Om inzicht te krijgen in de stand van zaken rond het conflict met Iran en de meest recente vredesvoorstellen sprak Amna Nawaz met Robert Kagan, senior fellow bij de Brookings Institution en medewerker van The Atlantic.
Amna Nawaz:
Voor een toelichting op de stand van zaken rond het conflict met Iran schakelen we nu over naar Robert Kagan, senior fellow bij de Brookings Institution en medewerker van “The Atlantic“.
Welkom bij “News Hour“. Bedankt voor uw komst.
Robert Kagan:
Dank u wel.
Amna Nawaz:
Om wat context te geven, zodat de kijkers weten met wie we hier spreken, wil ik erop wijzen dat u medeoprichter was van een neoconservatieve denktank. U hebt jarenlang gepleit voor Amerikaanse interventie in Irak, dus u bent niet tegen Amerikaanse interventie in het buitenland.
Maar ik wil de aandacht vestigen op wat u in uw laatste artikel over Iran in „The Atlantic“ schreef. U zei: “Dit conflict heeft aan het licht gebracht dat Amerika onbetrouwbaar is en niet in staat is om af te maken wat het is begonnen. Een nederlaag voor de Verenigde Staten is daarom niet alleen mogelijk, maar zelfs waarschijnlijk.“
Waarom bent u zo zeker van die nederlaag?
Robert Kagan:
Nou, ik zie gewoon niet welke opties Donald Trump heeft of bereid is te ondernemen om de zeestraat weer open te krijgen.
En als Iran dit conflict beëindigt terwijl het, zoals nu het geval is, de controle over de zeestraat heeft, verandert dat de situatie in de Golf echt volledig. Het geeft Iran de touwtjes in handen. Het geeft Iran een enorme invloed, niet alleen in de omgang met de Verenigde Staten, maar ook in de omgang met de rest van de wereld.
Als Iran tol kan heffen, als Iran bepaalt wie er wanneer de zeestraat in en uit mag, dan is dat gewoon enorme macht. En eigenlijk denk ik dat het zelfs meer macht is dan ze zouden hebben als ze in staat waren een kernwapen te ontwikkelen. En ik zie niet welke optie Trump heeft om dit probleem op te lossen, want ze hebben Iran 37 dagen lang zeer effectief gebombardeerd.
Ze hebben de hele leiding uitgeschakeld, en toch heeft Iran nooit concessies gedaan, en is de regering er nooit in geslaagd iets te doen om de zeestraat te openen. Dus ik denk dat de enige noodzakelijke optie een grootschalige invasie van Iran zou zijn, als je het regime echt zou willen omverwerpen en de zeestraat zou willen openen. Ik denk niet dat Donald Trump of het Amerikaanse volk dat willen.
Amna Nawaz:
Dus als je bijvoorbeeld de Israëlische premier hoort zeggen dat de oorlog nog niet voorbij is, en je hoort de president en zijn kabinet herhaaldelijk zeggen dat ze militaire actie om die zeestraat te heropenen niet uitsluiten, wat zou er dan volgens jou op dit moment nog meer militair bereikt kunnen worden door de VS en Israël?
Robert Kagan:
Nou, zoals ik al zei, het is mij niet duidelijk wat. Zonder een fundamentele verandering ter plaatse in Iran beschikken de Verenigde Staten naar mijn mening niet over de capaciteit om de zeestraat te openen.
Iran zal er vanaf allerlei afstanden op kunnen vuren. En de Verenigde Staten kunnen onmogelijk elk schip in de zeestraat beschermen met wat ze hebben. Dus ik denk dat er veel meer voor nodig is. Het verbaast me overigens niet dat Bibi Netanyahu dit zegt.
Ik denk dat deze oorlog op een zeer rampzalige manier voor Israël kan eindigen, juist omdat de macht en de invloed in de regio zullen verschuiven van de Verenigde Staten en Israël naar Iran en zijn bondgenoten.
Amna Nawaz:
Laat me even terugkomen op de huidige stand van zaken, met de hoop of de uitspraak van president Trump dat er concessies van Iran zouden kunnen komen of dat er in de toekomst een staakt-het-vuren zou kunnen komen.
President Trump praat graag over wie de touwtjes in handen heeft bij deze onderhandelingen, toch? Hij heeft herhaaldelijk laten weten dat de VS een soort bombardementencampagne zouden kunnen hervatten, zoals u al zei, die in de beginfase van de oorlog zeer effectief was. Is die dreiging van een voortgezette militaire campagne volgens u voldoende om de Iraniërs te stimuleren tot het doen van concessies?
Robert Kagan:
Nou, het antwoord is duidelijk nee.
Ik bedoel, het voorstel dat de Iraniërs zojuist als reactie op de onderhandelingen hebben teruggestuurd, was naar mijn mening een klap in het gezicht van Trump. Ik neem het hem niet kwalijk dat hij daar niet op in wil gaan. Ze vragen de Verenigde Staten in feite om oorlogsherstelbetalingen te doen, sancties op te heffen en Iran formeel de controle over de zeestraat te geven.
Dat is dus niet het antwoord van een land dat bang is voor verdere aanvallen. Ik zou zeggen: als je de situatie op dit moment objectief bekijkt, is het de Verenigde Staten die meer bang zijn om de oorlog opnieuw te ontketenen, niet Iran.
En Trump heeft laten zien dat hij, ondanks al zijn grote dreigementen over het vernietigen van de Iraanse beschaving, zelfs toen Iran het staakt-het-vuren schond door Amerikaanse schepen aan te vallen, alleen reageerde door de aanval te beantwoorden vanaf de plek waar die vandaan kwam. Hij heeft geen grotere aanval op Iran uitgevoerd.
Het is dus niet ondenkbaar dat Trump opnieuw militaire actie zou kunnen bevelen. Maar ik denk niet dat de Iraniërs geloven, A, dat hij dat daadwerkelijk gaat doen, of, B, dat het effectief zou zijn als hij dat wel doet.
Amna Nawaz:
U zei zojuist dat een nederlaag voor de VS waarschijnlijk is. Zoals u weet, zegt Amerika dat het historisch gezien nooit oorlogen heeft verloren. Dat heeft het niet gezegd in Vietnam, Afghanistan of waar dan ook. Wat is volgens u op dit moment de best mogelijke optie voor de Verenigde Staten?
Robert Kagan:
Nou, er is geen goede optie. Ik denk niet – nogmaals – en ik pleit hier niet voor, maar ik denk dat de enige militaire oplossing een landoffensief zou moeten zijn die het Iraanse regime uit de macht zet.
En aangezien ik niet denk dat de Verenigde Staten dat gaan ondernemen, weet ik niet echt wat het antwoord is. Soms is er geen antwoord. Er hoeft geen oplossing te zijn. Een van de dingen die ik in het artikel suggereer, is juist dat Amerikanen niet – bij al die andere nederlagen die u noemde, waren de Verenigde Staten eigenlijk in staat om – ze hadden niet zo’n grote invloed op de mondiale strategische situatie.
En in sommige gevallen konden de Verenigde Staten een deel van de schade ongedaan maken. Ik zie hier alleen niet in hoe de schade ongedaan kan worden gemaakt, zonder het soort oorlog dat we op dit moment volgens mij niet willen voeren.
Amna Nawaz:
Als u het heeft over de schade buiten de regio voor de Verenigde Staten en de positie die het land in de wereld inneemt, wat bedoelt u dan precies?
Robert Kagan:
Nou, ten eerste speelt dit alles zich af tegen de achtergrond dat de regering-Trump al onze allianties over de hele wereld aan het vernietigen is. We hebben het NAVO-bondgenootschap in feite vernietigd. Trump heeft duidelijk gemaakt dat hij niet geïnteresseerd is in het steunen van onze Europese bondgenoten, en daarom slaan onze Europese bondgenoten een andere weg in.
Ik denk dat we hetzelfde gaan zien in Oost-Azië, als we dat al niet zien. De Japanners en de Koreanen betalen een enorme prijs. Ze zijn bijna volledig afhankelijk van deze energievoorziening, en ze zullen moeten gaan uitzoeken hoe ze voor zichzelf kunnen zorgen.
Er is dus sprake van een grote algemene wereldwijde ineenstorting, maar specifiek in het geval van de Golf: de Verenigde Staten waren vroeger de hegemonie in de Golf, en veel landen vertrouwden erop dat de Verenigde Staten de overhand hadden in de regio en in staat waren om algemene vrede af te dwingen.
De Verenigde Staten hebben nu niet alleen aangetoond dat ze dat niet kunnen, maar ook dat ze niet – dat men er niet echt op kan vertrouwen dat ze deugdelijke strategische beslissingen nemen. Dus ik denk dat zelfs de landen in de Golf die afhankelijk waren van de Verenigde Staten, elders zullen moeten zoeken.
Het netto-resultaat is dus een daadwerkelijke afname van de Amerikaanse invloed wereldwijd en onmiskenbaar een toename van de invloed van China, in de eerste plaats, maar ook van Rusland. Zij zijn, in zekere mate, naast Iran, de grootste begunstigden van de oorlog tot nu toe.
En ik zeg dat in het volle besef dat Iran vreselijk heeft geleden, maar desondanks kan het uit deze oorlog tevoorschijn komen en ik denk dat het sterker uit deze oorlog zal komen dan vóór het begin ervan.
Via PBS News.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
De Perzische Golf komt nooit meer terug — en dat is precies wat ze willen
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
het Iraanse Volk, eist met de Harde en Onvoorwaardelijke hand Rechtvaardigheid Zonder voorwaarden, én eigen veiligheid gegarandeerd..voor hun vaderland en het hele middenoosten..en het Volk zal niet buigen, het is al véél te laat, en al veel te veel Levens hebben ze VERLOREN door het Westen..iedereen Inbegrepen..ze zijn er klaar mee…ze geven er hun leven voor, Niemand aan de overkant is daar bereid voor…🇮🇷👍🏻✊🩸
Snappen de ongeduldigen over de oorlog in Oekraïne wel dat de prestatie van Iran, dat de USA in de knel heeft, voor het grootste deel het werk van Rusland is? Heel de militaire prestatie van Iran steunt op 1) rakettechnologie 2) satellietinformatie 3) geopositiebepaling…
De militaire samenwerkingsakkoorden Rusland-Iran liepen parallel met de militarisering van de Navo in de Oekraïne.
Ik denk dat je het geopolitieke schaakspel van Ome Vladimir niet moogt onderschatten.
En wat dacht je van de precisie van die raketten huiverigwekkend. We gaan dit verliezen. Poet, we zijn eraan. Wees lief voor voor Europa. Een schatkamer van cultuur. Gooi het niet kapot.
Hebben ze al eens geflikt namelijk. Door onze eigen regeringen,
Ik ben een techneut en weet wat 1/100 van een millimeter is. Maar van dit verhaal vraag ik mij af of het een broodje-aap-verhaal is:
Men vuurt een raket af die 1500 km verder precies neerkomt op de muur van de Amerikaanse ambassade waarachter de CIA haar burelen heeft. Vervolgens vuurt men een tweede raket die neerkomt in het gat, geslagen door de eerste raket, en daar tot ontploffing komt, 1500 km ver …
Ik kan dit niet geloven …