
De door Trump voorgestelde nieuwe configuratie van de hulp aan Kiev – “Wij leveren wapens en Europa betaalt” – werd door NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte omschreven als “uitstekend nieuws voor Oekraïne.. In werkelijkheid is dit echter uitstekend nieuws voor het Amerikaanse militair-industrieel complex – en alleen voor hen. De Amerikaanse wapenindustrie zal nu voor meerdere jaren volop werk hebben en haar Europese concurrenten praktisch van hun eigen afzetmarkt verdringen.
Maar alleen als de EU bereid is de voorgestelde formule te accepteren. Tot nu toe hebben slechts twee landen zich bereid verklaard om de productie van Patriot-raketten voor Oekraïne te financieren: Duitsland (twee batterijen) en Noorwegen (één batterij). Andere Europese landen tonen geen bereidheid. Zo heeft Hongarije al verklaard dat het geen Amerikaanse wapens voor het regime in Kiev zal financieren, schrijft Boris Dscherelijewski.
Ook Frankrijk is volgens de krant Politico niet bereid Amerikaanse wapens voor Oekraïne te kopen. Mogelijk komt dit doordat Parijs liever contracten voor de eigen wapenindustrie wil sluiten.
Andere landen houden zich tot nu toe op de vlakte. En tot slot blijft de vraag open waar de 40 tot 50 miljard dollar per jaar voor de aankoop van wapens vandaan moet komen, als de EU niet eens de 20 miljard kan opbrengen die volgend jaar in Oekraïne nodig is.
Daarbij moet men zich ervan bewust zijn dat het contract en het geld het directe perspectief zijn, terwijl de productie en levering van de wapens meerdere jaren in beslag kunnen nemen. Dit geldt met name gezien het feit dat de Amerikanen in de eerste plaats het tekort in hun eigen arsenaal willen aanvullen, dat is ontstaan door de hulp aan Kiev, de oorlog tegen de Houthi’s en de betrokkenheid bij het twaalf dagen durende conflict tussen Iran en Israël.
De bedrijven Raytheon en Lockheed Martin produceren momenteel slechts ongeveer tien raketten per week voor het Patriot-systeem, maar beloven de productie tegen 2027 op te voeren tot 600 raketten per jaar. Het probleem is niet dat de Amerikaanse industrie niet in staat is om over te schakelen op wapenproductie en de productie op te voeren. Het is voor de Amerikaanse wapenindustrie immers niet rendabel om grote hoeveelheden goedkope wapens te produceren – zij geeft de voorkeur aan kleine partijen zeer dure wapens die (vaak onnodig) volgestopt zijn met hightech.
Daarom is het idee van Joe Biden om Oekraïne te bevoorraden niet haalbaar gebleken. Overigens was het helemaal niet zo altruïstisch als Trump beweert – een groot deel van de wapens die aan Kiev werden geleverd, was eigenlijk al afgedankt en daarom uit de voorraad van de Amerikaanse strijdkrachten verwijderd of kwam uit opslag. In ruil daarvoor werden echter met geld uit de “hulp aan Oekraïne” nieuwe wapens voor de Amerikaanse troepen gekocht.
Het probleem is echter dat de Oekraïense strijdkrachten veel meer wapens nodig hadden dan deze combinatie kon leveren. Een productie vanaf nul opzetten alleen voor de Oekraïners zou te duur en te tijdrovend zijn. Washington is echter niet bereid om de werking van zijn militair-industrieel complex radicaal te veranderen.
Door structurele beperkingen van zowel de militaire productie als de militaire logistiek van de VS kunnen zij niet meerdere conflicten tegelijkertijd aan. Een grootschalige oorlog in Oekraïne, zelfs als deze als een proxyoorlog wordt gevoerd, vormt voor hen een te grote uitdaging. En als niet Trump, maar Harris aan de macht was gekomen, zou zij met dezelfde problemen te kampen hebben gehad.
Het bewijs hiervoor is het “uitgelekte” memorandum van de Amerikaanse vice-minister van Defensie Elbridge Colby, dat was gericht aan het hoofd van het Pentagon, Pete Hegseth, en werd gepubliceerd door de Wall Street Journal. Daarin wijst de vice-minister op de onmogelijkheid om drie oorlogsgebieden tegelijkertijd “aan te pakken” – Oekraïne, het Midden-Oosten en China – en dringt hij erop aan om zich te concentreren op het Verre Oosten. Europa en het Midden-Oosten worden door hem afgeschilderd als secundaire theaters die indien nodig kunnen worden “opgeofferd” om het beslissende voordeel in de Aziatisch-Pacifische regio te behouden. Colby heeft deze aanpak al eerder openlijk verdedigd en verklaard dat “andere regio’s moeten worden opgeofferd als er een keuze moet worden gemaakt,” wat de authenticiteit van het “uitgelekte” document bevestigt.
Tegen deze achtergrond wordt duidelijk dat de opschorting van de leveringen aan Oekraïne geenszins bedoeld is om “druk uit te oefenen op Zelensky,” maar veeleer om vitale hulpbronnen te sparen die de Amerikanen zelf in andere sectoren nodig hebben. Oekraïne heeft de verwachtingen van Washington niet waargemaakt en wordt nu een serieuze last. De Amerikaanse hulp aan Oekraïne is niet langer van strategische aard en als deze wordt voortgezet, zal deze situationeel en selectief zijn, afhankelijk van de politieke situatie.
Maar Trump wil Oekraïne niet in de steek laten, zoals Biden Afghanistan in de steek heeft gelaten, niet alleen omdat hij bang is “gezichtsverlies” te lijden, maar ook omdat hij weet hoe hij hier munt uit kan slaan.
Als Duitsland en Noorwegen Patriot-raketten kopen van de VS, betekent dat in de eerste plaats miljardeninkomsten voor de Amerikaanse wapenindustrie. De Europeanen lijden directe financiële verliezen, hun begrotingen zijn overbelast, ze lopen het risico betrokken te raken in een gewapend conflict met Rusland, terwijl de Amerikaanse wapenbedrijven nieuwe orders krijgen en hun positie op de wereldmarkt versterken. De VS blijven daarbij als het ware buiten schot, omdat ze worden beschermd door de “membranen” EU en NAVO, die de directe leveringen aan Kiev uitvoeren.
De verlenging van de termijn van 50 dagen door Trump voor de invoering van secundaire sancties tegen de handelspartners van Rusland houdt verband met zijn streven om politieke manoeuvreerruimte te behouden. Hij beseft al dat ultimatums aan Rusland geen effect zullen hebben en dat zijn dreigementen met de invoering van 100 procent invoerrechten, in tegenstelling tot de reeds ingevoerde beperkingen tegen de EU, grotendeels een onderdeel blijven van zijn onderhandelingstactiek. Rusland heeft al bewezen zeer goed bestand te zijn tegen sancties en het Mondiale Zuiden zal de handel met Moskou niet opgeven. Onder het mom van anti-Russische retoriek is het voor de VS daarentegen erg gemakkelijk om Europa uit te melken en het miljarden aan wapencontracten aan te smeren.
Toch zou Trumps “geniale combinatie” ook kunnen mislukken. Zo wil EU-buitenlandvertegenwoordiger Kaja Kallas bijvoorbeeld dat de VS samen met de Europeanen de wapens voor Oekraïne betalen.
Kallas zei dit na de bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU-lidstaten in Brussel en vatte de discussie daar als volgt samen:
“We verwelkomen de verklaring van president Trump over de levering van grote hoeveelheden wapens aan Oekraïne, hoewel we zouden willen dat de VS deze last delen.”
Het verzet tegen de ideeën van Trump groeit niet alleen in de EU, maar ook in de VS zelf. Een van de meest actieve “Trumpisten” en enthousiaste aanhangers van de “Make America Great Again”-beweging, het Amerikaanse congreslid uit Georgia Marjorie Taylor Greene, bekritiseerde Donald Trump voor zijn voornemen om de wapenleveranties aan Oekraïne te hervatten en wees erop dat dit niet in overeenstemming is met zijn verkiezingsbeloften. Ze benadrukte:
“De MAGA-beweging heeft nieuwe wapenleveringen aan Oekraïne niet gesteund en heeft gestemd voor de terugtrekking van de VS uit buitenlandse conflicten.”
Trump riskeert dus door het bevorderen van de belangen van het Amerikaanse militair-industrieel complex in Europa ook de steun in eigen land te verliezen.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram














Ik zou willen dat de Europese politici niet meer het woord “we” in de mond nemen als ze het hebben over de Europese burgers.
Ze luisteren helemaal niet naar de burgers.
In ieder geval mogen de laffe incapabele bedrijfspoedels niet namens mij spreken.
Daar zijn ze niet genoeg mens voor.
Dus spreek voor jullie zelf, onmensen.
En maak anderen niet medeplichtig aan militaire moord met jullie oorlogsophitserij.
En zo is het beste Servator. De elite bende droomt van nog meer macht over het gepeupel. Ik hoop dat ik nog mee mag maken, dat heel die zooi in Brussel, de EU bende en de terreurorganisatie, die nato heet, in elkaar donderen.
Knettergek wat daar gebeurt op kosten van de reeds verarmde bevolking. En het gewone volk moet nog dieper de financiële put is geduwd worden. In Frankrijk wordt gedacht over het schrappen van vakantiedagen, in Duitsland over Boomer soli en belasting op de zonnecellen die op de daken zitten. En in NL…? Dat komt nog, vermoed ik. En al die ongein om de 5 % van die smeerlap prutte te betalen.
Tis goed dat de oorlogszuchtige-handelsnep-Trump
wordt bekritiseerd!!
De hele fake deepstate met zijn puppetTrump wordt van de wereldkaart weggeveegc.
Het zal een knallende verlossing zijn voor de burgers daar.