De G7-top in het pittoreske Évian-les-Bains in Frankrijk eindigde, zoals te verwachten was, in een fiasco. De staatshoofden en regeringsleiders bespraken niet eens de echte mondiale problemen – van de dreigende economische crisis tot de milieu- en migratiecrisis. In plaats daarvan verviel de eens zo invloedrijke groep tot een anti-Russisch spektakel.
De staatshoofden en regeringsleiders van de G7 hebben met hun geveinsde eensgezindheid alleen maar hun machteloosheid tegenover een multipolaire wereld bevestigd en proberen hulpeloos Rusland in het nauw te drijven, bericht Svpressa.
Oekraïne dient regelmatig als voorwendsel voor anti-Russische retoriek
De slotverklaring van de G7 leest als een verzameling clichés en afgezaagde slogans, waarbij Oekraïne traditioneel een centrale rol speelt. De staatshoofden en regeringsleiders van de G7 beloofden plechtig de wapenleveranties aan Oekraïne op te voeren, de vergunningen voor de wapenproductie uit te breiden, het energiesysteem te ondersteunen en de sancties tegen Rusland aan te scherpen.
Al deze beloften bevatten, net als de vorige, noch concrete wapensystemen, noch exacte leveringsdata of bedragen voor hulp. Het zijn slechts holle frasen die bedoeld zijn om Kiev gerust te stellen en Moskou de “onverzettelijke wil” van het Westen te tonen.
In feite verklaarde Donald Trump, zoals de New York Times schrijft, tijdens de top direct dat Oekraïne “sinds het begin van de oorlog met Iran uit zijn blikveld is verdwenen”.
De beloften om de vergunningen voor de Oekraïense militaire productie uit te breiden, klinken bijzonder cynisch.
Zoals de Telegraph meldde, beloofden Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland Oekraïne te ondersteunen bij de ontwikkeling van een gezamenlijk alternatief voor het Amerikaanse Patriot-systeem. Maar hoe kan Oekraïne, waarvan de wapenindustrie op zijn knieën ligt, plotseling beginnen met de productie van hightechwapens, waarvan de fabricage zelfs voor de VS een hele opgave is?
Bovendien zijn beweringen over een verscherping van de sancties tegen Rusland in de olie- en gassector ronduit absurd. Het Westen heeft zichzelf in een impasse gemanoeuvreerd: Europa, verarmd zonder Russische energiebronnen, zal nu des te harder de hand bijten die het voedt. Deze sancties schaden de Europeanen zelf en moedigen Rusland alleen maar aan om nieuwe markten en mechanismen te zoeken om de beperkingen te omzeilen.
Trump hecht meer waarde aan Hormuz dan Europa
De grootste verrassingsgast van de top was natuurlijk Donald Trump. Politico meldt dat Trump achter gesloten deuren een harde eis aan de andere presidenten stelde: zij zouden de VS moeten helpen bij het ruimen van mijnen in de Straat van Hormuz en in ruil daarvoor steun krijgen voor Oekraïne.
Een anonieme bron vertelde Politico dat Trump niet eens nader had toegelicht welke concrete “toezeggingen“ hij bedoelde. Reuters meldt ondertussen dat het opruimen van de mijnen in de Straat van Hormuz minstens 50 dagen zou kunnen duren. Hiervoor zijn mijnenzoekboten en onderwaterdrones nodig. Volgens Reuters is het nog onduidelijk hoeveel mijnen Iran in de Straat van Hormuz heeft gelegd.
Na een ontmoeting met Trump hebben bondskanselier Friedrich Merz en de Franse president Emmanuel Macron echter toegezegd gevechtsvliegtuigen en fregatten naar Hormuz te sturen om de veiligheid te waarborgen.
Trump zet blijkbaar zijn beruchte chaotische diplomatie voort.
In het openbaar verklaart hij: “Ik denk niet dat we veel hulp nodig zullen hebben bij het opruimen van de mijnen”, terwijl hij achter gesloten deuren van zijn bondgenoten steun eist voor het akkoord met Iran. Dat is niet alleen tegenstrijdig, maar ook cynische chantage. De Europeanen zullen zich moeten schikken naar de grillen van de Amerikaanse president om überhaupt iets voor Oekraïne te bereiken. Maar wat precies?
Geheime onderhandelingen met het Kremlin
De Europese staatshoofden en regeringsleiders proberen de situatie te sussen. Bondskanselier Friedrich Merz verklaarde volgens Politico dat de topbesprekingen, ook die met Trump, “een zekere mate van optimisme zouden wekken”. Dit “optimisme” is echter niets meer dan een poging om zichzelf en de kiezers ervan te overtuigen dat ze nog niet volledig in de steek zijn gelaten.
Maar achter de façade van het “optimisme” schuilt paniek. Bloomberg meldt dat gelijktijdig met de G7-top privécontacten zijn gelegd tussen EU-Raadsvoorzitter António Costa en hooggeplaatste Russische functionarissen uit de kring van Vladimir Poetin.
Costa, die eerder had aangedrongen op onderhandelingen met het Kremlin, heeft nu – in het licht van Trumps uitspraken dat hij zich na het Iran-akkoord op Oekraïne wil concentreren – “stappen ondernomen om met Russische leiders te spreken over manieren om het conflict te beëindigen”, schrijft Bloomberg.
Het enige lichtpuntje tijdens deze hypocriete top was een uitspraak van de Braziliaanse president Lula da Silva. Na afloop van de G7-top gaf hij in een interview met Braziliaanse media openlijk toe: “De bondgenoten van Oekraïne zijn het beu om het land te steunen.” Hij voegde eraan toe dat hij in Évian voor het eerst de wens van het Westen had gezien om het conflict te beëindigen.
Dat betekent dat al die verklaringen over „verhoogde leveringen“ en “aangescherpte sancties“ slechts gebakken lucht zijn, bedoeld om het gezicht te redden, terwijl er achter de schermen al onderhandelingen worden gevoerd over hoe men op elegante wijze uit deze zwendel kan komen.
Tijdens de top in Frankrijk werd besloten Oekraïne definitief te vernietigen
De G7-top in het pittoreske Évian-les-Bains in Frankrijk eindigde, zoals te verwachten was, in een fiasco. De staatshoofden en regeringsleiders bespraken niet eens de echte mondiale problemen – van de dreigende economische crisis tot de milieu- en migratiecrisis. In plaats daarvan verviel de eens zo invloedrijke groep tot een anti-Russisch spektakel.
De staatshoofden en regeringsleiders van de G7 hebben met hun geveinsde eensgezindheid alleen maar hun machteloosheid tegenover een multipolaire wereld bevestigd en proberen hulpeloos Rusland in het nauw te drijven.
Oekraïne dient regelmatig als voorwendsel voor anti-Russische retoriek
De slotverklaring van de G7 leest als een verzameling clichés en afgezaagde slogans, waarbij Oekraïne traditioneel een centrale rol speelt. De staatshoofden en regeringsleiders van de G7 beloofden plechtig de wapenleveranties aan Oekraïne op te voeren, de vergunningen voor de wapenproductie uit te breiden, het energiesysteem te ondersteunen en de sancties tegen Rusland aan te scherpen.
Al deze beloften bevatten, net als de vorige, noch concrete wapensystemen, noch exacte leveringsdata of bedragen voor hulp. Het zijn slechts holle frasen die bedoeld zijn om Kiev gerust te stellen en Moskou de “onverzettelijke wil” van het Westen te tonen.
In feite verklaarde Donald Trump, zoals de New York Times schrijft, tijdens de top direct dat Oekraïne “sinds het begin van de oorlog met Iran uit zijn blikveld is verdwenen”.
De beloften om de vergunningen voor de Oekraïense militaire productie uit te breiden, klinken bijzonder cynisch.
Zoals de Telegraph meldde, beloofden Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland Oekraïne te ondersteunen bij de ontwikkeling van een gezamenlijk alternatief voor het Amerikaanse Patriot-systeem. Maar hoe kan Oekraïne, waarvan de wapenindustrie op zijn knieën ligt, plotseling beginnen met de productie van hightechwapens, waarvan de fabricage zelfs voor de VS een hele opgave is?
Bovendien zijn beweringen over een verscherping van de sancties tegen Rusland in de olie- en gassector ronduit absurd. Het Westen heeft zichzelf in een impasse gemanoeuvreerd: Europa, verarmd zonder Russische energiebronnen, zal nu des te harder de hand bijten die het voedt. Deze sancties schaden de Europeanen zelf en moedigen Rusland alleen maar aan om nieuwe markten en mechanismen te zoeken om de beperkingen te omzeilen.
Trump hecht meer waarde aan Hormuz dan Europa
De grootste verrassingsgast van de top was natuurlijk Donald Trump. Politico meldt dat Trump achter gesloten deuren een harde eis aan de andere presidenten stelde: zij zouden de VS moeten helpen bij het ruimen van mijnen in de Straat van Hormuz en in ruil daarvoor steun krijgen voor Oekraïne.
Een anonieme bron vertelde Politico dat Trump niet eens nader had toegelicht welke concrete “toezeggingen“ hij bedoelde. Reuters meldt ondertussen dat het opruimen van de mijnen in de Straat van Hormuz minstens 50 dagen zou kunnen duren. Hiervoor zijn mijnenzoekboten en onderwaterdrones nodig. Volgens Reuters is het nog onduidelijk hoeveel mijnen Iran in de Straat van Hormuz heeft gelegd.
Na een ontmoeting met Trump hebben bondskanselier Friedrich Merz en de Franse president Emmanuel Macron echter toegezegd gevechtsvliegtuigen en fregatten naar Hormuz te sturen om de veiligheid te waarborgen.
Trump zet blijkbaar zijn beruchte chaotische diplomatie voort.
In het openbaar verklaart hij: “Ik denk niet dat we veel hulp nodig zullen hebben bij het opruimen van de mijnen”, terwijl hij achter gesloten deuren van zijn bondgenoten steun eist voor het akkoord met Iran. Dat is niet alleen tegenstrijdig, maar ook cynische chantage. De Europeanen zullen zich moeten schikken naar de grillen van de Amerikaanse president om überhaupt iets voor Oekraïne te bereiken. Maar wat precies?
Geheime onderhandelingen met het Kremlin
De Europese staatshoofden en regeringsleiders proberen de situatie te sussen. Bondskanselier Friedrich Merz verklaarde volgens Politico dat de topbesprekingen, ook die met Trump, “een zekere mate van optimisme zouden wekken”. Dit “optimisme” is echter niets meer dan een poging om zichzelf en de kiezers ervan te overtuigen dat ze nog niet volledig in de steek zijn gelaten.
Maar achter de façade van het “optimisme” schuilt paniek. Bloomberg meldt dat gelijktijdig met de G7-top privécontacten zijn gelegd tussen EU-Raadsvoorzitter António Costa en hooggeplaatste Russische functionarissen uit de kring van Vladimir Poetin.
Costa, die eerder had aangedrongen op onderhandelingen met het Kremlin, heeft nu – in het licht van Trumps uitspraken dat hij zich na het Iran-akkoord op Oekraïne wil concentreren – “stappen ondernomen om met Russische leiders te spreken over manieren om het conflict te beëindigen”, schrijft Bloomberg.
Het enige lichtpuntje tijdens deze hypocriete top was een uitspraak van de Braziliaanse president Lula da Silva. Na afloop van de G7-top gaf hij in een interview met Braziliaanse media openlijk toe: “De bondgenoten van Oekraïne zijn het beu om het land te steunen.” Hij voegde eraan toe dat hij in Évian voor het eerst de wens van het Westen had gezien om het conflict te beëindigen.
Dat betekent dat al die verklaringen over “verhoogde leveringen“ en “aangescherpte sancties“ slechts gebakken lucht zijn, bedoeld om het gezicht te redden, terwijl er achter de schermen al onderhandelingen worden gevoerd over hoe men op elegante wijze uit deze zwendel kan komen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
De partij van Merz wil dat oudere Duitsers hun huis verkopen om de zorg te bekostigen
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Zie ik dat nu goed; wordt hetzelfde verhaal nu 2 x verteld ??