De Covid-jaren waren een hel voor schoolkinderen en tieners. Ze waren niet alleen doodsbang dat ze hun oma zouden vermoorden, maar ze moesten ook verplichte lockdowns, maskering en PCR-tests doorstaan. Montgomery Toms, uit Noord-Londen, was 14 jaar oud en woonde in 2020 in Lincolnshire toen het VK een Covid-pandemie afkondigde, en 18 jaar oud toen de beperkingen eindelijk werden opgeheven. Hij zegt dat hij zag hoe zijn generatie “ontmanteld” werd, schrijft Sally Beck.

Monty leerde van zijn ouders, die een graad in psychologie en filosofie hadden, om alles in twijfel te trekken. Hij daagde pandemiemaatregelen uit, weigerde PCR-tests en zei nee tegen maskers. Hij zegt dat hij belachelijk werd gemaakt, verstoten en bekritiseerd door zijn leraren en leeftijdsgenoten; hij doorstond meer dan een jaar lang dagelijkse confrontaties op het schoolplein, maar hoewel hij moe en eenzaam werd, gaf hij nooit op.

Zijn psycholoog moeder Linda Doe, 58, en vader Paul Toms, een filosoof en computerprogrammeur, ook 58, steunden zijn rebellie en konden er niet trotser op zijn. Hij heeft een oudere zus, 22, die hetzelfde voelde maar niet zo actief was, en hij heeft liefde gevonden bij Nazarin Veronica, 22, die meedeed aan de BBC2 documentaire Unvaccinated.

Hier is Monty’s verhaal zoals hij het mij vertelde.

***

Ik kan niet precies zeggen op welk moment alles veranderde, maar toen we in juni weer naar school gingen, na de lockdown van maart 2020, wist ik dat ik geen masker zou dragen. Ik kon niet uitleggen waarom, tot ik ongeveer 15 en een half was. Toen realiseerde ik me dat maskers over controle gingen, niet over onze veiligheid. Geen van de gegevens ondersteunde het dragen van maskers.

Ik zag de maskers als een sociaal experiment, een proeftuin: “Als we mensen een masker kunnen laten dragen, wat kunnen we ze dan nog meer laten doen?” Het was zo onlogisch, het was zo onwetenschappelijk en er waren video’s van Chris Whitty en Patrick Vallance die zeiden dat er geen bewijs was dat maskers werkten.

Terug op school kregen we te maken met nieuwe regels. Niet omdraaien in de klas, maar je mocht wel naast iemand zitten. Geen apparatuur delen. Stramienen zodat ze wisten wie met wie contact had. Geen elektrische ventilatoren achter in de klas, zodat ze geen deeltjes konden rondstuwen. Geen geschreeuw of gezang om dezelfde reden. Eenrichtingssystemen.

  Britse moeder van 6 kinderen kan niet meer praten na tweede dosis COVID-19 vaccin

Ik heb een Joodse achtergrond, dus mijn hele familie zit op het spectrum van alert en wakker zijn. Mijn tante zou, als ze een winkel binnenging, geen maskervrijstelling aanvragen, ze zou zeggen: “Ik ben van Joodse afkomst en heb familie die slachtoffers van de Holocaust was. Ik laat mijn papieren niet zien.”

Toen ik ongeveer 15 was, begon ik echt wakker te worden door het World Economic Forum (WEF) en hun Great Reset. Bij geschiedenis had mijn lerares het over Hitlers machtsovername, en ik trok parallellen met precies wat er met Covid gebeurde. Ze stond daar met een masker op, met handontsmettingsstations om haar heen, en op de achterkant van elk computerscherm stond “Haal nu je vaccinatie,” voor een virus met een genezingspercentage van 99,9% bij jongeren onder de 18 jaar. Dat is het niveau van propaganda op scholen.

Ze begon me de les te lezen over hoe Hitler propaganda gebruikte om het Duitse publiek over te halen op hem te stemmen. Ik zei: “Juffrouw, kunt u uit interesse de ironie in dit scenario niet zien? Ziet u niet hoe overduidelijk het is dat hetzelfde nu gebeurt?”

Ik had leraren die me uitlachten en bespotten. Toen ik naar wiskunde ging, vroeg ik mijn leraar om naar gegevens te kijken en de niet-lockdown in Zweden te vergelijken met de lockdown in het Verenigd Koninkrijk. Hij lachte me gewoon in mijn gezicht uit en zei: “Ik denk dat je weg moet gaan en echt onderzoek moet doen.” (Zweden had een sterftecijfer van 0,09 procent voordat de Covid-vaccinatie in januari 2021 werd ingevoerd. Het Verenigd Koninkrijk had in dezelfde periode een sterftecijfer van 0,14 procent, 55 procent hoger).

Ik slaagde voor zeven GCSE’s, maar de leraren kregen de leiding over de toekenning van onze cijfers. Er was voorspeld dat ik een 10 zou krijgen voor geschiedenis, maar mijn leraar gaf me een 5 (C).

Mijn moeder had al vroeg door dat ons gedrag werd beïnvloed en mijn vader is erg wetenschappelijk ingesteld en streeft naar een vrije wil. Hij vond lockdowns moreel en wetenschappelijk verkeerd, dus het was interessant om hen als mijn invloed te hebben. Ik moest wel terugvechten.

  Studie: Volledig gevaccineerde gezondheidswerkers dragen 251 keer meer viruslast, bedreiging voor ongevaccineerde patiënten, collega's

Voordat de lockdowns begonnen, herinner ik me dat ik in de natuurkundeklas met mensen zat te praten en dat we zeiden: “Het is maar griep, het maakt niet uit”: iedereen was er zo logisch over. Toen ik na de lockdown terugkeerde, dachten de mensen nog steeds hetzelfde, maar werden ze gegrepen door de angst. De hele psychologie was veranderd door de propaganda van de overheid.

De rest van het jaar 10 en het hele jaar 11 had ik dagelijks te maken met confrontaties op de speelplaats. Omdat ik geen masker droeg, dromden de leerlingen om me heen. Ik herinner me een keer dat ik in het nauw gedreven werd door zeven personen die zeiden: “Jij bent een oma-moordenaar. Jij bent verantwoordelijk voor de moord op je opa.” Nou, mijn opa is niet dood, maar ik wist wat ze probeerden te bereiken.

Het was groepsdenken, een klassieke intimidatietactiek. En als je iemand gaat pesten, pak dan een minderheid. Sommige mensen hebben mij verteld dat ik geïntimideerd werd, en ik zeg altijd, nee, ik ben nooit geïntimideerd . Ik zag deze mensen niet als een bedreiging of een zorg voor mij. Ik zag het als vervelend en vervreemdend en isolerend, dat kan ik niet ontkennen. Ik ben absoluut geen Superman. Als je jezelf constant moet verantwoorden en uitleggen, was dat vermoeiend en constant. Er was geen dag waarop ik naar binnen ging en niet op mijn hoede was.

Toen ik 16 was, ging ik studeren. Het ding met de universiteit is dat je ouder bent en ik bad dat alles voorbij zou zijn. Toen koos mijn universiteit ervoor – ze deden het niet met een mandaat van de overheid – om maskers binnen te brengen. Ze namen me mee naar een vergadering en zeiden dat als je geen masker draagt, we willen dat je een vizier draagt. Ik zei nee.

Op het moment dat ze dat deden, herinner ik me dat ik me zo leeggezogen voelde. Ik dacht: “Ik weet echt niet of ik dit wil doen. Ik moet een beslissing nemen. Doe ik mijn hoofd naar beneden of moet ik zo luidruchtig zijn als ik was?” Ik koos voor het laatste, ik was luidruchtig.

  Strafrechtelijke klacht tegen mevrouw von der Leyen en anderen bij het Internationaal Strafhof in Den Haag

Ik haalde elke ‘handen, gezicht, sociale-afstand’-poster weg. Ik sloopte de ontsmettingsstations. Ik plakte White Rose-stickers rond de universiteit. (Op één White Rose-sticker stond ‘handen, gezicht, omhelzing’.) Ik trok mijn sokken omhoog en ging terug naar binnen met die soldatenmentaliteit. De enige manier waarop ik het kan beschrijven is stoïcisme gebaseerd op logica in plaats van gevoelens.

Ik begon te beseffen dat ik enkele van de beste jaren van mijn leven verloren had. Ik nam het op tegen het onderwijssysteem in mijn microwereld, dat zou moeten gaan over kind zijn en plezier hebben.

Ik luisterde naar mijn ouders, of welke volwassene dan ook, die praatten over wat zij deden toen ze 14 waren. Het was spannend. Je ontdekt wie je bent. Je geniet ervan om een kind te zijn, je bent een tiener maar je bent effectief een kind. Dat is me afgenomen. Mensen zeggen dat het jouw schuld is, jij koos ervoor om op te staan en nee te zeggen. Ik zag het als mijn verantwoordelijkheid en iemand moest dat doen.

Ik heb nooit overwogen om toe te geven; dat was nooit de bedoeling. Ik heb die kant van mezelf nooit laten zien op school of op de universiteit. Alleen in de bus naar huis of in mijn slaapkamer na een lange dag. Toen drong het tot me door en realiseerde ik me hoe teruggetrokken ik van mijn generatie was. En van mijn kindertijd.

In het begin was het spannend. Ik voelde me als een kleine krijger. Mensen die wakker waren, en mijn familie, zeiden: “Wauw, Monty, je bent zo sterk”. Na een paar maanden werd ik moe. Ik begon me te realiseren dat ik vervreemd was; ik was eenzaam, en ik had een paar van de beste jaren van mijn leven verloren. Ik kan mijn generatie vergeven, maar het is erg moeilijk om de volwassenen te vergeven, vooral degenen die mij demoniseerden.


Copyright © 2023 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

COVID-19 VACCIN DOSSIER

Ongevaccineerde bloedbanken? Lees meer over de groeiende beweging voor schone transfusies



Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

Vorig artikelPalestijnse ambassadeur bij de VN: 70% van 7.000 burgerdoden zijn vrouwen en kinderen
Volgend artikelPro-Israël propaganda-leugens versus realiteit
Frontnieuws
Mijn lichaam is geen eigendom van de staat. Ik heb de uitsluitende en exclusieve autonomie over mijn lichaam en geen enkele politicus, ambtenaar of arts heeft het wettelijke of morele recht om mij te dwingen een niet-gelicentieerd, experimenteel vaccin of enige andere medische behandeling of procedure te ondergaan zonder mijn specifieke en geïnformeerde toestemming. De beslissing is aan mij en aan mij alleen en ik zal mij niet onderwerpen aan chantage door de overheid of emotionele manipulatie door de media, zogenaamde celebrity influencers of politici.

19 REACTIES

  1. Orthopedagogen, psychologen, psychiaters, toezichthouders, inspecties, leraren, schooldirecties, tijdschriften, kranten, journaals en alle talkshows praten er gewoon NIET meer over.

    De politie zou extra personeel moeten aannemen om al de criminelen achter deze wereldwijde machtsgreep te arresteren. Maar justitie is één van de hoofddaders. We moeten het zelf gaan doen. Te beginnen bij de “””professionals””” die we in de ogen kunnen kijken. Ouders moeten eerst eens lang en goed in de spiegel kijken en daarna hun kinderen diep in hun ziel kijken en daarna iedereen die hun kinderen psychisch heeft beschadigd, verantwoordelijk maken voor hun handelen en hun beslissingen. Mijn buurjongen werd op school door een directie aangestuurde docenten en conciërges aangevallen omdat hij weigerde een bekluier te dragen. Die mensen, die wezens, doen nu allemaal alsof het nooit gebeurt is. En je krijgt totale gaslighting als je ze er op aanspreekt. Iedereen wil dat het wegblijft, ze zijn al blij dat het allemaal over is. Maar het is niet over!!!

    Ik ben niet meer boos, maar ik vertel overal waar ik mensen kan aankijken dat ze de volgende keer een groot probleem hebben als ze denken dat ze zomaar deze gestoorde sekte bullshit durven op te leggen. IK DRINK JULLIE ZIEKE SEKTE RANJA NIET EN IK NEGEER IEDEREEN DIE MIJ PROBEERT TE DWINGEN. Ik praat gewoon niet meet tegen mensen die mij iets krankzinnigs willen opleggen. Ik luister niet meer!!! Ik luister alleen nog naar mijn hart en als iemand anders ook vanuit zijn hart communiceert, dan kunnen we communiceren. Ik praat niet meer met gehersenspoelde ego zombie idioten.

      • God heeft dat vuil soort in het leven geroepen als die god zou bestaan, zij hebben tegen de kinderen misdaden gepleegd wanneer gaan jullie dat nu eens begrijpen en wat te denken van de ouders huwelijken vernield 3 jaar lang opgesloten geworden Professor Callaway moet samen met vele met velen anders moet op gehangen worden zij hebben genocide gepleegd hier in Nederland gaan mensen 8 maanden de cel in dat ze aandacht kwamen vragen voor wat ze zijn aan gedaan, zijn wij nu allemaal hartstikke van het potje gerukt willen jullie vrijheid sta dan op en zeg sorry tegen de mensen die door hun doen in mekaar zijn geslagen de politie het zal jou maar geburen dan spraken jullie wel anders meelopers.

    • Ik zeg ze nog steeds waar het opslaat en dat er nu genoeg informatie over tevinden is … zo vaak hoor ik nog ik heb getest… ik had macaroni….. ik zeg ze oke ik ook en mijn appelmoes en cola ook . Het is nog steeds griep dat omgedoopt tot iets nieuws om jou een gif spuit teverkopen .

    • “Ik praat gewoon niet meet tegen mensen die mij iets krankzinnigs willen opleggen. Ik luister niet meer!!! Ik luister alleen nog naar mijn hart en als iemand anders ook vanuit zijn hart communiceert, dan kunnen we communiceren.”

      Volledig negeren van die krankzinnigheid is denk ik een stap in de goede richting.

    • Wij moeten niks dat willen zij juist juist graag dat geeft hun weer de mogelijkheid om de volgende smoes te verzinnen om het volk uit te moorden, heel erg dom wat je zijn wij hebben niet gedaan maar zij hebben genocide gepleegd op ruimen dat tuig.

  2. Een strijder zijn is niet makkelijk. Laf zijn is veiliger. Iedereen kijkt ooit terug op wat hij gedaan heeft in de meest moeilijke tijden. Deze jongen mag trots zijn.
    Ik als volwassene stond er ook alleen voor, tegen chefs en collega’s die mij totaal, maar dan ook totaal gestoord vonden. Doodslaan moeten ze ons is gezegd. Ook jaren gesloopt.
    Maar voor de jeugd, zoals in dit verhaal is geen vergeving mogelijk, de volwassen, de leiders en medische personeel die verantwoordelijk zijn hiervoor. Zij moeten gestraft worden.

  3. Ik weet hoe moeilijk het voor Monty is geweest.
    Heb eens een avond (twee keer) doorgebracht in een kleine ruimte met een aantal vrouwen op het hoogtepunt van de spuitingen. Van tevoren bij aankomst werd me met de beste bedoelingen maar te nadrukkelijk de vax aangeraden. Na eerst een korte wandeling samenkomst in die ruimte.
    Wat heb ik me die avond, de minuten tellend, ellendig gevoeld.
    Dat was nog een beschaafd gezelschap. Daarna ook nooit geen opmerkingen meer gehad.
    Monty was jong, een kind nog en moest het opnemen, elke dag weer, tegen echte verbale aanvallen.
    Daar moet je dus heeel sterk voor zijn.
    Voor mezelf me in die situatie plaatsend had ik nooit toegegeven maar was ziek geworden en zo rust gekregen. Omdat ik niet zo sterk ben maat toegeven nooit.
    Arme sterke Monty.

  4. Hier ook hele trits aan vrienden kwijtgeraakt oa door hun overlijden maar vooral vanwege de struisvogelpolitiek dat wij als niet gevaxten gelijk hadden (hebben gekregen?).
    Nog steeds onbespreekbaar want je voelt gewoon de pijnlijke constatering van hun fout.
    Tja.. als hadden komt is hebben te laat.
    En nu proberen ze te doen alsof er niets gebeurd is…
    Krijg bijna medelijden met ze.. bijna.

    • Je hebt geen vrienden verloren . Jou ogen werden geopend met wat voor mensen je temaken had.

      Ik heb geen tijd voor npcs maar vertel ze met plezier dat ze eens voor hun zelf moeten denken.

      • Inderdaad, het waren geen vrienden.
        Ik ben ook zg vrienden kwijtgeraakt vond het helemaal prima.
        Geen moment moeite mee gehad.
        Evengoed heb ik geen hekel aan ze, als ik maar niet met ze hoef om te gaan.

  5. https://primary.jwwb.nl/public/u/a/w/temp-vsxsecbolfaualxmckal/bccwbh/coronaenkids.jpg?enable-io=true&enable=upscale&crop=1654%2C2338%2Cx0%2Cy0%2Csafe&width=800&height=1131

    De schuld bij kinderen leggen vond en vind ik nog steeds het ergste wat je een kind kunt aandoen.
    En dan lees ik een ander artikel waarin die smeerlappen om amnestie bedelen dan draait mijn maag zich om. Willen ze ongestraft blijven laat ze dan eerst beginnen met al het bloedgeld dat ze ontvangen hebben aan hun slachtoffers uit te delen, openbare excuses aanbieden en uitleggen hoe ze tot hun wanstaltige daden zijn gekomen, wie de opdracht gaf en wie hun eventueel chanteerde.
    Als al die zaken boven tafel komen zal ik heel misschien over amnestie nadenken.

  6. Stuur dit artikel maar eens naar al die zielloze klootzakken die jou beschimpten. Ze weten het al niet eens meer. De doden betekenen ook niets voor ze. En zelf hebben ze “nergens last van” gehad…

  7. Inderdaad, het waren geen vrienden.
    Ik ben ook zg vrienden kwijtgeraakt vond het helemaal prima.
    Geen moment moeite mee gehad.
    Evengoed heb ik geen hekel aan ze, als ik maar niet met ze hoef om te gaan.

  8. “Vrienden” natuurlijk?? De enige echte vriend is een hond. Ik heb het ervaren waartoe zelfs mijn eigen familie toe in staat was. Het deed pijn maar nu ervaar ik het als een ware bevrijding om van deze figuren verlost te zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in