Onderzoek naar het op afstand beïnvloeden van onze hersenen en ons gedrag met behulp van elektromagnetische golven is al decennia aan de gang

Takuma Ishizuka heeft een overzicht opgesteld van meer dan 400 wetenschappelijke studies waarin wordt onderzocht hoe emotionele toestanden en motorische reacties kunnen worden beïnvloed door stimulatie van specifieke neurale structuren met behulp van elektromagnetische golven, elektrische stromen en ultrasone golven.

Zijn overzicht behandelt verschillende methoden om het zenuwstelsel op afstand te beïnvloeden, waaronder hersengolfsynchronisatie, temporele interferentiestimulatie en het gebruik van microgolfstralen om hersenactiviteit te stimuleren of te onderdrukken, schrijft Rhoda Wilson.

Hij merkt op dat neurostrike-wapens, die gebruikmaken van microgolven of gerichte energiestralen, tot de wapens behoren die worden ontwikkeld om gedrag te veranderen en hersenfuncties en cognitieve functies te verstoren.

Takuma Ishizuka, een onafhankelijk onderzoeker in Japan, heeft een uitgebreid technisch artikel gepubliceerd waarin de mechanismen van het op afstand besturen van het menselijk brein worden onderzocht.

Zijn onderzoek, gebaseerd op een analyse van meer dan 400 wetenschappelijke studies, onderzoekt “hoe externe prikkels, zoals elektromagnetische velden, het zenuwstelsel kunnen beïnvloeden“ en gaat na “of emotionele toestanden en motorische reacties kunnen worden beïnvloed door stimulatie van specifieke neurale structuren“, zo verklaarde hij in een e-mail aan The Exposé.

Hij heeft zijn bevindingen vastgelegd in een artikel getiteld ‘Can the Brain Be Hacked? Examining Scientific Mechanisms on Remote Control of the Human Brain’. In de inleiding staat:

Het artikel van Ishizuka, opgedeeld in 11 hoofdstukken of pagina’s, heeft een overzichtelijke index met hyperlinks, zodat lezers in hun eigen tempo door de verschillende onderdelen kunnen navigeren. Het eerste hoofdstuk beschrijft diverse methoden om het zenuwstelsel op afstand te manipuleren. In de hoofdstukken 2 tot en met 9 worden „talrijke studies besproken die aantonen dat directe elektrische stimulatie van de diepe hersenen emoties zoals woede, angst, plezier, verlangen en remming kan opwekken, en dat hiermee ook het lichaam vrijelijk kan worden gemanipuleerd, bijvoorbeeld door bewegingen van ledematen, hartstilstand en ademhalingsstilstand te veroorzaken.“ Hoofdstuk 10 beschrijft de vroege pogingen tot gedachtencontrole. Hoofdstuk 11 bevat een lijst van de 476 bronvermeldingen die Ishizuka in zijn onderzoek heeft gebruikt.

Hieronder volgt een samenvatting van een deel van de informatie uit hoofdstuk 1.

Hersengolfsynchronisatie en temporele interferentie

De klassieke methode om het zenuwstelsel te manipuleren is directe elektrische stimulatie via geïmplanteerde elektroden, maar nieuwe methoden maken indirecte manipulatie mogelijk met behulp van elektromagnetische golven, elektrische stromen en ultrasone golven. Hoewel hij de andere methoden kort noemt, richtte Ishizuka zijn onderzoek vooral op de manipulatie van de hersenen met behulp van elektromagnetische golven.

Zelfs zwakke elektromagnetische golven of elektrische stromen kunnen neuronen activeren via een proces dat ‘brain entrainment’ wordt genoemd. Brain entrainment, of brainwave entrainment, is het fenomeen waarbij de elektrische oscillaties van de hersenen synchroniseren met het ritme van periodieke externe prikkels, zoals geluid, licht of trillingen. Door deze frequentievolgende reactie kunnen de hersenen overschakelen naar specifieke toestanden die verband houden met verschillende bewuste activiteiten, variërend van diepe slaap tot verhoogde concentratie.

Onlangs is een techniek ontwikkeld die ‘temporele interferentie’ (‘TI’)-stimulatie wordt genoemd. Deze techniek werkt door twee paar elektroden op de hoofdhuid aan te brengen die hoogfrequente wisselstromen afgeven. Deze stromen kruisen elkaar in de hersenen en creëren zo een laagfrequente beatfrequentie, waardoor specifieke diepe hersengebieden via hersensynchronisatie worden geactiveerd.

Ishizuka legt uit waarom de ontwikkeling van TI belangrijk is:

Met andere woorden: ontwikkelingen op het gebied van temporele interferentiestimulatie hebben het mogelijk gemaakt om de hersenen met elektromagnetische golven zodanig te stimuleren dat er een nauwkeurigere controle mogelijk is over hersensynchronisatie en de effecten daarvan op gedrag, zoals slaap, geheugen, woede, angst, hallucinaties, gezichtsvermogen en reactietijd, afhankelijk van de gelokaliseerde samengestelde golf die ontstaat wanneer verschillende frequenties worden gebruikt.

Microgolven als verborgen wapen

Microgolven kunnen via hersensynchronisatie ook veranderingen in neuronen, hersengolven en gedrag teweegbrengen. “De sleutel tot het teweegbrengen van deze [gedrags]veranderingen lijkt te liggen in het moduleren van de microgolven op een extreem lage frequentie binnen de hersengolfband“, aldus Ishizuka. „Ongemoduleerde continue microgolven onderdrukken vaak de neuronale activiteit of hebben helemaal geen effect.“

Ishizuka verwijst naar een experiment van het Amerikaanse National Institute of Neurological Disorders and Stroke, waarbij resusapen werden bestraald met microgolven. Een radioantenne werd op de hoofden van de resusapen gericht, zodat deze in lijn lag met de hersenstam, en binnen enkele seconden werd de aap slaperig. Na ongeveer een minuut raakte hij opgewonden en begon hij zijn hoofd heen en weer te bewegen. De aap kreeg vervolgens een ernstige convulsie en stierf enkele seconden later.

Het experiment werd herhaald. Tien apen stierven als gevolg van blootstelling aan de microgolven. Nog eens tien apen, bij wie de blootstelling werd beëindigd voordat ze stierven, vertoonden diverse symptomen, waaronder symptomen die lijken op de ziekte van Parkinson, quadriplegie, zwakte in de bovenste ledematen, ataxie en weefselschade in de hersenstam en de kleine hersenen.

Ishizuka verwees naar een ander experiment waarin onderzoekers microgolven gebruikten om het hart van een kikker tot stilstand te brengen, wat suggereert dat het bestralen van het hart of de hersenen met pulsgemoduleerde microgolven die synchroon lopen met de hartslag, bij mensen en dieren een fatale hartstilstand kan veroorzaken. Dit dient als bewijs dat microgolven kunnen worden ingezet als een heimelijk, uiterst dodelijk wapen dat geen sporen achterlaat.

Straling van mobiele telefoons

Net als de hierboven genoemde frequenties zenden mobiele telefoons pulsgemoduleerde microgolven uit die extreem laagfrequente componenten in de hersengolfband bevatten, wat van invloed kan zijn op het geheugen.

“Bij mobiele telefoons van de tweede generatie zijn bijvoorbeeld extreem laagfrequente componenten van de theta-band bij 5,6, 5,86, 6,8 en 8 Hz het sterkst gedetecteerd,” schreef Ishizuka.

Thetagolven, die variëren van 4 tot 7 Hz, worden in verband gebracht met het geheugen en emoties, zoals angstreacties en pathologische agressie. Alfagolven, die variëren van 8 tot 12 Hz, worden in verband gebracht met remming en zouden het verstand sturen.

In 2003 toonden Finse onderzoekers aan dat blootstelling aan elektromagnetische golven van mobiele telefoons van de tweede generatie (2G) diverse effecten heeft op het menselijk brein, waaronder een aanzienlijk verminderd werkgeheugen.

Microgolfstralen om hersenactiviteit te stimuleren of te onderdrukken

Het gebruik van microgolfstralen is onderzocht als techniek voor neurostimulatie. Recente vooruitgang in signaalverwerkingstechnologie heeft het mogelijk gemaakt microgolven als stralen in specifieke richtingen uit te zenden, wat kan worden gebruikt om hersenactiviteit te bevorderen of te onderdrukken.

Onderzoekers van Rice University hebben, geïnspireerd door het succes van TI-stimulatie, een methode ontwikkeld om specifieke doelen diep in de hersenen te stimuleren met behulp van microgolfstralen in plaats van elektrische stroom. De methode maakt gebruik van meerdere stralen waarbij de energie op het snijpunt wordt geconcentreerd. Simulaties tonen aan dat ze het centrum van de hersenen kunnen stimuleren met een elektrische veldsterkte die vergelijkbaar is met die van stimulatie met elektrische stroom, maar met een veel betere focale precisie.

Andere onderzoekers, waaronder die van de Universiteit van Utah, onderzoeken eveneens het gebruik van microgolfstralen voor neurostimulatie. Simulaties tonen aan dat ze de diepe hersenen draadloos kunnen stimuleren door meerdere microgolfstralen op specifieke doelen in de hersenen te richten, met behulp van een array-antenne en microgolfstralen van 8 GHz.

De resultaten van een studie door Iraanse onderzoekers in 2020 toonden aan dat microgolfstralen op elk punt op het menselijk hoofd kunnen worden gericht en dat ze de diepe hersenen draadloos kunnen stimuleren door meerdere stralen op specifieke doelen in de hersenen te richten. In deze simulatie werden meerdere array-antennes in een cilindrische vorm rond het hoofd geplaatst, en werden microgolfstralen van 1 GHz naar het centrum van de hersenen gestraald, waardoor de elektromagnetische kracht op een diepte van 10 cm in de hersenen werd gebundeld.

Neurostrike-wapens

De ontwikkeling van neurostrike-wapens vordert, aldus Ishizuka, en het lijkt erop dat deze technologie voor militaire doeleinden wordt ingezet. Een voorbeeld hiervan is het Moskou-signaal, waarbij de Amerikaanse ambassade in Moskou van 1953 tot 1979 met microgolven werd bestookt.

Van 1953 tot april 1979 werd de tien verdiepingen tellende Amerikaanse ambassade in Moskou met microgolven bestookt. Dit signaal stond bekend als het ‘Moscow Signal’. Naar schatting ging het om een signaal met een lage intensiteit van ongeveer 0,1-24 µW/cm² in het gigahertz-bereik, in de vorm van een gemoduleerd radiofrequentiesignaal dat negen uur per dag werd uitgezonden. Er werd vastgesteld dat het bij ambassademedewerkers chromosomale afwijkingen, ernstige gezondheidsproblemen zoals kanker en leukemie, en symptomen die wijzen op elektromagnetische overgevoeligheid had veroorzaakt.

Project Pandora van DARPA

Het Amerikaanse Defence Advanced Research Projects Agency (“DARPA“) heeft een lange geschiedenis van pogingen om technieken te ontwikkelen voor het bundelen van microgolfstralen om tegenstanders te desoriënteren of in verwarring te brengen. Dit blijkt duidelijk uit hun geheime onderzoeksprogramma, Project Pandora genaamd, dat in 1965 werd gestart om de biologische en gedragseffecten van microgolven met laag vermogen te beoordelen. Het project werd gelanceerd als onderdeel van een onderzoek naar het Moskou-signaal.

Er bestond echter het vermoeden dat Project Pandora een onderzoeksprogramma was gericht op gedachtenbeïnvloeding op afstand. Dit werd in 1967 ontkend door de directeur van DARPA, die zei: “De Pandora-experimenten waren nooit gericht op het gebruik van microgolven als bewakingsinstrument, noch als onderdeel van een wapenconcept.“

Een jaar later ging de directeur hier dieper op in in een schriftelijk antwoord op een vraag van het Congres. “Dit agentschap is niet op de hoogte van enig onderzoeksproject, geheim of openbaar, dat onder auspiciën van het Ministerie van Defensie is uitgevoerd – nu of in het verleden – waarin de mogelijkheden zouden zijn onderzocht om microgolfstraling te gebruiken als een vorm van wat in de volksmond bekendstaat als ‘gedachtenbeheersing’,” zei hij.

Deze verklaringen waren echter historisch gezien niet juist, aangezien wapens en gedachtenbeheersing duidelijk in de gedachten van sommige DARPA-functionarissen speelden toen Pandora van start ging. Onderzoekers hadden destijds al aangetoond dat directe elektrische stimulatie van de hersenen gedrag kon veranderen. De vraag was of microgolven hetzelfde effect konden hebben.

“Dit was wat Project Pandora aanvankelijk wilde ontdekken: of een zorgvuldig samengesteld microgolfsignaal de geest kon sturen,” zei Ishizuka.

Pandora was een onderzoeksprogramma van meerdere miljoenen dollars met talrijke projecten. Het belangrijkste onderzoek vond plaats in een microgolffaciliteit die was opgezet bij het Walter Reed Institute of Research van het Amerikaanse leger, waar blootstellingsexperimenten werden uitgevoerd door het ‘Moskou-signaal’ te simuleren, gericht op chimpansees. Het onderzoek leverde geen noemenswaardige biologische effecten op, wat er blijkbaar toe leidde dat het project in 1969 werd stopgezet.

Sommigen stonden sceptisch tegenover de reden voor de stopzetting van het project. Paul Braude, een wetenschappelijk onderzoeksjournalist voor The New Yorker, suggereerde dat Project Pandora werd stopgezet vanwege de ontdekking van ernstige biologische effecten die verborgen moesten blijven.

Volgens het boek ‘‘Non-Lethal’ Weapons’ uit 2009 van Neil Davison “richtte het onderzoeksprogramma zich op wapentoepassingen en toonde het het potentieel aan van microgolven met laag vermogen om de hersenfunctie te verstoren“, aldus Ishizuka.

“Een document dat de resultaten lijkt te tonen van experimenten die zijn uitgevoerd bij het Walter Reed Institute of Research van het leger, vermeldt ‘afname van gedragsprestaties’, ‘epileptische aanvallen’, ‘grote veranderingen in de hersenfunctie’, ‘toename van de bloedstroom met 30 tot 100%’ en ‘dodelijkheid’.”

De Amerikaanse luchtmacht en elektromagnetische wapens

Davison was senior wetenschappelijk en beleidsadviseur bij de afdeling Internationaal Recht en Wapenbeleid van het Internationaal Comité van het Rode Kruis. Zijn boek ‘‘Non-Lethal’ Weapons’ biedt een uitgebreid overzicht van microgolfwapens en akoestische wapens die door Amerikaanse overheidsinstanties zijn ontwikkeld en in bezit zijn.

Davisons boek, samen met een rapport van US News uit 1997, “belicht de historische en technische achtergrond waartegen Amerikaanse overheidsinstanties – met name de Amerikaanse luchtmacht – al lang geïnteresseerd zijn in technologieën om menselijke hersenfuncties te verstoren en de ontwikkeling van operationele systemen daarvoor hebben onderzocht“, schreef Ishizuka.

Deze bronnen verwijzen naar een rapport dat in 1982 door de Amerikaanse luchtmacht is opgesteld. Daarin werden biotechnologische onderzoeksproblemen geschetst waarvoor oplossingen nodig waren voor de ontwikkeling en exploitatie van luchtvaartsystemen na het jaar 2000.

“Tot de onderzoeksproblemen behoorden de biologische effecten van radiofrequente elektromagnetische straling (RFR), waaronder microgolven”, aldus Ishizuka. Daarin werd ingegaan op het potentieel van RFR om de werking van het menselijke centrale zenuwstelsel te verstoren, te verminderen of te sturen.

“Uit deze benadering blijkt duidelijk dat de Amerikaanse luchtmacht elektromagnetische energie niet louter als een communicatiemiddel beschouwde, maar als een uiterst praktische technologie om menselijk gedrag op afstand te sturen en te beïnvloeden“, aldus Ishizuka.

Davison en het artikel in US News merkten op dat het onderzoek naar microgolven voornamelijk werd uitgevoerd in het Brooks Air Force Research Laboratory in Texas.

Om de veiligheid van radarsystemen te onderzoeken, startte het laboratorium in 1968 een uitgebreid programma naar de biologische effecten van radiofrequenties, microgolven en millimetergolven. In een paper uit 2002 waarin het programma werd samengevat, stond:

“In de faciliteiten van het Air Force Research Laboratory in Brooks wordt een breed scala aan blootstellingsparameters aan radiofrequentie-straling (RFR) bestudeerd, waaronder blootstelling aan microgolven, millimetergolven, krachtige microgolven (HPM), ultrabreedbandstraling (UWB), en dit omvat zowel gepulseerde als continue golven, evenals acute, chronische en herhaalde blootstellingen. Het onderzoek wordt uitgevoerd op biologische organisatieniveaus, variërend van subcellulaire fracties tot cellen, knaagdieren, geiten, apen en mensen. De bestudeerde biologische effecten omvatten biochemische, genetische, neurale, fysiologische, gedragsmatige en cognitieve effecten.”

In 2004 verscheen het concept “Controlled Personnel Effects“ van de luchtmacht. “Het concept van gecontroleerde effecten op mensen voorziet in een zeer geavanceerde toepassing waarbij niet-dodelijk geweld wordt gebruikt om de gedachten en handelingen van een doelwit naar wens te beïnvloeden,“ aldus Ishizuka.

Ishizuka citeerde Davison, en schreef: “Voor de ‘Controlled Personnel Effects’-capaciteit heeft het S&T-panel [wetenschap en technologie] het potentieel onderzocht om individuen met niet-dodelijke kracht te beïnvloeden, vanaf een militair bruikbare afstand, om geselecteerde tegenstanders te laten denken of handelen volgens onze behoeften. Door de toepassing van niet-dodelijke kracht is het mogelijk om personeel fysiek te beïnvloeden of buiten gevecht te stellen. Geavanceerde technologieën zouden de soldaat in staat kunnen stellen om op afstand fysieke sensaties te creëren, zoals druk of temperatuurveranderingen. Een actueel voorbeeld van deze technologie is Active Denial … Door het menselijk brein en het zenuwstelsel te bestuderen en te modelleren, is het ook mogelijk om personeel mentaal te beïnvloeden of in verwarring te brengen.”

Het Korps Mariniers en elektromagnetische wapens

Het artikel in US News belichtte het werk van Eldon Byrd.

Byrd leidde van 1980 tot 1983 het project ‘Nonlethal Electromagnetic Weapons’ van het Korps Mariniers, waarbij hij experimenten uitvoerde op dieren en op zichzelf om te zien of hersengolven zouden synchroniseren met golven die van buitenaf op hen inwerkten. Hij ontdekte dat hij de hersenen ertoe kon aanzetten om gedragsregulerende chemische stoffen vrij te geven door middel van elektromagnetische straling met een zeer lage frequentie.

Uit Byrds onderzoek bleek dat hij dieren in een verdovingstoestand kon brengen met behulp van uiterst zwakke, niet-detecteerbare magnetische velden. Hij toonde ook aan dat magnetische velden ervoor zorgden dat bepaalde hersencellen bij ratten histamine afgaven, wat bij mensen onmiddellijk griepachtige symptomen en misselijkheid zou veroorzaken.

Byrd zei dat de effecten van zijn onderzoek niet-dodelijk en omkeerbaar waren. “Je zou iemand tijdelijk buiten gevecht kunnen stellen“, zei hij.

“De heer Byrd zegt dat hem werd verteld dat zijn werk niet als geheim zou worden aangemerkt ‘tenzij het werkt’. Omdat het werkte, vermoedde hij dat het programma ‘in de doofpot werd gestopt’“, merkte Ishizuka op. “Andere wetenschappers vertelden soortgelijke verhalen over onderzoek naar elektromagnetische straling dat topgeheim werd zodra er succesvolle resultaten werden behaald.“

Ethische en juridische bezwaren

Ethici maken zich zorgen over de ontwikkeling van niet-dodelijke wapens, die in het diepste geheim plaatsvindt. Er bestaan momenteel geen verdragen die het gebruik ervan reguleren en niemand weet wat er op de lange termijn zal gebeuren met mensen die eraan worden blootgesteld. Bovendien zijn medische onderzoekers bezorgd dat onderzoek naar elektromagnetische golven voor therapeutische doeleinden zou kunnen worden gebruikt voor de ontwikkeling van wapens.

Dr. Neil Davison van het Internationaal Comité van het Rode Kruis heeft gewaarschuwd dat onderzoek naar wapens die zijn ontworpen om de hersenfunctie te verstoren, wordt voortgezet onder het mom van de ontwikkeling van “niet-dodelijke wapens“, en dat dergelijke technologieën ingrijpende ethische vraagstukken zullen oproepen als ze haalbaar blijken te zijn, met name in de context van politieoptreden of oorlogsvoering.

Tegen het einde van het eerste hoofdstuk beschreef Ishizuka kort twee bekende incidenten van microgolfaanvallen: het ‘Havana-syndroom’ in 2016 en de ‘aanval van het Chinese leger op het Indiase leger’.

Je kunt hoofdstuk 1, ‘Remote Neural Manipulation’, volledig HIER lezen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Wetenschappers beschuldigen Wereldgezondheidsorganisatie van het verdoezelen van kanker-epidemie door mobiele telefoons

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: