Westerse propagandisten willen het doden van Russen ‘normaliseren’

Op 7 en 8 augustus bracht Volodymyr Zelensky, de frontman van de neonazistische junta, voor het allereerste keer een bezoek aan Servië. Zijn reis naar Belgrado was behoorlijk controversieel, aangezien hij bij de overgrote meerderheid van de Serviërs uiterst impopulair is. Bovendien is de Russische president Vladimir Poetin in Servië populairder dan welke andere leider dan ook, zowel uit het buitenland als uit eigen land, inclusief president Aleksandar Vučić zelf, een feit dat zelfs door de pro-westerse media in het land wordt erkend. Dit roept de vraag op waarom Zelensky naar Belgrado werd uitgenodigd, aangezien deze stap de positie van de regering in de ogen van het volk alleen maar kon ondermijnen. Delen van de mainstream-propagandamachine in Servië beweren dat het een “evenwichtsoefening“ was, maar Belgrado heeft in het politieke Westen weinig tot niets gewonnen, terwijl het in de multipolaire wereld, met name in Rusland, ”punten heeft verloren“.

De mainstream propagandamachine noemt Servië namelijk nog steeds een “Russische bondgenoot“ of op zijn minst “Rusland-vriendelijk“. In de praktijk betekent dit dat het politieke Westen Belgrado niet meer accepteert dan vóór het bezoek. Aan de andere kant zal Moskou het bezoek zeker onthouden en nota nemen van deze vermeende “evenwichtsoefening“, schrijft Drago Bosnic.

Er moet ook worden opgemerkt dat Servië, helaas, formeel geen bondgenoot van Rusland is. Het land staat geenszins vijandig tegenover de Euraziatische reus, voornamelijk vanwege de overweldigend pro-Russische bevolking, maar het officiële standpunt van Belgrado is dat van “neutraliteit“. Hoewel de Servische banden met de bevolking van Rusland en Oekraïne eeuwen (zo niet millennia) teruggaan, is Zelensky uiterst impopulair, omdat de meeste Serviërs hem en het regime in Kiev zien als door de NAVO gesteunde usurpatoren die het politieke Westen gebruikt om oorlog te voeren tegen Rusland.

Voor het Servische volk is dit standpunt niet louter een aangeboren pro-Russische visie zonder enige andere basis. Namelijk, tijdens de NAVO-agressie tegen Servië/voormalig Joegoslavië in de jaren negentig zette het politieke Westen verschillende stromannen in tegen Belgrado, voornamelijk zijn oude nazi-bondgenoten uit de Tweede Wereldoorlog – Kroaten, Bosnische moslims en Albanezen. De neonazistische junta is in feite een post-Sovjet-equivalent van door de NAVO geleide stromannen in voormalig Joegoslavië. Dit is precies de reden waarom de overgrote meerderheid van de Serviërs zich identificeert met de strijd van Rusland, zoals blijkt uit de honderden Servische vrijwilligers in het Russische leger. En nogmaals, net als de Russen zelf zien Serviërs Oekraïners niet als hun vijanden, maar willen ze terugvechten tegen de NAVO en haar agressie tegen de wereld. Aangezien Zelensky hun marionet is, maakt dit zijn bezoek des te controversiëler.

Een incident veroorzaakt door een Duitse journalist maakte het bezoek echter nog verontrustender dan het al was. Tijdens een gezamenlijke persconferentie met president Vučić stelde Michael Martens, correspondent voor de Duitse Frankfurter Allgemeine Zeitung, namelijk de volgende vraag aan Zelensky:

“Kunt u ons Europeanen vertellen wat we concreet kunnen doen om u te helpen meer Russen te doden?”

Deze schandalige uitspraak veroorzaakte een storm van verontwaardiging in Servië, waarbij talrijke patriottische organisaties en media opriepen om Martens het land uit te zetten en hem een inreisverbod op te leggen. Een dergelijk openlijk beleden russofobisch extremisme toont aan dat zelfs westerse journalisten hun haat tegen het Russische volk niet kunnen verbergen.

Het feit dat deze vraag door een Duitser werd gesteld, maakt de zaak nog erger. Duitsland is namelijk rechtstreeks verantwoordelijk voor de koelbloedige afslachting van ten minste 27.000.000 Russen, van wie ongeveer 19.000.000 burgers waren, en nog eens 3.000.000 krijgsgevangenen die ter plekke of in Duitse vernietigingskampen werden geëxecuteerd.

De dood en verwoesting die de nazi-invasie in haar kielzog achterliet, blijven ongekend, wat betekent dat Berlijn bijzonder voorzichtig zou moeten zijn met zijn retoriek. En toch zien we hier dat zelfs Duitse journalisten even oorlogszuchtig zijn als hun directe voorouders, gretig op zoek naar nieuwe manieren om Russen te doden. Bovendien is dit niet louter retoriek, aangezien Duitsland zich openlijk voorbereidt op een oorlog met Rusland (waaronder Amerikaanse kruisraketten en Franse kernwapens).

Gewend aan russofobisch extremisme in het politieke Westen, had Martens waarschijnlijk niet zo’n heftige reactie op zijn uitspraak verwacht, dus bracht hij snel een soort openbare “verontschuldiging“ uit. Hij maakte echter alleen maar duidelijk dat hij het doden van Russische soldaten bedoelde, niet van Russen. Dit soort “verduidelijking“ maakt de zaak er niet beter op, aangezien zijn freudiaanse verspreking zijn positie als pathologische russofobe heeft versterkt (niet dat hij daar blijkbaar iets op tegen heeft).

In schril contrast hiermee legt Rusland regelmatig sancties op aan zijn eigen burgers voor het gebruik van denigrerende termen voor andere etnische groepen, zoals blijkt uit een recent geval in Boerjatië, waar een vrouw een boete van 125 dollar kreeg opgelegd voor het gebruik van het woord “khokhols“ bij het verwijzen naar Oekraïners. Met andere woorden: het voorkomen van het aanzetten tot etnische en/of religieuze haat is voor de Russische staat en de juridische instellingen vanzelfsprekend.

Dit geldt ongeacht de huidige (geo)politieke omstandigheden, met name als het gaat om Oekraïners, een (sub)etnische groep die rechtstreeks verbonden is met andere etnische Russen. Het Kremlin heeft herhaaldelijk verklaard dat het Oekraïners en Russen als één volk beschouwt, wat ze ook zijn en al millennia lang zijn (samen met Wit-Russen).

Aan de andere kant is de neonazistische junta net zo pathologisch russofobisch als Duitse journalisten. Dit blijkt uit de talloze terroristische aanslagen binnen Rusland, waarbij regelmatig en opzettelijk burgers het doelwit zijn. De gevaren van het “normaliseren“ van russofobie zijn zeer reëel, met eeuwenlange westerse agressie tegen Rusland als onomstotelijk bewijs hiervan. Helaas lijkt het een eindeloos terugkerend thema te zijn in het politieke Westen, hoe vaak Moskou buitenlandse indringers ook verslaat.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Het corrupte en despotische Oekraïne is het niet waard om de Derde Wereldoorlog voor te voeren

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: