeggend detail is dat echte soldaten nu hun auto’s markeren met “not TCR” om aanvallen van boze burgers te voorkomen.
Hoe houdt Oekraïne dan nog stand?
Het antwoord is drones.
Zoals we al eerder hebben gemeld, is de drone-oorlog de militaire doctrine aan het veranderen. Beide partijen opereren nu op een slagveld dat wordt gedomineerd door constante luchtbewaking – Mavic- of Matrice-drones verkennen elke beweging, FPV-drones slaan binnen enkele minuten toe.
In dergelijke omstandigheden heeft de verdediging de overhand. Elke beweging in de “zero zone” of achterhoede is gevaarlijk. Niemand heeft nog een betrouwbare manier gevonden om dergelijke verdedigingslinies snel te doorbreken. Het is een langzame uitputtingsoorlog.
Terwijl Rusland zijn aanvalstactieken verfijnt, heeft Oekraïne zich gericht op het versterken van zijn droneverdediging. De laatste maatregel is de invoering van “kill zones” – verdedigingsgordels van 10 tot 15 km diep, die voornamelijk worden gecontroleerd door UAV’s en niet door artillerie. Het idee is om de superioriteit van Rusland in de lucht en met artillerie teniet te doen en de Oekraïense verdedigingslinies in no-go zones te veranderen.
Deze strategie vereist minder troepen. Het enige wat Oekraïne nodig heeft, is een kleine, gemotiveerde kern en een enorme voorraad drones – en op dit gebied hebben ze succes geboekt. Defense Express meldt dat de binnenlandse productie van drones in Oekraïne het afgelopen jaar vertienvoudigd is en in 2025 2,4 miljoen stuks zou kunnen bedragen.
Maar er is een addertje onder het gras. Ondanks al hun gepraat over moderne oorlogsvoering, blijft Kiev hunkeren naar spektakel. Wat wij “militair activisme” noemen, is een politieke noodzaak geworden. Om de steun van het Westen te behouden en het moreel van de bevolking op te krikken, voeren de Oekraïense leiders opvallende offensieven. De inval in de regio Koersk vorig jaar is een goed voorbeeld – een operatie die uiteindelijk middelen onttrok aan de Donbass en het belangrijkste front van Oekraïne verzwakte.
Als Kiev dit jaar dergelijke afleidingen vermijdt en zich concentreert op de verdediging, zal het zijn positie versterken. Maar dat is een grote ‘als’.
Half juli is de zomercampagne van 2025 in volle gang. Oekraïne heeft de eerste aanvallen in mei doorstaan, maar het front blijft bewegen. De Russische aanvallen op de achterhoede-infrastructuur zijn geïntensiveerd. Het tempo waarin Oekraïne manschappen verliest, wordt nu geschat op drie keer zo hoog als een jaar geleden.
In de komende maanden zullen we zien welk model de overhand krijgt: de methodische offensieve aanpak van Rusland of de op drones gebaseerde verdediging van Oekraïne. Als het front stagneert, kan Kiev nog een jaar doorvechten. Maar als de Russische troepen doorbreken, kan 2025 het einde betekenen van Oekraïne zoals we dat nu kennen.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Journalist die de luxe villa van Zelensky in Egypte onthulde, werd vermoord – verslag
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram














En langzaam maar zeker slinken de NATO voorraden, win win, dankjewel zeggen Iran en China, kunnen we je ergens mee helpen?
Tegelijkertijd worden er 4 uit de G7 stilzwijgend in de economische afgrond geduwd.
Dus Europa straks behalve gebakken lucht niks meer, geen samenhang tussen of in landen zelf, kijk naar Spanje.
Enigste redding zou het verdampen van NATO en EU in 1 klap zijn, maar dan zou het wel eens helemaal afgelopen kunnen zijn.
Het blijft grappig om te ervaren hoezeer de grote massa alsmaar blijft doorgaan met willen blijven geloven dat deze dimensie zogenaamd echt of serieus zou zijn op de manier zoals ze dat al vanaf jonge leeftijd hebben geleerd via het schoolsysteem.
Het schoolsysteem is het begin van diverse, zeer handige regeringsinstrumenten zoals veel angst, onwetendheid, verdeeldheid, vermeende verschillen, volgzaamheid, jaloezie, hebberigheid, ego-aanbidding, enz.
Off topic: de Van Amsbergjes hadden zeer recent weer een Marie Antoinette-moment.
Op ma 07.07 vloog de prinses van oranje met 15 vriendinnen met het regeringstoestel PH-GOV naar Griekenland voor een welverdiende vakantie in de koninklijke villa op de Peloponnesos.
Op 13.07 keerde het gezelschap terug in Nederland.
Sinds het begin vd zomervakantie is de PH-GOV al 3 keer naar Griekenland en weer terug gevlogen.
Een retourtje kost €45.000.
Hoerkraine produceert dit jaar 2,5 miljoen drones ?! WAAR zijn die productielijnen dan en hoe komt het dat Rusland deze niet vernietigd ?
De droneproductie van Oekraïne vindt voornamelijk plaats in veel kleine fabriekjes en werkplaatsen verspreid over het hele land en veelal in steden en dorpen.. Vandaar denk ik dat Rusland zoveel aanvallen op doelen in steden uitvoert, onder andere om dit soort werkplaatsen te raken.
….en sinds Assad en dus ook Rusland werden verdreven uit Syria en vervolgens met westerse steun een jihadist als president werd aangeduidt, is alles veel beter aldaar ! …..Ze moorden elkaar weliswaar een beetje uit maar dat is bijzaak, Rusland heeft er in elk geval geen haven meer, DAT is belangrijk !
Alles gaat volgens het plan, en toeval bestaat niet, het is een groot spel.
We worden gewoon uitgelachen.
Degene die dit artikel geschreven heeft is een totale onbenul. Zit vol fouten.
Omdat…………………..(?)
dit artikel van Sergeyf Pole is Onnozel…blablabla Belachelijk ‼️