Foto Credit: Frontnieuws.com / KI

Sinds het begin van dit decennium begon het leven in Europa surrealistisch aan te voelen. Ooit waren wij de lichtende voorbeelden die de menselijke soort de weg vooruit wezen, althans op het gebied van technologische vooruitgang en efficiënte maatschappelijke organisatie. Of in ieder geval op het gebied van machtsprojectie – andere beschavingen waren misschien superieur aan de onze, maar wij hebben ze weggevaagd, zodat ze er niet meer zijn om ons te beschamen.

Natuurlijk kunnen we ons dat niet langer veroorloven, aangezien Azië voorlopig nergens naartoe gaat, en meeliften op de Amerikaanse inspanningen om het klein te houden niet echt zal werken, omdat het niet te verwachten valt dat een materieel, economisch, sociaal, technologisch en energetisch inferieure beschaving een superieure beschaving ten val kan brengen, schrijft Europa Rediviva.

Maar dat weerhoudt ons er niet van te denken dat we dat wel kunnen, en ons dienovereenkomstig te verkleden en te gedragen. De Europese besluitvormingscentra gedragen zich op zo’n waanzinnige manier, zo ver verwijderd van de beperkingen van de werkelijkheid, dat de mensen daar klinken als de spreekwoordelijke Marie Antoinette voordat ze de knipbeurt van haar leven kreeg. Dit toneelstuk kan niet veel langer doorgaan en de werkelijkheid zal ons zeer binnenkort keihard in het gezicht slaan – de enige vraag is hoe. Onze elites zijn gewend de werkelijkheid op slechts één manier te interpreteren, en elke ontwikkeling zal worden uitgelegd overeenkomstig hun bevestigingsvooroordeel, zodat het besef van hoe de zaken er werkelijk voorstaan pas heel laat zal doordringen.

Gisteren woonde ik een presentatie bij van een promovenda over het onderwerp van haar proefschrift, namelijk hoe een rechtvaardige energietransitie in de Europese staalindustrie kan worden gewaarborgd. Het gestelde doel was niet om efficiënter staal te produceren, maar om de CO2-voetafdruk van ons continent te verkleinen, wat op zichzelf al een krankzinnig doel is. Haar proefschrift was opgesteld in samenwerking met enkele beleidsorganisaties, en er waren duidelijke aanwijzingen dat de Brusselse regelgevers actief op zoek waren naar manieren om onze industrie verder koolstofvrij te maken. De gevonden oplossing was om de staalproductie volledig uit te besteden aan derdewereldlanden, om hun zo ontwikkelingsmogelijkheden te bieden, en om daar de productie van groene waterstof te subsidiëren, zodat steenkool in de hoogoven kan worden vervangen. Het voorstel is dus dat de EU verder de-industrialiseert en de Afrikaanse productie van een brandstof die geen CO2 uitstoot, namelijk waterstof, subsidieert door middel van elektrolyse van water met elektriciteit uit zonne- en windenergie.

  3 cruciale factoren die zullen leiden tot een lagere voedselproductie in de rest van 2026 en het hele jaar 2027

Het trof me alsof ik naar het jaar 1453 was getransporteerd en vanuit de patriarchale zetel in Fener toekeek naar de val van Constantinopel, waar de theologen van het Byzantijnse Rijk hevig met elkaar discussieerden over het geslacht van engelen, terwijl de Ottomanen voor de poorten stonden. Ons continent is op hol geslagen met allerlei thema’s die als deugdzaam worden beschouwd, en niemand durft zelfs maar op het fundamentele feit te wijzen dat we die niet met elkaar kunnen verenigen. Als we op één terrein van het leven waanzin nastreven, kunnen we misschien de andere terreinen daarvoor opofferen, maar als we tegelijkertijd tientallen krankzinnige doelen nastreven, zullen we onszelf alleen maar snel kunnen afbreken.

De kern van het probleem is dat we ons hebben verbonden aan tientallen doelen die als deugdzaam worden beschouwd, en dat we onszelf er niet toe kunnen brengen onder ogen te zien dat de werkelijkheid grenzen stelt aan fantasieën. Elk van deze doelen heeft legers van denktankdeskundigen, toegewijde politici, academici en mediafiguren die ervoor pleiten, en iedereen die aan het belang ervan twijfelt, wordt onmiddellijk bestempeld als een ontkenner, een extremist, een fascist, enzovoort. We hebben meer heilige huisjes dan we met onze beschikbare middelen in stand kunnen houden, en elke relativering van het belang van een ervan zal hordes toegewijde voorstanders mobiliseren die voor niets zullen terugdeinzen om de overtreder te straffen die het doel van hun leven ter discussie heeft gesteld.

Niet-westerse, niet-kapitalistische samenlevingen zoals China voeren een centrale planning van doelstellingen en van de middelen om die te verwezenlijken, juist omdat hulpbronnen schaars en uiteindelijk eindig zijn. Het is volkomen logisch om bij het verbeteren van de samenleving prioriteiten vast te stellen met inachtneming van deze beperkingen, en de middelen dienovereenkomstig te verdelen. Als je doelen stelt die als absoluut deugdzaam worden beschouwd, en besluitvormers opdraagt die zo volledig mogelijk te verwezenlijken door met elkaar te concurreren om de beschikbare middelen, dan is het resultaat dit beschavingsfiasco waarin we momenteel leven, waarin tientallen elkaar uitsluitende prioriteiten als het allerheiligste worden beschouwd en alleen zeer slechte mensen het zouden wagen hun belang of haalbaarheid in twijfel te trekken. Het snijpunt van al deze onverenigbare richtingen is één groot niets, en dat is waar we naartoe gaan.

  De gascrisis is nog niet voorbij - Europa's energiezekerheid staat op wankele benen

Europa zit gevangen in deze neerwaartse spiraal, waarbij het zichzelf naarmate het meer faalt steeds opnieuw voorhoudt dat er meer middelen aan dat doel moeten worden toegewezen, omdat het een absolute morele verplichting is om het te bereiken, terwijl de voorstanders van dat doel steeds verder radicaliseren tegen degenen die wijzen op de beperkingen van de werkelijkheid. Ik weet niet waar deze mentaliteit vandaan komt – misschien is het een kwaal die voortkomt uit een comfortabel leven? – maar de Europese besluitvormers zijn als kinderen die geen nee als antwoord accepteren en niet kunnen aanvaarden dat sommige dingen mogelijk zijn en andere niet. We hebben hordes enthousiastelingen op elk beleidsterrein, te veel om op te noemen, die hysterisch eisen dat meer van onze middelen aan hun favoriete doel worden toegewezen en dat “ontkenners” het zwijgen wordt opgelegd. Natuurlijk kunnen we niet lang op deze manier blijven functioneren, en de machine zal binnenkort instorten.


Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.


Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Bevriezen voor het klimaat: EU-hoofdsteden saboteren het methaanverbod van Von der Leyen op gasimport


Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

  Patenten op planten – de druk op boeren neemt toe

Lees meer over:

Vorig artikelTwaalf miljoen vaten in een paar dagen. Ja, hoor.
Frontnieuws
Mijn lichaam is geen eigendom van de staat. Ik heb de uitsluitende en exclusieve autonomie over mijn lichaam en geen enkele politicus, ambtenaar of arts heeft het wettelijke of morele recht om mij te dwingen een niet-gelicentieerd, experimenteel vaccin of enige andere medische behandeling of procedure te ondergaan zonder mijn specifieke en geïnformeerde toestemming. De beslissing is aan mij en aan mij alleen en ik zal mij niet onderwerpen aan chantage door de overheid of emotionele manipulatie door de media, zogenaamde celebrity influencers of politici.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in