Zelfs koning Charles kon de verslechterde relatie met Trump niet redden

Koning Charles werd onlangs door het Britse Lagerhuis en de Britse regering naar de VS gestuurd voor een staatsbezoek. Misschien hadden ze een charmeoffensief in gedachten om Trump te overtuigen een milder standpunt in te nemen ten aanzien van de oorlog met Iran, een hardere lijn te volgen tegen Rusland en Oekraïne te steunen.

Koning Charles kreeg waarschijnlijk ook indirect instructies van de Europese Unie. Slechts enkele dagen na zijn bezoek aan de VS had de Britse premier Keir Starmer een ontmoeting met de voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen. Tijdens de bijeenkomst gaf premier Starmer aan dat het Verenigd Koninkrijk overweegt toe te treden tot het EU-programma dat 90 miljard euro beschikbaar stelt voor de oorlog tegen Rusland. Ze noemen het hulp aan Oekraïne tegen de illegale bezetting, wat natuurlijk niet waar is. In september 2022 stemden de inwoners van Donbass in een democratisch referendum voor aansluiting bij Rusland, schrijft
Sonja van den Ende.

Volgens de Amerikaanse pers — met name media die van nature de kant kiezen van het huidige regime van Donald Trump in de VS — is er al sprake van een gespannen of zelfs beladen relatie met het Verenigd Koninkrijk. De belangrijkste reden hiervoor is natuurlijk dat het VK niet wil samenwerken met de VS in de oorlog tegen Iran.

Het belangrijkste argument van de regering-Trump, nog voordat koning Charles en koningin Camilla naar de VS reisden, was dit: ondanks het feit dat veel Amerikanen van de Britten houden en de VS niet vaak een beroep op hen doet, heeft de VS nu het Verenigd Koninkrijk om hulp gevraagd in de oorlog tegen Iran. Groot-Brittannië staat alleen het gebruik van Britse militaire bases toe en stuurt slechts één oorlogsschip.

De pers en de regering-Trump gaan nog een stap verder en beweren dat de VS het Verenigd Koninkrijk hebben geholpen, met name tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog, en dat het VK miljarden dollars van de VS heeft geleend om de Eerste Wereldoorlog te financieren en de terugbetaling na de Tweede Wereldoorlog heeft opgeschort. Winston Churchill, de beroemde Britse premier, en zijn moeder, Jennie Jerome, die Amerikaanse was, werden ook in dit verhaal betrokken. Je zou het een soort chantage kunnen noemen. Met andere woorden, Trump en zijn regime proberen het VK met deze argumenten te bedreigen of te chanteren. Zoals we van Trump gewend zijn, bedreigt hij iedereen en alles als hij zijn zin niet krijgt, op een manier die bijna kinderachtig aandoet. Het doet denken aan een stampvoetende peuter die zijn zin niet krijgt.

Maar dan rijst de vraag: wil het Verenigd Koninkrijk niet meewerken aan een illegale oorlog tegen Iran, of is het niet in staat om mee te werken, simpelweg omdat het dat niet kan?

Dr. Mark Felton, een bekende Britse historicus, is van mening dat het Verenigd Koninkrijk simpelweg niet over de militaire capaciteit beschikt. “De eens zo machtige Britse Royal Navy is slechts een schim van wat ze ooit was, gereduceerd tot een handvol vaak beschadigde oorlogsschepen door generaties van politiek wanbeleid. Dit werd onlangs pijnlijk duidelijk toen Groot-Brittannië moeite had om op korte termijn één enkele torpedobootjager naar Cyprus te sturen na een aanval op de Britse basis daar.”

Bovendien beschikt Engeland over een verouderde vloot: veel van de huidige uitrusting van het leger wordt als verouderd beschouwd. Het beroemde Warrior-infanteriegevechtsvoertuig en de FV430 Bulldog dateren respectievelijk uit de jaren zestig en tachtig. De upgrades voor de Warrior werden in 2021 stopgezet. Verdere rapporten geven aan dat het Britse leger zijn munitie en geavanceerde uitrusting binnen één tot twee maanden van intense gevechten zou kunnen uitputten.

Koning Charles werd daarom naar de VS gestuurd voor een “charmeoffensief”; dit was waarschijnlijk bedoeld om te verbergen dat het Verenigd Koninkrijk volstrekt niet in staat was schepen te sturen, aangezien zelfs één schip er al te veel was en een last voor het VK. Er gebeurde echter iets anders. Een dag voor het staatsbezoek lekte er een memo uit het ministerie van Buitenlandse Zaken van Marco Rubio, waarin een nieuwe dreiging werd geuit tegen de regering van premier Keir Starmer en, indirect, tegen koning Charles. Hieruit bleek dat de regering-Trump overwoog de Britse aanspraak op de Falklandeilanden, een gebied in de Zuid-Atlantische Oceaan waarover de koning als staatshoofd fungeert, opnieuw te evalueren.

De Falklandoorlog was een 74 dagen durend, niet-verklaard conflict tussen Argentinië en het Verenigd Koninkrijk in 1982. Er werd gevochten om de soevereiniteit over twee Britse overzeese gebieden in de Zuid-Atlantische Oceaan: de Falklandeilanden en het bijbehorende gebied van Zuid-Georgië en de Zuidelijke Sandwicheilanden. Het was vrijwel de laatste oorlog van het Britse Rijk vóór de overdracht van Hongkong aan China in 1997. Tot op de dag van vandaag blijven de Falklandeilanden de laatste Britse kroonkolonies van het in verval geraakte Rijk.

Uiteraard volgde de Engelse pers koning Charles op de voet tijdens zijn staatsbezoek aan de VS; alle ogen waren op hem gericht en op de ontmoeting tussen hem en Trump. De westerse elite is doodsbang voor een ontmoeting met Trump — of in ieder geval velen van hen — met uitzondering van NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte.

Een deel van de Engelse pers, zoals de staatsomroep BBC, sprak lovend over de koning, die in wezen zijn ‘verkoopverhaal’ over de agenda van de Europese Unie hield. Hij sprak natuurlijk over zijn eigen geliefde projecten, zoals klimaatverandering en Oekraïne, op verzoek van de Europese Unie. Ik denk niet dat Trump erg onder de indruk was van deze ‘verkoopverhalen’ van de koning, te oordelen naar zijn gezichtsuitdrukking.

De koning moest luisteren naar Trumps ‘megalomane’ projecten, zoals zijn nieuwe balzaal, zoals de Daily Express het noemde. Charles heeft natuurlijk een nog grotere balzaal in Windsor Castle, maar dit waren slechts kleine details waarover grappen werden gemaakt tussen de ‘stijve’, door het Engelse protocol geplaagde koning Charles en de loslippige, onvoorspelbare Trump.

Hoewel het Amerikaanse regime in één opzicht gelijk heeft: Groot-Brittannië haalt het grootste deel van zijn olie uit het Midden-Oosten en heeft daar een lange geschiedenis. Het stelen van grondstoffen zoals olie is iets wat het Britse Rijk al eeuwenlang doet. Het Britse Rijk bestond ongeveer 400 jaar, beginnend met overzeese ondernemingen aan het einde van de 16e en het begin van de 17e eeuw en eindigend, zoals ik al schreef, met de overdracht van Hongkong in 1997. Het bereikte zijn hoogtepunt in de 19e of vroege 20e eeuw als ’s werelds grootste rijk, voordat de dekolonisatie na de Tweede Wereldoorlog snel aan kracht won.

Een ander aspect waar Trump waarschijnlijk mee worstelt, is de City of London. De City of London, ook wel bekend als de “Square Mile”, is het historische, autonome en geografische hart van het financiële district van Londen en fungeert als een wereldwijde grootmacht voor het bankwezen, verzekeringen en investeringen. Is het nog steeds even belangrijk als het ooit was? Het antwoord is hoogstwaarschijnlijk ja, hoewel een groot deel van zijn gloriedagen voorbij is. De City of London is of was een wereldwijd financieel centrum van topklasse, dat met New York streed om de eerste plaats. Ondanks de Brexit fungeert het als het belangrijkste centrum voor het Europese bankwezen, ook al is New York het financiële epicentrum voor kunstmatige intelligentie (AI).

Het hoogtepunt van het bezoek van koning Charles was een historische toespraak voor een gezamenlijke zitting van het Congres, waarmee hij de tweede Britse vorst ooit was die dit deed. De eerste was zijn moeder, wijlen koningin Elizabeth. In zijn toespraak tot het Amerikaanse Congres hield koning Charles een rede waarin hij de banden tussen het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten trachtte te versterken ter gelegenheid van de 250e verjaardag van de Amerikaanse onafhankelijkheid (van het VK). Hij legde de nadruk op de verdediging van de democratie; bovenal benadrukte hij de steun aan Oekraïne en de bescherming van de natuur (de klimaatagenda). Een zinloze toespraak dus, en misschien ook wel een zinloos bezoek.

Het hele bezoek moet worden gezien als een charmeoffensief om Trump te winnen voor wat het belangrijkste lijkt te zijn voor de Europese elites: Oekraïne, en in de tweede plaats hun volstrekt utopische klimaatplannen, die, gezien de toestand van de wereld en de oorlogen die keer op keer woeden, geen positieve invloed hebben op het klimaat vanwege alle gebruikte munitie en wapens.

De beleidsdoelstellingen van Trump en het Verenigd Koninkrijk liggen natuurlijk mijlenver uit elkaar. Trump voert een agressief koloniaal beleid, niet om zijn MAGA-belofte aan de Amerikanen na te komen (hoewel men zou kunnen stellen dat dit gedeeltelijk waar is), maar om de rijken in de VS nog rijker te maken. De meeste elites in Europa zijn al rijk genoeg; koning Charles van het Verenigd Koninkrijk en koning Willem-Alexander van Nederland zijn de rijkste mensen in Europa, hoewel niet de absoluut rijksten ter wereld.

Maar de gemiddelde bevolking in de VS en Europa wordt al jaren armer door belastingen, de uitvoering van klimaatplannen, en nu ook door defensie-uitgaven voor hun denkbeeldige oorlog tegen Rusland en de Amerikaanse oorlog tegen Iran, en door bij te dragen aan de vernietiging van Libanon door wapens naar Israël te sturen of deel te nemen aan de gevechten tegen het kleine Libanon of de vernietiging van Gaza.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Koning Charles duikt op in Washington D.C. en slaat de oorlogstrommels voor een Derde Wereldoorlog tegen Rusland

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: