Een studie van het European Center for Law and Justice in Straatsburg heeft verschillende belangenconflicten aan het licht gebracht tussen rechters van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) en NGO’s die door George Soros worden gefinancierd.

Het European Center for Law and Justice is een NGO die vaak voor de rechter verschijnt om sociale, familiale en religieuze kwesties te verdedigen. Ik ben er trots op dat ik als onderzoeker bij het ECLJ ben ingeschreven, maar in werkelijkheid heb ik slechts één artikel voor de website van het Centrum geschreven en krijg ik geen salaris. Ik had geen rol bij het schrijven van het rapport, schrijft John Laughland op RT.

Uit het onderzoek is gebleken dat van de 100 rechters die in de periode 2009-2019 bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in dienst zijn geweest bijna een kwart (22) nauwe banden heeft met de Open Society Foundation van George Soros, of met NGO’s zoals Amnesty International en andere organisaties die door haar worden gefinancierd. Zo heeft Human Rights Watch sinds 2010 100 miljoen dollar ontvangen van de Open Society Foundation.

Sommige NGO’s ontvangen zoveel van hun budget van Soros dat ze vrijwel volledig eigendom zijn van zijn stichting.

De banden tussen de rechters en de NGO’s zijn substantieel. Ze zijn onder andere jarenlang werkzaam als lid van de raad van bestuur of de uitvoerende raad van deze NGO’s; ze hebben onderwijsfuncties bij instituten die door hen worden gefinancierd; ze zijn in loondienst directeur van programma’s voor de Open Society Foundation of geassocieerde NGO’s; en ze voeren andere vormen van betaald werk voor hen uit. De volledige lijst van deze links is te vinden op pagina zeven en acht van het rapport  – NGOS AND THE JUDGES OF THE ECHR, 2009 – 2019.

Een goed voorbeeld is dat van de Bulgaar Yonko Grozev die als leider van het Open Society Justice Initiative in 2018 de Pussy Riot-zaak tegen Rusland verdedigde voordat hij kort daarna tot rechter werd gekozen.

De studie omvat geen minder formele vormen van samenwerking met NGO’s, zoals incidentele werkzaamheden voor hen (zie noot 15 van het rapport). Dit betekent dat de banden nog groter zijn dan die welke specifiek in de studie aan bod komen.

Deskundigen studie: Elektrische auto’s zijn slechter voor het milieu dan diesel

Het verslag heeft ook betrekking op andere mensenrechtencommissarissen, zoals de mensenrechtencommissaris van de Raad van Europa van 2012 tot 2018 (Nils Muiznieks), die geen rechter is, maar jarenlang heeft gewerkt als werknemer van de Open Society Foundation in Letland en die zijn officiële positie heeft gebruikt om te strijden tegen de zogenaamde “anti-Soros”-wetgeving in Hongarije.

Deze NGO’s zijn zeer actief bij het EHRM. De Helsinki Foundation for Human Rights in Polen heeft alleen al in 2017 16 aanvragen ingediend en 32 zaken verdedigd. Heel vaak komt de rol van de NGO’s niet voor in de administratie van de rechtbank, maar moet deze worden bepaald aan de hand van de verslagen van de NGO’s zelf. Zo kan een zaak worden verdedigd door advocaten van een NGO met pleidooien die door andere NGO’s dan derden worden gehoord, ook al worden de andere organisaties in feite uit dezelfde bron gefinancierd als de aanvrager, meestal Soros.

Er zou niets mis zijn met rechters die een bezoldigde activiteit voor een NGO hebben uitgeoefend voordat zij rechter werden, als deze zelfde organisaties niet zelf actief waren als partijen die zaken bij het EHRM aanhangig maken, hetzij als aanvragers zelf, hetzij als advocaten voor aanvragers, hetzij als derden die zogenaamd deskundig bewijs leveren (maar in werkelijkheid voor een zaak lobbyen), en als deze rechters deze zaken niet zouden behandelen.

De ergste bevinding van het rapport is inderdaad dat in 88 zaken rechters op het bankje zaten van zaken die door NGO’s waarvoor zij eerder hadden gewerkt bij de rechtbank waren ingediend, zonder een belangenconflict aan te geven en zonder zich terug te trekken uit de behandeling van de zaken (zie pagina 15 van het rapport en de bijlagen 1 en 2.) In één zaak, die in 2018 werd beslist, werden 10 van de 14 NGO’s die de zaak hadden ingediend, gefinancierd door de Open Society Foundation, terwijl 6 van de 17 rechters die de zaak zelf hadden behandeld, banden hadden met dezelfde door Soros gefinancierde groep.

De weigering van de rechters om zich terug te trekken is een schandelijke professionele mislukking, die aantoont dat Europa’s hoogste mensenrechtenorgaan in feite niet onafhankelijk is, maar deel uitmaakt van een ware “mensenrechtenindustrie” – een piramide van geld en een hecht netwerk van professionele relaties, waarvan aan de top  George Soros met zijn miljarden zit. NGO’s worden verondersteld het “maatschappelijk middenveld” te vertegenwoordigen, dat onafhankelijk is van staten; in werkelijkheid gaat het in een zeer groot aantal gevallen om de oprichting van actoren zonder democratische legitimiteit, zoals de Open Society Foundation.

Voelen de mensen in Europa zich veilig? - Europa criminaliteit index per land 2020

Het feit dat dit corrupte systeem heeft kunnen floreren, heeft verschillende oorzaken. De eerste is dat Soros en de door hem gefinancierde NGO’s de mensenrechtenindustrie op de Balkan en in de Baltische staten domineren. Zijn miljoenen overspoelen deze kleine, arme landen (hij heeft bijvoorbeeld sinds 1992 131 miljoen dollar uitgegeven in Albanië) en zij benoemen op hun beurt rechters voor het EHRM, dat mensenrechtenkwesties regelt voor de 47 lidstaten van de Raad van Europa. In het verslag wordt opgemerkt dat de totale jaarlijkse uitgaven van de Open Society Foundation in Europa van 90 miljoen dollar in feite hoger zijn dan de jaarlijkse begroting van het Europees Hof voor de rechten van de mens (70 miljoen dollar).

Ten tweede voorzien de nieuwe procedures die in 2012 zijn ingevoerd, specifiek in de deelname van NGO’s aan de selectieprocedure voor rechters bij het EHRM. Deze NGO’s kunnen kandidaten voordragen en ze kunnen lobbyen voor hun selectie. Zij hebben dit al vaak gedaan, zoals blijkt uit het verslag. In het geval van Albanië waren in 2018 bijvoorbeeld twee van de drie kandidaten kaderleden van de Open Society Foundation; één van hen werd gekozen.

Ten slotte is het niet nodig dat de personen die bij het EHRM als rechter zijn aangesteld, ook maar enige juridische ervaring hebben. 51 van de 100 rechters die sinds 2009 op het EHRM-bankje zaten, waren nooit rechter of magistraat geweest. In plaats daarvan waren het vaak mensenrechtenactivisten die voor Soros of een van haar frontorganisaties werkten.

Dit is een structurele zwakte die ook de internationale oorlogstribunalen treft. Zoals ik in mijn boek “Travestie” heb laten zien, betekent dit dat mensen rechterlijke macht kunnen uitoefenen die in feite geen opgeleide rechters of magistraten of zelfs noodzakelijkerwijs advocaten zijn, maar politieke activisten. In sommige zeer schandelijke gevallen zijn mensen rechters geworden op de banken van deze tribunalen zonder zelfs maar een rechtendiploma te hebben.

Het resultaat is dat de rechters die in deze organen zitten, zich in feite niet gedragen zoals rechters zouden moeten doen. De rol van de rechter is om te zeggen wat de wet is, niet om te zeggen wat hij of zij denkt dat de wet zou moeten zijn. Helaas is dit precies wat rechters bij het EHRM en bij de nieuwe internationale tribunalen doen. In 1978 verklaarde het EHRM dat het verdrag “een levend instrument is dat moet worden geïnterpreteerd in het licht van de huidige omstandigheden” en dat zijn rechters daarom het recht hadden om nieuwe onderwerpen in het verdrag op te nemen in plaats van ermee in te stemmen dat ze erdoor worden gebonden. Een dergelijk gerechtelijk activisme is een aanfluiting van de rechtsstaat.

2019: Bijna een miljoen asielzoekers zijn weer naar de EU geëmigreerd!

Het is een schijnvertoning omdat de gebieden waarop de rechters van het EHRM hun rechtenactivisme uitoefenen juist de politiek meest gevoelige kwesties zijn waarover politici in gekozen parlementen of via referenda naar behoren moeten beslissen, en niet door een elite-kaste van onberekenbare activisten. Deze gebieden omvatten vrijheid van meningsuiting, asiel, LGBT-rechten, gevangenisomstandigheden, rechten van minderheden, enz. Decennialang hebben de rechters van het EHRM een nieuwe visie op de mens toegepast die tegengesteld is aan de oorspronkelijke bedoeling van het verdrag om mensen en hun families te beschermen tegen misbruik van de macht van de staat. Nu besteedt het EHRM het grootste deel van zijn tijd aan het eisen van meer staatsmacht voor deze of gene modieuze “woke” zaak.

George Soros wordt reeds lange tijd aangevallen voor de buitensporige politieke macht die hij met name in het postcommunistische Oost-Europa heeft verworven. Dit verslag van The European Centre for Law and Justice is echter een van de eerste keren dat het corrumperende effect van die macht nauwkeurig is geïdentificeerd en gedocumenteerd met betrekking tot het hoogste orgaan dat belast is met de bescherming van de mensenrechten in Europa. Tot op heden heeft het EHRM geen van de in het verslag beschreven feiten ontkend, en tot zover dat deze feiten niet kunnen worden ontkend, omdat ze van het EHRM zelf afkomstig zijn, ligt zijn geloofwaardigheid als onafhankelijk justitieel orgaan nu in puin.

George Soros, de VN en de EU, geven derde wereldlanders prepaid creditcards om naar Europa te ‘vluchten’

5 REACTIES

  1. Een Oorlog Reeds Verloren

    ‘In Den Haag wordt momenteel hard getimmerd aan de ‘coronawet’, een wet die de getroffen maatregelen om de verspreiding van het virus tegen te gaan vast moet leggen voor de langere termijn. De consultatieversie van deze wet heeft gestuit op verzet vanuit de samenleving door zijn verregaande beperkingen van de vrijheid en de inbreuk die het pleegt op de rechten van burgers.

    Minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid blijft bij hoog en laag volhouden dat men niet onder deze beperkingen uitkomt totdat er een vaccin is en heeft vooruitlopend op de ontwikkeling daarvan al een overeenkomst gesloten met een even grote als discutabele farmaceut. Vanwaar dit blinde vertrouwen in een vaccin dat nog niet bestaat, waarvan het de vraag is of het überhaupt wel kán bestaan? Waarom worden alternatieven bij voorbaat opzij geschoven, waarom wordt dit alles als een voldongen feit gepresenteerd terwijl zelfs onder experts de meningen tot op het bot verdeeld zijn?

    De democratische rechtsstaat zakt met elke stap dieper weg in het drijfzand van de coronacrisis en het bestuur lijkt vastberaden om de gekozen lijn voort te zetten. Maar ten koste van wat, en ten bate van wie?’

    Links: (aldaar, check!)

    https://www.youtube.com/watch?v=1qytoiYQ8Wc

  2. NEW VAXXED VS. UNVAXXED STUDY – The HighWire with Del Bigtree – 15/06/2020

    ‘Environmental Biologist, Brian Hooker PhD, who has published over 60 peer reviewed scientific articles, shares data from his newly published study comparing the health of vaccinated kids to unvaccinated kids.’

    https://www.youtube.com/watch?v=57a9Psb59IU

  3. ‘Kabinet stuurt tijdelijke wet COVID-19 naar Tweede Kamer

    Einde van de democratische rechtsstaat?
    Geschreven door mr. Jeroen Pols
    Minister De Jonge heeft het wetsvoorstel Tijdelijke wet maatregelen covid-19 aan de Tweede Kamer voorgelegd. Deze wet geeft de minister van volksgezondheid bevoegdheden om in de strijd tegen het virus grondrechten vergaand te beperken. De ‘Nieuwe Normaal’-wet moet op 1 juli 2020 in werking treden. Met deze wet wordt definitief afscheid genomen van onze democratische rechtsstaat. De wet beoogt de in noodverordeningen vastgelegde COVID-19-maatregelen een wettelijke basis en meer definitief karakter te geven. Op de onduidelijkheid van noodverordeningen bestaat veel kritiek. Ook ontbrak een wettelijke basis. Feitelijk is de bevolking afgelopen maanden aan regels onderworpen die niet afdwingbaar zijn. Er mag namelijk met noodverordeningen geen inbreuk op grondrechten gemaakt worden. Dit is wel op grote schaal gebeurd.

    Met het ingediende wetsvoorstel worden de grondrechten van de bevolking in een niet eerder vertoonde omvang ingeperkt. Zo moet volgens het wetsvoorstel buiten de woning een veilige afstand gehouden worden tot andere mensen. Tot nu toe is dit 1,5 meter maar het RIVM kan deze afstand aanpassen. Ook mogen mensen zich niet in groepsverband ophouden en zijn evenementen verboden. De minister mag verder naar eigen inzicht inrichtingen sluiten, beroepen verbieden en hygiënemaatregelen voorschrijven voor het uitoefenen van beroepen en bedrijven. Zelfs thuis is de burger niet meer veilig. Behalve de bewoner zelf kunnen alle bezoekers met geweld uit de woning verwijderd worden. Ook kan de minister een bezoekverbod opleggen voor inwoners van verzorgingstehuizen en vormen van persoonsvervoer, onderwijs en kinderopvang verbieden of beperken.

    Bij al deze overtredingen zijn beide partijen strafbaar: zowel degene die verantwoordelijk is voor het naleven van de voorschriften als de bezoeker. De straffen die de minister in het vooruitzicht stelt, zijn fors. Tot nu toe gold een geldboete van 390 euro voor overtreders. Deze wordt verhoogd naar 435 tot een maximum van 4.350 euro. Ook kan er tot twee maanden hechtenis opgelegd worden voor wetsovertredingen. In de wet zijn ook bijzonder opsporingsambtenaren aangewezen voor de handhaving. De geldingsduur van de wet is een jaar en kan steeds verlengd worden.

    De Nederlandse Orde van Advocaten heeft in haar advies van 4 juni 2020 stevige kritiek geuit op het wetsvoorstel, maar concludeert droogjes dat “er nog een aantal aanpassingen nodig zijn”. Ook het College voor de Rechten van de Mens komt met een “aantal aandachtspunten”. De Raad van State is kritisch op het wetsvoorstel, maar erkent de noodzaak en “complimenteert de regering met de doortastende en succesvolle aanpak”. Inmiddels bestaat er in de huidige stand van de wetenschap een brede consensus dat het COVID-19-virus vergelijkbaar is met een stevige griepepidemie. Daarbij is het de vraag of het virus zich überhaupt nog wel in Nederland bevindt. In landen als Denemarken en Noorwegen zijn de maatregelen al geruime tijd opgeheven. Een tweede golf is uitgebleven. Een regering die met deze kennis dit wetsvoorstel indient, probeert geen virus te bestrijden maar de democratische rechtsstaat af te schaffen.’

    https://viruswaanzin.nl/uncategorized/kabinet-stuurt-tijdelijke-wet-covid-19-naar-tweede-kamer/

  4. Misnoegd doen over mensenrechten en afdoen als mensenrechtenactivisme miskent dat t juridisch echt niet zo omstreden is, dat mensenrechten al dateren van de Magna Charta zo niet eerder.
    Er valt zeker kritiek te hebben op de onafhankelijkheid van rechters wanneer die oordelen over organisaties waar zij voor gewerkt hebben. Dat is ook al in strijd met artikel 21 van het EVRM. Wraking is niet in het verdrag meegeregeld en zou ook de slagkracht kunnen ondermijnen, maar is wel iets om nu over te denken in een apart protocol. Bovendien had dit probleem ook al opgelost kunnen zijn met een International Criminal Court, die nu juist door Nederland, meer bepaald het verzet van de VS tegen de niet-vervolging van Demmink is tegengehouden.
    Om alle mensenrechten onderuit te trekken is meer dan jezelf in de vinger snijden, je bent zelf ook een drager van mensenrechten en een overheid die zich tegen jou keert is sterker dan jij. Stoplappen als “Het is een schijnvertoning”, dragen bij aan een teneur van onbegrip. Net als de groteske conclusie: “omdat ze van het EHRM zelf afkomstig zijn, ligt zijn geloofwaardigheid als onafhankelijk justitieel orgaan nu in puin”.
    Heel veel beter dan het EHRM is er niet, we hebben in Europa geen Supreme Court en zolang Europa niet in vrede de borging van mensenrechten beter kan regelen is dit instituut as good as it gets.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here