Heel wat mensen in Amerika en de rest van de wereld zijn ervan overtuigd dat Donald J. Trump op 20 januari 2025, wanneer hij opnieuw wordt ingehuldigd als president van de Verenigde Staten, Vladimir Poetin aan de telefoon zal bellen (zoals hij al stoutmoedig heeft beweerd) en zal zeggen: “Je moet onmiddellijk een einde maken aan deze oorlog, anders gaan we het echt ernstig menen en de gevolgen zullen je niet bevallen.”
De discipelen van Trump geloven echt dat hij Poetin zijn wil kan opleggen om een einde te maken aan de oorlog in Oekraïne. Ze zijn er op zijn minst van overtuigd dat Trump “een deal kan sluiten” in de vorm van een aanbod dat Poetin niet kan weigeren. Ze beseffen gewoon niet dat de enige “deal” die op dit moment kan worden gemaakt, is dat de VS/NAVO instemmen met de voorwaarden die Rusland dicteert, schrijft Will Schryver.
Dat is wat er in de echte wereld gebeurt als je een grote oorlog wint.
Poetin WEET natuurlijk dat de VS nooit zal instemmen met de reeds lang bestaande en vaak herhaalde Russische bepalingen met betrekking tot Oekraïne in het bijzonder en de Russische veiligheidsbelangen in het algemeen – vooral in de context van de eerste dagen van Trumps triomfantelijke terugkeer naar het Witte Huis.
Trump zal, in overeenstemming met zijn aloude mantra om “Make America Great Again,” het gesprek aangaan met zijn EIGEN voorwaarden, die hij zal presenteren met zijn onhandig charmante “take it or leave it” affectatie.
En natuurlijk zal Poetin dan een beleefd прощай tegen Trump zeggen en ophangen.
Tenzij de koortsachtige folklore over Amerikaanse “militaire supertechnologie van buitenaardse oorsprong” waar is, is het simpele feit op dit moment dat de VS bijzonder weinig geloofwaardige onderhandelingsmacht heeft.
De mensen in het imperiale rijk, vooral de Amerikanen, moeten zich realiseren dat ze al jaren worden gevoed met een dampende berg fantastische desinformatie over Rusland, Poetin en deze oorlog.
Rusland is geen benzinestation met kernwapens. Het is niet zwak, technologisch achtergebleven, verlammend corrupt, economisch zwak, operationeel onbekwaam en zeker niet strategisch verslagen.
En, heel belangrijk, Rusland is militair NIET inferieur aan de Verenigde Staten – tenminste niet in de context van een oorlog in de eigen buurt.
Zelfs van het betrekkelijke handjevol mensen dat de ontwikkelingen op de voet heeft gevolgd, interpreteren de meesten de inherente aard en evolutie van deze oorlog verkeerd. We zijn getuige van een generatierevolutie in oorlogsvoering – zelfs terwijl de meeste westerse waarnemers en zogenaamde “militaire experts” neerkijken op wat zij zich op onverklaarbare wijze voorstellen als barbaarse Slaven die elkaar met knuppels doodslaan.
Hier is de harde waarheid: het Amerikaanse leger – in al zijn geledingen – is eenvoudigweg niet voorbereid op de dynamiek van de 21e-eeuwse oorlogsvoering zoals die zich nu heeft ontwikkeld. De hele Amerikaanse strijdkrachtenstructuur is anachronistisch en, zoals het er nu naar uitziet, ongevoelig voor snelle hervormingen.
De Russen hebben nu asymmetrische militaire voordelen in veel beslissende opzichten – de belangrijkste zijn geïntegreerde luchtverdediging en effectief onstopbare offensieve aanvalsraketten. En, in tegenstelling tot de Verenigde Staten, beschikt Rusland over een extreem krachtige en snel groeiende industriële basis – een die in staat is om een veelvoud te produceren van de anemische capaciteit van het hele NAVO-blok.
Overweeg deze twee cruciale realiteiten: de Russen zijn nu in staat om routinematig en consistent meer dan 90% van de beste westerse aanvalsraketten neer te halen, terwijl ze tegelijkertijd in staat zijn om routinematig en consistent de “weinige en verre” (en duidelijk inferieure) westerse raketafweersystemen te verslaan.
Zeker, zowel het grote publiek als de vlagofficierenpunditerie gelooft algemeen dat Amerikaanse luchtverdedigingssystemen “de beste in hun klasse” zijn en geen enkele moeite hebben gehad om de beste Russische raketten die ze in Oekraïne zijn tegengekomen te onderscheppen. u is een van de grondbeginselen van wat ik lang “De denkbeeldige oorlog” heb genoemd – maar het heeft geen relatie met de werkelijkheid.
Dat gezegd hebbende, de jammerlijk verkeerd geïnformeerde en meestal imbeciele beleidsmakers in de imperiale zalen van de macht zijn bijna universeel onwetend van deze realiteit en zullen resoluut weigeren om het te accepteren totdat het onbetwistbaar bewezen is op het slagveld. Om deze reden zullen Trump en zijn nieuwe regering, in het aangezicht van een expliciete Russische afwijzing van Amerikaanse eisen, bijna zeker concluderen dat ze “de Russen een lesje moeten leren dat ze niet snel zullen vergeten.”
Welke vorm deze “les” precies zal aannemen blijft onzeker, maar gezien de alomtegenwoordige perceptie dat de Amerikaanse luchtmacht onbetwistbaar de overhand heeft, kan met vertrouwen worden aangenomen dat elk Amerikaans antwoord op de Russische schaamteloosheid zal bestaan uit een soort conventionele luchtcampagne tegen Russische doelen van grote waarde.
En als dat de koers is die de VS volgt, dan blijf ik ervan overtuigd dat dit zal resulteren in een rampzalige nederlaag die niet alleen de bevolking van de zogenaamde “westerse democratieën” zal choqueren, maar ook de meeste inwoners van naties over de hele wereld. (Ik behandel dit onderwerp in wat ik beschouw als een van mijn meest overtuigende analyses van de huidige staat van wereldwijde militaire zaken: Staggering Towards the Abyss.)
Natuurlijk zijn, historisch gezien, alle militaire voordelen notoir vluchtig. Maar op dit moment, en in ieder geval tot het einde van dit decennium, zullen de Russen de krachtigste combinatie van comparatieve voordelen bezitten die ze in lange, lange tijd hebben gehad.
Als Poetin er niet in slaagt om deze kans te benutten om strategische diepte te veroveren – met inbegrip van ten minste alles ten oosten van de Dnjepr en heel Odessa – dan denk ik dat hij heel goed kan worden afgezet door het grote en machtige deel van de Russische leidende klasse dat een dergelijke handelwijze als een strategische noodzaak beschouwt.
Het einde van een imperium komt maar zelden in zicht en als je niet doortastend genoeg bent om toe te slaan terwijl het ijzer heet is, dan zal iemand anders dat zeker doen.
Natuurlijk zijn velen ervan overtuigd dat een dergelijke opeenvolging van gebeurtenissen zal resulteren in een massale nucleaire uitwisseling tussen de Verenigde Staten en Rusland. Ik erken die terechte bezorgdheid, maar zoals ik schreef in een essay van 24 januari 2024 over deze vraag (To Nuke or Not to Nuke), blijf ik geloven:
Toevlucht nemen tot kernwapens is een “point-of-no-return” beslissing.
Het is een moord-zelfmoord zet.
En ik betwijfel sterk dat één van de grote kernmachten suïcidaal is.
Tenminste, nog niet.
Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Waarom de Russen heel Oekraïne zullen moeten bezetten – maar niet alles zullen annexeren
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
“Je moet onmiddellijk een einde maken aan deze oorlog, anders gaan we het echt ernstig menen en de gevolgen zullen je niet bevallen.”
Hahahaha wat een enorme onzin. Alsof iemand Putin bang kan maken. Putin zal de bevrijding van de Russisch talige Russen in Oekraïne NOOIT opgeven.
Putin laat zich niets voorschrijven wat hij niet wil.
Amerika kan helemaal niets is een tijger zonder tanden.
Trump zal zeker een eind aan deze oorlog maken, alleen Poetin stelt de voorwaarden. Vooral Trump zal water bij de wijn moeten doen.
“Je moet onmiddellijk een einde maken aan deze oorlog, anders gaan we het echt ernstig menen en de gevolgen zullen je niet bevallen.”
en de reactie hierop van Poetin:
“Je kent onze voorwaarden en daar dient rekening mee gehouden te worden, anders gaan we het echt ernstig menen en de gevolgen zullen je niet bevallen.”
Gevolg:
Patstelling aan de telefoon.
Ik geloof daar helemaal niets van.
Trump is echt niet achterlijk. Hij weet dat Rusland het strijdtoneel beheerst en zal zich daarmee overeenkomstig opstellen.
Daar Putin ook van deze oorlog af wil valt er toch nog een piepklein beetje toegeeflijkheid van Putin te verwachten, maar niet in de zin dat de veiligheid van Rusland daarmee opgeofferd wordt.
Nee, Ukraine in 2 stukken verdelen die beide gedemilitairiseerd worden, waarbij het oosten onafhankelijk maar bij Rusland hoort, de Krim gewoon Rusland blijft en het westen onafhankelijk is maar zich primair richt op de EU is waarschijnlijk het beste dat hij eruit kan slepen.
Rusland mag dan dokken voor de opbouw van het oosten en de westerse landen voor de wederopbouw van het westelijke stuk.
E.U. of erger NATO lidmaatschap moet beiden niet eens genoemd worden, daar deze natuurlijk niet acceptabel zijn.
Nee, heel Ukraine als BUFFERZONE om de WEDERZIJDSE VEILIGHEID te garanderen is waarschijnlijk de meest verstandige oplossing welke voor Putin ook acceptabel zal zijn.
Poetin’s RUSSIA is niet gewapend met Olifanten hé..en ze moeten de Alpen niet over..maw, Hannibal was niet Poetin hé..♥️🇷🇺🌹🥊💪🥊
Americani: fate schifo! Siete il popolo più stupido e più ignorante del mondo! Siete anticristici! Dovete scomparire dalla faccia della Terra insieme ai vostri cugini britannici!