Staat de Europese Unie nu op instorten of niet? Wie zich na de “deal” tussen EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen en de Amerikaanse president Donald Trump nog steeds geen antwoord kan geven op deze dringende fundamentele vraag, zou misschien eens de Britten moeten raadplegen, die in 2016 met de “Poolse exit” genaamd Brexit bijna een feit hebben gemaakt.
De Britse krant The Telegraph heeft zich onlangs ver uit het raam gehangen en verklaart dat “de grootmachtdromen van Europa in puin liggen”. Rond de eeuwwisseling had de EU zich namelijk ten doel gesteld de VS in te halen en tegen 2010 de meest dynamische en concurrerende economie ter wereld te worden. Ze wilde de structuren van een echte supermacht nabootsen. Maar vandaag de dag kan men alleen nog maar lachen om deze ideeën, aldus het grote Britse online medium, schrijft Elem Chintsky.
Maar wat ligt er precies in puin? Het gaat om vier pijlers van de aanvankelijk ambitieuze economische strategie, die allemaal zijn ondermijnd door het concept van “uit de hand gelopen uitbesteding”. Zo heeft Brussel jarenlang zijn energievoorziening uitbesteed aan Rusland, zelfs na februari 2022. Deze rol wordt nu steeds meer overgenomen door de VS, met lucratieve eigen winst. Ook de defensie heeft de EU uitbesteed aan de Amerikanen.
Sinds de tweede ambtsperiode van Trump klinken er in landen als Polen en Duitsland weliswaar veel lippendienstbetuigingen over “militaire zelfvoorziening”, maar deze monden uiteindelijk uit in de noodzaak om alles in de VS te kopen.
De eigen industriële toeleveringsketens heeft de vrijgevige Europese statenbond overgedragen aan de Volksrepubliek China, waarbij de totale vraag naar de rest van de wereld is uitbesteed. En zo is het rampzalige plaatje is compleet.
Het is dan ook veelzeggend dat juist de Britse kranten de EU als project zo gretig en op zo’n beeldende wijze afschrijven. Het Britse Spectator schreef in mei nog over een “EU die op sterven na dood is”. Begin dit jaar sprak het Britse Economist nog over de “goede boot Europa” als een “stuurloos schip dat op een perfecte storm afvaart – de Trumpnado”. Geen van de Duitse mainstream media (aangezien er in de BRD duidelijk geen eigen Brexit was) zou op dit moment durven beweren dat het “goede schip Europa” (dat de meerderheid van de Duitsers sowieso chronisch verwart met de EU) ook maar één slechte eigenschap heeft, laat staan een onmiskenbare ondergang voorspellen.
Bedenk dat vanuit het perspectief van Groot-Brittannië als eiland zowel “het Europese vasteland” als de Europese Unie als politiek construct één grote brij vormen. Het maakt dan ook niet veel uit dat Noorwegen, Zwitserland of Liechtenstein formeel geen deel uitmaken van de EU. Waar het voor het Anglo-Amerikaanse establishment geostrategisch belangrijk is, is er het NAVO-lidmaatschap, zoals in het geval van Noorwegen. Niet-NAVO-leden zoals Oostenrijk zijn op hun beurt bezig met hun EU-lidmaatschap (en de daarmee samenhangende ideologische voorschriften).
Maar gaat het het Verenigd Koninkrijk echt zoveel beter dan de “Verenigde Staten van Europa”?
Zelfs als Trump Groot-Brittannië zou vrijstellen van zijn importheffingen, hebben de Britten nu al genoeg aan hun zelf veroorzaakte problemen. De Britse professor en politiek analist Matt Goodwin vatte in het voorjaar van 2025 de status van Groot-Brittannië als volgt samen:
“Mocht u het nog niet gemerkt hebben: de Britse economie zit in de put. De groei is ingestort. De productiviteit is laag. De levensstandaard heeft een van de sterkste dalingen in de recente geschiedenis ondergaan. Het vertrouwen is gedaald. En welvaart voelt als een verre droom. Ik weet niet hoe het met u gaat, maar als ik tegenwoordig door de straten van Groot-Brittannië loop, voel ik een mengeling van depressie en schaamte. De straten zijn vies. Het openbaar vervoer werkt nauwelijks en als het rijdt, is het versleten. Kleine criminaliteit is praktisch gelegaliseerd, waardoor er een sfeer van angst en onrust hangt. Openbare diensten zijn een lachertje. Londen is dood. Mensen worstelen zichtbaar. En niets lijkt te werken.”
Klinkt als de Bondsrepubliek Duitsland – maar die is trouwens een trots lid van de EU. Een andere overeenkomst is de strategie van Londen om duurzame energie te subsidiëren. Zonder enige hulp van een betuttelend Brussel vertoont deze grote overeenkomsten met de EU. Alsof de verkeerslichtcoalitie ook in Londen een mandaat had gehad. Een klein voorbeeld is het Britse overheidsprogramma Renewable Obligation Scheme, dat ertoe heeft bijgedragen dat de subsidies voor windenergie in 2024 opnieuw een recordbedrag van 4,6 miljard pond hebben gekost.
Wat de volstrekt roekeloze omgang met geldcreatie en het creëren van “speciale fondsen” betreft, die de staatsbegroting laten zwellen, doen Londen en de hoofdsteden van de EU-lidstaten in niets voor elkaar onder.
Met de Britse premier Keir Starmer is er weliswaar een “EU-knuffelkoers van de gewilligen”, maar een frontale, enthousiaste terugkeer van Groot-Brittannië in de EU propageert de globalist Starmer nu ook weer niet echt.
Zijn land ligt geografisch het verst van Rusland af – aan de westelijke rand van Europa – maar is ook het meest uitgesproken als het gaat om de nieuwe Britse “oorlogszucht”. Dat is zeker ook te wijten aan het geopolitieke plichtsbesef van Groot-Brittannië ten opzichte van The Great Game, dat de afgelopen 100 jaar niet is afgenomen, hoewel de Britten hun imperiale machtsclaim feitelijk hebben verloren. De vijandigheid jegens Moskou wordt verder vanuit de verte gekanaliseerd en met behulp van efficiënt inlichtingenwerk (maar niet alleen dat) bij de directe buren van Rusland gecultiveerd. De overtuigingen van de elites zijn één ding – de eigen bevolking enthousiast maken voor een directe confrontatie met Rusland is een heel andere taak.
De invloedrijke Amerikaanse econoom Jeffrey Sachs gaat zelfs nog verder, en niet alleen in de tijd:
“De vraag is: waar komt de haat van Engeland tegen Rusland vandaan? Dat is eigenlijk nogal verrassend. Groot-Brittannië haat Rusland al sinds de jaren 1840 en begon de Krimoorlog, die in het moderne parlement een bewust optionele oorlog was – een bewuste oorlog van Palmerston in de jaren 1850 – omdat het Rusland haatte (…) En trouwens: we haatten de Sovjet-Unie omdat die communistisch was, maar we haatten Rusland later, toen het niet meer communistisch was. Dat doet er niet toe. Het is dus een dieper liggend fenomeen (…) Het cruciale punt is dat er geen reden voor was. Rusland heeft niets gedaan. Rusland heeft zich niet perfide gedragen. Het was geen Russische kwaadaardigheid; het was niet omdat de tsaar op de een of andere manier van het rechte pad was geraakt. Er was niets anders dan een zelfvervullende haat die in de loop van de tijd was opgebouwd, omdat Rusland een grootmacht was en daarmee een belediging voor de Britse hegemonie.”
Deze hegemonie is natuurlijk al lang voorbij. Maar de Britse russofobie pulseert nog steeds als op de eerste dag. (Hoewel Groot-Brittannië en het Russische Rijk in de Eerste Wereldoorlog tot 1917 aan de zijde van de geallieerden tegen de centrale mogendheden vochten.)
Er is een hypothese dat er een verband bestaat tussen interne, sociaal-culturele en economische systeemproblemen en de drang in het buitenlands beleid om een oorlog met een externe vijand te ontketenen.
Deze roekeloze vlucht naar voren, naar een militaire escalatie, is een indicatie dat de regeringselites in Londen achter gesloten deuren stilletjes hebben toegegeven dat de interne problemen niet meer intern kunnen worden opgelost. De feitelijke militaire macht van het NAVO-land is ook volstrekt ontoereikend, waardoor andere landen – met name in Oost-Europa – worden ingezet om het zware werk te doen. Het opgeofferde en nog verder op te offeren Oekraïne is hiervan het schoolvoorbeeld. Hierin is Londen ook een historische recidivist – zo was het in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog, en volgens sommigen ook naar de Eerste Wereldoorlog.
De Britse leiders, gedreven door jaloezie over de groeiende industriële aanwezigheid en innovatie van Duitsland, waren in 1914 immers voor het eerst in de Europese geschiedenis in oorlog met Berlijn. En des te groter was de buitensporige vernedering van Duitsland in het Verdrag van Versailles, die met name door de gerenommeerde Britse, interdisciplinair geleerde Gregory Bateson diepgaand werd geanalyseerd, waarbij hij een enorme schuld bij zijn vaderland jegens Duitsland situeerde.
Eerlijkheidshalve zijn zowel The Economist als The Telegraph bereid om ook de eigen – dat wil zeggen Britse – sociaaleconomische ineenstorting aan te kondigen. De laatste voorspelt zelfs dat de ineenstorting in 2026 of 2027 zal plaatsvinden – precies op het moment dat de oorlog met Rusland begint, die momenteel nog als plan wordt nagestreefd.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Uit de hand gelopen uitbesteding ?
“Elders is het goedkoper en kunnen de grote jongens meer afromen” zult u bedoelen.
Daar ging het altijd om.
Daar handelt de “nooit genoeg krijgende” altijd naar.
En is dat in het bedrijfsleven dan noemt hij zich liberaal.
Is dat via gemeenschapsgeld dan noemt hij zich democraat.
Opportunistisch als dit wezen nu eenmaal is.
Zelfvoorzienendheid wordt weggegeven voor het geld.
Maar als het slecht gaat moeten de burgers opeens zelfvoorzienend worden aldus de uitvreteres.
Uit de hand gelopen.
Laat me niet lachen.
Hebzucht, luiheid en egoisme liggen hieraan ten grondslag.
En och ja, de straten zijn niet alleen vies in de VK.
De vieze steden breiden zich als een inktvlek uit over de wereld.
lokaal kleine problemen
globaal grote problemen
Maar globaal is nu eenmaal meer te halen als lokaal genoeg uitgebuit is.
Ondertussen wordt de kloof tussen arm en rijk steeds groter.
Verbind de punten !
Maar allez, laten we dienstplichtigen een goed salaris geven, een heel goed zelfs.
Want iemand moet toch voor de happy vechten.
En ondertussen wordt de bevolking via onderwijs en media een sprookje voorgeschoteld.
….iemand moet toch voor de happy few vechten….
de Krimoorlog in de jaren 1800 was Engeland/Frankrijk én het overschot van het Turkse leger… die een invasie begonnen vanuit de Krim..een Engelse generaal heeft toen de Nederlaag een feit was zelfmoord gepleegd uit Schaamte… het vuistdikke boek over de oorlog in de KRIM..is meesterlijk..én het was een invasie…geen oorlog het bleef ook bij de Krim, ook al was het Franse idee om vanuit de Krim opnieuw en nog eens, van daaruit Rusland binnen te vallen…en alweer was het Niet gelukt..de Tsaar had het duidelijk begrepen en putte deze geallieerden volkomen uit…op de Krim..ze zijn nooit verder geraakt…‼️😁
En de joden hebben de laatste tsaar en zijn gezin vermoord.
Putin word op handen gedragen in Rusland en menig dankbaar mens noemt hem tsaar.
Dat is iets wat men buiten Rusland maar niet wil bevatten dat Putin door 75% van de bevolking op handen word gedragen en geëerd. (Die overige 25% zijn joden en moslims,kuch kuch… Hij is mijne inziens een goed mens.
Ikzelf houd ook van de Russische geschiedenis. Hun boeken zijn nog naar waarheid opgetekend en gaan op zijn minst 500 tot 800 jaar terug in de tijd. Uiteindelijk ver in de toekomst komt het er op neer dat alleen Rusland de waarheid nog in pacht heeft en in dikke boeken heeft vastgelegd.
Ik hoop echt dat de russen door toedoen van Putin hier over 10 jaar heel sterk uitkomen en een bloeiende economie mogen krijgen. Na alle jaren miserie door joden aangedaan gun ik ze 1000 jaar vrede en gouden tijden.
Mooi gezegd !!
Mee eens!
Niets is wat het lijkt. Putin speelt een rol, heeft een joodse stamboom via zijn moeder en zijn opa diende de bolsjewieken. Het christelijke, Russische volk maar zonen, vaders en partners verliezen aan het front in de Oekraïne. Als ze eens wisten wie Putin werkelijk is.
De laatste voorspelt zelfs dat de ineenstorting in 2026 of 2027 zal plaatsvinden – precies op het moment dat de oorlog met Rusland begint, die momenteel nog als plan wordt nagestreefd.
Logisch, zonder honger geen soldaten. in het leger wordt je tenminste nog gekleed en gevoed. Kort gezegd, alleen radicalen melden zich op dit moment aan bij het leger om naar het Oostfront te trekken. Hadden we in Nederland ook in de jaren 40. Zijn er maar een paar.
Maar als het volk honger heeft? Tja, dan is het Oostfront een goede optie tussen hier creperen van de armoede of een paar jaar vechten voor je zogenaamde vaderland ( wat het liefst wil dat je daar voorgoed blijft ) met je vrouwen en kinderen weten ze wel raad. Ze lekken hun gore smoel al af bij het idee. Hulpeloze gezinnen zonder man die ze kan beschermen. Wat moet dat zalig zijn.., ze nemer er vast nu al een cognacje op.
Martin armstrong voorspeld dat al 5 jaar dat in 2026 de oorlog begint en vandaar verder uitbreid. En dat Rusland er heel goed vanaf zal komen.
Ja, die hebben hun oorlogseconomie op orde ( samen met de grondstoffen ) en hier proberen ze de oorlogseconomie nog aan de gang te zwengelen. Hahaha, beetje te laat dacht ik zo.
Soms kan een dictator ( zo noem ik Poetin niet overigens, maar voor het voorbeeld) 100 keer effectiever zijn. Laat maar kapot lopen op het Oostfront. Willen we naar het front? Dan gaan we naar het front.
Hand en kameraden… Uitgezwaaid met bloemen en kusjes.
Goede nieuws, Die zien we nooit meer terug
Het oostfront, werkelijk nog nooit één land heeft het geprobeerd om de Russen er onder te krijgen.?!?!?!
De geschiedenis boeken, als ze al de echte geschiedenis vertellen, staan er vol mee!
De media die in handen is van de zio club schrijft allerlei bagger en drek over grootmacht Rusland.
Ik hoop mee te maken dat de Engelse Amerikaanse en Europese elites een pak slaag krijgen van heb ik jou daar, ik zal er zelf absoluut geen voordeel van hebben maar toekomstige generaties mogen dan misschien met elkaar samen en in vrede leven.
Ik vroeg me al af, “Waar blijft toch der Euwige Jude? Maar in de reaguursels werden ze weer trouw benoemd.
Ik vraag me overigens af of de Engelse jongemannen nog wel zo graag willen vechten en sterven voor een land dat ze stiefmoederlijk behandelt.