In het algemeen zijn politieke verontschuldigingen erger dan nutteloos. Links kan nooit worden tevredengesteld, en een verontschuldiging leidt alleen maar tot meer eisen, vaak van financiële aard, schrijft John Hinderaker. Maar het geval van België test dat principe: Waarom België zich niet zal verontschuldigen voor zijn wreedheden in Congo:

De koning van België heeft zijn veto uitgesproken over een verontschuldiging voor het wrede koloniale verleden van zijn land in Centraal-Afrika en roept de geest op van zijn voorvader Leopold II, wiens schrikbewind in Belgisch Congo miljoenen levens eiste.

Leopold, de oudoom van de huidige koning Filip, bestuurde de “Congo Vrijstaat” als zijn persoonlijke leengoed tussen 1885 en 1908, waarbij minstens tien miljoen Congolezen, meer dan de helft van de bevolking, omkwamen of werden vermoord.

Naar mijn mening was het Europese kolonialisme per saldo goed voor de mensheid. Het bevorderde de beschaving over de hele wereld. Het Britse kolonialisme, hoewel onvolmaakt, vertegenwoordigde het beste van het fenomeen. Het Belgische kolonialisme daarentegen was het ergste. Toch ligt een verontschuldiging niet in het verschiet:

Na twee jaar van nationaal soul-searching en een speciale parlementaire commissie die werd opgericht om te onderzoeken hoe het land zich kan verzoenen met voormalige kolonies in Congo, Burundi en Rwanda is België in een impasse geraakt.

De gesprekken braken deze week af nadat Wouter De Vriendt, de voorzitter van de commissie, zijn stilzwijgen verbrak en klaagde dat een verontschuldiging een “rode lijn” was voor de monarchie van het land, die nog steeds een belangrijke constitutionele rol speelt.

Waarom geen excuses? Men zou kunnen denken dat er veel is waarvoor België spijt zou moeten hebben, ook al is het Congolese zelfbestuur aantoonbaar niet beter of slechter gebleken. Het antwoord is eenvoudig: een verontschuldiging, die op zich geen waarde heeft, wordt geëist als een stap naar onvermijdelijke herstelbetalingen:

Kritiek op H&M's modellen keuze

De Standaard meldt dat de koning vorige maand “discreet” tegen premier Alexander De Croo heeft gezegd dat excuses en vooral herstelbetalingen niet aan de orde zijn.

De bezorgdheid van de koning is niet misplaatst:

Aan de andere kant eisten de socialistische en groene Franstalige partijen, de Walen, een volledige verontschuldiging en de betaling van herstelbetalingen ter compensatie van Congo, Burundi en Rwanda.
***
Aan de andere kant van de familie is prinses Marie-Esméralda, de halftante van de koning, voorstander van een verontschuldiging en stelt dat “onze laatste taak zal zijn om te praten over herstelbetalingen”.

Noch de Belgische regering, noch de koninklijke familie is verlegen geweest om spijt te betuigen over de excessen van het Belgische kolonialisme onder koning Leopold:

Koning Filip gebruikte zijn eerste bezoek aan Congo in juni om zijn “diepste spijt” te betuigen voor de wreedheden van de koloniale overheersing, maar hield zich zorgvuldig afzijdig van formele verontschuldigingen in een land waar nog steeds woede heerst over wreedheden die begonnen met zijn voorvader Leopold.

Hij betuigde “mijn diepste spijt voor die wonden uit het verleden” en erkende “niet te rechtvaardigen” acties en “wangedrag en vernedering”, maar weigerde verder te gaan.

Na druk van het paleis wilden liberale en conservatieve parlementsleden niet verder gaan dan zijn “diepe spijt”, uit vrees voor juridische gevolgen en de noodzaak om “de deur gesloten te houden” voor herstelbetalingen.

Dus uiteindelijk gaat het, zoals zo vaak in menselijke aangelegenheden, vooral om geld. Voor wat het waard is, ik zie geen reden voor België om cheques uit te schrijven aan de heersers van Congo, Burundi en Rwanda. Die landen kampen met enorme problemen, die niet de schuld zijn van België. Het idee dat contante betalingen aan hun regeringen die landen tot betere oorden zouden maken, is fantasievol. Dus, hoewel het Belgische kolonialisme misschien de lakmoesproef vormt, blijft het principe dat men zich nooit moet verontschuldigen tegenover links een goed principe.

Zweedse feministe weigerde asielzoeker aan te geven die haar 12-jarige dochter had aangerand

Copyright © 2022 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

DEUGMENSEN DOSSIER

Blanke deugmensen verontschuldigen zich voor de slavernij door zwarten de schoenen te kussen

9 REACTIES

  1. De links-radicale “Woke Inquisitie” bepaalt voor ons allen of onze ‘manieren van denken’ wel of niet ‘deugen’. Welke vorm van ‘vrijheid’ of ‘democratie’ ons nog wordt toegestaan en welke betekenissen onze aloude begrippen en definities vanaf nu zullen gaan krijgen. En ze bedenken het waar we bijstaan. Het is een vorm van collectieve ‘cultureel elitaire’ psychose die gelukkig alleen voor erg makkelijk manipuleerbare geesten gevaarlijk is. Nu zijn dat ook meestal de ‘walking dead’ die zich hebben laten voorliegen over de betrouwbaarheid en veiligheid van de nieuwste medische snufjes en prikjes. Dan zal het wellicht niet lang meer duren voordat de wereld van deze waanzin verlost zal zijn?

  2. Zolang er koningshuizen en banken zijn zal het volk slaaf blijven.

    De meeste mensen zijn al zover geconditioneerd door deze slavendrijvers dat ze het zelf niet in de gaten hebben dat ze zelf slaaf zijn .

  3. Linkse deugmensen zijn de hypocritische mensen die er maar bestaan, zij worden al kwaad als jij hun niet wil volgen in hun waanzin. Elke discussie gaan ze uit de weg, omdat ze weten dat zij verliezen en gebruiken stop woorden en/of je wordt beschuldigd van nazi of ontkenner of rechts-extreem. Maar achter je rug om maken ze jouw zwart en een slinkse manier. Links ingestelde mensen hebben dan ook een broertje dood aan, aan waarheden en logische feiten. Hun beweringen zijn altijd een gevoel zoals bij een ideologie, waar waarheden en feiten er niet toe doen. Wil altijd iedereen dicteren, maar andersom lappen zij elke afspraak aan hun laars en weten niet van ophouden. Het zijn nog erger dan kleine kinderen, als zij geen gelijk krijgen. Al leg je hen in hap klare brokken in grote lijnen uit dat wat zij willen niet (technisch) mogelijk is, dan nog gaan ze door met hun idee. En als het dan fout gaat (waar je ze op voorhand voor gewaarschuwd hebt), dan krijg jij de schuld. Want zij ontwijken altijd hun eigen verantwoordelijkheid en schuiven zo altijd de schuld in andermans schoenen. Dit kom je in alle lagen van de maatschappij tegen, van gezin, familie, kennissen, vrienden, werk, politiek e.d. Deugmensen zijn het kankergezwel onder de mensheid. Als zij de overhand krijgen, tasten zij alles aan en breken alles af voor iedereen, zonder dat zij het zelf beseffen.

  4. Nou ik verontschuldig me nooit voor daden die door een ander zijn begaan. Ik ben zelf 100% onschuldig aan heel dat slavernij geneuzel. Het waren overigens de negers zelf die hun soortgenoten verkochten. En geloof me, als die plantage eigenaren geweten hadden wat voor shit hun nazaten zouden krijgen met die niknokkers, hadden ze de katoen zelf wel geplukt. En voor alle janknegers die zo nodig in de slachtofferrol willen sluimeren…….ROT OP naar Afrika en kom NOOIT meer terug.

  5. Ik begrijp het hele gedoe achter herstelbetalingen niet.
    In de jaren 1860 tot 1960 was Congo een kolonie, eerst van Koning Leopold, later van Belgie.
    In die tijd waren er in Belgie een handvol lieden die daarvan profiteerden maar het gros van de bevolking helemaal niet.
    De gemiddelde mijnwerker in Limburger, dagloner in de Antwerpse haven, boerenknecht in de Vlaanders etc. had amper een beter lot en een hogere welvaart dan de doorsnee zwarte in Congo.
    De gemiddelde dienstmeid op een kasteel of arbeidster in een textielfabriek evenmin.
    De meesten van ons stammen niet af van een handvol adelijke famielies met plantages of mijnen in Congo.
    Dus sowieso is Congo al 62 jaar onafhankelijk en wie toen 18 was is nu 80 dus elke Belg onder de 80 heeft niet rechtstreeks wat mispeutert in dat koloniale verleden.
    Hooguit zou iemand erfgenaam kunnen zijn van een “vuil” fortuin.
    Maar voor ruim 95% van de bevolking is dat helemaal niet het geval.
    Het is niet makkelijk om met 100% acuraatheid van elke Belg te identificeren of er sprake is van een vuile erfenis of niet. Dus zo’n poging is sowieso gedoemd te mislukken maar dat is niet erg, met de 80:20 regel in het achterhoofd: als je 20% (van die hooguit 5% foute kolonialen) weet te identificeren, dan kan je makkelijk 80% van het vuile geld opsporen.
    En euhm… zoals bekend was het uitgerekend Koning Leopold zelf die de eerste decennia lang Congo aanhield als privebezit en dat er flink leegzoog. Dus als je daar begint en verder nog enkele bekende families (en hun beursgenoteerde holdings), dan kan je in no time 80% van de potentiele buit viseren.
    Maar de belastingbetaler (lees 95% der gewone onschuldige burgers, afstammend van een postbode, een dienstmeid, een boerenknecht en een textielarbeidster) opzadelen met een factuur is uit den boze. Louter en alleen een blanke zijn met een Belgisch paspoort maakt me niet automatisch schuldig, alsof ik belast ben met de erfzonde o.i.d.
    De huidige nazaten van het koningshuis valt op zich evenmin een misdaad te verwijten. Afstammen van hun illustere voorouder maakt henzelf nog niet tot slavendrijvers. Echter: de oorsprong van hun fortuin is wel goed gedocumenteerd. Daar minimaal 75% van afromen om aan Congo te schenken zou misschien niet unfair zijn.
    Dit gezegd zijnde: hoewel ik filosofisch meer zie in een Republiekijnse minarchie dan in een erfelijk koningshuis vind ik de huidige toevallige koning wel best een goede, toch minstens in vergelijking met vele van zijn voorgangers. Over Filip als staatshoofd wil ik dus best genuanceerd zijn.
    Maar dat familiefortuin … tja, daar zijn boeken over volgeschreven, dus daar hoef ik verder geen tijd meer aan te verspillen.

  6. Congo en bloeddiamanten.

    Diamant en kobalt: een ambacht in Congo – MO*

    Het heterogeniet dat ze uit de grond halen, bevat naast koper, kobalt en ijzer ook 0,3 procent uranium,
    en coltan en zink en zilver.

    ‘Ik kan de Belgen niet vergeten, want onze ziel komt voort uit het lijden dat zij ons hebben aangedaan’ – MO*

    De expo Geborduurd verleden, verbeelde toekomst (met het werk van Lucie Kamuswekera) loopt nog tot 31 maart 2023 in het Amsab-Instituut voor Sociale Geschiedenis in Gent.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here