Bug Out: de wereldwijde insectenkweekindustrie stort in, om redenen die niet moeilijk te raden zijn

Toen ik las dat de wereldwijde insectenkweekindustrie instort, was mijn eerste gedachte: USAID! Natuurlijk!

Misschien wel de grootste onthulling van het Department of Government Efficiency, afgezien van de enorme, duizelingwekkende omvang van de verspilling, was hoeveel ervan via USAID werd gesluisd – en, natuurlijk, waar het naartoe ging en naar wie.

Plotseling ontdekten we dat letterlijk alles wat vreselijk is in de wereld – van voorleesuurtjes met dragqueens in Vanuatu en geslachtsveranderingen voor dwergen in Marokko, tot onderzoek naar zeldzame aardvarkvirussen en kattenmarteling in China –alles werd betaald met geld van Amerikaanse belastingbetalers via USAID.

Wat zeg je daarvan!?

Dus waarom dan ook geen insectenkweek?

Het past zeker in het plaatje. Het is kwaadaardig en walgelijk en druist in tegen al onze diepste, meest fundamentele instincten; het dient geen enkel echt doel behalve om te kleineeren, te vernederen en gegniffel – zo niet schaterlach – uit te lokken bij degenen die het idee bedachten en het zelf onder geen enkele omstandigheid zouden doen.

Kortom, het is perfect.

Nou, ik heb wat onderzoek gedaan en tot mijn verbazing lijkt het er niet op dat de Amerikaanse belastingbetaler de wereldwijde insectenkweekindustrie ondersteunde, niet echt. USAID deed in 2022 een “verzoek om informatie”, wat betekent dat het op zoek was naar input over hoe het in de industrie kon investeren, maar verder waren het slechts een paar kleinschalige projecten in landen als Oeganda, Madagaskar en Indonesië om boeren te helpen hun vee te voeden met zwarte soldaatvliegen of afval te verwijderen door het aan wormen te voeren – dat soort dingen.

Het is dus gewoon toeval dat de insectenkweek op zijn laatste… benen loopt, ahem, nadat Kekius Maximus zijn vergulde kettingzaag op het United States Agency for International Development had losgelaten.

Hoe dan ook, dit alles verandert niets aan het feit dat insectenkwekers inderdaad in zeer diepe problemen verkeren.

Een lang artikel in Mother Jones gaat uitgebreid in op de ellende van de sector, van de veelbelovende beginperiode, toen miljarden dollars van durfkapitaalfondsen en overheden in start-ups werden gepompt, tot de sombere vooruitzichten van vandaag. De afgelopen jaren is bijna een kwart van de 20 grootste start-ups in de insectenkweek failliet gegaan, waaronder de grootste, Ynsect, die afgelopen december ten onder ging.

“Het is van kwaad tot erger gegaan voor het bedrijfsmodel van de grote insectenfabrieken,” zei een ontevreden CEO in een YouTube-video.

Plannen voor verdere uitbreiding, waaronder de bouw van een enorme insectenboerderij in Nebraska door Tyson Foods, zijn voor onbepaalde tijd opgeschort.

Alsof dat nog niet erg genoeg is, stellen moraalfilosofen nu voor dat het op industriële schaal kweken van insecten, in plaats van ethisch te zijn, net als traditionele landbouw diep immoreel is. Insecten hebben blijkbaar een vorm van bewustzijn, voelen pijn en hebben misschien zelfs een mening over het laatste seizoen van Stranger Things.

Ik dacht vanochtend na over de vraag of insecten bewustzijn hebben, terwijl ik op het toilet zat en een pissebed over de badkamervloer zag slenteren. Eerlijk gezegd ben ik er niet van overtuigd.

Maar als moraalfilosofen – voor het grootste deel een nutteloze bende – het leven van insectenkwekers moeilijker kunnen maken, dan laat ik ze dat graag hun gang gaan.

Maak een einde aan de wreedheid tegen meelwormen! Werkmieren van de wereld, verenigt u – u hebt niets te verliezen dan uw ketenen!

Stijgende energieprijzen hebben een grote rol gespeeld in de ellende van de sector, doordat ze de kosten opdrijven voor het verwarmen van de enorme magazijnen waar de insecten worden gekweekt. De kosten zijn vooral hoog in Europa, waar een vierjarig kind met water in het hoofd een verstandiger energiebeleid had kunnen bedenken.

Het blijkt ook dat het voeren van insecten duur is – misschien zelfs duurder dan het voeren van sommige grotere dieren, zoals vissen. Ons werd het tegenovergestelde verteld.

Maar het grootste probleem is natuurlijk dat niemand insecten wil eten. Dat spreekt voor zich. Het maakt niet uit hoe vaak ons wordt verteld dat “kakkerlakkenmelk” het volgende superfood is, of dat we krekels moeten eten in plaats van kip om de planeet te redden van de opwarming van de aarde, mensen willen het gewoon niet.

De problemen van de insectenkwekers zijn grotendeels de problemen van de zogenaamde “alternatieve eiwit”-industrie in bredere zin.

Niemand wil ook ‘plantaardig vlees’ eten, of ‘plantaardige eieren’, of ‘kweekvlees’ of welke andere griezelige gruwel dan ook die in een bioreactor is voortgebracht en is vermomd als een wrede bespotting van de perfectie van Moeder Natuur.

Tijdens de pandemie begonnen de makers van deze producten van koers te veranderen toen duidelijk werd dat de verkoop terugliep en de prognoses belachelijk optimistisch waren. Ze schakelden over van beweringen over smaak en gezondheidsvoordelen – waar niemand echt in geloofde – naar manipulatie en op schaamte gebaseerde marketing. Het meest opvallende voorbeeld was de misselijkmakende ‘Help Dad’-campagne van het ‘havermelk’-merk Oatly. Tragisch onhippe vaders werden geconfronteerd met hun kinderen met broccolikapsel en moesten bij de koelkastdeur een plantaardige worsteling doorstaan. De misdaad van papa? Hij pakte een koud glas koemelk in plaats van Oatly.

Het is geen verrassing dat, ondanks marktonderzoek dat suggereert dat schaamte de beste manier is om havermelk en insecten te verkopen, consumenten er niet in trappen. Zolang er vrije-marktmechanismen zijn die bepalen wat er in de winkelschappen terechtkomt, zullen consumenten in plaats daarvan het echte spul blijven kopen.

Daarom proberen pressiegroepen nu de overheid ertoe te bewegen in te grijpen en consumenten te dwingen insecten te kopen. Het International Platform of Insects for Food and Feed roept de Europese Unie op om te verplichten dat door de belastingbetaler gefinancierde voedselvoorzieningen, waaronder schoolkantines, insectenvlees verkopen en dat boerderijen in overheidsbezit hun dieren voeden met insectenmeel – vermalen insecten. Andere groepen proberen hetzelfde te doen in de VS.

Veel succes daarmee.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

s
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: