Saoedi-Arabië probeert de schade van de oorlog tegen Iran te beperken door de olie-export via de oost-westpijpleiding om te leiden van de Perzische Golf naar de Rode Zee. Dit plan zal echter mislukken, in ieder geval zolang het land aan die oorlog deelneemt.
In de jaren tachtig vreesden de heersers van Saoedi-Arabië dat een nieuwe oorlog tussen Iran en Irak de Straat van Hormuz zou afsluiten. In normale tijden exporteerde Saoedi-Arabië dagelijks tussen de 6 en 8 miljoen vaten ruwe olie via zijn havens aan de Perzische Golf. De afsluiting van de Straat zou alle exportmogelijkheden voor Saoedische ruwe olie in gevaar hebben gebracht, schrijft Bernhard.
Er werd een pijpleidingsysteem aangelegd om de aanvoer van ruwe olie van de Saoedische oostkust aan de Perzische Golf naar de westkust aan de Rode Zee mogelijk te maken. Het systeem bestond uit twee leidingen – één voor ruwe olie, de andere voor vloeibaar aardgas. De capaciteit van de pijpleiding bedraagt ongeveer 5 miljoen vaten per dag voor ruwe olie, plus nog eens 2 miljoen vaten als de aardgaspijpleiding wordt omgebouwd voor ruwe olie en ook wordt gebruikt.
De Oost-West-pijpleiding, ook bekend als Petroline, eindigt in de havenstad Yanbu aan de Rode Zee, waar verschillende raffinaderijen een deel van de ruwe olie omzetten in producten die lokaal worden gebruikt. De exportcapaciteit voor ruwe olie van Yanbu wordt geschat op tussen de 3 en 5 miljoen vaten per dag.
Vanwege de recente oorlog van de VS en Israël tegen Iran werd de Straat van Hormuz gesloten. Saudi-Arabië reageerde onmiddellijk door ruwe olie vanuit zijn oostelijke havens via de Oost-West-pijpleiding naar Yanbu om te leiden.
Volgens Windward:
Saudi-Arabië heeft naar verluidt de offshore-productie met ongeveer 2,0–2,5 miljoen vaten per dag teruggeschroefd, inclusief de productie uit de velden Safaniya, Marjan, Zuluf en Abu Safa, wat neerkomt op ongeveer 20% van de nationale productie.
Saudi-Arabië heeft de onshore-volumes van Arab Light verplaatst naar de Petroline-pijpleiding met een capaciteit van 7 miljoen vaten per dag, waardoor de export vanuit Yanbu is gestegen tot ongeveer 2,47 miljoen vaten per dag, een stijging van 330% ten opzichte van het niveau van vóór de crisis.
Die verschuiving is nu zichtbaar in het gedrag van de vloot. Zevenentwintig VLCC’s zijn momenteel op weg naar Yanbu, vergeleken met 18 schepen naar Jeddah en drie naar zowel Jizan, Duba als Rabigh. Deze concentratie geeft aan dat Yanbu nu fungeert als de belangrijkste afzetmarkt voor door Petroline geleverde ruwe olie en het centrale knooppunt van de exportomleiding van Saoedi-Arabië via de Rode Zee.
Let op de (blauwe) Very Large Crude Carriers (VLCC’s) op de kaart die vanuit Azië komen, door de Arabische Zee varen, langs de Golf van Aden, door de smalle Bab el-Mandeb-zeestraat en de Rode Zee in. Dit is een eenrichtingsweg, aangezien VLCC’s te groot zijn om door het Suezkanaal in de noordwestelijke (linkerbovenhoek) van de kaart te varen. Deze schepen zullen langs dezelfde route moeten terugkeren die hen naar Yanbu brengt.
De Saoedische heersers hebben het goed gedaan met de omleiding van olie van de oostelijke naar de westelijke exportfaciliteiten. Deze zet zou een succes zijn geweest als de sluiting van Hormuz was veroorzaakt door een oorlog tussen Iran en Irak.
Deze oorlog werd echter gelanceerd door de VS en Israël en, als vazal van de VS, neemt Saoedi-Arabië hieraan deel. De luchthavens en het luchtruim van het land worden gebruikt voor het bijtanken van Amerikaanse vliegtuigen die Iran bombarderen. Gisteravond werden vijf tankvliegtuigen van de Amerikaanse luchtmacht op de grond geraakt en beschadigd op de Prince Sultan-luchtmachtbasis in Saoedi-Arabië.
Iran heeft bondgenoten die het hebben geholpen de oorlog naar de regio uit te breiden. Sjiitische milities in Irak hebben lokale Amerikaanse bases aangevallen. Hezbollah in Libanon leidt Israëlische troepen af door ze in een lokaal gevecht te betrekken. Dan is er Ansar Islam, ook bekend als de Houthi, in Jemen die zegt dat het klaar is om zich binnenkort aan te sluiten bij de strijd aan de zijde van Iran:
Hooggeplaatst Houthi-functionaris Mohammed al-Bukhaiti zegt dat de groep heeft besloten Iran militair te steunen en op het juiste moment “Hour Zero” (het begin van de actie) zal aankondigen.
Tussen 2015 en 2022 vochten de Saoedi’s een oorlog tegen de Houthi’s in Jemen, die ze verloren. Tijdens die oorlog, in mei 2019, werd de Saoedische oost-west-pijpleiding geraakt:
De Houthi’s, die in oorlog zijn met Saoedi-Arabië, zeiden eerder op dinsdag dat ze zeven drones hadden gelanceerd op vitale Saoedische installaties, zonder daar verder op in te gaan. Later eisten ze de verantwoordelijkheid op voor de aanval op de pijpleiding in opmerkingen die werden uitgezonden door de militaire woordvoerder van de Houthi’s, brigadegeneraal Yahya Sari.
…
De Saoedi’s wezen niet onmiddellijk de schuld toe voor de drone-aanvallen, die gericht waren op twee oliepompstations ten westen van de hoofdstad die de pijpleiding bevoorraden die loopt van het oosten van Saoedi-Arabië naar de haven van Yanbu aan de westkust.
…
Saudi Aramco, de door de overheid gecontroleerde oliemaatschappij, zei dat het uit voorzorg de Oost-West-pijpleiding tijdelijk had stilgelegd en een brand had geblust, die lichte schade aan één pompstation had veroorzaakt.
In oktober 2023 sloten de Houthi’s, uit solidariteit met de bevolking van Gaza die werd aangevallen door Israël, de Straat van Bab el-Mandeb en de Rode Zee voor al het verkeer dat gelieerd was aan de VS en Israël. De Amerikaanse marine probeerde enkele maanden lang de Rode Zee te heropenen, maar faalde. In oktober 2025, na een staakt-het-vuren in Gaza, hieven de Houthi’s hun blokkade van de Rode Zee op.
Nu droomt de Amerikaanse president Donald Trump van Chinese oorlogsschepen om hem te helpen de Straat van Hormuz te heropenen. Dit terwijl Iran, met de hulp van de Houthi, van plan is om ook Bab el-Mandeb te sluiten en het verkeer in de Rode Zee stil te leggen:
Iraanse besluitvormers geven aan dat de Amerikanen niet lijken te begrijpen dat dit voor Iran een existentiële oorlog is. In een dergelijke context wordt niets te kostbaar geacht om op te offeren.
Met de goedkeuring van de nieuwe leider, Sayyed Mojataba Khamenei, is overeengekomen dat als de VS Iraanse installaties aanvalt of daar landt, Teheran bereid is om de situatie drastisch te escaleren.
Mogelijke goedgekeurde reacties zijn onder meer:
1. Sluiting van Bab el Mandeb en aanvallen op havens aan de Rode Zee die olie exporteren, waardoor de oorlog wordt uitgebreid naar een vitale wereldwijde scheepvaartroute.
…
De stap van Saoedi-Arabië om de export van ruwe olie vanuit de Perzische Golf via de Oost-West-pijpleiding naar de Rode Zee om te leiden, was slim en kwam op het juiste moment. Maar het zal niet helpen zolang de Saoedi’s deel uitmaken van de Amerikaans-Israëlische kant in de oorlog tegen Iran.
De Oost-West-pijpleiding heeft al bewezen kwetsbaar te zijn voor drone-aanvallen vanuit Iran of de door de Houthi’s gecontroleerde delen van Jemen. De Saoedische exportterminal aan de Rode Zee in Yanbu zal worden afgesneden van het grootste deel van het wereldwijde verkeer wanneer de Houthi besluiten de Rode Zee opnieuw te sluiten en het verkeer via Bab el Mandeb te stoppen.
De Saoedische export zal dan beperkt blijven tot tankers van Suez-formaat die Yanbu via het kanaal kunnen bereiken zonder Jemen te passeren. Elke VLCC die momenteel de Rode Zee binnenvaart om in Yanbu te laden, zal in feite in de val zitten.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
De Houthi’s hypersonische raket is een game-changer in de Rode Zee
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ze kunne de olie alleen via het Suezkanaal sturen, langs de golf van Aden moeten ze langs de Houties, en dat is een nog smaller kanaal als die van Hormuz.
Weet je meteen waarom die Amerikaanse en Europese vliegdekbootjes daar nog steeds zijn en nog niet aangesloten in bij de Amerikanen in de buurt van Oman, 6 maart waren ze al door het kanaal . . . we zijn nu 9 dagen verder, zo lang is dat niet varen . . .