Het is geen glitch (dat er niets wordt opgelost). Het is een feature. Het opent namelijk een pad om ‘zaken’ te doen – om deals te sluiten met ‘belanghebbenden’ en om miljarden uit te delen in de vorm van smeergeld. Dit is het geopolitieke transactiemodel van Trump: zaken verdringen traditionele onderhandelingen (tenminste zolang het geld stroomt); geld is politiek.
Van Trump, Witkoff en Kushner wordt gezegd dat ze ervan overtuigd zijn dat ze een financieel beloningssysteem kunnen opzetten voor westerse schuldeisers, investeerders en politici (en de entourage van Zelensky, in het geval van Oekraïne) dat erin slaagt “de financiële voordelen van oorlog te behouden – zonder het bijkomende ingrediënt van bloedvergieten”, schrijft Alastair Crooke.
Zodra de betalingen zijn verdeeld – vanuit het perspectief van Trump en Witkoff – zijn de “territoriale kwesties, veiligheidsgaranties, EU-lidmaatschap en de positie van de NAVO ondergeschikte details zodra het grotere betalingssysteem is georganiseerd. Met andere woorden, het komt neer op wat echt belangrijk is: het geld”.
Met dit wereldbeeld worden de onderhandelingen tussen de VS en Rusland gevoerd door twee New Yorkse vastgoedgoeroes (Witkoff en Kushner), samen met Josh Gruenbaum, die ook is benoemd tot secretaris van Trumps ‘Gaza Peace Board’. Gruenbaum heeft eerder gewerkt bij het KKR-fonds, dat weliswaar niet strikt genomen een ‘aasgierfonds’ is, maar wel gespecialiseerd is in agressieve investeringen in noodlijdende schulden.
Waar zijn de ervaren professionals van de Russische buitenlandse dienst in deze gesprekken? Ze zijn opvallend afwezig. Minister van Buitenlandse Zaken Lavrov is niet aanwezig.
Waarom? Omdat de hypothese van Trump en Witkoff is dat het conflict in Oekraïne kan worden “opgelost door een systeem waarin de mogelijkheid tot financieel voordeel blijft bestaan”. Dat wil zeggen dat degenen die financieel voordeel hebben gehad bij de oorlog in Oekraïne – de ‘belanghebbenden’ – financieel voordeel blijven genieten. Cynischer gezegd: “De welvaartagenda ter ondersteuning van de wederopbouw van Oekraïne” is codetaal voor het behoud van een financieel mechanisme door de Amerikaanse Senaat en de EU om persoonlijk voordeel te behalen.
In wezen is dit de vastgoedervaring van Trump in New York, overgebracht naar een echt conflict – waarin ‘bloed’ meestal de echte valuta vertegenwoordigt die in een conflict wordt geïnvesteerd. Deze benadering onderstreept de aftakeling van het Westen tot een nihilisme dat de offers die mannen en vrouwen brengen ter ondersteuning van hun land beschouwt als een kleinigheid die kan worden afgekocht.
Kijk naar het Witkoff-team – aan de ene kant is er Blackrock en zijn CEO Larry Fink, die door Witkoff zijn aangesteld om de wederopbouwfondsen voor Oekraïne bijeen te brengen. Larry Fink werkt ook nauw samen met het Witkoff-team bij het verdelen van de potentiële ‘kansen’ voor wederopbouw (maar is niet direct betrokken bij de gesprekken met president Poetin in Moskou).
Dan zijn er nog de Rothschilds, die de belangrijkste adviseurs zijn van het ministerie van Financiën in Kiev en die verantwoordelijk zijn voor het beheer van de enorme Oekraïense obligatieschuld van meer dan 216 miljard dollar – dat wil zeggen dat de Rothschilds verantwoordelijk zijn voor de onderhandelingen met obligatiehouders en het beheer van hun vorderingen op Kiev. Er zijn ook soevereine crediteuren die leningen aan Oekraïne hebben gegarandeerd van financiële instellingen, zoals het IMF en de Wereldbank.
De EU alleen al heeft 193 miljard euro gegarandeerd.
Deze ‘belanghebbenden’ in het Witkoff-kader – de crediteuren van Oekraïne, de belangen van Blackrock en mogelijk KKR – zullen goed profiteren van een wederopbouwpakket, in het geval van een politiek akkoord tussen de VS en Moskou. “Sinds februari 2026 worden de staatsobligaties van Oekraïne verhandeld tegen een koers van 60 tot 76 cent per dollar, wat een weerspiegeling is van de intense gevoeligheid van de markt voor mogelijke vredesvoorstellen. De prijzen zijn aanzienlijk gestegen ten opzichte van de dieptepunten van 19-20 cent eind 2024 en begin 2025, naarmate het diplomatieke momentum toeneemt”.
Rothschilds heeft misschien wel of misschien geen direct belang bij het Oekraïense schuldpakket, maar als ‘bedrijf’ heeft het een bittere geschiedenis in zijn omgang met president Poetin over wat er met Yukos is gebeurd. Yukos was in de jaren negentig de grootste olie- en gasonderneming in Rusland.
In 2003 benoemde Michail Chodorkovski, toenmalig hoofd van de Russische oliegigant Yukos, Lord Jacob Rothschild tot “garant” of “beschermer” van zijn meerderheidsbelang in het bedrijf. De overdracht van de zeggenschap over Yukos (dat een groot deel van de Russische olie- en gasvoorraden in handen had) aan Lord Rothschild werd in 2003 automatisch in gang gezet door de arrestatie van Khodorkovsky door de Russische autoriteiten. Het was de bedoeling om deze voorraden buiten het bereik van president Poetin te houden. Yukos werd echter vervolgens genationaliseerd en tenietgedaan door belastingheffingen, waardoor zijn activa in feite elke waarde verloren.
Aan de nieuwe ‘inkomstenkant’ van de ‘balans’ van Witkoff pleiten de EU en de VS voor een herstelfonds van 800 miljard dollar voor de oorlogsschade in Oekraïne. Alle geïdentificeerde belanghebbenden van Witkoff hebben er belang bij om een deel van deze koek te krijgen – Zelensky heeft een deel nodig om te verdelen onder zijn ‘belanghebbenden’ en de EU zet haar defensiecontractanten in de rij om ook hun deel van de 800 miljard dollar op te eisen.
Aan Russische zijde is er Kirill Dmitriev, het door Wall Street opgeleide hoofd van het Russische Nationale Vermogensfonds, die het initiatief heeft genomen om de Verenigde Staten investeringsmogelijkheden aan te bieden als onderdeel van de stakeholderstrategie om de economische banden te herstellen en onderhandelingen te bevorderen. Deze omvatten gezamenlijke projecten op het gebied van zeldzame aardmetalen en de ontwikkeling van het Noordpoolgebied.
Vanuit het perspectief van Moskou – en met Moskou’s duidelijke begrip van de mercantilistische en transactionele mentaliteit van Trump – was het misschien beter om Washington door ‘deal’-kansen aan het praten te krijgen met Rusland (na een lange periode van verbroken communicatie) en nu het Amerikaanse leiderschap wispelturig en grillig is, werd samenwerking met Witkoff en Kushner misschien gezien als de betere keuze.
Deze ‘business first’-methodologie heeft echter een groot nadeel: de ‘onderhandelingen’ met het Witkoff-team werken niet. De zaken gaan de verkeerde kant op, zoals minister van Buitenlandse Zaken Lavrov in twee recente interviews (vorige week met Rick Sanchez op Russia Today en dinsdag met de Russische televisiezender NTV) in klare taal heeft benadrukt.
Minister Lavrov benadrukte dat de afspraken die in Anchorage zijn gemaakt, vastlopen – en zelfs worden teruggedraaid, “in de verkeerde richting gaan”, waarschuwde Lavrov. Niet alleen koelen de betrekkingen af, maar nemen ook asymmetrische acties toe en groeit het risico van escalatie, suggereerde Lavrov.
Wat is er aan de hand?
Ten eerste zijn er verschillende parameters die ten grondslag liggen aan de benadering van Trump van zijn ‘zakelijke strategie’, waarvan de belangrijkste de cultuur van het sluiten van deals is, die is gebaseerd op een ‘financieel beloningssysteem’. Deze benadering gaat voorbij aan de realiteit. De kwestie van de betrekkingen van Rusland met Oekraïne (en de VS) draait niet om het theoretisch verdelen van een miljarden dollars kostende wederopbouwtaart.
De crux is veeleer de noodzaak om overeenstemming te bereiken over waar precies de grens van de invloedssfeer van de NAVO moet worden getrokken. En bij uitbreiding, waar de grens van Rusland en Centraal-Azië zich uitstrekt.
Maar de zaken gaan in de tegenovergestelde richting: Lavrovs frustratie komt duidelijk naar voren in deze interviews. Trump richt zich steeds meer op Amerikaanse dominantie (niet in de laatste plaats als gevolg van de dollar- en schuldencrisis in de VS).
De door schulden gedreven focus van Trump op dominantie staat haaks op een multipolaire machtsverhouding die gebaseerd is op respect voor elkaars nationale veiligheidsbelangen.
Dit leidt tot de tweede parameter: conflicten en oorlogen zijn nu eenmaal niet allemaal vatbaar voor monetaire afkoop. Er is ‘geschiedenis’ en er zijn levens opgeofferd. Alleen een oplossing die het volledige kader omvat dat het conflict in de eerste plaats heeft veroorzaakt, heeft kans van slagen.
En juist de onderliggende oorzaken van het conflict worden buiten beschouwing gelaten in het Witkoff-kader.
Los daarvan zorgt de traditionele cultuur van Europese en Amerikaanse bank- en financiële belangen ervoor dat men geneigd is om de status quo in Oekraïne te handhaven als onderdeel van hun historische standpunt.
De benadering van ‘zorg voor belanghebbenden’ leidt dan automatisch tot het streven naar voortzetting van de bestaande machts- en gezagsstructuren in Kiev, zonder welke de monetaire waarde van Oekraïense obligaties – waarvan er vele in handen zijn van Europese regeringen – tot nul zal dalen.
Marktanalist Alex Krainer heeft verklaard dat “Europese landen, waaronder het Verenigd Koninkrijk, zich in een catastrofale financiële situatie bevinden, deels omdat ze honderden miljarden aan Oekraïne hebben geleend (of gegarandeerd) die waarschijnlijk ‘slechte schulden’ zullen worden”.
Moskou heeft heel duidelijk gemaakt dat er een transformatie moet plaatsvinden in de leiderschapscultuur in Oekraïne om een stabiele coëxistentie tussen Rusland en Kiev mogelijk te maken. Voor Moskou zou de voortzetting van de radicale vijandigheid van het regime van Zelensky betekenen dat Rusland in de toekomst regelmatig met herhaalde conflicten te maken krijgt, aangezien Oekraïne periodiek door Europese staten wordt herbewapend en hergroepeerd.
Elke voorgestelde verandering in de Oekraïense leiderschapsstijl zou echter het zorgvuldig opgezette ‘financiële beloningssysteem’ van Witkoff onderuit halen. Een uitkomst van het conflict als gevolg van militaire feiten ter plaatse die leiden tot een veranderde cultuur in Kiev, zou een gruwel zijn voor het voordeelensysteem van de belanghebbenden.
De ‘belanghebbenden’ zijn verenigd in hun verzet tegen een dergelijke uitkomst. Het plan van Witkoff wakkert hun verzet tegen elke verandering in de status quo effectief aan.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat minister van Buitenlandse Zaken Lavrov aangeeft afstand te nemen van de onderhandelingspogingen van Witkoff. Het werkt niet. Het verwijdert Rusland van zijn veiligheidsbelangen. Het effent juist het pad voor een voortzetting van de oorlog tegen Rusland.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Kushner ziet er niet uit als een mens.
hij is een vleeszak voor een Demon…
net als de meesten die zijn ‘gekozen’, gekozen door dat soort, zelf geschreven verhalen die velen kennen als, de ‘Bijbel’ .
het zijn demonen, ze hebben hun ziel verkocht aan wat wij noemen, de ‘Duivel’ (het kwaad), dat maakt meteen veel duidelijk.
Jared Kushner is a disgusting, criminal, Zionist Jewish bastard like his father (who was convicted by an American court for blackmailing his sister using a prostitute skilled in blackmail, in the style of New Jersey Jewish families). This bastard, who is the husband of Donald Trump’s daughter, who holds no official political office, is being used by Donald Trump not only to negotiate the Ukraine-Russia war but also for the genocide committed by those damned Zionist murderers in Gaza and the West Bank. I have nothing against Jews, but I have a hatred for the Zionist Jewish mafia, especially the American one, whose only true religion for them is Satan’s dung—namely, money! Lucifer and Satan, compared to these evil Zionists, are angels!
hear hear.
Geld bieden voor bloed. Geld dat allang zijn intrinsieke waarde verloren heeft.
Dit geeft aan hoe de criminele cabal over de mensheid denkt.
Hoelang laten wij dit toe.?
Witkoff, Kushner, Fink[elstein], Chodorkowski, de Rothschilds, e.a. …..
allemaal over-erfelijk lid van het zich noemende “uitverkoren volk”.
Kissinger, Nuland [ Nudelmann ], Applebaum, Freeland, Blinken, e.a., deden/doen hun “best”.
Zelensky, Kolomoisky, en M. Abramowitz, en E. Barak, e.a., deden/doen “lekker” mee.
En Epstein, was/is er bij.
“Toevallig”.
Zoekplaatje :
zoek de overerfelijke leden van het zich noemende “uitverkoren volk”,
in leidende posities in de destruktieve politieke ontwikkelingen van de laatste decennia.
Een 10, 20, 30 , 40 , 50 ………
Niet dringen !
Gênant is het zeker. Maar er komen langzaamaan wel wat paniek christenen die hun status als zondaar verbeten proberen om te draaien. Of dat werkt, op het laatste moment, weet ik niet. Het zou opgevat kunnen worden als minachting.
Is de dief aan het kruis gered John? Was het paniek of berouw?
Altijd is er tijd voor inkeer, denk ik John.
Er staat m.i. geschreven dat bijna elke zonde vergeven kan worden.
De wereld is vol van verleidingen en soms lijkt het alsof er geen andere keuze is dan welke de wereld biedt, dus zondigen doen velen, dat is menselijk, maar degenen die geroepen zijn, die horen toch de stem van het geweten, denk ik.
Dus minachting? Het lijkt mij eerder een gevecht om het goede te blijven doen, en als men fout zat, opnieuw te beginnen.
In de Bijbel staat dat goed beschreven. De wereld is vol verleidingen en wie overwint, die overwint de wereld en is vrij.
De enige wetten om die overwinning te behalen zijn de naaste lief te hebben als jezelf en God als de Vader van alles lief te hebben. Eigenlijk heel simpel.
En verder is het geen zorgen voor de dag van morgen. Heel grof gezegd.
Matteüs 12:31-32: “Daarom zeg Ik u: Elke zonde en godslastering zal de mensen vergeven worden, maar de lastering van de Geest zal niet vergeven worden.”
Marcus 3:28-29: “Voorwaar, Ik zeg u: alle zonden zullen de mensen vergeven worden… maar wie gelasterd heeft tegen de Heilige Geest, heeft geen vergeving in eeuwigheid.”
Lucas 12:10: “En ieder die een woord spreekt tegen de Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar wie tegen de Heilige Geest lastert, het zal hem niet vergeven worden.
De reden dat deze zonde “onvergeeflijk” wordt genoemd, is niet omdat Gods genade een grens heeft, maar omdat de zonde de toegangsweg naar die genade definitief blokkeert.
Het is de taak van de Heilige Geest om mensen te overtuigen van hun fouten en hen naar berouw te leiden. Als je de Geest zelf lastert en wegjaagt, wijs je de enige stem of Gids af die je tot inkeer kan brengen.
Vergeving vereist volgens de Bijbel altijd berouw. Wie de werking van de Geest bewust kwaadaardig noemt (zoals de Farizeeën deden), sluit zichzelf af voor het gevoel van berouw. Zonder berouw is er simpelweg geen basis voor vergeving.
Het moet hier dan wel om een verstokte hartgesteldheid gaan waarbij men Gods licht doelbewust ‘duisternis’ noemt. Iemand kan deze zonde dus niet onbewust begaan.
Het is inderdaad nooit te laat om tot inkeer te komen. Nooit. En de Heer zal je altijd met open armen ontvangen en je meer dan welkom heten. Altijd.
Amen.
En dank je, Jef.
Wat kun jij het goed uitleggen!
Zelden heb ik zo iemand ontmoet.
AntiSoof,
Je hebt gelijk dat de kern simpel is (liefde), maar je gaat voorbij aan de menselijke natuur.
Kijk, religiositeit werkt zo: het probeert de overwinning te behalen door heel hard te proberen lief te hebben (werken).
Daartegenover staat het evangelie: het begint bij de gebrokenheid (“Ik kan het niet”) en ontvangt de liefde van God als een geschenk, waardoor je daarna pas in staat bent die liefde door te geven aan anderen.
Kortom: de overwinning wordt niet behaald door de wet na te leven als een set regels, maar door de erkenning dat we in onze gebrokenheid die liefde van God (de Vader) nodig hebben om überhaupt te kunnen liefhebben.
En verder, in Handelingen 4:31 staat dat de gelovigen vervuld werden met de Heilige Geest en het Woord van God met vrijmoedigheid spraken. Dat is wat 2000 jaar geleden gebeurde en vandaag de dag nog steeds gebeurd. Vrijmoedigheid is daarvan het gevolg.
Ik spreek geen overtuigende woorden van menselijke wijsheid, het is de kracht van de Geest die door mij werkt. (1Kor. 2:4) En door elke Christen vervuld van de Geest.
Ik leg het niet goed uit. Het is de Geest die de verbinding legt tussen het gesproken Woord en het hart van de luisteraar. Alle eer en lof behoort Hem toe.
“Kijk, religiositeit werkt zo: het probeert de overwinning te behalen door heel hard te proberen lief te hebben (werken).”, zeg je.
Ik meende altijd dat religie juist de verbinding met God betekende.
Ja, alleen stomme liefde is niet genoeg, als je dat bedoelt.
En inderdaad het lijkt een gave te zijn om Hem te mogen eren.
“Daartegenover staat het evangelie: het begint bij de gebrokenheid (“Ik kan het niet”) en ontvangt de liefde van God als een geschenk, waardoor je daarna pas in staat bent die liefde door te geven aan anderen.”, schrijf je.
Maar ‘gebroken’? Kan een mens niet buigen uit wijsheid en inzicht? Want zou een mens eerst gebroken moeten worden? Zou dat niet betekenen dat de Wet van Jezus minder waar zou zijn? Moet men eerst lijden voor men het licht ziet?
Jezus lijkt toch te zeggen dat wij als kinderen moeten zijn. Onbevangen en blij. De namen van de uitverkorenen staan immers al in het boek geschreven? Ik kan dat gebroken niet plaatsen.
Vergeef me mijn rommeligheid a.u.b., ik vind dit tamelijk ingewikkeld.
Gebrokenheid niet in de zin van ‘vernield’ of ‘gekraakt’ zijn. Maar je moet het eerder zien als overgave. Je geeft jezelf over aan Hem. Voor veel mensen komt dat na een periode van lijden. De praktijk leert dat wij vaak pas buigen als onze eigen wegen doodlopen. In de Bijbel zien we dat de verloren zoon pas naar huis keerde toen alles op was (Lucas 15:17-18). Dat was zijn ‘gebrokenheid’. Het was niet de bedoeling van de vader dat hij leed, maar het lijden opende zijn ogen voor de overvloed in zijn vaders huis.
Maar het kan evengoed anders.
Je kan ook buigen uit wijsheid. Je kan zeggen: “Heer mijn eigen liefde is beperkt, ik heb Uw bron nodig.” Dus maak je klein, en nederig tegenover Hem. Laat je trots varen. Een kind is onbevangen maar ook volledig afhankelijk.
Je vraagt of de Wet van Jezus (liefhebben) minder waar wordt door gebrokenheid. Juist niet! De wet is de bestemming, maar we hebben de Heilige Geest nodig als brandstof. Zonder die Geest wordt de wet een zware last die ons moedeloos maakt. Met de Geest wordt de wet een vreugde, omdat Hij door ons heen liefheeft.
Ieders naam staat met de hand in het Boek des Levens geschreven. Hij respecteert onze vrijheid zozeer dat je naam pas vervaagt wanneer je zijn uitgestoken hand en het offer van Jezus definitief weigeren.
Dit sluit aan bij de gedachte dat God niet wil dat er iemand verloren gaat (2 Petrus 3:9) en de waarschuwing in Openbaring 3:5, waar Jezus belooft: “Wie overwint… Ik zal zijn naam beslist niet uitwissen uit het Boek des Levens.”
(Jakobus 4:8) “Nader tot God, en Hij zal tot u naderen.”
Dit was voor mij in die tijd het vers dat tot me sprak en me ertoe aanzette om Hem actief te zoeken. Hij dringt Zijn aanwezigheid aan niemand op, maar laat Zich vinden door wie met heel zijn hart naar Hem uitreikt.
Jezus zegt zelf in Matteüs 7:7: “Zoek, en u zult vinden.”
Ja, zo ben ik het met je eens, Jef. Prachtig.
God verbergt Zich niet om je te plagen, Hij is een Vader die wacht op de beweging van jouw hart.
De profeet Jeremia schreef al: “U zult Mij zoeken en vinden, wanneer u naar Mij zult vragen met heel uw hart” (Jeremia 29:13).
Lucas 11:13: “Als u die slecht bent, uw kinderen dus goede gaven weet te geven, hoeveel te meer zal de hemelse Vader de Heilige Geest geven aan hen die Hem erom bidden?”
Vraag God actief om Zijn Heilige Geest. Zo is het bij mij begonnen. Ik kon niet eens de Bijbel lezen in die tijd. Ik had het van een filmpje op YouTube. De Geest zal de woorden van de Bijbel voor je tot leven wekken en je de kracht geven om te getuigen.
👍is juist John, maar is het niet zo, dat het Christendom net zo goed gedijdt in zijn schuld gevoel, net zoals het Jodendom goed draait in zijn slachtofferrol..daarom worden de Vaticaanse miljarden samen met het Joodse gouden kalf, misschien die zogenaamde minachting wel net een Angstgevoel..dat werd toen het net hun grootste Verdienmodel..angst..was de sleutel….Fear…enz..
Deze tactiek heeft Europa NIET BEGREPEN.
De hele speech van Rubio in München was op deze techniek gebaseerd. En ook wil Trump op grond van dit principe “ Handel gaan bedrijven , En Europa uit de misère helpen” maar de haat tegen Trump in Europa is zo groot dat ze het bij voorbaat afwijzen.
Dat zal Europa duur komen te staan. !!! Zonder goedkopen en zelfs dure energie is Europa verloren, gaat letterlijk het licht uit.
Hieruit blijkt weer welke domme leiders wij hebben die hun eigen “ economische moter opbranden” om een land vol haat en agressie tegen hun buren, ( een wereld macht met een nucleaire verdediging, nog wel , proberen te redden.
Kolonel Richard Kemp ( engeland ) zei “ grote onrust is onvermijdelijk omdat wij niet meer in een democratie leven” En politiek beslissingen genomen worden “ om te sussen” en om minder onrust vandaag te voorkomen in plaats van grotere problemen in de toekomst af te wenden.
Komt nog bij dat de bevolking van UKRIANE vol met HAAT ZIT TEGEN RUSLAND zodat op geen enkele manier overleg kan plaats vinden.