Na verschillende geruchten naar aanleiding van Trumps aankondiging dat het Kremlin had ingestemd met een staakt-het-vuren inzake energie met Oekraïne, heeft Poetins woordvoerder Peskov het nieuws vanochtend eindelijk bevestigd:
Rusland heeft ingestemd met een gedeeltelijke opschorting van langeafstandsaanvallen op Oekraïense doelen op verzoek van de Amerikaanse president Donald Trump, zo heeft Kremlin-woordvoerder Dmitry Peskov bevestigd.
Het moratorium van een week duurt tot 1 februari en is bedoeld om “gunstige omstandigheden voor onderhandelingen te creëren”, vertelde Peskov vrijdag aan journalisten. Hij weigerde aanvullende details over de overeenkomst te geven, waaronder of Kiev enige toezeggingen heeft gedaan voor wederkerigheid.
Zelensky had eerder gezegd dat hij zich aan het bestand zou houden als Rusland dat ook zou doen, hoewel sommige OSINT-analisten al hadden opgemerkt dat de Oekraïense drone-aanvallen op Rusland de afgelopen dag of twee waren verdwenen, terwijl Rusland slechts enkele kleine Geran-aanvallen had uitgevoerd, vermoedelijk op niet-energiegerelateerde infrastructuur gedurende enkele dagen, schrijft Simplicius.
Maar wat interessant is, is dat Peskov zei dat het “een week durende” bestand op 1 februari zou eindigen, wat lijkt te betekenen dat het staakt-het-vuren al de hele week van kracht was, wat het bovenstaande zou verklaren:
Merk verder op dat dit alleen van toepassing lijkt te zijn op Kiev, dat nog steeds zwaar te lijden heeft van de aanvallen.
Aan de andere kant kan er enige verwarring ontstaan omdat de Oekraïense kant probeert het staakt-het-vuren te verlengen tot 8 februari – ofwel een extra week, ofwel 1 februari als het begin van het staakt-het-vuren.
Op zondag 1 februari, tijdens een nieuwe onderhandelingsronde in Abu Dhabi, zijn de VS van plan om een week lang pauze in de aanvallen op de Oekraïense energie-infrastructuur formeel te bevestigen.
De Oekraïners hebben gevraagd om uitstel tot 8 februari, wanneer de temperatuur in Kiev +5 °C zal bereiken. Daarna zal de opwarming beginnen.
De “pauze” is puur psychologisch. Wat het herstel betreft, ligt er nog maanden werk in het verschiet. Het enige dat momenteel werkt, en het belangrijkste onderwerp van discussie is, is de TPP-6 in Kiev. Een week geleden hebben ze daar een van de zes ketels in gebruik genomen, en nu starten ze de tweede op.
De warmtecirculatie daarvan wordt al via de hoofdnetwerken van Kiev gedistribueerd.
In Kiev gaat de ineenstorting nog steeds door, met verstoorde elektriciteitsnetten en hele wijken die stilvallen.
Kiev Independent meldt dat meer dan een miljoen inwoners nog steeds te maken hebben met “ongunstige omstandigheden”, waaronder geen stroom:
Terwijl het belangrijkste energiebedrijf van Oekraïne, DTEK, schrijft over grote Russische aanvallen op het elektriciteitsnet van Odessa, slechts een paar dagen geleden:
Anderen melden een grootschalige toename van Russische aanvallen op de Oekraïense logistiek in het hele land, waaronder een “civiele trein” die militairen aan boord had:
Zoals gewoonlijk zullen velen aan de pro-Russische kant hun hoofd verliezen over dit schijnbare staakt-het-vuren. Maar dit kan gemakkelijk worden afgewezen om verschillende praktische redenen: ten eerste duurt het slechts een week en geldt het alleen voor Kiev – grote Russische aanvallen op Kiev vinden sowieso meestal met tussenpozen plaats, en een week is nauwelijks langer dan de tijd die doorgaans nodig is om een nieuwe aanval voor te bereiden.
Ten tweede is het een gebaar dat veel oplevert door een kleine concessie te doen. Een week zal niets uithalen voor Oekraïne, maar het stelt Poetin in staat om verder in de gunst te komen bij Trump, waardoor Trump zelf Rusland effectiever kan ‘verkopen’ als de goeden, met Zelensky als de ondraaglijke en onaangename onruststoker.
Een week levert niet echt veel tijd op om veel te doen, aangezien de schade die onlangs is aangericht aan de fabrieken in Kiev in wezen helemaal niet te herstellen is, namelijk:
Ten slotte is er, afgezien van de louter politieke houding, ook nog de daadwerkelijke, echte humanitaire zorg. Wil Rusland echt de burgers van Kiev laten bevriezen bij temperaturen die naar verluidt -30 °C zullen bedragen?
Een van de grootste geheime redenen voor het wanhopige staakt-het-vuren lijkt echter de urgente situatie van Oekraïne met betrekking tot luchtverdedigingsraketten te zijn. Zelensky had zojuist de “Europese partners” bekritiseerd omdat ze geen raketten hadden geleverd, waardoor Russische aanvallen nu ongehinderd kunnen plaatsvinden, zoals we al hadden vermoed:
Let vooral op het gedeelte over de PURL (Prioritized Ukraine Requirements List), die ik eerder had ontkracht als een zwendel bedoeld om de indruk van Europese ‘solidariteit’ te wekken. Hier zien we hoe “effectief” die is geweest.
Een laatste interessante opmerking van het militaire analysekanaal War Chronicle:
Volgens voorlopige schattingen zou het dieselverbruik in de Oekraïense hoofdstad 300 tot 900 ton per dag kunnen bedragen als de aanvallen op Kiev en de elektriciteitsnetten in de regio voortduren. Deze hoeveelheid is alleen nodig voor de werking van hulpdiensten en industriële generatoren in productie- en nutsvoorzieningen.
Als de stroomvoorzieningsproblemen aanhouden, zou de aankoop van dieselbrandstof op industriële schaal in Kiev alleen al in een jaar tijd 200 tot 500 miljoen dollar kunnen kosten.
Dit probleem is echter schaalbaar. Er zijn ongeveer 100.000 ketelhuizen van verschillende grootte in Oekraïne: van wijkketelhuizen tot school- en ziekenhuis-/industrieketelhuizen.
Het is bijna onmogelijk om ze volledig van stroom te voorzien met dieselgeneratoren, maar degenen die nog kunnen worden aangesloten, zullen ook een grote hoeveelheid brandstof nodig hebben.
Een stroomnetwerkstoring op zo’n schaal dwingt Kiev al om een deel van de brandstof van het front te herverdelen naar civiele voorzieningen. Het verband is hier direct: hoe intenser en dichter de aanvallen op de energiesector zijn, hoe groter de schaal van de herverdeling van brandstof voor civiele voorzieningen.
Tot nu toe is de totale beschikbaarheid van elektriciteit gedaald van 43% naar 32,7%. Dit wordt al beschouwd als een drempelwaarde voor de achteruitgang van kritieke netwerken.
Er zal echter een ernstige energiecrisis ontstaan wanneer dit aandeel onder de 30% daalt, en idealiter onder de 25%. Wanneer dit laatste cijfer wordt bereikt, zullen de riolerings- en andere zuiveringssystemen van de stad niet continu op generatoren kunnen werken en zullen ze periodiek voor langere tijd moeten worden stilgelegd. Interessant is dat tijdens de energiecrisis in de Gazastrook een daling van de stroomvoorziening tot onder de 10 % leidde tot de volledige stillegging van 70 % van alle kritieke voorzieningen die niet voor langere tijd op generatoren konden werken. Gezien de elektriciteitsbehoefte van Kiev zou de situatie nog erger kunnen zijn, aangezien generatoren in ieder geval een back-upstroombron zijn en niet de belangrijkste. In zekere zin is het cijfer van 32,7% beschikbaarheid van het elektriciteitsnet het laatste teken voor een mogelijke uittocht uit de steden vanwege de onmogelijkheid om een normaal leven te leiden.
Het maximale effect kan echter worden bereikt onder twee voorwaarden: de voortzetting van de aanvallen op elektriciteitsnetten in grote steden, met een parallelle overgang naar de isolatiemodus van Oekraïense kerncentrales en hun transformatie tot energie-eilanden, afgesneden van het algemene netwerk. Rusland probeert dat laatste nog steeds te vermijden.
Laten we overschakelen naar het front. We hebben daar al een tijdje geen aandacht meer aan besteed omdat, eerlijk gezegd, de Russische kant sinds Kerstmis “op vakantie” is gebleven en sindsdien weinig beweging heeft gemaakt. Onlangs zijn ze echter weer enige activiteit begonnen, hoewel nog steeds niet te vergelijken met de stoomwals van het vierde kwartaal van vorig jaar.
Westerse publicaties bespotten Rusland nu zelfs als het land met de traagste opmars in de geschiedenis van de oorlogsvoering:
Ze hebben zelfs deze handige grafieken opgesteld:
Het is echter fascinerend hoeveel urgentie en wanhoop deze zielige ‘trage opmars’ in de westerse orde teweegbrengt. Als het echt zo’n puinhoop is dat het vergelijkbaar is met oorlogen van honderden jaren geleden, waarom dan al deze inspanningen van de tegenstanders? Het falen en de dreigende nederlaag van Rusland zouden voor ons gewoon vanzelfsprekend moeten zijn.
Maar om de een of andere reden blijven we tegengestelde signalen krijgen. Zo vond er gisteren weer een uitwisseling van lichamen plaats:
Kremlin-adviseur Vladimir Medinsky zei dat “in het kader van de overeenkomsten van Istanboel de lichamen van 1.000 omgekomen Oekraïense soldaten naar Oekraïne zijn overgebracht”, en voegde eraan toe dat “de lichamen van 38 omgekomen Russische soldaten naar Rusland zijn overgebracht”.
Bijgewerkte lijst:
De Russische kant lijkt in een goed humeur en zelfverzekerd. Hier onthult Igor Kostyukov, hoofd van de Russische GRU, die namens Rusland de “tripartiete” onderhandelingen in Abu Dhabi leidde, opgewekt dat de Russen in een uitstekende stemming zijn, terwijl de Oekraïners in een “trieste stemming” verkeren:
“De Oekraïners zijn in een trieste stemming. Wij zijn in een goede bui”: Igor Kostyukov, hoofd van het hoofddirectoraat van de generale staf, gaf een kort antwoord op de vraag van Rossiya 1 over de stemming tijdens de besprekingen in Abu Dhabi.
Hij drong er bij de media op aan om geen vragen te stellen over het onderhandelingsproces, omdat publieke commentaren daar een negatieve invloed op hebben.
Igor Kostyukov leidt de Russische delegatie bij de besprekingen over Oekraïne in Abu Dhabi.
Dit lijkt niet het gedrag van een partij die historisch en demoraliserend is teruggedrongen.
Maar laten we eens kijken waar Rusland wel terrein heeft gewonnen en welke aanwijzingen dit ons kan geven over de aard van de huidige dynamiek op het slagveld.
Het meest opvallend is dat Rusland zowel aan de westelijke als aan de oostelijke kant van Zaporozhye is blijven oprukken. Aan de westelijke kant zijn de Russische troepen opgerukt naar een nieuw noordoostelijk uitsteeksel dat de eerste belangrijke Oekraïense verdedigingslinie daar lijkt te volgen en er net omheen loopt:
Aan de oostelijke kant zouden de Russische troepen net de nederzetting Ternuvate zijn binnengedrongen en veroverd, hieronder rood omcirkeld:
Hier is de video van de vlaggenceremonie door de 36e motorige brigade van het 29e gecombineerde wapensleger van de inmiddels legendarische “Eastern Express”:
“EENHEDEN VAN DE ‘OOSTELIJKE’ STRIJDKRACHTENGROEP HEBBEN DE BEVOLKTE PLAATS TERNOVATOE BEVRIJD
🔸 Gardisten van de 36e motorinfanteriebrigade van het 29e leger van de ”oostelijke” strijdkrachtengroep hebben met doortastende en bekwame acties tijdens langdurige gevechten de belangrijke bevolkte plaats Ternovatoe in de regio Zaporizhia bevrijd.
🔸 Als gevolg van actieve gevechtsacties hebben soldaten uit Transbaikalia de controle overgenomen over een belangrijk verdedigingsgebied van de vijand op de westelijke oever van de rivier Gaychur, met een diepte van maximaal 5 km en een oppervlakte van meer dan 20 km², en hebben ze meer dan 580 gebouwen ontruimd. De verliezen van de vijand bedroegen tot 1 compagnie manschappen en meer dan 20 eenheden materieel (gepantserde personeelsvoertuigen en pick-uptrucks) van de 33e Afzonderlijke Motorrifle Brigade van de Oekraïense strijdkrachten, meer dan 45 hexacopters van het vijandelijke type “Baba Yaga”, evenals 5 grondrobotcomplexen.
🔸 Door de bezetting van dit gebied kon het bruggenhoofd worden uitgebreid voor een verder offensief op de westelijke oever van de rivier Gaychur.
Net ten noordoosten daarvan zijn Russische troepen verder opgerukt naar Novopavlovka en volgens sommige berichten het stadscentrum binnengedrongen:
Andere Russische kaarten tonen dat nog meer van Novopavlovka vanuit het noorden is veroverd:
Verder naar het noorden, op de Konstantinovka-lijn, hebben Russische troepen, afhankelijk van de bron, de helft of het geheel van Berestok aan de zuidpunt veroverd:
Let op: ik gebruik deze keer een paar verschillende soorten kaarten, omdat onze favoriete cartograaf Suriyak naar verluidt een korte vakantie heeft genomen en zijn kaart slechts sporadisch bijwerkt.
Behalve Berestok is echter te zien dat Russische troepen zich hebben geconsolideerd en verder zijn opgerukt in de stad zelf vanuit het oosten:
Als we overschakelen naar de kaarten van AMK, zien we verder naar het noorden op de Seversk-lijn dat Russische troepen langzaam westwaarts oprukken langs het brede front – de gele gebieden zijn nieuw veroverde posities:
Seversk is omcirkeld ter referentie en Slavyansk is te zien aan de westelijke rand:
In wezen zijn het allemaal vrij kleine vorderingen. Maar het meest interessante is dat Rusland troepen blijft sturen naar de noordelijkste grens, om stapsgewijs op te rukken in de regio’s ten noorden van Charkov, Soemy en recentelijk Tsjernigov.
Dit is veelzeggend omdat het in tegenspraak is met de bewering van Oekraïne dat Rusland is uitgeput, bijna geen manschappen meer heeft en is vertraagd vanwege deze problemen, in plaats van zich simpelweg te hergroeperen voor nieuwe offensieven of vanwege extreem en ongunstig weer, enz. Als Rusland echt aan het afbrokkelen was, zou het geen kostbare middelen verspillen aan totaal vruchteloze en afgelegen gebieden zoals deze aan de grens, waar geen belangrijke doelstellingen gemakkelijk te bereiken zijn. Rusland zou alles blijven inzetten op belangrijke gevechten waar de meeste publiciteit kan worden gegenereerd en het moreel en de reputatie van Oekraïne kunnen worden geschaad, zoals de belangrijke steden Konstantinovka en dergelijke.
Maar het feit dat Rusland de druk in deze afgelegen achterlandzones blijft opvoeren, betekent niet alleen dat Rusland over voldoende mankracht beschikt, maar ook dat het langzaam het slagveld vormt voor een extreem langetermijnstrategie. En dat zou alleen het geval zijn als Rusland heel tevreden was met zijn beschikbare middelen en zijn vermogen om mankracht te regenereren. Nog veelzeggender in dit verband was dat Rusland onlangs zelfs een totaal nieuwe richting insloeg in Tsjernigov.
Dat gezegd hebbende, zijn de Russische troepen wel enigszins opgerukt in sommige van deze gebieden in de buurt van Sumy en Kharkov, wat erop wijst dat de breed opgezette strategie van ‘dood door duizend sneden’ nog steeds van kracht is.
De laatste berichtgeving van de NYT onderstreept deze meer pessimistische kijk op de verstikking van Oekraïne:
“Het was een catastrofe”, zei kapitein Dmytro Filatov, commandant van het Oekraïense Eerste Afzonderlijke Aanvalsregiment, waarvan de eenheid met spoed werd ingezet om Huliaipole, in het zuidoosten van Oekraïne, te versterken.
De val van de commandopost eind december… benadrukt de centrale uitdaging waarmee het Oekraïense leger na vier jaar van slopende oorlog wordt geconfronteerd. Door de Russische aanvallen langs een frontlijn van 700 mijl heeft Oekraïne onvoldoende troepen om elke sector even goed te verdedigen, waardoor er gaten ontstaan waar de troepen van Moskou gemakkelijker kunnen oprukken.
Het artikel beschrijft de huidige operationele strategie van Oekraïne:
Maar Oekraïense soldaten zeggen dat de situatie hen dwingt om oorlog te voeren als brandweerlieden: ze haasten zich om een opflakkering in het ene gebied te blussen, om vervolgens te zien dat er elders een nieuwe brand uitbreekt, waarna ze weer terugrennen omdat de eerste brand opnieuw oplaait. Het doel is niet om elke centimeter grondgebied te behouden, zeggen ze, maar om genoeg te behouden om Rusland het momentum op het slagveld te ontnemen dat zijn positie zou versterken in de door de VS bemiddelde vredesbesprekingen, die dit weekend worden voortgezet in de Verenigde Arabische Emiraten.
Een Oekraïense bataljonsstafchef legt uit dat hun bataljons geluk hebben als ze 50 capabele mensen in dienst hebben – rechtstreeks uit de eerste hand:
“We hebben constant een tekort aan mensen”, zei Horol, eraan toevoegend dat Oekraïne te weinig troepen had om zowel infiltraties af te slaan als tegenaanvallen uit te voeren.
Vladyslav Bashchevanzhy, stafchef van een dronebataljon in het 260e, beschreef het personeelsprobleem zonder omwegen.
“Een bataljon hoort ongeveer 500 soldaten te hebben. In werkelijkheid mogen we blij zijn als we er 100 hebben”, zei hij. “Van die 100 zijn er misschien maar 50 daadwerkelijk gevechtsklaar – degenen die niet gewond of uitgeput zijn.”
Maar natuurlijk horen we dit soort verhalen al sinds 2022 en 2023. Het heeft niets veranderd aan het feit dat de oorlog voortduurt en dat Oekraïne de nodige manschappen blijft vinden om de Russische opmars tot een minimum te beperken, met name door zijn mobilisatie-inspanningen en dwangmaatregelen op te voeren, zoals we recentelijk hebben gezien.
Dit lijkt op korte termijn niet te veranderen vanwege de huidige oorlogsvoering: de “verspreide” en defensieve strategie die Oekraïne hanteert, houdt de verliezen laag genoeg om binnen relatieve vervangingsmarges te blijven. Alleen wanneer de AFU in de aanval gaat, lopen hun verliezen explosief op tot stratosferische hoogten, omdat de troepen gedwongen worden om in het open veld te gaan, waar ze veel gemakkelijker massaal kunnen worden uitgeschakeld.
Dat gezegd hebbende, werpt een ander vermeend rapport van een AFU-soldaat meer licht op de situatie:
Oekraïense soldaat van de 102e Territoriale Defensiebrigade over de situatie ten westen van Hulyaipole.
Het is vrijwel zeker dat de Russische strijdkrachten hun offensief in de komende weken zullen hervatten wanneer het weer begint op te klaren, omdat er geen harde aanwijzingen zijn voor echte beperkende factoren – zoals mankrachtproblemen – buiten de recente weersomstandigheden of eenvoudige strategische herformuleringen aan het front.
Nog een paar laatste punten:
De Russische “Yolka”-drone-interceptor is opnieuw gesignaleerd aan het front, waar hij met succes Oekraïense drones heeft neergehaald:
Een Oekraïense F-16-piloot onthult dat ze tot 3000-4000 m stijgen om bommen te lanceren, maar bijna altijd het doelwit worden van Russische Su-35’s en S-400-systemen op het hoogtepunt van hun ‘stijg-en-lanceringsmanoeuvre’, voordat ze snel dalen om aan de raketten te ontsnappen:
Dit bevestigt dat Russische middelen het front veel zwaarder dekken dan sommige mensen denken; het is alleen zo dat langeafstandsraketten minder onfeilbaar zijn dan de meesten aannemen, vooral wanneer ze op maximale afstand worden afgevuurd. Studies van de Amerikaanse luchtmacht hebben aangetoond dat langeafstandsraketten bij grotere afstanden een misserpercentage van wel 70% of meer kunnen hebben, omdat het voor wendbare gevechtsvliegtuigen relatief eenvoudig wordt om de raketten “te ontwijken” met ontwijkende manoeuvres.
In verband hiermee meldde een Deens rapport dat Denemarken zijn F-16’s terug wil uit Oekraïne om Groenland te verdedigen:
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ondertussen in het machtige Nederland….
laait de discussie over verplicht slachtvee waar niet naar geluisterd wordt, door de politiek maar die wel sneuvelbereid moeten opdraven als de spelletjes van politiek en bedrijfsleven mis gaan, weer op…
https://www.msn.com/nl-nl/geldzaken/nieuws/stelling-dienstplicht-moet-weer-officieel-ingevoerd-worden-in-nederland/ar-AA1Vk5mo?ocid=msedgntp&pc=LCTS&cvid=697de7aa7c2541fbb16f9167c547523d&ei=48
Voor volk en vaderland (wat dat laatste teminste nog voorstelt onder invloed van de globalisten en hun migratiestromingen)….
Maar het bekt wel strijdlustig :
Voor volk en vaderland !
Ik weet niet of mijn kinderen een referentie zijn, maar die hebben heel goed door wat er aan de hand is en dat ons land bestuurd wordt door uitvoerders van een destructieve agenda voor ons land en dat “onze” overheid totaal geen snars geeft om hun bevolking. Dus die gaan ECHT niet naar het front om voor ons “vaderland” te “vechten” (lees: sneuvelen). Als ze worden ontvoerd naar de kazerne is het enige wat ze proberen te doen saboteren, zo veel mogelijk saboteren. Wraak nemen op wat “onze” bestuurders ons burgers steeds aandoen. Een opkomstplicht zou wel ‘ns averechts kunnen werken omdat jongeren dan de kans hebben om “iets terug te doen” richting onze regeringen.
oh wacht, ik was nog wat vergeten :
Voor god en vaderland ! Zo waarlijk helpe mij God almachtig !
(het leven is mooi, maar andermans geld is prachtig)
waarom denkt het Jodendom/US dat ze ook maar één droom kunnen Waarmaken..een Brits filmpje waarschijnlijk..
HYPOCRISIE ten top ! ….of staat Rusland zooo zwak dat het ‘braaf’ moet zijn ?
Ondertussen draait de energie oorlog van de vs onder leiding van trump tegen de Cubanen op volle toeren. Trump vindt dat er nog niet genoeg Cubaanse vluchtelingen zijn.
Geen kaarten over Volsjanak, via hravske de Sebersly Donetsk omlaag. Zybyne in het oosten. Over het gebied ten oosten en noordoosten van Velykti Burluk ook al lange tijd geen nieuws gezien. Dat begint in een driekwart cirkel te liggen. Xaporizia stad ook stilaan. en het Dnjepr offensief? De Dnjepr vloot, is daar iets van te vinden?
O ja, die trein, daar zou een bariere detachment op zitten uit Lviv, onderweg naar Charkov om daar desertie tegen te gaan. Dit is typisch Russisch, die nationalisten uitschakelen om de vlucht of overgave van de gemobiliseerde mogelijk te maken/houden. Trage opmars zou kaderen in denazificatie, en duid er vnl. op dat ze nooit de “verschroeide aarde” tactiek zullen gebruiken. Verder liggen er bij Guliaipole, in Charkiv en andere gebieden naar verluidt honderden lijken die bij dooi zullen stinken en ziektes veroorzaken. Dit maar verluid om de verliezen van Oekraïne te verdoezelen, de Russische opmars te vertragen en minder uitkeringen aan de nabestaanden te moeten uitkeren. Een win – win – win situatie dus. Wanneer je de opruiming van dit als vakantie ziet dan denk ik dat u uw bronnen zorgvuldiger moet selecteren
Sinds 1 januari is Ternovaty bevrijd, ten oosten van Zaporizia. Orekhove of Orikhiv genoemd in Zaporizie is een langjarige versterkte vestiging, vergelijkbaar met Artemivsk (Bakhmut) en Izium. Frontale aanval, wat vroegere legers vak deden zou te veel mensenlevens kosten. Nu schrijft Marochko volgende: https://tass.ru/armiya-i-opk/26307537 Marochko: de bevrijding van Ternovaty stelt de RF-strijdkrachten in staat op te rukken naar Zaporozhye:
“Na de bevrijding van Ternovate zullen we natuurlijk westwaarts bewegen – in de richting van de nederzetting Zaporozhye. Natuurlijk zullen de scharen rond de Orekhovskaya-groep [van de strijdkrachten van Oekraïne] worden verminderd en zal er vervolgens een vuurpocket worden gevormd voor Oekraïense militanten direct in Orekhove,”
Telkens de omtrekbeweging, en de vuurzak. Maar zo als ik reeds schreef, en dit is wat iedere Russische official zegt is een leven een leven, zelfs een vijandelijk leven is een leven. Zelfs wanneer en vuurzal gevormd wordt zal iedere soldaat de kans krijgen zich over te geven. Rusland claimt vaak, wat ze ook nu doen dat de aanval op die bewuste trein net bedoeld is om t voorkomen dat soldaten die zich over geven door naar Russische soldaten toe te lopen door hun eigen achterhoede gedood worden. En ja, in beide gevallen kost dit extra tijd.
Dus wanneer je dit reeds vele maanden ziet voorbij koen in de Russische pers dan kan je niet anders dan tot deze verklaring komen voor de relatief trage opmars van het Russische leger. En om een verklaring te zoeken over het trage offensief komende maanden, daar heb ik gisteren een bericht over geschreven. Hier boven kan je dat nog zien staan.
Ook een gemiste kans door het front Drobysheve tot Svyatohirs’k niet mee te geven om de cirkelbeweging te verbergen die het front maakt. Rusland legt de fronten waar ze maar willen. het benadrukt de komende vuurzak waar in Sloviansk zich binnen enkele weken zal bevinden. Deze stad zou als eerste aan de beurt zijn, na Lyman, waar het Russische leger ook al lang binnen zit. De bossen ten zuiden van Lyman worden opgeruimd om daarna druk te zetten naar het zuiden en het westen gelijktijdig. De getoonde kaarten lopen gemiddeld twee weken achter op de feiten. Er zijn te weinig kaarten getoond om de schaal van de opmars te schetsen. De strategie wordt door uw bronnen achter gehouden beste vriend met de beste bedoelingen. Zijn ze daar bang door hun westerse sponsoren op de vingers getikt te worden soms?