Je hebt het bewijs geleverd. Ze geven nog steeds geen krimp. Hier is waarom.
Een van de grootste neurochirurgen uit de geschiedenis heeft ooit gezegd dat MEER DAN DE HELFT van de informatie in medische studieboeken tegenwoordig VOLLEDIG ONJUIST is, “en dat weten we”, schrijft The Vigilant Fox.
De impact hiervan op de menselijke gezondheid is volgens hem “onberekenbaar”.
De echte crisis is niet dat de geneeskunde dingen verkeerd doet. Het is dat zoveel hoogopgeleide professionals dit niet zien gebeuren.
En deze blindheid beperkt zich niet tot de geneeskunde. U heeft het waarschijnlijk zelf ook wel eens meegemaakt.
Denk eens aan een gesprek waarin u zorgvuldig een berg bewijsmateriaal heeft aangevoerd om aan te tonen waarom de ander ongelijk had.
De feiten waren duidelijk. Het bewijs was overweldigend. En toch wilden ze niet van hun standpunt afwijken.
Dit is waarom.
De meeste mensen denken dat ze de werkelijkheid duidelijk zien.
Maar dat is niet zo.
Ze zien een versie van de werkelijkheid die gefilterd is door angst, prikkels, ervaring, groepsidentiteit en informatie-overload. Zodra die filters zijn ingesteld, kan zelfs overweldigend bewijs onopgemerkt voorbijgaan.
Die verstoring van de waarneming verklaart waarom de samenleving steeds weer rechtstreeks op rampen afstevent die ze pas lijkt te herkennen als het te laat is.
De geschiedenis laat een vreemd en ongemakkelijk patroon zien.
Twee groepen kunnen naar dezelfde feiten kijken, tot tegengestelde conclusies komen en er allebei absoluut van overtuigd zijn dat de andere partij zich vergist. Wanneer dat gebeurt, ziet ten minste één groep, soms zelfs beide, iets cruciaals over het hoofd.
Niet omdat het bewijs er niet is, maar omdat hun geest niet meer in staat is om het te zien.
Dit falen wordt zeer gevaarlijk binnen instellingen die aanspraak maken op autoriteit over de waarheid.
En de geneeskunde is daar een goed voorbeeld van.
Toen volksgezondheidsinstanties stilletjes het al lang bestaande vaccinatiebeleid heroverwogen, was de reactie geen rustige uitwisseling van feiten en ondersteunend bewijs. Het was paniek, verontwaardiging en bestraffing van iedereen die bij de verandering betrokken was.
Die reactie maakte duidelijk dat dit iets veel diepers was dan een meningsverschil over beleid.
Artsen waren gefixeerd op uiterst zeldzame hypothetische risico’s, terwijl ze veel vaker voorkomende meldingen van vaccinschade afdeden.
Niet omdat ze wreed of corrupt waren, maar omdat ze al geconditioneerd waren om de schade gewoon niet te zien.
Zodra een professioneel wereldbeeld verhardt, voelt tegenstrijdig bewijs niet als data. Het voelt als een bedreiging.
En dus wordt er op een bedreiging gereageerd.
Mis niet de volledige analyse van waarom de moderne geneeskunde voor de hand liggende schade kan missen, zelfs als die zich in realtime voordoet, en waarom die blindheid structureel is en niet toevallig.
Dit patroon is niet beperkt tot de geneeskunde.
Het is eigenlijk hoe de menselijke geest omgaat met een te complexe realiteit.
Wanneer informatie ons vermogen om deze te verwerken te boven gaat, gaat het brein de uitdaging niet aan. Het vereenvoudigt, legt zich neer bij autoriteit en klampte zich vast aan narratieven die ongemak verminderen.
Dit alles maakt plaats voor filters.
Die filters zijn echte neurologische mechanismen.
Het brein geeft prioriteit aan informatie die het als “waardevol” beschouwt en slaat de rest over. Zodra een overtuiging is geïnstalleerd, springt bevestigend bewijs in het oog, terwijl tegenstrijdigheden naar de achtergrond verdwijnen.
Zo kunnen mensen in totaal verschillende realiteiten leven terwijl ze dezelfde wereld delen.
We noemen dit concept vaak bevestigingsvertekening, maar die term wordt vaak gebruikt alsof degene die het ervaart een keuze heeft. Deze filtering is gewoon de manier waarop onze menselijke geest werkt.
Dit verklaart waarom discussies onmogelijk kunnen aanvoelen – en ook onmogelijk zijn.
Je debatteert niet over feiten. Je praat langs iemand heen wiens hersenen letterlijk andere informatie benadrukken dan die van jou.
Elke partij voelt zich gezond. Elke partij voelt zich gerechtvaardigd. Elke partij vindt dat de andere partij blind is.
En dat leidt altijd tot ruzie.
COVID heeft de ernst van dit proces blootgelegd.
Hele beroepsgroepen hebben de verhalen in de media overgenomen zonder de gegevens onafhankelijk te controleren. Letsels werden reflexmatig afgedaan. Vragen stellen werd taboe.
Niet omdat er geen bewijs was. Maar omdat de filters al waren ingesteld voordat het bewijs kwam.
Het bleek dat bewijs niet eens nodig was.
Medische gaslighting past perfect in dit kader.
Patiënten melden schade, maar artsen zien die niet.
Niet uit kwaadwilligheid, maar omdat hun diagnostische filters nooit zijn ontworpen om farmaceutische schade te herkennen. Nooit.
Wanneer symptomen niet in de goedgekeurde categorieën passen, worden ze geherclassificeerd als psychologisch in plaats van iatrogeen. Of ze worden aan iets heel anders toegeschreven.
Daarom worden afwijkende artsen altijd gestraft.
Geneeskunde gedraagt zich als een geloofssysteem. Degenen die de kernveronderstellingen ervan in twijfel trekken, worden behandeld als ketters, ongeacht hun competentie of intentie.
Afwijkende meningen halverwege je carrière zijn bijzonder gevaarlijk. Als je te vroeg iets zegt, is je carrière voorbij.
Ironisch genoeg zijn de artsen die patiënten het meest nodig hebben, vaak degenen die worden weggestuurd omdat ze vragen stellen, buiten de gebaande paden denken of daadwerkelijk proberen mensen te genezen.
Zij zijn degenen die bereid zijn ambiguïteit te tolereren, subtiele patronen te zien en aannames in twijfel te trekken. Die eigenschappen zijn een nadeel in bureaucratische systemen, maar levensreddend in de complexe menselijke biologie.
Dezelfde dynamiek zorgt voor polarisatie in de media.
De moderne media stellen filters in en voeden specifieke doelgroepen vervolgens alleen met informatie die deze filters versterkt. Niets anders.
Herhaling creëert emotionele zekerheid, zelfs als beweringen later in duigen vallen.
Zo worden families en vriendschappen verscheurd, niet door feiten, maar door onverenigbare perceptuele werelden.
Twee buren kunnen in totaal verschillende realiteiten leven.
Het meest verontrustende inzicht uit het rapport van A Midwestern Doctor is niet politiek of medisch van aard. Het is hoe het moderne leven mensen stilletjes traint om het vermogen om in nuances te denken volledig te verliezen.
Simplistische waarheden domineren omdat ze gemakkelijk zijn.
Ze vereisen geen uithoudingsvermogen, geen onzekerheid, geen mentale inspanning. Genuanceerde ideeën vereisen dat je meerdere premissen tegelijkertijd in gedachten houdt, iets waar veel mensen niet meer de aandacht voor hebben.
Wanneer nuance de identiteit bedreigt, trekt de geest zich terug en valt in plaats daarvan fragmenten aan.
Het zoeken naar de waarheid gaat niet over het verzamelen van meer informatie.
Het gaat over het vergroten van je vermogen om aanwezig te blijven in complexiteit zonder te vervallen in zekerheid of ontkenning.
Dat vermogen is zeldzaam. En in een hyperdigitale wereld wordt het met het jaar zeldzamer.
Maar het is zo belangrijk. We moeten altijd openstaan voor nieuwe informatie en ideeën, voor gesprekken en voor het bijstellen van onze overtuigingen op basis van bewijs.
Ethisch denken vereist terughoudendheid.
Persoonlijk handelen naar een idee vereist minder zekerheid dan het promoten ervan bij anderen. Het verspreiden van overtuigingen zonder nederigheid verspreidt fouten sneller dan de waarheid.
Zekerheid voelt krachtig. Maar nederigheid houdt je nauwkeurig.
En we hebben nu meer dan ooit behoefte aan nauwkeurigheid.
Hier zijn enkele praktische principes om met informatie-overload om te gaan:
- Leer te herkennen wat echt belangrijk is.
- Begrijp vooringenomenheid zonder bronnen af te wijzen.
- Stop met het consumeren van repetitieve inhoud.
- Ga op zoek naar de kernmechanismen.
- Vraag je af of bewijs echt de beweringen ondersteunt.
- Het belangrijkste is dat je jezelf traint om ambiguïteit te tolereren.
- Het is oké als je het antwoord niet weet.
De crisis van onze tijd is niet verkeerde informatie, maar een ineenstorting van onze perceptie.
Nu algoritmen, automatisering en autoriteit de plaats innemen van aanwezigheid en onderscheidingsvermogen, verliezen mensen het vermogen om te zien wat er recht voor hun neus gebeurt.
We balanceren op de rand van een afgrond.
De waarheid verdwijnt niet. Ons vermogen om die waarheid waar te nemen wel.
Een samenleving die geen nuance tolereert, kan geen complexe problemen oplossen.
De uitdaging van onze tijd is niet het vinden van meer informatie, maar het herstellen van het vermogen van de mens om aanwezig te blijven bij complexiteit, onzekerheid en ongemakkelijke bewijzen zonder zich af te sluiten.
Die vaardigheid kan heel goed bepalend zijn voor alles wat daarna komt.
Bedankt voor het lezen! Deze informatie is gebaseerd op een rapport dat oorspronkelijk is gepubliceerd door A Midwestern Doctor. Belangrijke details zijn gestroomlijnd en geredigeerd voor de duidelijkheid en impact. Lees het oorspronkelijke rapport hier.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ik snap eigenlijk niet dat het “eigenwijze” gedrag iets te maken zou hebben met hoogopgeleiden waar in de 2de alinea en de titel even naar gerefereerd wordt. Het gedrag van filteren van informatie en confirmatie bias is in mijn perceptie niet gebonden aan de hoogte van de opleiding, eerder het karakter en (misschien) de opvoeding. Zo heeft b.v. mijn vader mij opgevoed om niet alles klakkeloos aan te nemen, bij alles je afvragen klopt dat wel? Is dat wel zo? Waar zijn de bewijzen? Cui Bono? Dat is mijn 2de natuur geworden. Dat heeft mij heel veel geholpen om onzin van waarheid te kunnen onderscheiden. Ik ken b.v. mensen die de (vind ik) onhebbelijke eigenschap hebben dat als ze iets lezen uit schrift, boek, krant tijdschrift dat altijd als waarheid aannemen, zonder zelf na te denken, daarentegen als iemand gewoon persoonlijk iets zegt dat vrijwel nooit als waarheid aannemen. Heel apart. Ik zie geen verband met opleiding.
Aan de illusionist Hans Klok werd gevraagd: “Wat is jouw moeilijkste publiek?”.
Hij antwoordde: “Kinderen, die zien dat er iets niet klopt aan de truc; dan zeggen ze, er zal wel een touwtje aan zitten, of zo”.
En wat is jouw gemakkelijkste publiek?
“Ja,” antwoordde hij, “dat zijn de hoogopgeleiden, die denken vaak veel te moeilijk”.
Inderdaad, klopt helemaal Simon; zelf nadenken, waar zijn de bewijzen en wie wordt er beter van, ‘Cui bono’.
Mvg Tony
Het diploma “streetwise” is onbetaalbaar.
veel van dit soort figuren hebben een baantje gescoord uit loyaliteit
ze zijn niet bijzonder capabel dus die gaan geen alternatieven uitpluizen
dat beetje corruptie, graaien en fraude zien ze liever door de fingers.
Precies ! Weer een bevestiging van wat IK geloof…. De Bijbel zei het al..’de wereldse wijsheid is als dwaasheid voor God’… Uiteindelijk moet iemand EERST dwaas worden om uiteindelijk echt wijs te worden…
Denk maar aan het evolutie paradigma… er is niet veel diepgang qua kennis voor nodig.. Eerst was er niets, en dat is nog ontploft ook…. en daar is ALLES uit ontstaan… pfffffft
Maar ja… als je er toch anders over denkt… “dat mag hoor”…… Dan bewonder ik je GROTE geloof… niet je intelligentie…..
Je artikel raakt een diepgaand en actueel thema: in een wereld van informatie-overload en snelle meningen is het vermogen tot nuance, aanwezigheid en tolerantie voor ambiguïteit essentieel. Wat misschien nog explicieter naar voren mag komen, is de innerlijke dimensie: de waarheid vinden begint bij terugkeren naar jezelf. Door stil te staan, te luisteren naar je eigen intuïtie en je innerlijke stem, ontwikkel je een intern kompas dat helpt te onderscheiden wat waarschijnlijk waar is en wat niet.
Het gaat dus niet alleen om kritisch denken of mediawijsheid, maar ook om existentiële aanwezigheid en zelfreflectie. In een tijd waarin externe prikkels ons voortdurend overspoelen, is het herstellen van contact met onszelf misschien wel de meest cruciale vaardigheid om waarheid te herkennen en verstandig te handelen.
off topic
Per 1 januari stappen 24 pensioenfondsen met miljarden aan pensioengeld over op het nieuwe pensioenstelsel. De overheid heeft besloten dat dat beter is, maar …. het ABP (ambtenaren) stapt niet over 😉
Dat geeft zwaar te denken, bij crashen van de beurzen, dus geen of minder effect op ABP? Ambtenarenpensioen dus gewaarborgd? Er waren toch al miljoenen verdwenen waarvoor ene Rosemöller verantwoordelijk was? Tijd zal het wel weer leren.
Jazeker wel stappen ambtenaren over naar het casinopensioen. De politici , die blijven in het oude stelsel van de ABP. Alle ambtenaren in het nieuwe stelsel, behalve de politci. Zij gaan niet uitgekleed worden.
die zullen een jaar later wel overstappen maar waarom dat is …..ik heb geen idee…..
En hoe kleiner de mens gemaakt wordt, hoe meer hij gemonitord en onderdrukt wordt en als het moet gesanctioneerd wordt…
In het tijdperk van gegantisme de zich in de politiek, in investeringsbedrijven, corporties, en in denktaks verzamelend hebzuchtig zich verheven voelende “medemensen” die anderen zeggen hoe ze leven moeten terwijl zij zich met hun dubieus vergaard fortuin in alle luxe baden…
des te meer de mensen denken : stom kijken en niks zeggen.
Je ziet dat gedrag ook in bedrijven, waarin de wandelgangen geroddeld wordt maar op vergaderingen geknikt wordt.
En de enkeling die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt, die is de klos.
Maar ja, over BV. Nederland zijn al boeken geschreven.
De EU is ook een bedrijf, alleen groter.
En maar roepen dat het een democratisch bedrijf is, waarin het bestuur honderden miljarden naar de doodmaakindustrie sluist.
wacht ff….vovidvaccins….
DE EU eeuwige democratische vrede en welvaart !!
vovidvaccins = covidvaccins
Ik twijfel aan de geestelijke gesteldheid van de EU commissie en vele andere nationale Overheden zoals Macron, Starmer, Merz , Rutte, Jetten, Klaver etc etc.Met aan top Ursula van de Leyen. Het grootste kwaad komt wéér uit Duitsland. Merkel, van der Leyen nu weer Merz. Europa gaat ten onder.