Aan het hoofd van de Nederlandse regering staat nu een karikatuur van een Rusland-hater

Over de vervroegde parlementsverkiezingen in Nederland werd in Rusland nauwelijks bericht. Ten onrechte, want Nederland behoort tot de rijkste landen van Europa en heeft een hoger inkomen per hoofd van de bevolking dan Duitsland. Het land levert – gemeten in relatieve cijfers – zelfs een grotere bijdrage aan de EU-begroting dan zijn grote buurland. Ze beschikken over een geavanceerde industrie, waaronder ook de wapenindustrie. Rotterdam is de belangrijkste haven van Europa, waar onder andere wapens uit de VS voor Oekraïne worden aangevoerd. Bovendien hebben de Nederlanders zelf miljarden euro’s uitgegeven aan de Oekraïense strijdkrachten.

De langdurige premier van dit “land van de tulpen”, Mark Rutte, is vandaag de dag secretaris-generaal van de NAVO en waarschijnlijk de meest invloedrijke politicus van Europa. Nederland zelf is een soort “brug” tussen de Angelsaksen en continentaal Europa. Het land is ook een schoolvoorbeeld van “progressieve” Europese waarden, waar voor het eerst het homohuwelijk en euthanasie werden gelegaliseerd. Jarenlang was het een van de belangrijkste handelspartners van Rusland – en tegelijkertijd een van de scherpste critici van onze binnenlandse politieke situatie, schrijft Wadim Truchatschjow.

Twee jaar geleden wekte het succes van de rechtse “Partij voor de Vrijheid” (PVV) onder leiding van de charismatische Geert Wilders enige hoop in Rusland. Wilders maakte naam door zijn meedogenloze kritiek op het migratiebeleid van de Europese Unie, en recentelijk kwam daar nog publieke twijfel bij over de noodzaak om Oekraïne te bewapenen. Toen deze politieke kracht met 23,5 procent van de stemmen de eerste plaats behaalde, gaf dat aanleiding tot een zeker optimisme. Er was dus een kans dat Wilders zijn succes zou kunnen consolideren en de functie van premier zou kunnen veroveren.

Het lidmaatschap van de regeringscoalitie speelde Wilders echter een slechte streek. Hij kon het ambt van premier niet bekleden en zijn coalitiepartners dwongen hem om de beslissing over de hulp aan Oekraïne te nemen – zij het in een iets afgezwakte versie. Er waren ook eindeloze debatten over het migratiebeleid en de betrekkingen met de Europese Unie. Zonder voldoende macht moesten Wilders en zijn partij toegeven aan hun partners. Bovendien waren er bedreigingen van islamisten en linksextremisten tegen deze rechtse politicus. Daardoor was het voor hem simpelweg onmogelijk om een volwaardige verkiezingscampagne te voeren.

Het resultaat: de Partij voor de Vrijheid behaalde slechts 16,7 procent en kon daarmee slechts 26 van haar 37 zetels in het 150 leden tellende parlement behouden. Nu zal zij niet deelnemen aan de regeringsvorming. Verschillende euro-Atlantische krachten behaalden voldoende stemmen om twee combinaties voor de regeringsvorming uit te proberen: ofwel een “grote coalitie” van vier grote partijen, ofwel een rechtse coalitie met kleinere conservatieve en eurosceptische partijen, die gematigder zijn dan Wilders. De tweede combinatie is waarschijnlijker.

Bijzonder vervelend voor Wilders en Rusland zal echter de winnaar van de Nederlandse verkiezingen zijn. We hebben het over de links-liberale partij “Democraten 66” (D66) en haar voorzitter, de 38-jarige Rob Jetten. Hij is een openlijk homoseksueel die zijn privéleven tentoonspreidt en zijn lidmaatschap van seksuele minderheden benadrukt.

Ook Mark Rutte werd hiervan verdacht, maar hij houdt zijn privéleven geheim. Alleen in een interview zei hij dat hij graag naakt door zijn appartement loopt… maar daar zijn geen ooggetuigen van.

Maar het privéleven is niet het enige dat Jetten en zijn partij kenmerkt. Ze zijn klassieke vertegenwoordigers van de links-liberale agenda. Volgens hen moet de staat zwak zijn en zich slechts in beperkte mate mengen in de economie en de politiek. De macht moet zoveel mogelijk worden overgedragen aan supranationale structuren – vooral aan de Europese Unie. Het is tijd om de afhankelijkheid van olie en gas te verminderen en in plaats daarvan de “groene transitie” in gang te zetten. Vanuit hun oogpunt moeten homohuwelijken natuurlijk wereldwijd worden gelegaliseerd. En ten slotte moeten Nederland en de EU als geheel vrij toegankelijk zijn voor migranten uit het Midden-Oosten en Afrika.

Voor Jetten en zijn partijgenoten is Rusland een existentiële vijand.

Ze zijn bereid Oekraïne maximaal te bewapenen en Europa te dwingen niet alleen volledig af te zien van Russische olie en gas, maar ook alle handelsbetrekkingen met Rusland te verbreken. Daarom vinden ze het noodzakelijk om de niet-systemische oppositie in Rusland te steunen. Tegen deze achtergrond lijkt zelfs Rutte, die al jaren een hard anti-Russisch beleid voert, een voorbeeld van een gematigde houding.

En ook de Franse president Emmanuel Macron en de Duitse bondskanselier Friedrich Merz lijken in vergelijking met Jetten ronduit gematigd.

Aangezien Jetten minstens drie coalitiepartners moet vinden en rekening moet houden met hun standpunten, zal hij nauwelijks toestemming krijgen om migranten vrij spel te geven of volledig af te zien van olie en gas. Wat Rusland betreft, zal Jetten echter volledige vrijheid van handelen hebben …

De wapenleveranties van Nederland aan Oekraïne zullen toenemen. Gezien de invloed van het land in de Europese Unie zullen ook de tegen Rusland gerichte militaire programma’s van de EU worden uitgebreid. Met andere woorden: Nederland zou kunnen veranderen in een welvarende versie van Polen en de Baltische staten. Tsjechië behoort sinds kort niet meer tot de groep van Rusland-haters – in plaats daarvan neemt Nederland nu die plaats in.

Kortom: Rusland zal voorlopig een zeer invloedrijke en gevaarlijke vijand hebben. Jetten en zijn partij, die aan het hoofd staan van de russofobie, lenen zich echter uitstekend voor tegenpropaganda.

Want deze vertegenwoordigers van seksuele minderheden, die openlijk een hekel hebben aan Rusland, die ervan dromen de onderdanen van hun eigen koning te dwingen hun huizen met mest te verwarmen en die bereid zijn enorme aantallen migranten Europa binnen te laten, zijn gewoon karikaturen. Met al deze thema’s vinden ze zelfs tegenstanders onder degenen die Rusland niet mogen.

De situatie is echter niet uitsluitend negatief. Als je de stemmen van de meest russofobe partijen in Nederland bij elkaar optelt, kom je uit op slechts een derde. Dat is meer dan bij de recente verkiezingen in Tsjechië en Noorwegen, waar soortgelijke krachten niet eens een kwart van de stemmen konden behalen. Rusland werd in de Nederlandse publieke opinie echter jarenlang kritischer bekeken dan in Tsjechië en Noorwegen. Maar een derde is nog steeds geen meerderheid. Als de Ruslandhaters een direct conflict met Rusland nastreven, kunnen ze niet rekenen op de steun van de meerderheid van de onderdanen van koning Willem-Alexander.

Ook bij de rechtse eurosceptici is de situatie niet zo ongunstig. Wilders en zijn “Partij voor de Vrijheid” hebben weliswaar stemmen verloren, maar die zijn naar twee andere eurosceptische krachten gegaan die zich tegen de bewapening van Oekraïne uitspreken. De partij ‘JA21’ en het “Forum voor Democratie” (FvD) hebben hun steun aanzienlijk kunnen uitbreiden. In totaal beschikken de drie partijen nu over 42 zetels en 28 procent van de stemmen – voorheen was dat 41 zetels en 27,5 procent. Als we daar de linkse eurosceptici van de Socialistische Partij bij optellen, komt het resultaat uit op 30 procent van de stemmen voor de “Oekraïne-sceptici”. Dat is een aanzienlijk aandeel.

En de karikaturale figuur aan het hoofd van de nieuwe Nederlandse regering zal met zijn koppigheid zeker zoveel onheil stichten dat aan het einde van zijn ambtstermijn zowel de rechtse als de linkse eurosceptici aan invloed zullen winnen. Strategisch gezien is het voor Rusland in zekere zin zelfs voordelig dat een van de belangrijkste landen van de EU en de NAVO door zo’n persoonlijkheid wordt geleid. De Nederlanders mogen zelf de gevolgen van hun beslissing dragen. De andere landen kunnen dit experiment van een afstand observeren om soortgelijke ontwikkelingen in hun eigen landen te voorkomen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De Nederlandse verkiezingsfavoriet Rob Jetten is de droom van de EU

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: