We leven in een wereld waarin oorlog geen grenzen of wapenstilstanden meer kent. Het is niet langer een geïsoleerde gebeurtenis, begrensd door fronten en wapenstilstanden, maar een voortdurende en wijdverspreide toestand, een eindeloze oorlog die elk domein van het hedendaagse leven doordringt – van de digitale loopgraven van cyberspace tot economische en informatieconflicten en oorlogen om verhalen en invloed. Deze situatie is niet uit het niets ontstaan: het is het resultaat van een uitgeput internationaal systeem, een orde die was gebaseerd op aannames die nu kwetsbaar en ontoereikend zijn voor de multipolaire realiteit van de 21e eeuw.
Hedendaagse oorlogsvoering wordt, zoals we weten, niet langer alleen met conventionele wapens gevoerd. Het is een hybride oorlog, bestaande uit propaganda, manipulatie van informatie, controle van de toeleveringsketen, financiële druk en technologische dominantie. Elke crisis – van Oekraïne tot het Midden-Oosten, van Afrika tot de Stille Oceaan – is een weerspiegeling van een bredere strijd om controle over invloedssferen en strategische hulpbronnen. Maar wat deze strijd “eindeloos” maakt, is het ontbreken van een duidelijk doel, van een punt waarop een winnaar de overwinning kan behalen op een verliezer. Alles is veranderlijk, alles is omkeerbaar, schrijft Lorenzo Maria Pacin.
Hybride oorlogsvoering, met zijn alomtegenwoordige karakter, vernietigt het onderscheid tussen vrede en conflict. Economische sancties, cyberaanvallen, desinformatiecampagnes, valutaoorlogen, het strategisch gebruik van energie of voedsel – alles wordt een wapen. Er is geen tijd meer voor diplomatie, omdat de concurrentie voortdurend is. In deze permanente toestand zijn zelfs burgers, consumenten en de publieke opinie ongewild doelwitten en strijders geworden.
Een van de typische instrumenten waarmee het Westen heeft geprobeerd de controle over het internationale systeem te behouden, zijn sancties. De logica ervan was gebaseerd op het concept van economische druk als vervanging voor oorlog. Straffen om af te schrikken. Verzwakken om politieke concessies te verkrijgen. Maar sancties werken, zoals we maar al te goed weten, niet meer.
En een van de meest gruwelijke dingen, als we dat zo mogen zeggen, is dat er in dit alles geen respijt lijkt te zijn. Perceptie is de sleutel, net als bij marteling, die wordt geïntensiveerd of versoepeld afhankelijk van de effecten op de gemartelde. Het is een sadistisch spel van wereldwijd geweld, waarbij enkelen de vrede van velen kannibaliseren en het evenwicht in de wereld wordt opgeofferd op het altaar van de belangen van verborgen oligarchieën.
Wegen die werken, wegen die falen
In een geglobaliseerde wereld die gefragmenteerd is in machtsblokken, zoeken economieën alternatieve wegen. Rusland handelt met China, Iran versterkt zichzelf via parallelle netwerken en zogenaamde “niet-gebonden” landen maken gebruik van spanningen tussen mogendheden om autonomie te verwerven. Sancties leiden vaak niet tot isolatie, maar zetten de gesanctioneerde landen ertoe aan nieuwe interne capaciteiten, nieuwe allianties en alternatieve toeleveringsketens te ontwikkelen. Dit bewijst dat er geen universele dwangmiddelen meer zijn: er is geen manier, of misschien geen wil, om conflicten echt op te lossen door middel van nederlaag of overgave.
Dit falen is ook dat van afschrikking. Decennialang was de vrede in de westerse wereld gebaseerd op het principe van wederzijdse angst: een nucleaire oorlog als taboe, militaire interventie als laatste redmiddel. Tegenwoordig dwingt afschrikking niet langer respect af, maar berekening, waarbij mondiale actoren voortdurend grenzen en rode lijnen opzoeken, wetende dat de supermachten aarzelen uit angst voor de politieke, economische en menselijke kosten van een radicale beslissing. De boodschappen van “vastberadenheid” van westerse leiders gaan verloren in de leegte van een orde die niet langer wordt gedeeld.
De ‘op regels gebaseerde orde’ waar de Verenigde Staten en Europa over spreken, is verworden tot een lege retorische formule. Dat systeem, dat ontstond in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog, toen de westerse dominantie van de wereld totaal was, veronderstelde impliciete instemming met het Amerikaanse leiderschap en zijn waarden: liberale democratie, vrijhandel, ‘humanitair’ interventionisme en de suprematie van multilaterale instellingen onder westerse invloed. Maar die tijd is voorbij, en het probleem is dat niemand van hen had nagedacht over een ‘na’, dus proberen ze wanhopig het rottende karkas van die oude wereld in leven te houden, waarvan ze ons blijven vertellen dat het de best mogelijke wereld is, maar die in werkelijkheid meer op een monster lijkt.
De regels die stabiliteit moesten garanderen, worden nu door veel landen gezien als instrumenten die naar believen selectief worden toegepast. Wanneer het Westen de regels die het zelf hanteert overtreedt – landen bombarderen zonder mandaat van de VN, staatsgrepen steunen, eenzijdige sancties opleggen, hele generaties manipuleren – verdwijnt de legitimiteit van die orde. Het systeem sterft langzaam, begraven onder zijn eigen tegenstrijdigheden.
Terwijl het Westen discussieert over ‘waarden’ en ‘het verdedigen van de democratie’, organiseert de rest van de wereld zich pragmatisch rond nieuwe assen van samenwerking, in de taal van economisch realisme, technologische autonomie en de soevereiniteit van beschavingen. Er ontstaan nieuwe financiële instellingen, nieuwe militaire allianties en nieuwe energie- en handelscorridors. Het is een ingrijpende herschikking waarin westerse criteria en machtsmiddelen niet langer de boventoon voeren.
Natuurlijk is deze nieuwe multipolaire wereld nog niet stabiel: ze is turbulent en vol tegenstrijdigheden, maar ze vertegenwoordigt het einde van een tijdperk en het begin van een ander, een overgang die tijd en geduld vereist. Geen enkele staat heeft nog de macht om in zijn eentje mondiale regels op te leggen. Machtsverhoudingen komen tot uiting in lokale evenwichten, waarvan de regels nog worden uitgewerkt. De lijken van oude imperiums moeten worden omgevormd tot nieuwe grond waarop iets anders kan worden gebouwd.
Multipolariteit betekent ook dat er niet langer één geopolitieke waarheid is, maar dat elke machtspool zijn eigen narratief heeft, zijn eigen politieke en economische model om voor te stellen. China presenteert zich als een alternatief voor het westerse liberalisme; Rusland beweert waarden en ruimtes te verdedigen; India, Latijns-Amerika en Afrika zoeken een plaats die niet langer ondergeschikt is, maar een hoofdrol speelt in hun eigen geschiedenis. In deze context lijkt Europa de weg kwijt: te klein om zich alleen te doen gelden, te afhankelijk van de Verenigde Staten om een onafhankelijk front te vormen, te vastgeroest in zijn eigen overtuigingen, worstelend om zichzelf te redden door zich tot de verkeerde kant te wenden.
De multipolaire orde brengt weliswaar niet automatisch gerechtigheid of vrede, maar ze is wel een antwoord op de wereldwijde vermoeidheid met de universele pretenties van het Westen. Het is de terugkeer van de politiek, in de meest realistische zin van het woord: de strijd om te overleven en invloed te verwerven binnen een systeem zonder gewapende scheidsrechters, dat bereid is de regels naar believen te veranderen en de resultaten te vervalsen. De wereld is dit alles beu.
We leven in een tijdperk waarin er geen duidelijke winnaars meer zijn. Elk conflict creëert nieuwe afhankelijkheden, nieuwe wonden, nieuwe kwetsbaarheden, en daarom is een eindeloze oorlog ook een oorlog van uitputting, van het onvermogen om alternatieven te bedenken. Sancties, allianties en plechtige verklaringen zijn niet langer voldoende en zullen steeds minder effectief worden, omdat er in de nieuwe wereld geen plaats is voor degenen die nog steeds de overblijfselen van de oude wereld willen opleggen.
Wat blijft er over van Europa, van het collectieve Westen? Het gaat niet langer om de vraag wie gelijk heeft, maar wie het zal kunnen volhouden.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
lSurvival of the fittest.
Degene, die zich het beste aanpast, zal zegevieren.
Dus die nieuwe kansen parels, zullen zeker verliezen. Helemaal als straks de aalmoezen op raken.
Het onderste uit de lan, etc
Lan=kan
“I don’t need to prep, all I need is a gun”
Citaat van een kansenparel uit de VS.
Zo denk ik ook🎯🎯
I need to prep…BUT I also need a gun…with lots of amo
Dat werkt natuurlijk alleen maar ten opzichte van anderen die geen gun hebben of willen, maar ja zo zijn er genoeg van die deugmensen.
epsteins wederopstanding
to ai or not to ai
https://www.youtube.com/watch?v=d3QWWHFzfOI
wauw
Bof . 😁
Ietwat off topic ?
Maar wel een verlengde over het evt. komende?
https://www.dagelijksestandaard.nl/media/doodeng-32000-ai-bots-bouwen-eigen-sociaal-netwerk-en-roddelen-over-ons-ze-weten-precies-wat-ze-zijn.
De bods zeggen onderling “er is leven.. ”
Gijp.. ben je er nog jochie?
Goud plurt van zijn sokkel, arme lui zilver idem.
beste Cor,
er zijn kapitaalkrachtige mensen alsook banken die voor miljoenen aan edelmetalen bezitten .
vanaf het moment dat zij kunnen verkopen met 10 à 15%winst dan verkopen ze .
waardoor de markt verzadigd wordt , de kleine belegger krijgt schrik en verkoopt met verlies wat de prijs nog meer laat dalen tot zijn dieptepunt .
dan kopen de kapitaalkrachtigen weer voor miljoenen in, wat de edelmetalen weer laat stijgen .
als ze dat enkele malen doen per jaar dan hebben ze een mooie rente op hun kapitaal .
gisterenavond op de muntenveiling was er van prijsdaling niks te merken in tegendeel , heb dan ook niks gekocht .
jochie? Misschien wel, maar jij bent een een jankerd. Als er al staat “ doodeng” ga jij al griezelen. Ik had meer van je verwacht Cor, althans die verwachting had je geschapen.
Je hoeft ook niet frustie te zijn Gijpje leeft nog. Hoe lang zien we om 24.00 uur kan er nu toch geen reet aan doen, proost 🙈🙈🙈🙈🙈
Dit is dus een artikel afkomstig van intellectuelen. Dat schept hoop.
Ik probeerde de genoemde site van de link te bereiken, maar kreeg een foutmelding. Dus zocht ik op de naam van de schrijver die me naar https://valdaiclub.com/about/staff/ leidde.
Dus inderdaad een club intellectuelen die mooie analyses maken.
Het is heel vervelend om in te zien dat ‘het Westen’ er een puinhoop van gemaakt lijkt te hebben. Samenwerken van de wereld zou toch wel een stuk leuker zijn. Maar sommigen willen dat blijkbaar niet. Niet omdat ze zo slim zijn of zo, maar het lijkt wel alsof er eigenbelang speelt. Dát zou het probleem kunnen zijn. Want het probleem is niet groter dan dat er blijkbaar mensen zijn die niet willen of kunnen inzien dat de wereld in vrede met elkander moet werken.
Wanneer we de kerfstok van die mensen zouden onderzoeken, dan leidt dit wellicht tot begrip voor het onvermogen of de onwil om samen te werken.
We moeten wél samen de beschaafde regels opzetten en volgen. Ergo, de wil moet er zijn om zich beschaafd, d.w.z. de lat menselijk ethiek en moraal zo hoog als mogelijk te leggen. Want, er zijn er die dit niet lijken te willen. Die mensen lijken er hun eigen normen en waarden op na te houden.
Het begint al met het stimuleren van het ego-gedrag thuis en op de scholen, lijkt mij. Maak een mens wijs dat hij veel ‘specialer’ en meer waard is dan anderen en het ego is uiterst gelukkig dat het een uitverkoren plaats heeft en zal er alles aan doen deze plek te verdedigen. De fout zit ‘m dus in de mens zelf.
Daarom pleit ik voor het aannemen van een wereld-beschaving die bestaat uit de beginselen van de wijsheid zoals die vast gelegd is in bijvoorbeeld de woorden van Boeddha. Dat lijkt me een goed begin, want dan hoeven we niet te strijden welke god men prefereert.
Maar goed, nu doe ik het werk van die club. Maar ik hoop maar dat ze beginnen met het ego zeer goed onder de microscoop te leggen, want wellicht vind men zo wetenschappelijke verklaringen waarom de wereld af en toe zulke ruzie schijnt te maken. Daarbij lijken het steeds dezelfde hooggeplaatsten te zijn die zulke rommel maken op aarde.
Zolang de oneerlijk, onethisch, immoreel handelende mensen geen halt wordt toegeroepen zal het probleem niet opgelost worden en zullen er een paar kunnen blijven zorgen voor het verdriet van ontelbaren.
We weten misschien in welke richting we kunnen denken om de mensen -die in feite in de war lijken zijn- te ontmaskeren, als we goed naar de daden en vooral naar de (ware!) geschiedenis van hen proberen kijken. We komen zo wellicht eerder bij vrede op aarde dan te blijven doorgaan met het geweld en machtsspel.
Laat alle boeken die de mensen oorlog leren taboe zijn. Vrede op aarde voor mensen van goed wil.
Het begint bij de mens zelf.
The mind alone is one’s friend as well as one’s enemy. The
mind is the friend of those who have control over it, and the same
mind acts like an enemy for those who do not control it.
Goed gezegd, Karin.
Wie zichzelf kent, die kan pas beginnen met werkelijk kennen.
En wie geen zelfkennis heeft, wie dus, zichzelf niet goed genoeg realiseert, die kan eigenlijk niet zo goed sturen. zelfbewustzijn is een zeer groot goed en een fijn cadeau, vind ik.
Wist je dat Plato hier, naar men zegt, 2000 jaar geleden al over sprak.
Grappig, is het niet?
Het zelfde geldt voor de Baghavad Gita waarin Krishna met Arjuna sprak.
Soort van synchronisatie van het Oosten en het Westen. Komt regelmatig voor AntiSoof.
Je kunt natuurlijk ook de zaken omkeren namelijk dat alles begint met kennis van anderen en de menselijke aard, zoals die was, is en wellicht nog duizenden jaren zal blijven. Enkele slechte mensen kunnen met 100 zwevende dreamers doen wat ze willen.
helaas loopt de héle Westerse wereld..als kippen door elkaar pikken waar er ook maar één enkele korrel zou kunnen liggen, ergens staat er ook nog een kwade haan toe te kijken op zijn magere Kippen..grijze wolken..
Heb je die plofkip al ontdekt in het kippenhok?
Die enorme roze plofkip bedoel je? 🤣