Paniekkoorts in Euroland

Nu 2026 ten einde loopt, heerst er in heel Europa paniekkoorts door het sluipende besef dat de Amerikanen van plan zijn hen aan hun lot over te laten tegenover de Russen — en, het ergste van alles, tegenover elkaar.

Wat het bevechten van de Russen betreft, is dit de harde realiteit: zelfs als het handjevol onverschrokken Europese landen dat daartoe bereid is morgen serieus zou beginnen met het bijeenbrengen van de noodzakelijke strijdkrachten en uitrusting voor een zeer intensieve oorlogvoering van de 21e eeuw, zouden ze er in vijf jaar niet in slagen een leger van zelfs maar 100.000 daadwerkelijk inzetbare militairen te organiseren, uit te rusten en in te zetten — een aantal dat zou worden opgeslokt door een oorlog waarvoor hun ervaring, training, tactieken, wapens en logistiek volstrekt ontoereikend zijn, schrijft William Schryver.

En zelfs als ze een haveloze multinationale bende van 100.000 man bijeen zouden kunnen brengen, zouden ze niet in staat zijn zo’n leger zodanig te positioneren en te bevoorraden dat het überhaupt iets zou kunnen doen.

De Russen kunnen elk doelwit in Oekraïne treffen, een groot deel van Polen en Roemenië, en zelfs tot diep in Duitsland vanuit Kaliningrad en Belarus.

Een Europees leger zou niet de gelegenheid krijgen zich in de buurt van Russische strijdkrachten te concentreren. Tijdens de poging daartoe zouden ze aan stukken worden gereten.

Wat de Europese luchtmacht betreft: die is een luchtspiegeling.

De zogenaamd machtige Amerikaanse luchtmacht deed haar uiterste best en lanceerde enkele duizenden langeafstandsraketten die vanaf veilige afstand kunnen worden afgevuurd op Iran — met een verwaarloosbaar strategisch effect. Iran werd in geen enkele noemenswaardige mate ontwapend. Sterker nog, het lijkt er nu sterker voor te staan dan toen deze oorlog begon.

Noch de Europeanen, noch zelfs de Europeanen en Amerikanen samen zouden iets betekenisvols tegen Rusland kunnen uitrichten, en ze zullen bij bosjes vliegtuigen verliezen als ze het proberen.

Bovendien beschikken de VS niet over een betekenisvolle dreiging met aanvalswapens voor de middellange afstand die vergelijkbaar is met wat Rusland en Iran hebben laten zien. En die zullen ze voorlopig ook niet hebben.

De Amerikaanse luchtverdediging is wat kwaliteit betreft beschamend gebleken, en zelfs als die effectief zou zijn, is ze wat aantallen betreft bij lange na niet toereikend.

Oorlog op het hoogste niveau verbruikt enorme hoeveelheden bewapening.

En iedereen die heeft opgelet, heeft geleerd dat — tegen de verwachting van de overgrote meerderheid van de mensen in — het Amerikaanse arsenaal van niet-opschaalbare, met de hand gemaakte gespecialiseerde wapens niet alleen slecht heeft gepresteerd in zijn verschillende rollen, maar dat de combinatie van de oorlogen in Oekraïne en Iran de Amerikaanse voorraden ook tot bijna kritieke niveaus heeft teruggebracht.

Bovendien werd de Amerikaanse marine door de Jemenieten uit de Rode Zee verjaagd.

Denk daar eens over na.

Ze werden letterlijk onder vuur weggejaagd, met lege magazijnen. Twee vliegdekschipgevechtsgroepen achter elkaar. Verbazingwekkend.

Het is zonder enige twijfel een van de meest schokkende ontwikkelingen van de afgelopen jaren van oorlog op deze planeet. De Amerikaanse marine was, naar eigen zeggen, “getraumatiseerd” door de ervaring, die volgens verschillende officieren de hevigste Amerikaanse zeeslag sinds de Tweede Wereldoorlog was.

Tegen de Jemenieten.

Nogmaals… denk daar eens over na.

Want kort daarna besloot iemand ergens: “Nou, die Houthi-jongens zijn een harde noot om te kraken. Laten we het in plaats daarvan eens tegen de Iraniërs proberen. Het enige wat zij kunnen, is tapijten maken.”

En nu, op dit moment, bevinden zich twee vliegdekschipgevechtsgroepen ineengedoken ergens in de kalme diepe wateren van de Arabische Zee, op minstens 1.000 kilometer afstand van de Iraanse kust.

Dichterbij bevinden zich monsters.

Vanuit die positie kunnen en zullen ze niets betekenisvols doen. Ze houden zich gewoon schuil en wachten hun tijd af totdat ze worden afgelost.

Dat een oorlogsschip van de Amerikaanse marine door toedoen van de lange tijd verguisde en bespotte Iraniërs aan gort wordt geschoten, zou een volstrekt onaanvaardbare uitkomst van deze oorlog zijn. Dat moet absoluut koste wat kost worden voorkomen.

Zie je, om allerlei complexe redenen binnen de eigenaardige Amerikaanse psyche is de Amerikaanse marine de onbetwiste Meester van de Zeeën. Het verlies van een Amerikaans oorlogsschip aan wat zij geneigd zijn als een inferieur ras te beschouwen, zou als een ondraaglijke vernedering worden beschouwd. Beter om je voorlopig te verbergen en achteraf een overwinningsverhaal in elkaar te zetten.

Hoe dan ook, voor scherpzinnige waarnemers had allang duidelijk moeten zijn dat het mondiale vermogen van de Verenigde Staten om op dit moment waar dan ook oorlog op het hoogste niveau te voeren, reeds is aangetast en zelfs op middellange termijn niet kan worden hersteld. Zeer waarschijnlijk zelfs niet binnen tien jaar.

Ze hebben hun kruit verschoten. De VS/NAVO/Israël zijn erin geslaagd een halve eeuw aan wapenontwikkeling en -productie erdoorheen te jagen — en het is allemaal voor niets geweest.

Het oorlogsmaterieel uit de 20e eeuw dat ze nog over hebben, is simpelweg niet geschikt voor de realiteit van oorlogvoering in de 21e eeuw. En ze hebben sowieso bij lange na niet genoeg van wat dan ook om een serieuze oorlog te voeren.

Zoals ik voortdurend herhaal: er zijn geen gemakkelijke oorlogen meer om te voeren.

Dus ja, ik vermoed dat de Europeanen het op dit moment behoorlijk benauwd hebben. Het imperium trekt zich snel terug en zal binnen afzienbare tijd onomkeerbaar zijn vermogen verliezen om regels, grenzen en gehoorzaamheid aan het “grotere goed” af te dwingen.

De geschiedenis suggereert dat Europa in een dergelijk scenario niet op harmonieuze wijze bij elkaar zal blijven. Het zal onvermijdelijk lelijk worden.

En vandaar de paniek in Euroland.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Houd mijn bier vast

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: