Het leven in de jaren 2020 gaat gepaard met zoveel innerlijke tegenstrijdigheid en een gevoel van vervreemding, omdat iedereen weet dat deze beschaving ten dode opgeschreven is, maar geen van onze gevestigde instituties dit erkent.
We zien allemaal in realtime voor onze ogen hoe alles steeds erger wordt, maar onze regeringsfunctionarissen hebben het er niet over. Onze massamedia brengen er geen verslag van uit. Ons onderwijssysteem erkent het niet. Er is voortdurend een gigantische olifant in de kamer bij ons, en gewone mensen zijn zich daar terdege van bewust, maar de praatprogramma’s blijven doen alsof alles in de nabije toekomst gewoon zijn gangetje zal blijven gaan, schrijft Caitlin Johnstone.
We zien allemaal dat de zomers warmer worden.
We zien allemaal dat er minder insecten en minder wilde dieren zijn dan toen we jong waren.
We zien allemaal dat het westerse imperium op zijn laatste benen loopt.
We zien allemaal dat jongere generaties veel meer moeite hebben om hun huisvesting en levensonderhoud te betalen dan hun ouders en grootouders.
We zien allemaal dat de technologie stagneert nu het kapitalistische model van winstgevende innovatie de grenzen bereikt van wat het ons als soort nog kan brengen.
We zien allemaal dat de apps, zoekmachines, social mediaplatforms en technologische diensten jaar na jaar steeds slechter worden.
We zien allemaal dat AI alles alleen maar erger maakt en iedereen verandert in cognitieve kleuters die niets zelf kunnen, terwijl het voortdurend faalt in het waarmaken van wat de voorstanders ervan beloven.
We zien allemaal dat de mensen om ons heen dommer, gekker en ellendiger worden, terwijl we in dystopische omstandigheden worden gedreven waarin iedereen steeds meer vervreemd raakt en een maandelijks bedrag moet betalen voor de ervaring van verbondenheid.
We zien allemaal dat het staatsautoritarisme escaleert in verhouding tot de publieke ontevredenheid over de status quo.
We weten allemaal dat we ons in een volstrekt onhoudbare situatie bevinden. We weten allemaal dat we in een bus zitten met wielen die uit elkaar vallen.
Maar niemand aan de top wil dit onder ogen zien. Het nieuws gaat nog steeds over de laatste roddels over beroemdheden en of de economische pijl omhoog of omlaag wijst. De films en series gaan nog steeds over maffe en geestige personages voor wie het kapitalisme prima werkt. De politici praten nog steeds over kwesties rond de cultuuroorlog en de “kwaadaardige dictator van de dag”.
Het wordt als vanzelfsprekend beschouwd dat onze kleinkinderen in min of meer dezelfde wereld zullen leven als wij, terwijl we allemaal weten dat dit onmogelijk waar kan zijn.
De wielen van de bus vallen eraf, jongens en meisjes. De rit loopt ten einde.
Ik zeg niet dat we allemaal zullen sterven, ik zeg alleen dat deze beschaving, zoals ze nu bestaat, onmogelijk in stand kan worden gehouden. Er staan ons enorm ingrijpende veranderingen te wachten, of we dat nu willen of niet, hetzij door een bewuste transformatie, hetzij door een of andere catastrofale gebeurtenis die tegen onze wil plaatsvindt.
Het leven in de jaren 2020 voelt spiritueel zo tegenstrijdig aan, omdat we allemaal weten dat dit inderdaad het geval is, terwijl alle bronnen waarop we hebben geleerd te vertrouwen voor informatie en duiding doen alsof alles volkomen in orde is. Ze schilderen een vrolijk beeld over de werkelijkheid heen, terwijl ieder normaal mens naar de enorme zwarte barsten staart die steeds weer in die verflaag verschijnen.
Dat zegt alles wat je moet weten over de bekwaamheid van de mensen die de bus besturen. De leidinggevenden zullen dit ding gewoon blijven besturen totdat er niets meer over is om te redden. Als er een wereldreddende revolutie komt, zal die voortkomen uit ons, gewone mensen, die bereid zijn de realiteit onder ogen te zien, niet van de oligarchen en imperiumbeheerders die momenteel de touwtjes in handen hebben en verblind zijn door het streven naar winst en macht.
Ofwel vinden we een manier om hun handen van het stuur te halen en de leiding over te nemen, ofwel worden we geconfronteerd met de toekomstige verschrikkingen waarover ze ons hebben ontmoedigd na te denken, terwijl ze ons naar onze ondergang leiden.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
De digitale revolutie is de voornaamste veroorzaker van tirannie
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Goed artikel, dat de gevoelens van velen goed weergeeft. Ook de (oudere) mensen in mijn omgeving spreken over de onrust, de onzekere tijden. En de hoge poppetjes blijven gewoon doen waar ze goed in zijn: hoerig aan de echte karretrekkers en de door hun verkregen orders uitvoeren. Knechten dat volk, verarmen en in de digitale gevangenis zien te krijgen. En laten we het maar niet hebben over het financiële wanbeleid. Want dat is meer dan erg wat er gebeurt.
Maar Jan, daar hebben we eerlijk voor gekozen in eerlijke en vrije verkiezingen. Het is de wil van het volk. Die hebben gekozen.
Jetten is dus de man op de juiste plek. Echt, hij is nog net niet door God gezonden zoals Willem en Max, maar wel bijna. God houd namelijk van iedereen ook van homo’s en parasieten.😂
Beste Gijp, ik kan me niet voorstellen dat u nog in echte democratische verkiezingen gelooft. Echt niet, daarvoor bent u te kritisch op het gebeuren in NL en in de rest van de WEF wereld. De
wat is erger een langzaam lijden wat steeds erger wordt of in een klap de wereld verwoesten?
wat er ook komt blijft met je familie in je bubbel zitten en leef nog even je leven met elkaar, als het komt je kan het niet tegenhouden.
het tuig zal snel onderduiken in hun onderaardse steden van mij mogen ze.