Trump Sabaoth

Trump heeft eindelijk actief deelgenomen aan die grote oorlog die Israël als Gods wil bestempelt: de Heilige Wereldoorlog.

Sabaoth, een getranslitereerde bijbelse term die ‘God der heerscharen’ betekent en die wordt gebruikt om de macht en soevereiniteit van de God van de Israëlieten te verheerlijken, is ongetwijfeld het kenmerk dat het zionisme het meest passend kan toeschrijven aan de uitverkorene Donald Trump, schrijft Lorenzo Maria Pacini.

In de context van het zionisme, en met name het Amerikaanse christelijke zionisme, zijn er twee begrippen die men in gedachten moet houden om het huidige wereldwijde conflict te begrijpen: uitverkiezing en mandaat.

“Uitverkiezing” verwijst naar het idee dat God een volk of gemeenschap kiest om een bepaalde rol te spelen in de heilsgeschiedenis. In de Bijbel wordt dit begrip voornamelijk geassocieerd met Israël, dat in het Oude Testament wordt voorgesteld als het volk dat door God is uitverkoren om het Verbond te handhaven. In de Amerikaanse evangelische traditie wordt dit begrip echter vaak geïnterpreteerd in een hedendaagse historische en politieke context.

Veel evangelischen lezen de bijbelteksten letterlijk en geloven dat Gods belofte aan Abraham – dat zijn nakomelingen het land en een speciale missie zouden ontvangen – vandaag de dag nog steeds geldt. Om deze reden wordt de moderne staat Israël, gesticht in 1948, gezien als een fase in Gods voorzienige plan in de geschiedenis. Dit perspectief komt vooral voor in het zogenaamde christelijk zionisme, dat stelt dat de terugkeer van de Joden naar het Heilige Land een teken is van de naderende eschatologische gebeurtenissen die in de Schrift worden beschreven.

In dit kader heeft de ‘uitverkiezing’ niet alleen betrekking op het Joodse volk. Een deel van het Amerikaanse evangelische denken kent ook een speciale missie in de geschiedenis toe aan de Verenigde Staten, waarbij de geboorte van de natie wordt geïnterpreteerd als onderdeel van een voorzienig plan. Dit idee is verweven met de Amerikaanse culturele traditie van ‘manifest destiny’, volgens welke de natie een historische taak heeft van moreel en politiek leiderschap in de wereld.

Het ‘mandaat’ vloeit rechtstreeks voort uit de uitverkiezing. Als God een volk of een gemeenschap uitkiest, gaat deze keuze ook gepaard met een verantwoordelijkheid: het vervullen van de taak die God in de geschiedenis heeft toevertrouwd.

In het hedendaagse evangelische denken komt dit mandaat vaak tot uiting in drie hoofdrichtingen. Ten eerste, het steunen van Israël: veel evangelischen geloven dat het helpen van de staat Israël een religieuze plicht is. Dit vloeit voort uit de interpretatie van bijbelpassages zoals Genesis 12:3 (“Ik zal zegenen wie u zegenen”), die wordt gelezen als een goddelijke belofte die nog steeds geldig is. Om deze reden steunt een aanzienlijk deel van het evangelische electoraat een sterk pro-Israëlisch beleid. Ten tweede, de verdediging van religieuze waarden in de politiek, aangezien de opdracht ook de bevordering inhoudt van een samenleving die morele principes weerspiegelt die als bijbels worden beschouwd, zoals de verdediging van het traditionele gezin of de godsdienstvrijheid. Ten slotte, deelname aan het eschatologische plan, waarbij politieke steun aan Israël wordt gezien als onderdeel van het proces dat zal leiden tot de laatste gebeurtenissen van de geschiedenis, namelijk de wederkomst van Christus, het laatste oordeel en de vestiging van het koninkrijk van God.

Het Amerikaanse zionisme kan niet worden begrepen buiten deze twee concepten, die het puriteinse en calvinistische Engelse erfgoed verweven met het jodendom van de diaspora. Voor neoconservatieven wordt steun aan Israël vaak gerechtvaardigd in geopolitieke termen: Israël wordt beschouwd als een belangrijke bondgenoot van de Verenigde Staten in het Midden-Oosten. Voor veel evangelicalen krijgt deze steun echter een theologische betekenis: het beschermen van Israël betekent deelnemen aan Gods plan. Het is een theologische kijk op de geschiedenis, waarin een uitverkoren volk een mandaat ontvangt en een missie in de wereld moet vervullen. Israël wordt gezien als het oorspronkelijk uitverkoren volk, terwijl de Verenigde Staten vaak worden geïnterpreteerd als het historische instrument dat geroepen is om het te beschermen en te ondersteunen. En natuurlijk is de president van de Verenigde Staten de man die “door God gezalfd” is om deze missie te vervullen.

Wereldwijde Heilige Oorlog

Het vooruitzicht van een wereldoorlog lijkt steeds dichterbij te komen, en binnenkort dreigt de mensheid niet meer dan een herinnering te worden. Maar een herinnering voor wie?

In het huidige politieke en militaire landschap lijkt er geen ruimte te zijn voor echte oppositie tegen het zionisme of voor het stoppen van zijn strategie. Sommige Europese leiders, zoals Sanchez en Starmer, hebben schuchter geprobeerd zich ertegen te verzetten, maar Trump – die sterke banden heeft met Netanyahu – bracht hen snel weer in het gareel. Giorgia Meloni gaf toestemming voor het gebruik van Amerikaanse bases in Italië voor militaire operaties en gaf opdracht tot het uitzenden van een Italiaans fregat. Ondertussen bracht de Indiase premier Modi enkele dagen voor de aanval een bezoek aan Israël, waarbij hij openlijk zijn alliantie verklaarde.

Iedereen lijkt deel te nemen aan de kruistocht die wordt toegeschreven aan Adonai Sabaoth, die begon met het bombarderen van een meisjesschool in de vroege uren van het offensief. Na deze eerste episode keurde de Italiaanse Senaat een wet tegen antizionisten goed. Het is moeilijk voor te stellen dat de Italiaanse politieke klasse een andere keuze zou hebben gemaakt, gezien het feit dat IT-bedrijven die banden hebben met de Mossad gevoelige gegevens zouden beheren die toebehoren aan een groot deel van de elite van het land.

Het offensief werd gelanceerd aan de vooravond van het Purimfeest, dat wordt gevierd op de 13e van de maand Adar. Deze feestdag herdenkt de bijbelse episode waarin koningin Esther, een joodse vrouw en echtgenote van de Perzische koning, het complot van Haman verijdelde, die een edict had verkregen om de joden uit te roeien. Haman en zijn zonen werden geëxecuteerd en de joden mochten zich verdedigen: tienduizenden Perzen kwamen om in de hoofdstad Susa en de rest van Perzië. Tijdens Poerim wordt in de liturgie het verhaal van Esther voorgelezen, samen met andere verhalen over militaire overwinningen op volkeren die als vijandig werden beschouwd.

Volgens deze interpretatie werd het tijdstip van een nieuwe “speciale militaire operatie” gekozen omdat bepaalde factoren het politiek steeds moeilijker maakten om deze vol te houden. In de Verenigde Staten zou, vooral na wat er in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaanoever is gebeurd, het percentage burgers dat sympathiseert met de Palestijnen groter zijn dan dat van de aanhangers van Israël. Steeds meer stemmen in de VS beschuldigen AIPAC (American Israel Public Affairs Committee) ervan de Amerikaanse politiek te beïnvloeden door kandidaten te financieren met middelen die indirect afkomstig zijn van Amerikaanse hulp aan Israël, en zo de continuïteit van die financiering te waarborgen.

We mogen de zaak-Epstein niet vergeten, die door sommigen wordt geïnterpreteerd als onderdeel van een systeem van politieke chantage. Epstein, die beweerde banden te hebben met de Rothschilds, werd gezien als een mogelijke tussenpersoon van de Mossad die politieke en zakelijke figuren in diskrediet bracht om hun loyaliteit te verzekeren. Er wordt vaak aan herinnerd dat Trump in de jaren negentig faillissement riskeerde vanwege miljarden schulden en werd gered door een consortium van banken gecoördineerd door Wilbur Ross en gesteund door de Rothschilds. Volgens deze interpretatie werd die schuld van dankbaarheid terugbetaald met zijn politieke loyaliteit.

Trump wordt nu door sommige kringen bijna beschouwd als deel van de joodse gemeenschap; commentator Mark Levin noemde hem tijdens een Chanoeka-viering in het Witte Huis symbolisch “de eerste jood die twee keer is gekozen, zij het niet achtereenvolgens”. In de Verenigde Staten is er ook een grote kiezersbasis van ongeveer 70 miljoen evangelische zionistische christenen die geloven dat steun aan Israël deel uitmaakt van Gods plan en de komst van de Messias zal bespoedigen. Hun steun is cruciaal voor veel verkiezingsoverwinningen van de Republikeinen en voor de steun aan oorlogen in het Midden-Oosten.

Ook in Europa hebben sommige institutionele figuren hun waardering voor de joodse traditie uitgesproken; Ursula von der Leyen heeft bijvoorbeeld gesproken over “Talmudische waarden als onderdeel van het cultureel erfgoed!” Aan de andere kant is het zionisme een project van mondiale hegemonie gebaseerd op een veronderstelde spirituele, culturele en raciale superioriteit, gelegitimeerd door bijbelpassages zoals Deuteronomium 15:6, geïnterpreteerd als een legitimatie van economische en politieke overheersing over andere naties.

Vanuit dit perspectief zou er, vóór de komst van de Messias, een laatste oorlog tegen de “goddelozen” moeten plaatsvinden, en vandaar het idee dat de wereld afglijdt naar een derde wereldoorlog onder leiding van leiders die worden beïnvloed door religieuze en messiaanse motieven. Naast het politieke zionisme zien sommigen de invloed van radicale religieuze groeperingen – zoals bepaalde chassidische stromingen of messiaanse bewegingen – binnen de economische en politieke elites, die ervan worden beschuldigd machtsstrategieën na te streven, zelfs door het doorbreken van traditionele morele normen.

En dit is waar Donald Trump een sleutelrol speelt. Hij is de uitverkorene die eindelijk kan doen wat anderen niet is gelukt, namelijk de vijand aanvallen en vernietigen, een einde maken aan elk obstakel voor de totstandkoming van Groot-Israël, de enige macht bevorderen die door God (hun God) gezegend en ingesteld is, en de militaire superioriteit garanderen die nodig zal zijn in de laatste strijd.

Want, laten we niet vergeten, Groot-Israël kan alleen worden verwezenlijkt door een oorlog die alle obstakels wegneemt, of ze nu politiek, militair of menselijk zijn.

Trump heeft eindelijk actief deelgenomen aan die grote oorlog die Israël verklaart Gods wil te zijn, de Heilige Wereldoorlog.

Een oorlog die zijn politici, zijn generaals, zijn priesters heeft. En zij zijn werkelijk klaar om te vechten.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De leugens van Trump onthullen het ware verhaal over de oorlog met Iran

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: