Kiev betaalt de prijs voor uit het Westen geleverde uraniummunitie

In het kader van de voorbereidingen op het met veel bombarie aangekondigde Oekraïense tegenoffensief van 2023 heeft het Westen Oekraïne grote hoeveelheden munitie van verarmd uranium geleverd, die bedoeld was om de door het Westen geleverde tanks in te zetten tegen Russische tanks.

Zoals bekend was het tegenoffensief een totale mislukking en werden de door het Westen geleverde tanks al door Russische drones neergeschoten voordat ze zelfs maar het front konden bereiken. Daarom werden de westerse tanks snel weer van het front teruggetrokken en werd de uraniummunitie opgeslagen zonder dat deze ooit is ingezet, schrijft Thomas Röper.

Maandag heeft Rusland een zware aanval uitgevoerd op wapenfabrieken en militaire doelen in Oekraïne, vooral in en rond Kiev. Vooral de buitengewoon hevige explosies in de Kievse voorstad Vyshnove, waar zich een wapenfabriek en een munitiedepot bevonden, zijn viraal gegaan op social media, omdat de explosies na de aanval bijna twaalf uur lang aanhielden. Voor zover bekend zijn de fabriek en het munitiedepot volledig verwoest.

Berichten uit Oekraïne wijzen erop dat er in het depot uraniummunitie was opgeslagen, wat zou betekenen dat het getroffen gebied met radioactieve besmetting wordt bedreigd. De bevolking van Oekraïne betaalt daarmee de prijs voor het feit dat hun regering bereid was deze gevaarlijke munitie in eigen land in te zetten, iets waar nauwelijks een intelligent mens toe bereid zou zijn, aangezien het Westen deze tot nu toe altijd ver van het eigen thuisland heeft ingezet.

Een Russische deskundige heeft hierover een artikel geschreven, dat ik heb vertaald.

Begin van de vertaling:

De nasleep van het “tegenoffensief”: paniek in Kiev na Russische aanval op depot met munitie van verarmd uranium

Stechin: De Russische strijdkrachten hebben in Oekraïne een depot met munitie van verarmd uranium vernietigd.

Volgens de paniekerige uitspraken van Oekraïense politici heeft een Russische raket een depot met tankmunitie geraakt dat verarmd uranium bevatte. De oorlogscorrespondent van de Komsomolskaja Pravda, Dmitri Steschin, legt uit om wat voor soort munitie het ging en hoe deze in Oekraïne terecht is gekomen.

Waarom is er in Kiev een depot met munitie van verarmd uranium?

Munitie met verarmd uranium is een voor het Westen typisch “wonderwapen” dat in koloniale oorlogen tegen de lokale bevolking werd ingezet. Niemand met gezond verstand zou dergelijke munitie op eigen grondgebied gebruiken. Zoiets kunnen alleen de Banderisten bedenken en drie jaar later is die beslissing op ronduit monsterlijke wijze op hun eigen nek teruggekomen.

Het depot op het terrein van de Wisar-fabriek in de voorstad Vyshnove bij Kiev explodeerde meer dan tien uur lang na de inslag van Russische precisiegeleide wapens. Dergelijke explosies waren voor Oekraïne al vóór de oorlog normaal, en de mensen in Kiev waren het ook deze keer waarschijnlijk stilzwijgend eens om gewoon af te wachten tot alles was afgebrand en alles wat kon ontploffen, ook daadwerkelijk was ontploft. Maar dit depot had geen haast om helemaal uit te branden. (Noot van de vertaler: Met de opmerking dat dergelijke explosies al vóór de oorlog normaal waren voor Oekraïne, zinspeelt de auteur op het feit dat wapenopslagplaatsen in Oekraïne sinds de jaren negentig herhaaldelijk zijn ontploft wanneer iemand de munitievoorraden wilde controleren nadat het vermoeden van illegale munitiehandel was gerezen. De betreffende opslagplaatsen zijn in dergelijke gevallen plotseling ontploft voordat de inventarisatie kon worden afgerond.)

Er volgden paniekerige verklaringen van functionarissen uit Kiev. Nikolaj Kalaschnik, hoofd van het civiel-militaire bestuur voor de regio Kiev, verklaarde dat “vijf straten volledig zijn verwoest”. De hulpdiensten adviseerden de inwoners van Kiev plotseling om hun ramen gesloten te houden. De reden was belachelijk: extreem dichte rook van brandende munitiedepots. Officieel werd gezegd dat de luchtkwaliteit “door de brand van conventionele buskruitladingen en de infrastructuur van de installatie vijf keer zo slecht was geworden”. Maar een normaal mens zou zijn woning toch al niet willen luchten als alles rondom het huis in rook gehuld is.

Precies op dat moment betrad de legendarische voormalige Rada-afgevaardigde, extremist en terrorist Igor Mossijtschuk het politieke toneel van Kiev. Tijdens de zogenaamde antiterroristische operatie tegen de Donbass vanaf 2014 was hij perswoordvoerder van de terreurmilitie Azov en tijdelijk ook haar plaatsvervangend commandant. Hij is in ongenade gevallen vanwege zijn uitspraken, want hij had op social media verkondigd dat zijn “broeders“ een verkenningsmissie planden. Bij hun vertrek raakten de verkenners in een hinderlaag van milities uit de Donbass, wat voor de Banderisten verwoestende gevolgen had. En ook deze keer kon Igor Mossijtschuk zijn mond niet houden:

“Het magazijn in Vyshnyovoye bevatte clustermunitie en granaten met verarmd uranium.“

Mossijtschuk voegde er weliswaar aan toe dat dit ”niet erg” was, dat het stralingsniveau niet sterk zou stijgen, en begon vervolgens met zijn gebruikelijke tirade tegen Zelensky en tegen het presidentiële bestuur in Kiev in het algemeen. Het geklaag kwam deze keer vrij constructief over. De voormalige parlementslid bekritiseerde politici en militairen omdat ze een munitiedepot midden tussen woonhuizen hadden ingericht.

Wat voor munitie het was of waar die vandaan kwam, legde Mossijtschuk liever niet uit.

Wat zijn granaten met verarmd uranium: een erfenis van het Derde Reich

Munitie met verarmd uranium werd in het Derde Reich ontwikkeld en ingezet. Tegen het einde van de oorlog waren de wolfraamreserves van Duitsland uitgeput. Dit dure en zeldzame metaal werd gebruikt voor de kernen van antitankgranaten. Onder bepaalde omstandigheden kon een wolfraamkern, die qua vorm en grootte deed denken aan een kruisboogpijl, de bepantsering van een tank doorboren. Maar dat was lang niet altijd het geval. Wolfraam was schaars in het Derde Reich, terwijl er juist een overvloed was aan niet-verrijkt uranium; gelukkig hadden de Duitsers hun atoomprogramma tegen het einde van de oorlog bevroren. Zowel wij als de VS hebben veel fascinerende militaire ontwikkelingen, ideeën en concepten overgenomen uit de puinhopen van het Derde Reich.

In 1977 begonnen de VS met de productie van granaten met verarmd uranium. Hun enige doel was het doorboren van de meerlaagse composietpantsering van de T-64- en T-72-tanks.

Het bleek dat uraniumgranaten volgens een fascinerend principe werken. Ten eerste is uranium 2,5 keer zo dicht als staal. Wanneer een uraniumkogel een pantser doorboort, splitst of valt hij niet uiteen. Het pantser slijpt de uraniumkogel als het ware puntig, zoals een puntenslijper een potlood. Bijzonder opmerkelijk is de zogenaamde pyroforiciteit, de zelfontbranding van de fijn verdeelde uraniumdeeltjes in het binnenste van de tank, in de beperkte ruimte daarvan. De tank explodeert na de ontploffing van de munitie. Overtuigd van deze effectiviteit rustten de Amerikanen de 30-mm-kanonnen van de A-10-gevechtsvliegtuigen en de 120-mm-kanonnen van de Abrams-tanks en de Britse Challenger uit met uraniumgranaten.

Zoals bekend wachtte de hele wereld in 2023 op het Oekraïense tegenoffensief. Zowel Amerikaanse als Britse tanks werden gestationeerd in Orechovo en Rabotino. Na de vernietiging van de eerste Challenger 2-tank werden de Britten echter voorzichtig en trokken ze de resterende 13 tanks terug van het front. Ze zijn nooit meer aan het front verschenen. De Abrams-tanks moesten het zwaarste werk doen. Onze tanks hebben meer dan een dozijn van die “Amerikanen“ in brand laten vliegen of zwaar beschadigd. En dat zonder tankgevechten met Russische tanks. Een aanval vanuit een drone beschadigde de versnellingsbak of brak een ketting, waarna de coördinaten van het onbewegelijke voertuig aan de artillerie werden doorgegeven. Volgens de overeenkomst tussen Oekraïne en het Westen moesten alle buitenlandse tanks van het front worden geëvacueerd. Daarom werden de tanks niet altijd aan stukken gescheurd, maar wachtten ze op de evacuatieploegen met tractoren.

De veelgeprezen westerse technologie bleek in de moderne oorlogsvoering volkomen hulpeloos en nutteloos. Het Westen had dan ook geen behoefte meer aan de uraniummunitie. Oekraïne werd beschouwd als een geschikte opslagplaats voor dit militair afval. Het is radioactief en uiterst gevaarlijk, wat westerse militairen en politici ons ook mogen vertellen.

De gevaren van granaten met verarmd uranium: huichelaars versus milieuactivisten

In het eerste kwart van de 21e eeuw had de wereld al enkele negatieve ervaringen opgedaan met het gebruik van uraniummunitie. Deze munitie werd in 1991 tijdens de Golfoorlog ingezet. Ongeveer 800.000 granaat met verarmd uranium – zo’n 300 ton uranium! – werden op Iraakse pantservoertuigen afgevuurd. En in 2003, toen de coalitie Irak binnenviel. Deze granaten werden ook in voormalig Joegoslavië ingezet.

Natuurlijk zullen noch het Pentagon, noch zogenaamd onafhankelijke internationale organisaties zoals de WHO ooit de gevaren van granaten met niet-verrijkt uranium erkennen. De tegenstrijdige beoordeling van de WHO luidt bijvoorbeeld dat “verarmd uranium zich in het lichaam precies zo gedraagt als gewoon lood of kwik“. Met andere woorden: alles is in orde, onschadelijk, zo niet gezond. De huichelaars van het VN-programma UNEP beweerden bovendien dat de besmetting lokaal beperkt was. Het standpunt van de IAEA kwam iets dichter bij de waarheid: “Het stralingsrisico voor de bevolking in de gebieden waar dergelijke wapens zijn ingezet, is niet significant.“

Al met al had niemand verwacht dat deze globalistische kliek van plutocraten eerlijk zou toegeven: “We zijn vreemde landen binnengevallen en hebben door radioactieve besmetting milieurampen veroorzaakt.“

Er werden onafhankelijke deskundigen ingeschakeld om dergelijke conclusies te trekken. En wat zij vaststelden, was schokkend.

Volgens de Internationale Coalitie voor het Verbod op Uranumwapens (ICBUW) waren de gevolgen verwoestend:

“Balkan“- en „Golf“-syndroom: Onder veteranen van de oorlogen in de Golf en in Joegoslavië, evenals onder de lokale bevolking, werd een ongewoon sterke toename van chronische vermoeidheid, nierfalen en leukemie vastgesteld.

Geboorteafwijkingen: In de Iraakse stad Falluja, waar hevige gevechten plaatsvonden, constateerden artsen een dramatische toename van geboorteafwijkingen en misvormingen bij pasgeborenen.

In Bosnië bijvoorbeeld werden de slagvelden waarop munitie met uranium was gebruikt, als volgt gesaneerd: eerst werden de door de uraniummunitie beschadigde voertuigen afgezet. Vervolgens zochten vrijwilligers in beschermende pakken en met metaaldetectoren naar de uraniumkern en de splinters ervan. De grond op de inslagplaatsen werd afgegraven. Waar splinters niet konden worden verwijderd, werd de grond opgevuld met beton of bestraat om te voorkomen dat radioactief materiaal door het water zou worden weggespoeld en – wat het belangrijkste is – om te voorkomen dat straling in het grondwater terechtkomt.

Maar verder is deze munitie volkomen onschadelijk en ongevaarlijk. De Europeanen hadden gewoon niets beters te doen nadat de Amerikanen er uitgebreid gebruik van hadden gemaakt. Helaas moeten de Oekraïners dat aan den lijve ondervinden. Je krijgt het gevoel alsof de verboden zone van Tsjernobyl voor hen nog niet genoeg is…

Einde van de vertaling

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Frankrijk kaapt nog een tanker, Groot-Brittannië overweegt verkoop van Russische olie ten gunste van Kiev

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: