Wetenschappers hebben een verontrustende nieuwe methode ontwikkeld om plastic afval om te zetten in “voedsel”, in een zorgwekkende poging om het publiek ertoe aan te zetten hun eigen vervuiling op te eten.
Het “voedsel” wordt gemaakt met behulp van genetisch gemanipuleerde gist om afgedankte flessen en verpakkingen om te zetten in ingrediënten voor 3D-geprinte koekjes, schrijft Frank Bergman.
Onderzoekers van de Southern Illinois University Carbondale zeggen dat het proces uiteindelijk zou kunnen helpen bij het aanpakken van zowel plasticvervuiling als voedseltekorten.
Het team gebruikte CRISPR-technologie voor genbewerking om giststammen te herprogrammeren, zodat ze polyethyleentereftalaat (PET) konden verwerken, een veelgebruikt plastic dat wordt gebruikt in waterflessen, voedselverpakkingen en kleding.
De microben zetten het afgebroken plastic vervolgens om in eiwitten, vetten, zuren en smaakstoffen die kunnen worden gecombineerd met meer conventionele ingrediënten en in een 3D-printer kunnen worden ingevoerd.
Het resultaat is wat de onderzoekers “µBites” noemen.
µBites, of MicroBites, zijn kleine koekjes die in de vorm van de Griekse letter µ worden geprint.
Wetenschappers zeggen dat plastic koekjes veilig zouden kunnen zijn om te eten
De onderzoekers hebben de koekjes zelf nog niet geproefd, omdat ze nog wachten op goedkeuring van de universiteit.
Maar ze zeggen dat de geur veelbelovend is.
“Ik vind dat het een aangenaam, uitnodigend aroma heeft,” vertelde hoofdonderzoeker en microbioloog Lahiru Jayakody aan New Scientist.
“En het zal ook lekker smaken.”
“We hebben het nog niet geproefd, maar het ruikt lekker — dat is zeker — net als een echt koekje.”
Voordat de gist het plastic kan verteren, onderwerpen de onderzoekers het PET eerst aan een proces dat “oxidatieve hydrothermale oplossing” wordt genoemd.
Bij deze methode worden warmte, water en zuurstof gebruikt om het plastic af te breken tot kleinere verbindingen die de gemanipuleerde gist kan verwerken.
Het resulterende materiaal wordt omgezet in een brij die eiwitten, vetten en zuren bevat.
Vervolgens combineren de onderzoekers dat materiaal met vezels, zetmeel en zoetstoffen om de textuur en smaak te verbeteren.
Eén gemanipuleerde giststam bleek ook in staat om plantaardige biomassa om te zetten in vanillesmaakstoffen.
Plasticvervuiling omgezet in voedsel
De onderzoekers hopen dat de technologie uiteindelijk twee grote mondiale problemen tegelijk kan aanpakken.
Wereldwijd wordt jaarlijks honderden miljoenen tonnen plastic afval geproduceerd, terwijl voedselonzekerheid nog steeds miljarden mensen treft.
In theorie zou het omzetten van afval in eetbaar materiaal de ophoping van plastic kunnen verminderen en tegelijkertijd een nieuwe voedselbron kunnen creëren.
Maar de economische aspecten blijven een groot obstakel.
Volgens The Guardian kost de productie van ongeveer 2,2 pond van de experimentele koekjes momenteel zo’n 60 dollar.
Dat maakt ze aanzienlijk duurder dan conventioneel voedsel.
Deskundigen zijn er ook sceptisch over of de techniek ooit een noemenswaardige deuk zou kunnen slaan in de wereldwijde plasticvervuiling.
“We produceren 400 miljoen ton plastic afval per jaar”, vertelde Jason Hallett, onderzoeker aan het Imperial College London, aan New Scientist.
“Je gaat dat niet allemaal in koekjes omzetten. Het is dus geen oplossing voor de plasticafvalcrisis. Je kunt dit onmogelijk commercieel uitvoeren. We gaan geen plastic koekjes eten.”
NASA kijkt naar technologie voor Mars-missies
De vreemde technologie zou buiten de aarde wel eens een praktischer toepassing kunnen hebben.
Het onderzoek werd gefinancierd via de Deep Space Food Challenge van NASA, die op zoek is naar nieuwe methoden om voedsel te produceren tijdens langdurige ruimtemissies.
Astronauten die naar bestemmingen zoals Mars reizen, zouden te maken krijgen met ernstige beperkingen wat betreft de hoeveelheid voedsel die ze vanaf de aarde kunnen meenemen.
Een systeem dat afval en plantaardig materiaal kan omzetten in eetbare voedingsstoffen zou daarom nuttig kunnen zijn tijdens missies die maanden of jaren duren.
Voorlopig heeft echter nog niemand de koekjes op basis van plastic daadwerkelijk geproefd.
Wetenschappers zeggen dat ze ruiken als het echte werk.
Of de mensheid ooit bereid zal zijn ze te eten, is een andere vraag.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Bug Out: de wereldwijde insectenkweekindustrie stort in, om redenen die niet moeilijk te raden zijn
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Eet smakelijk mensen.
Er zullen ongetwijfeld genoeg domme mensen in trappen voor het spreekwoordelijke ‘koekje van eigen deeg’?
De wetenschap bakt er toch niks van…
“Wetenschappers ontwikkelen ‘koekjes’ van plastic afval om de massa te voeden.”
Dat lag in de lijn der verwachtingen, je eigen afval eten wint nu natuurlijk meer momentum, zeker als het aangeprezen wordt door een Non Playable Caracter als wetenschapper, wanneer het World Economic Forum zijn stokpaardje insecten aan momentum verliest, maar laat u niets wijsmaken insecten zit in veel voedingswaren, ook Jumbo is een chill van het WEF met hun plantaardige voedingsstoffen in hun vleesproducten, ga zomaar door; de elite wil ons gewoon dood, halfdood of ernstig ziek maken.
Herinner mensen na 72 uur geen voedsel gegeten te hebben gaan de mensen uiteindelijk de straat op om wraak te nemen op degene die ons onderdrukken, om te eindigen in een bloedbad.
Veel slechter dan de koekjes die nu in de winkel liggen kunnen ze niet zijn. Kijk voor de gein eens wat de ingrediënten zijn van een koekje tegenwoordig.
Te krankzinnig voor woorden. En die lui noemen zich ook nog wetenschapper ivm mensvernieler. Zou Billy er weer achter zitten met zijn “ mensvriendelijke uitroeiing “ Foundation? Niks verbaast me meer in deze steeds waanzinniger wordende wereld.