Tijdens de zuidelijke winter van 2002 besloot ik, terwijl ik door Florida Street in Buenos Aires liep, mijn favoriete boekhandel binnen te gaan. Tussen de nieuwe aanwinsten viel mijn oog op de omslag van een boek van Thierry Meyssan: La terrible impostura. Het was een Spaanse vertaling van L’effroyable imposture, dat iets eerder in Frankrijk was gepubliceerd.
Het was een rigoureuze, op feiten gebaseerde analyse van de gebeurtenissen van 11 september 2001, met de nadruk op het vliegtuig dat naar verluidt het Pentagon had geraakt. Meyssan bewees dat geen enkel vliegtuig het gebouw had geraakt en betoogde vervolgens dat wat er die noodlottige dag werkelijk gebeurde in feite een staatsgreep van de neocons was. (Overigens bevat de term “Néocon” in het Frans een element dat Engelstaligen doorgaans ontgaat, omdat “con” in het Frans een woord is voor het vrouwelijke schaamdeel,) schrijft Hans Vogel.
Ik vond Meyssans boek overtuigend en goed beargumenteerd, dus toen ik eenmaal terug was in Europa belde ik de boekenredacteur van NRC Handelsblad. Destijds werd deze krant in Nederland beschouwd als de krant bij uitstek, het Nederlandse equivalent van de New York Times, Le Monde in Frankrijk, de Frankfurter Allgemeine Zeitung in Duitsland of La Stampa in Italië.
Ik had mijn contacten onder de redacteuren van de krant, omdat ik artikelen had bijgedragen over Latijns-Amerika en in het bijzonder Argentinië. Het leek mij dat ze een recensie van Meyssans boek zouden verwelkomen, omdat het niet in het Nederlands was vertaald. Ook aan de Engelse vertaling was geen publieke aandacht besteed. Omdat het onderwerp zeer relevant was en het boek een waardevolle aanvulling op het publieke debat zou kunnen zijn, vond ik het belangrijk er aandacht aan te besteden.
Tot mijn verbazing was het antwoord op mijn aanbod om Meyssans boek te recenseren echter negatief en de toon vijandig: “wij besteden geen ruimte aan complottheorieën!” Daarmee was het gesprek afgelopen.
Waarom zou in hemelsnaam een betrouwbare krant, een kwaliteitskrant, zelfs een krant bij uitstek, met alle verantwoordelijkheden die daarbij horen, met de plicht om ruimdenkend, onpartijdig en eerlijk te zijn, een boekrecensie over een belangrijk onderwerp weigeren? Hoe kon de boekenredacteur zo beslist en resoluut zijn? Zou het niet op zijn minst noodzakelijk zijn geweest om er eerst over na te denken en de kwestie met andere medewerkers te bespreken? Ik had het gevoel dat de boekenredacteur een of andere richtlijn had gekregen over het onderwerp 9/11.
Het was de eerste keer dat ik de term complottheorie hoorde. Nadat ik de hoorn had neergelegd, dacht ik na over de nieuwe term en vond hem erg vreemd. Wat een verachtelijke manier om elk gesprek de kop in te drukken voordat het zelfs maar kan beginnen: beschuldig de ander ervan in een complottheorie te geloven! En inderdaad, sindsdien is het een alledaags woord geworden, een scheldwoord, of beter gezegd een soort taalkundige speer die de gevestigde media maar al te graag werpen naar iedereen die officiële narratieven in twijfel durft te trekken. Als afgeleide is ook de term “complotdenker” in gebruik geraakt. Dit is eigenlijk een interessant scheldwoord, zeker wanneer je probeert het je voor te stellen: iemand die in een goedgevulde bibliotheek zit, met stapels boeken op zijn bureau, aantekeningen makend terwijl hij een of ander merkwaardig, mysterieus complot bestudeert. Het scheldwoord impliceert dat alles wat die persoon denkt en schrijft verkeerd en belachelijk is, terwijl die persoon in werkelijkheid precies doet wat iedere zichzelf respecterende academicus zou moeten doen: een onderwerp grondig bestuderen totdat je uiteindelijk een plausibele hypothese kunt formuleren. Dat is precies hoe onderzoek werkt!
Uiteindelijk dienen de termen complottheorie en complotdenker er dus toe om academisch onderzoek belachelijk te maken. Dat is precies het resultaat van het afgelopen kwart eeuw van willekeurig gebruik van deze termen: de recente Jason Arday-affaire aan de Universiteit van Cambridge symboliseert op welsprekende wijze de totale afbraak van de academische wereld in het Westen.
Deze als wapens gebruikte termen maken deel uit van een heel arsenaal aan onzinnige termen dat bijzonder populair is onder de legioenen pershoeren, overheidsfunctionarissen, academische specialisten en “experts” (de meesten van hen inmiddels omkoopbaar), handlangers van ngo’s en talloze politiek correcte burgers overal. Andere favoriete termen uit het arsenaal, die naar believen worden geslingerd naar iedereen die welk officieel verhaal dan ook in twijfel trekt of betwijfelt, zijn antisemiet, klimaatontkenner, Holocaustontkenner en antivaxxer.
De term “antisemiet”, die wordt geslingerd naar iedereen die kritiek uit op de schurkenstaat Israël, zijn regering, de voortdurende Gazacaust, of naar voormalig Labour-leider Jeremy Corbyn omdat hij de naam “Epstein” verkeerd (!) uitsprak, is onzinnig. Sinds Arthur Koestlers boek The Thirteenth Tribe (1976) en vooral sinds Shlomo Sands The Invention of the Jewish People (2008) is het eigenlijk niet meer mogelijk te blijven volhouden dat Joden Semieten zijn. Slechts een zeer klein percentage van de Joden kan aanspraak maken op Semitische afkomst, en daarom slaat de term antisemiet voor iemand die zogenaamd niet van Joden houdt helemaal nergens op. Je zou zelfs kunnen zeggen dat de Joden in Israël de echte antisemieten zijn omdat zij een vernietigingsoorlog voeren tegen hun Semitische buren!
De scheldwoorden “Holocaustontkenner”, “klimaatontkenner” en “antivaxxer” kunnen op dezelfde manier worden gedeconstrueerd, wat tot de onvermijdelijke conclusie leidt dat ook zij volkomen idioot zijn. Voor zover ik heb kunnen nagaan, is er tot nu toe geen scheldwoord bedacht voor degenen in het Westen die weigeren de optimistische berichtgeving te geloven dat Oekraïne op het punt staat het conflict met Rusland te winnen. Dit kan komen doordat de propagandisten geen verbeeldingskracht meer hebben of gewoon moe zijn. Beide gevallen zijn reden tot vreugde.
Na 11 september 2001, toen drie grote wolkenkrabbers in New York werden vernietigd, is de taalkundige oorlogsvoering tegen iedereen die de officiële verhalen niet gelooft ieder jaar geïntensiveerd. Zelfs degenen die zeggen op zoek te zijn naar de waarheid achter die verhalen en daarmee het soort gezonde scepsis tonen dat iedere verantwoordelijke burger (met stemrecht!) zou moeten vertonen, krijgen beledigingen naar hun hoofd geslingerd. Ze worden “truthers” genoemd, wat natuurlijk buitengewoon idioot is.
We kunnen alleen maar concluderen dat er na De Grote Covidshow een scheidslijn is ontstaan die de mensheid in tweeën deelt: aan de ene kant degenen met een functionerend brein en een geweten (in totaal misschien 40 procent), aan de andere kant de rest, die braaf gelooft en doet wat de overheid, de gevestigde media en al die nepacademici hun vertellen.
Een Brave New World Order inderdaad!
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
Behalve het Israel bashen, ben ik het helemaal eens met dit verhaal. Israel doet met moslims wat wij in het westen zouden moeten doen met moslims. Maar zelfs sommige FN lezers zijn nog niet helemaal wakker. Maar dat komt gauw genoeg.
wakker worden is een upotie in West-Europa…het is al een decennium (of 2) te Laat…alleen een verarmt westen kan het gedaan krijgen dat we terug baas zijn in eigen land(en)..en dan hebben we nog niet terug rust want,..Zio-US is onze vriend hé, én je weet wat dat betekent…dixit Kissinger..!!!!!
Gros van de asielzoekers hier zijn hier door oorlogen en regime change gecreëerd door ‘ the chosen people’ die voormalig Palestina hebben als uitvalsbasis
Kwestie van oorzaak en gevolg onderscheiden.
De kunst van het gelijk krijgen Eristische dialectiek Arthur Schopenhauer
” De ultieme aanval: Argumentum ad Personam (Kunstgreep 38)Wanneer je merkt dat je tegenstander de overhand heeft en je geen argumenten meer hebt, moet je persoonlijk, beledigend en grof worden. Je verlaat het onderwerp van de discussie volledig en richt je pijlen direct op de persoon van de tegenstander. ”
deze kunnen ook:
Labelen, De stelling koppelen aan een gehate ideologie.
Extensie, De stelling van de ander absurd uitvergroten.
blijkbaar leest nrc Schopenhauer
leerzaam leesvoer voor iedere kritische, onafhankelijke denker.
ja oor , en die vliegtuigen die de torens invlogen waren een collectief fata morgana , de torens werden immers van binnenin tot ontploffing gebracht , en alle joodse werknemers hadden vrij die dag etc ….Het was de Mossad joh !
👍🏻👍🏻👍🏻‼
wakker worden is een upotie in West-Europa…het is al een decennium (of 2) te Laat…alleen een verarmt westen kan het gedaan krijgen dat we terug baas zijn in eigen land(en)..en dan hebben we nog niet terug rust want,..Zio-US is onze vriend hé, én je weet wat dat betekent…dixit Kissinger..!!!!!