Ik heb hierover geschreven en het in alle laatste afleveringen van Tacheles gezegd: de leiders van de EU en haar lidstaten hebben eindelijk begrepen dat de wereld is veranderd, dat de VS geen vriend is en dat de EU nu alleen staat in een wereld waarvan de orde momenteel opnieuw wordt gevormd. De gebeurtenissen in Davos hebben zelfs de meest verstokte transatlantici laten zien wat critici van de politieke koers van Europa al jaren zeggen, namelijk dat er geen collectief Westen meer bestaat en dat de VS hun eigen belangen nastreven en daarbij geen rekening houden met Europa, maar het in het beste geval gebruiken.
Nu moet de leiding van de EU een nieuwe strategie ontwikkelen. Zij moet antwoorden vinden op de vraag hoe de EU alleen wil standhouden in een wereld van grootmachten als de VS, Rusland en China. Zij moet zich afvragen of zij toenadering zoekt tot een andere grootmacht, of dat zij probeert een onafhankelijke grootmacht te worden, waarbij er gerechtvaardigde twijfels bestaan of de EU daartoe in staat is, schrijft Thomas Röper.
De komende weken zullen we heftige discussies binnen de EU meemaken. Het gevaar bestaat dat interne machtsstrijd in de EU tot het ontstaan van kampen leidt, waardoor het uitwerken van een nieuwe strategie wordt verhinderd. Maar er is ook een kans dat de staatshoofden en regeringsleiders van de EU de ernst van de situatie inzien en begrijpen dat ze alleen samen een kans hebben om in de nieuwe wereldorde op zijn minst een rol te spelen, en dat dit besef de meningsverschillen binnen de EU naar de achtergrond verdringt.
Politico heeft in een artikel verslag gedaan van het besef dat nu eindelijk in de EU is doorgedrongen en ik heb het artikel vertaald.
Begin van de vertaling:
Dit was het moment waarop de staatshoofden en regeringsleiders van de EU het erover eens waren dat Europa zijn eigen weg moet gaan.
Een ingetogen bijeenkomst in Brussel werd het afscheid van een decennialange wereldorde die aan het verdwijnen is.
Er is geen weg terug meer.
Dat was de boodschap van de Europese staatshoofden en regeringsleiders die donderdag in Brussel bijeenkwamen.
En hoewel deze crisisbijeenkomst, die was bijeengeroepen als reactie op de dreigementen van Donald Trump om Groenland te annexeren, door de terugtrekking van de Amerikaanse president 24 uur eerder aanzienlijk minder dramatisch verliep, was het stille besef dat Europa’s Rubicon van na 1945 was overschreden juist daarom des te duidelijker.
De Franse president Emmanuel Macron en de Duitse bondskanselier Friedrich Merz, de twee machtigste staatshoofden en regeringsleiders van de EU, die het de laatste tijd niet altijd eens waren, waarschuwden unaniem dat de trans-Atlantische crisis de statenbond in een harde nieuwe realiteit had gekatapulteerd – een realiteit waarin hij onafhankelijkheid moest aanvaarden.
“We weten dat we als onafhankelijk Europa moeten optreden”, zei EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen aan het einde van de vijf uur durende bijeenkomst tegen journalisten.
En hoewel er, in tegenstelling tot de recente EU-topontmoetingen, geen spectaculaire gebeurtenissen, geschillen of zelfs maar te nemen beslissingen waren, volgens vier EU-diplomaten en een ambtenaar die op de hoogte was van de gesprekken van de staatshoofden en regeringsleiders, gaf de bijeenkomst blijk van een stilzwijgende overeenstemming over het feit dat er een ingrijpende breuk op komst is tussen de oude en de nieuwe orde, tussen de manier waarop het Westen sinds de Tweede Wereldoorlog heeft gefunctioneerd en wat de toekomst ook mag brengen.
De mentale verschuiving naar onafhankelijkheid was al jaren aan de gang, sinds Trump in 2017 het Witte Huis betrad, maar zijn ongekende dreigementen tegen Groenland kwamen als een plotselinge waarschuwing en dwongen hen tot stappen die enkele maanden geleden nog ondenkbaar waren geweest, zeiden ze.
Alle ambtenaren die voor dit artikel werden geïnterviewd, kregen anonimiteit toegezegd, zodat ze vrijuit konden spreken over de besloten top.
“Dit is de Rubicon”, zei een EU-diplomaat uit een land aan de oostflank, die bekend was met de gesprekken van de staatshoofden en regeringsleiders. “Dit is een shocktherapie. Europa kan niet meer doorgaan zoals voorheen. Dat zeggen ze [de staatshoofden en regeringsleiders] al dagen.” Hoe deze nieuwe weg eruit zal zien, is, zoals gewoonlijk, een onderwerp voor een andere keer.
Maar deze week waren er al aanwijzingen. De eerste reactie van de EU-leiders op de Groenland-crisis – het opschorten van het handelsakkoord tussen de EU en de VS, het sturen van troepen naar Groenland en het dreigen met vergaande handelsvergeldingsmaatregelen tegen de VS – gaf een voorproefje van wat er nog zou kunnen komen.
Alles tegelijk
Onderling en later ook in het openbaar benadrukten de staatshoofden en regeringsleiders dat de snelle, eensgezinde reactie van deze maand geen eenmalige aangelegenheid mocht zijn. Integendeel, deze reactie moest bepalend zijn voor de aanpak van het blok op vrijwel alle gebieden.
“Het kan niet alleen gaan om energiezekerheid of defensie, het kan niet alleen gaan om economische kracht of handelsafhankelijkheid, het moet alles tegelijk omvatten”, aldus een van de diplomaten.
Een centraal kenmerk van het nieuw ontwaakte Europese streven naar onafhankelijkheid is de mate van eensgezindheid die het blok lange tijd ontbeerde.
Voor de landen aan de oostflank van het blok vormde hun ligging in de buurt van een expansionistisch Rusland lange tijd de basis voor een quasi-religieus geloof in de NAVO – in de VS als betrouwbare speler met de grootste militaire macht, die de verdediging van alle andere leden garandeert – en in hun vermogen om Moskou af te schrikken. Het gevoel van existentiële afhankelijkheid van de VS heeft deze landen stevig in het kamp van Washington gehouden en geleid tot meningsverschillen met verder naar het westen gelegen landen, zoals Frankrijk, die pleiten voor “strategische autonomie” van Europa.
Frankrijk is daarmee geen uitzondering. Zelfs landen die rechtstreeks worden blootgesteld aan het expansionisme van Rusland, tonen zich bereid om zich aan te sluiten bij het streven naar onafhankelijkheid.
Estland is daar een voorbeeld van. De kleine Baltische staat verklaarde vorige week dat het overweegt troepen naar Groenland te sturen in het kader van een door de NAVO georganiseerde verkenningsmissie. Tallinn heeft uiteindelijk geen soldaten gestuurd, maar alleen al het feit dat deze mogelijkheid ter sprake werd gebracht, was opmerkelijk.
“Als Europa niet verdeeld is, als we samenwerken en als we duidelijk en krachtig optreden, ook in onze bereidheid om voor onszelf op te komen, dan zullen er resultaten komen”, zei de Deense premier Mette Frederiksen. “Ik denk dat we de afgelopen dagen en weken iets hebben geleerd.”
Ook Polen, een van de trouwste bondgenoten van de VS, verliet zijn gebruikelijke comfortzone. In de besprekingen over hoe te reageren, gaf premier Donald Tusk aan bereid te zijn het EU-anti-dwingmiddel in te zetten – een effectief instrument voor vergelding op handelsgebied dat investeringen uit potentieel bedreigende landen beperkt, aldus diplomaten.
“We hebben het Amerikaanse leiderschap altijd gerespecteerd en geaccepteerd”, zei Tusk. “Maar wat we vandaag de dag in onze politiek nodig hebben, is vertrouwen en respect onder onze partners, niet dominantie en dwang. Dat werkt niet.”
Een soortgelijk inzicht doet zich voor in de Noord-Europese vrijhandelslanden.
Terwijl landen als Denemarken, Zweden en Nederland zich traditioneel hebben verzet tegen alle maatregelen die hun handelsbetrekkingen met de VS in gevaar zouden kunnen brengen, hebben ook zij zich bereid getoond om vergeldingsmaatregelen tegen Trump te nemen.
“Dit is een nieuw tijdperk waarin we niet meer op hen zullen vertrouwen”, aldus een vierde EU-diplomaat. “In ieder geval niet in de komende drie jaar”, zolang Trump nog in functie is. “De Groenlandcrisis was een test. We hebben daarvan geleerd.”
Zelfs Duitsland, waarvan de politieke cultuur decennialang werd gekenmerkt door het geloof in de trans-Atlantische relatie, stelt de oude aannames ter discussie. Merz suggereerde dat Duitsland een harde handelsstrategie tegen de VS zou kunnen steunen.
Hoewel EU-diplomaten en -ambtenaren deze stappen nuttig vonden om Trump op andere gedachten te brengen over zijn dreigementen met invoerheffingen, waarschuwden ze dat er nu nog meer moeilijke beslissingen moeten worden genomen.
“We moeten onze agenda zelf in handen nemen”, voegde de vierde diplomaat eraan toe. “Oekraïne, productiviteit, concurrentievermogen, veiligheid, strategische autonomie. De les hieruit is dat we niet overal nee tegen moeten zeggen.”
Einde van de vertaling
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
‘Onze Amerikaanse droom is voorbij’: EU geeft toe dat Trump niet aan hun kant staat
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Geweldig he, daarom vernietigen ze eerst de hele economie en de goedkope energie toevoer uit Rusland. Je jaagt alle ondernemers het land uit plus de boeren.
Dat is pas visie 🤣🤣🤣🤣🙈🙈🙈
zo, nu ga ik maar weer eens werken, fijne dag
That’s right Patriot.
Allemaal bedacht door en met medewerking van totaal incompetente mensen die nooit een fatsoenlijke baan gehad hebben langer dan 5 jaar zonder tussentijds te zijn weggetrapt of uitgekotst. Parasitair volk naar mijn idee en zich op basis van zelfbenoemde immuniteit onschendbaar achten voor de consequenties.
Veteraan delta,
Het ontbreken van hun eigen beleid en daarvoor verantwoordelijkheid dragen,nemen dat is iets wat bij die idioten compleet afwezig is, ben zelf al blij met een Bart de Wever die zijn nek uitstak, voorlopig ligt deze EU op rampkoers, nergens zie ik een lichtpuntje, hoe de media nu weer Rutte de hemel in prijzen ook he, wat hij allemaal veroorzaakt heeft en nog steeds doet dat negeren ze allemaal, mag ik even overgeven, in het dagelijkse leventje zie ik ook die managers die geen enkele binding hebben met hun personeel, ze kijken er op neer zelfs, maar ik weet mij goed te redden, je dwingt dingen af zeg maar en ze onderschatten je als persoon omdat ze op je neerkijken, doet het Westen ook en nog steeds met andere delen van de aardkloot!
Proest, 🙈😂
ben zelf al blij met een Bart de Wever die zijn nek uitstak
Man
Die is gewoon onderdeel, van de hoerenzooi. Die heeft zijn nek niet uitgestoken maar jou bedonderd. 😂😂😂
Tja, John. Kom er maar in m.b.t. de Belgen en dat ze een beetje …. Je weet wel zijn!
wat denkt u
zit er een zalig verklaring in ….. ?
Rusland sluit onderhandelingen met EU-leiders uit: “Het zijn ongeschoolde, incompetente ambtenaren die niet naar de toekomst kijken” (hln.be – 25.01.2026)
Zo, nu hebben we dat ook weer eens van anderen gehoord.
citaat :
“Maar er is ook een kans dat de staatshoofden en regeringsleiders van de EU de ernst van de situatie inzien en begrijpen dat ze alleen samen een kans hebben om in de nieuwe wereldorde op zijn minst een rol te spelen, en dat dit besef de meningsverschillen binnen de EU naar de achtergrond verdringt.”
Nou, dan wint Brussel.
Mooi geregeld.
Het heeft wat mensenlevens gekost, maar dan heb je ook wat.
Ein volk, ein reich !
Eerst de boel slopen en afbreken, dan weer een nieuwe weg inslaan, als die harde werkers die zich diplomaten noemen, en zo’n nazi commissie die dagelijks voorzit in Hellhole Bruxelles niet vernietigd wordt, of netjes gezegd opgeruimd, veranderd er niks, verander jezelf, beetje zelfvoorzienend en kennis, nu komt Build Back Minder.
Volgens mij, is het niet afhankelijk van wat er in de rest van de wereld gebeurt :
Dat socialistische “Eu”-konstrukt kan – inherent – sowieso alleen maar ‘overleven’,
door een totalitaire diktatuur te worden.
Dat is ingebakken in elk totalitair systeem.
Politie-Staat, Diktatuur, Oorlog voeren.
Daarom willen ze o.a. “de Oekraine” hebben, en Moldavië, Armenie, Azerbeidzjan, Georgie, Kazachstan, enz.
Daarom willen ze al tijden, hun deel Nato in de Eu schuiven, om een militaire macht te worden die conflicten / oorlogen kan aangaan.
ik vraag mij echt af wat er gebeurt met die niks nutten die de eu naar de donder hebben geholpen
De EU heeft altijd overal ja op gezegd.
Met alle gevolgen van dien.
De tijd om nee te zeggen is nu gekomen.