Terwijl de aandacht van het publiek gericht is op raketaanvallen en luchtaanvallen, voltrekt zich op de achtergrond een veel gevaarlijkere ontwikkeling: de oorlog verschuift naar het hart van de wereldeconomie – de energievoorziening.
Steeds meer aanwijzingen wijzen erop dat de olie- en gasinfrastructuur inmiddels het eigenlijke slagveld is geworden. Raffinaderijen, pijpleidingen, exportterminals, tankers en de twee belangrijkste maritieme knelpunten ter wereld – de Straat van Hormuz en de Straat van Bab el-Mandeb – staan steeds meer centraal in de militaire plannen van alle conflictpartijen, bericht Uncutnews.
Dit is een escalatieniveau waarvan de gevolgen veel verder reiken dan het Midden-Oosten.
Iran geeft al weken aan dat aanvallen op zijn energie-installaties niet onbeantwoord zullen blijven. Tegelijkertijd nemen de berichten toe over mogelijke Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iraanse infrastructuur. Saoedi-Arabië lijkt zich op zijn beurt voor te bereiden op een nieuw offensief tegen de Houthi’s in Jemen, nadat deze de druk op de Saoedische olie-exporten enorm hebben opgevoerd.
Hierdoor ontstaat een gevaarlijke escalatiespiraal.
Een aanval op Iraanse energie-installaties zou vergeldingsmaatregelen tegen Saoedische raffinaderijen kunnen uitlokken. Daarop zouden nieuwe aanvallen van de VS of Israël kunnen volgen, die op hun beurt weer verdere aanvallen op tankers, gasvelden of militaire bases tot gevolg zouden hebben. Elke stap verhoogt de druk op de volgende. Op een gegeven moment zou niemand meer de controle over deze dynamiek kunnen behouden.
Bijzonder explosief is daarbij dat het conflict zich niet meer uitsluitend tegen militaire doelen richt. Steeds vaker worden de economische levensaders van hele staten in het vizier genomen.
De Saoedische installaties in Abqaiq of Ghawar, het gigantische LNG-centrum Ras Laffan in Qatar, de raffinaderijen van de Verenigde Arabische Emiraten of de offshore-gasvelden van Israël zijn niet alleen nationale infrastructuur. Ze behoren tot de belangrijkste energie-installaties ter wereld. Een succesvolle aanval op meerdere van deze doelen zou niet alleen het Midden-Oosten op zijn kop zetten, maar ook de internationale energiemarkten, toeleveringsketens en de inflatie wereldwijd.
Daarnaast speelt nog een factor mee die vaak wordt onderschat: beide partijen beschikken inmiddels over aanzienlijke capaciteiten om kritieke infrastructuur over grote afstanden nauwkeurig aan te vallen. Het idee dat energie-installaties buiten het bereik van moderne raketten en drones liggen, behoort al lang tot het verleden.
Ondertussen proberen de VS blijkbaar de militaire druk te handhaven zonder een onbeheersbare regionale explosie te veroorzaken. Tegelijkertijd houden Iran, de Golfstaten en diverse bemiddelaars de diplomatieke kanalen open. Dit toont aan dat alle betrokkenen zich bewust zijn van het risico dat een verdere escalatie met zich meebrengt.
Maar diplomatie en militaire afschrikking lopen inmiddels parallel – en elke nieuwe aanval verkleint de speelruimte voor politieke oplossingen.
Het valt vooral op dat er steeds meer berichten de ronde doen over op handen zijnde grootschalige offensieven of vergeldingsaanvallen. Niet al deze informatie kan onafhankelijk worden bevestigd. Toch maken ze één ding duidelijk: alle partijen bereiden zich voor op scenario’s die enkele maanden geleden nog als nauwelijks voorstelbaar werden beschouwd.
Het eigenlijke gevaar schuilt daarom niet in een enkele luchtaanval of een enkele raket. Het ligt in de mogelijkheid dat meerdere brandhaarden tegelijk escaleren: Hormuz, Bab el-Mandeb, Saoedische olievelden, Qatarese LNG-installaties, Israëlische gasvelden en Amerikaanse militaire bases.
Dan zou een regionale oorlog uitmonden in een wereldwijde energie- en economische schok.
De wereld kijkt nog steeds naar de frontlinies. Maar mogelijk loopt het beslissende front al lang op een andere plek – daar waar de olie stroomt, het gas wordt geëxporteerd en de bevoorrading van de wereldeconomie wordt gewaarborgd.
Mocht dit front instorten, dan zouden de economische gevolgen veel verder kunnen reiken dan wat de eigenlijke oorlog tot nu toe heeft aangericht.
Deze versie is bewust scherp geformuleerd, maar blijft gebaseerd op wat kan worden afgeleid uit de momenteel bekende ontwikkelingen en openbaar gerapporteerde informatie, zonder onbevestigde scenario’s als vaststaande feiten te presenteren.
Al-Houthi zegt dat er aanwijzingen zijn dat Saoedi-Arabië een grote escalatie in Jemen plant
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ik zou zo graag een paar raketjes zien op dat witte huis daar in washington.
Islamieten zijn gevaarlijk.
Russen zijn gevaarlijk.
Chinezen zijn gevaarlijk.
Ufo’s zijn gevaarlijk.
Aliens zijn gevaarlijk.
Virussen zijn gevaarlijk.
Auto’s zijn gevaarlijk.
Ondergrondse trillingen in de pool zijn gevaarlijk.
Tsunami’s die kunnen komen zijn gevaarlijk.
Populisten zijn gevaarlijk.
Antisemieten zijn gevaarlijk.
Linkse kiezers zijn gevaarlijk.
De westerse burgers worden voor alles en iedereen gewaarschuwd wat gevaarlijk is. Dat door middel van via mediatraining gespecialiseerde politieke bedrijfspoedels die de mensen keer op keer aan de wolven van de corporaties met hun verdienmodellen verkopen.
De mensen zijn via privatisering en deregulering door de politieke leiders verkocht aan de ultra rijken. Het is zo erg dat de ultra rijken de politici via de in hun handen zijnde media kunnen maken en breken. De democratie is verkocht aan het gilde dat winst, meer winst en het meeste winst als bedrijfsdoelstellingen heeft. Daarbij de bevolking met hun “minder winst is verlies” doctrine in een levenlange ratrace duwend waarmee de geprivatiseerde kansenpakkers zich bedruipen met hun 3 miljoen kostende bugattis’s, hun enorme villa’s op ieder continent, hun prive jets, en voetballers die 250.000 euro per week verdienen betaald met kansenpakkersgeld waaraan de schapen zich kunnen vergapen en een beetje dromen ook zo te worden.
De bedrijfspolitici en de ultrarijken spelen voor de burgers mooi weer met hun geveinsde emoties : ze zijn onthutst bij een ramp, ze leggen met ernstige gezichten bloemen bij oorlogsslachtoffers, ze glimlachen als ze de bevolking hoop geven, ze proberen de bevolking via prominente voorbeelden te bewegen tot vechtbereidheid (dag Maxima), ze zijn verontwaardigd als ze over de opperoetlul in het oval office converseren, alwaar ze hem het fijnste van het fijnste aanbieden als de oetlul op bezoek komt, of hij wordt door een meer geslepen joker “daddy” genoemd.
Alles en iedereen is gevaarlijk verzekeren de echt gevaarlijken u terwijl u geaaid wordt over het bolletje en langzaam in slaap dommelt, in de armen van hen die het echte gevaar voor de burgers zijn en geen mededogen kennen om hun wil aan de maatschappij op te leggen.
Miljoenen doden gingen u reeds voor, oorlog en verwoesting is winstgevend en de schoorstenen van de kansenpakkers moeten blijven roken.
Uit de serie : “De democratische dromen en beschavingsrituelen van de elite uitgelegd aan de bevolking
Prachtig verwoord. Klasse!!
Laat maar gaan, het wordt toch niet beter.
Maar met kerst zullen de paleizen van de hypocriete kansenpakkers gelukkig heerlijk warm en heerlijk warm verlicht worden als ze bij elkaar gaan dineren en in hun limousines op bezoek gaan. Eventueel nadat ze met privejet zijn over komen vliegen.
En terwijl ze genieten van kaviaar en gevleugelte worden aan tafel de nieuwste tips over de aandelen uitgewisseld en de afgelopen winsten besproken waarbij de bewonderende (en achter de glimlachjes de jaloerze)……oeeeh’s en…….aaaah’s…….zich afwisselen met zoete kerstmelodieën terwijl elders op de wereld de vechtbereide sukkels voor het crapule de luxe de toekomstige winsten veilig stellen en op elkaar schieten.
dan wordt het tijd dat de Chinezen eens een handje komen helpen want anders zijn ze de Iraanse olie ook al kwijt.
de Venezolaanse olie is al hemisphere.
US hemisphere