Pepe Escobar: Het Iran-VS-VAE-Pakistan-raadsel

De helse escalatiemachine bereikt het punt van wanhoop.

De minister van Eeuwige Oorlogen in dienst van de We-Zijn-Zo-Moe-Van-Het-Winnen-Baviaan van Barbaria overweegt verschillende scenario’s voor een “grondinvasie”, parallel aan een verwoestende bombardementscampagne om zogenaamd de “genadeklap” aan Iran toe te dienen, schrijft Pepe Escobar.

Het eiland Kharg is een afleidingsmanoeuvre: te ver weg van de actie. Het in beslag nemen van schepen aan de oostkant van de Straat van Hormuz is onhaalbaar: dat zal onvermijdelijk worden beantwoord met een spervuur van antischipraketten.

Er blijven twee scenario’s over: het innemen van Abu Musa en de grote en kleine Tunb-eilanden, ten noorden van de VAE (en opgeëist door de VAE); of het strategische kleine eiland Larak (ten oosten van het grotere Qeshm), onderdeel van de scheepvaartcorridor waar de IRGC-marine de doorgang controleert van tankers die tol hebben betaald in de Straat van Hormuz.

De enige manier om bij Larak te komen is via Qeshm.

Qeshm is groter dan Okinawa. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kostte het drie maanden, 184.000 manschappen en minstens 12.500 gesneuvelden om Okinawa in te nemen. Qeshm zit vol met talloze Iraanse antischipraketten en drones die over honderden kilometers in kliffen en grotten zijn ingegraven.

Nu naar de drie Iraanse eilanden die ook door de VAE worden opgeëist.

De VAE wijst zelfs de mogelijkheid van een staakt-het-vuren met Iran af. Hun ambassadeur in de VS, Yousef al Otaiba, schreef een oorlogszuchtig opiniestuk waarin hij opriep tot een “definitieve uitkomst” van de oorlog, dat wil zeggen het onschadelijk maken van de “Iraanse dreiging”. Later bevestigde hij dat Abu Dhabi een “coalitie van bereidwilligen” wil leiden om de Straat van Hormuz weer open te stellen (die niet gesloten is; alleen voor landen die vijandig staan tegenover Iran).

Wat er echt toe doet, is de “follow the money”-invalshoek: Yousef al Otaiba bevestigde opnieuw de investeringsverplichting van 1,4 biljoen dollar van de VAE in het Rijk van Chaos – die meerdere deals omvat op het gebied van energie, AI-infrastructuur, halfgeleiders en productie.

De helse escalatiemachine draait op volle toeren. Teheran heeft elk geval van directe betrokkenheid van de VAE zorgvuldig bestudeerd, niet alleen bij het uitbreken van de oorlog, maar ook bij de huidige escalatie. Abu Dhabi biedt niet alleen onderdak aan Amerikaanse militaire bases, maar stond de VS ook toe om enkele van zijn eigen luchtmachtbases te gebruiken om Iran aan te vallen, en hielp vijandige entiteiten bij het ontwikkelen van hun doeldatabase met behulp van de AI-infrastructuur van de Emiraten.

Dat is meer dan voorspelbaar, want Abu Dhabi is de facto een belangrijke bondgenoot van de zionistische as in de Perzische Golf.

Teheran wijst Abu Dhabi de weg naar de hel

De VAE treedt in alle opzichten de oorlog tegen Iran binnen. Het is dan ook geen wonder dat Teheran al vijf belangrijke doelen heeft uitgezet voor zijn dodelijke tegenaanval – zoals onthuld door het persbureau Fars: het raken van deze 5 bevestigde doelen zal wijdverspreide stroomuitval veroorzaken, de waterontzilting lamleggen en datacenters in de hele Emiraten stilleggen.

Teheran is zo vriendelijk om Abu Dhabi, vooraf, de gegarandeerde snelweg naar de hel te tonen als Amerikaanse mariniers hun Hormuz-expeditie vanaf VAE-grondgebied beginnen.

1. Het Jebel Ali-energie- en ontziltingscomplex in Dubai.
2. De Barakah-kerncentrale in Abu Dhabi.
3. De Al Taweelah-energiecentrale.
4. Dubai’s M Station.
5. Het Mohammed bin Rashid Solar Park.

Abu Dhabi zal niet weten wat hen overkomt. En een extra doelwit zou – opnieuw – de Habshan-Fujairah-pijpleiding kunnen zijn: 380 km over land, die de velden van Abu Dhabi verbindt met de haven van Fujairah aan de Golf van Oman, waar dagelijks 1,5 miljoen vaten worden verpompt van een totale productie van 3,4 miljoen vaten per dag, en die de Straat van Hormuz omzeilt.

Het is voor Abu Dhabi een categorische imperatief om zich aan te sluiten bij de waanzin van het Rijk van Chaos vanwege die 1,4 biljoen dollar die al is toegezegd. Jebel Ali moet op volle toeren draaien omdat de VAE een knooppunt is van de – voorlopig ter ziele gegane – IMEC: de India-Midden-Oosten-Europa Economische Corridor, die in feite de Israëlische corridor is tussen Europa en India via de VAE.

De AD Ports Group in Abu Dhabi heeft een concessie van 30 jaar in Aqaba: de enige vrachthaven in Jordanië. DP World uit Dubai heeft een concessie van 30 jaar ter waarde van 800 miljoen dollar in Tartus in Syrië, in het cruciale oostelijke Middellandse Zeegebied. Dit betekent dat de VAE een serieuze maritieme speler is in belangrijke corridors tussen Azië en Europa.

Zoals het er nu uitziet, wordt de VAE in alle opzichten uit de toch al in moeilijkheden verkerende IMEC verdreven. Kostbare vracht van en naar Azië gaat niet meer via Jebel Ali; deze gaat via havens in Oman, naar Saoedi-Arabië (spoorvrachtcorridor naar Jordanië, vervolgens verder naar Syrië, Turkije en Europa) en/of Qatar (transit over land naar Saoedi-Arabië). Een compleet andere logistieke corridor.

Jebel Ali profiteerde tot nu toe van het feit dat het zichzelf profileerde als de belangrijkste, onontkoombare overslaghub van West-Azië, en haalde kostbare, gemakkelijke inkomsten uit 1 biljoen dollar aan jaarlijkse handel. Dit bedrijfsmodel stort in – net als de bling-bling-witwasmachine van Dubai.

De duistere rol van Pakistan

Het Rijk van de Chaos rekende – en rekent misschien nog steeds – op de voorspelbare weigering van Teheran om in Pakistan indirecte “onderhandelingen” over de oorlog aan te gaan, om zo de volgende “definitieve klap” in de vorm van een bombardementsoffensief te rechtvaardigen.

Niets van dit alles lijkt de nauwgezette planning van Teheran te verstoren, aangezien de hoofddoelstellingen onveranderlijk blijven: een nieuwe geopolitieke en veiligheidsverhouding in West-Azië creëren; de afschrikking van Iran – verworven onder vuur – handhaven; en dominantie vestigen over zowel de Arabische petro-monarchieën als de doodscultus in West-Azië.

Wil de VAE de oorlog in? Vanuit het perspectief van Teheran is dat geweldig: de perfecte, volledige rechtvaardiging voor de vernietiging van al hun belangrijke infrastructuur.

Het was meer dan voorspelbaar dat het 15-puntenplan dat de handlangers van Team Trump via Pakistan aan Iran presenteerden, bij voorbaat gedoemd was te mislukken. Het was immers een opgelegde capitulatie: een overgave-document vermomd als “onderhandeling”.

Om te beginnen weigerde Teheran opnieuw te praten met Heckle en Jeckle, het zielige duo Witkoff-Kushner, dat door Iraanse diplomaten wordt omschreven als verraders. Het duo kon zelfs de genereuze voorstellen van Iran niet begrijpen die in Genève waren geschetst en door Omaanse diplomaten in gebrekkig Engels waren vertaald.

Dus moest het narratief onmiddellijk worden aangepast: het nieuwe ‘non-plan’-plan van het Witte Huis zou worden besproken door vicepresident J.D. Vance, die in theorie dit weekend in Islamabad een ontmoeting zou hebben met de Iraanse parlementsvoorzitter Ghalibaf.

Toen stortte de hele zaak in. In wezen omdat het onmogelijk is om deze huidige Pakistaanse militaire junta te vertrouwen.

De Baviaan van Barbaria beweerde dat Iran hem 8 tankers vol ruwe olie had aangeboden. Ze voeren onder Pakistaanse vlag, en zo passeerden ze de Straat van Hormuz. Pas daarna werden ze aan de Amerikanen “aangeboden”. Het is geen wonder dat Iran nu de olietransit naar Pakistan via de Straat van Hormuz heeft opgeschort.

Wat is er nog meer nieuw? Langley’s belangrijkste troef in Pakistan is legerleider generaal Asim Munir – lid van de bende die de regimewisseling doorvoerde, voormalig premier Imran Khan afzette en hem in de gevangenis gooide. Munir heeft Trump op sneltoets staan.

Ze hadden onlangs uitgebreid gesproken over Iran – waarbij Munir de achterkanalen tussen Teheran en het duo Witkoff-Kushner instrumentaliseerde, alles gehuld in de schijn van “onderhandelingen”.

Munir is fanatiek anti-sjiitisch; in zijn gedachten bijna een salafistisch-jihadist; en zeer nauw verbonden met Saoedi-Arabië – dat wil dat Trump alles op alles zet tegen Iran.

Sombere vooruitzichten voor de GCC

Dit alles gebeurde nadat Russische inlichtingenkanalen geverifieerde informatie aan de IRGC hadden doorgegeven dat de “snelle” oorlog van het Epstein-syndicaat, gericht op een regimewisseling in Teheran, volledig werd gesteund door Saoedi-Arabië, met dubieuze financiering vrijgegeven door Saoedi-Arabië, de VAE en Qatar.

Voeg daar nu aan toe dat de meeste raketten die door het Epstein-syndicaat zijn afgevuurd slechts een bereik hebben van 200 tot 300 mijl. Vertaling: ze werden allemaal vanuit de GCC-petromonarchieën op Iran afgevuurd.

En dat brengt ons bij wat de GCC – met de mogelijke uitzondering van Qatar en Oman – in uiterst nare bewoordingen te wachten staat: beide landen hebben begrepen uit welke hoek de wind waait en hebben al verklaard in wezen neutraal te zijn, en geen basis voor aanvallen op Iran.

Koeweit is een fictie. Het zou uiteindelijk kunnen worden geabsorbeerd door Saoedi-Arabië of – historische poëtische gerechtigheid – Irak. Er zijn geen andere opties.

Bahrein herbergt een enorme Amerikaanse militaire basis die in realtime werd vernietigd. Als de sjiitische meerderheid een stap zet, met hulp van Iran, zou het uiteindelijk kunnen worden opgenomen in de Iraanse invloedssfeer. De andere optie is een de facto annexatie door Saoedi-Arabië.

De VAE, geleid door de met de zionisten gelieerde gangster MbZ, is een bling-bling-project dat op sterven na dood is. Het Dubai-model is al dood – haven, financiële zwendel, wereldhoofdstad van het witwassen van geld. Het zou uiteindelijk kunnen worden geabsorbeerd door Oman, terug naar de situatie van 1971.

Iraakse geleerden, met hun scherpzinnig gevoel voor geschiedenis, debatteren al vrolijk dat Bahrein – dat tot Iran behoorde – uiteindelijk terug zal gaan naar Iran; Koeweit zal naar Irak gaan; de Emiraten zullen terugkeren naar Oman, een terugkeer naar hun oorsprong; en Saoedi-Arabië zou ook Qatar kunnen innemen.

Saoedi-Arabië is natuurlijk de joker in het spel. Het is veelzeggend dat Riyad niet behoort tot de triade die zich heeft geprobeerd te positioneren als bemiddelaars tussen de VS en Iran: Turkije, Egypte en Pakistan.

Afgezien van alle hoogdravende retoriek heeft MbS de VS vóór de oorlog wel aangemoedigd om Iran aan te vallen, en overweegt hij nu misschien om de oorlog in te gaan: als dat gebeurt, zal Iran simpelweg de hele Saoedische energie-infrastructuur vernietigen, terwijl de Houthi’s de Rode Zee blokkeren voor eventuele Saoedische energie-export.

Zoals het er nu uitziet, is het heel goed mogelijk dat de GCC een belangrijke rol gaat spelen in de implosie van het internationale financiële systeem, aangezien ze enorme bedragen uit de Amerikaanse markt zullen moeten halen om te kunnen inzetten op hun wankele voortbestaan.

China kijkt met ingehouden adem toe. Peking is zich er maar al te goed van bewust dat de val van Assad de absoluut cruciale landverbinding tussen de Nieuwe Zijderoutes/BRI en het oostelijke Middellandse Zeegebied heeft verbroken.

China zette zwaar in op de trilaterale spoorwegverbinding tussen Iran, Irak en Syrië, die een uitkomst zou zijn om de imperiale maritieme knelpunten te omzeilen. De controle van Iran over de Straat van Hormuz zou echter het begin moeten zijn van een geo-economische tegenaanval.

Iran heeft immers zojuist de petroyuan geïnstitutionaliseerd als betalingssysteem bij het tolstation van Hormuz. Aangezien 80% van de olie-inkomsten al in yuan werd afgewikkeld via CIPS, omvat het systeem nu ook verzendkosten, waarbij tegelijkertijd de Amerikaanse dollar, Amerikaanse sancties en SWIFT worden omzeild – en dat op het meest cruciale knelpunt van de wereldeconomie.

De VAE missen de boot die er echt toe doet. Wat nu in feite plaatsvindt, is het herschrijven van het wereldwijde besturingssysteem (OS). En het nieuwe OS draait op de petroyuan.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Energie-lockdown: de roep om maatregelen begint

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: